Het is tegenwoordig een populaire kreet. Vakbonden en politici menen ons sociaal systeem in stand te kunnen houden door “sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen”. Wie kan daar op tegen zijn?
Zo kwam de SP.A recent nog met een soort van vermogensbelasting en opperde dat een dergelijke belasting voor 80% van de bevolking lagere bijdrages zou betekenen. Briljant. Simpelweg briljant!
Of toch niet?
Het feest maar kan maar bijven duren totdat er niets meer te verdelen valt. Aan het einde van de avond moet er namelijk iemand de rekening oprapen en het wordt een beetje vervelend wanneer het steeds dezelfden zijn. En al helemaal wanneer je je steeds op kap van een ander lazarus zuipt terwijl je hem uren aan een stuk uitmaakt voor alle rotte vis.
De markten koersen dag na dag hoger, maar ‘onderhuids’ stapelen de waarschuwingssignalen zich op. Collega-blogger Maarten Verheyen waarschuwde eerder al voor de uitermate positieve stemming onder de beleggingsbladen.
Nu blijkt inmiddels ook dat de kleine belegger steeds meer bullish wordt over aandelen. Op onderstaande grafiek, komende van de blog The Pragmatic Capitalist, blijkt dat AAII % Bullish (een sentimentsindicator) 45% overstijgt.
Nu hoeft een overdreven positieve stemming onder de kleine belegger niet meteen te betekenen dat we aan de vooravond van een crash staan, maar een forse correctie is ook zeker niet uitgesloten, zo blijkt uit het verleden:
- +50% voor de 10% correctie in Q2 2008
- +45% voor de crash van 2008
- +47% voor de 20% correctie tot de bodem van maart 2009
- +49% voor de januari 2010 ’sell-off’
Ook technische bekeken is het moment van de waarheid voor de beurzen aangebroken, zoals te zien op onderstaande grafiek:
Het zijn vreemde tijden. Op hetzelfde moment dat beleggers zich afvragen welke landen binnenkort bankroet gaan, jagen diezelfde beleggers de aandelenmarkten dag na dag hoger.
Het is een absurd tafereel. Wat gisteren nog aanzien werd als één van de meest veilige beleggingen (overheidspapier) wordt nu gedumpt in ruil voor “veilige” aandelen.
Beleggers zoeken de risico’s weer op. Kijk maar naar de koersen van de zombiebanken (AIG, Ciitigroup, Fannie Mae, Freddie Mac, …) die de voorbije dagen tientallen procenten hoger gingen.
Financiële markten hebben er een handje van weg om slecht nieuws geruime tijd compleet te negeren. De kredietcrisis begon eigenlijk al in maart 2007 toen New Century Financieel, één van de grotere verstrekkers van subprimeleningen in de VS, bankroet ging. Rond die periode biechtte ook HSBC al zware verliezen met dit soort leningen op.
Voldoende voor beleggers om zich zo snel mogelijk richting uitgang te begeven? Vergeet het maar. In de daaropvolgende maanden gingen de Amerikaanse indices nog eens rustig 10% hoger. In de herfst bereikten de koersen nog nieuwe highs.
Pas daarna gingen de koersen aan het schuiven maar van paniek was totaal geen sprake. Eén jaar na het uitbreken van de crisis, noteerden aandelen nog ruwweg tegen dezelfde koersen dan 12 maanden voordien.
Ik ben dan ook niet echt verrast dat beleggers momenteel de andere kant opkijken terwijl een aantal Europese landen hun toegang tot de obligatiemarkten in gevaar zien komen.
De echte test komt ergens in april als Griekenland tientallen miljarden euro’s van hun schulden moet herfinancieren. De Grieken geven nu al aan dat ze financiële steun zullen vragen aan Europa indien de schulden tegen de huidige rentevoeten uitgegeven worden.
En zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat dit zichzelf allemaal oplost, dan zijn er nog altijd Spanje en Italië die dit jaar iets meer dan 500 miljard euro moeten ophalen met het uitgeven van obligatieleningen.
Ik wens het Zuiden veel succes met hun zoektocht naar goedkoop geld maar vrees dat ook zij snel fors hogere rentetarieven moeten bieden om beleggers te overtuigen.
In februari realiseerde de Amerikaanse overheid $107 miljard aan inkomsten maar ze spendeerden $328 miljard. Zo kom je aan een tekort van $221 miljard! Uiteraard niets om je zorgen over te maken. Dit valt allemaal onder gezond economisch beleid. Simpele zielen zoals ik kunnen dat niet begrijpen. Je hebt op zijn minst een Nobelprijs economie nodig zoals Paul Krugman om uit leggen waarom het goed is om $3 te spenderen per $1 die je ontvangt.
Jim Rogers deed gisteren enkele opmerkelijke uitspraken omtrent de huidige crisis in Griekenland. Hij is van mening dat Europa de Grieken beter in faling kan laten gaan, dan ze te bedienen met een bail-out. Dat zou beter zijn voor de Grieken, Europa en de euro.
Iets verder op betrap ik Jim er zelfs op dat hij euro’s heeft gekocht, en er dus al vanuit gaat dat er een faillisement van Griekenland komt! Jim Rogers blijft dus naar goede gewoonte weer de contraire belegger in het veld.
