Gisteren was er iets vreemds aan de hand, iets dat mogelijk te maken heeft met het uitbreken van de al vaak voorspelde tweede fase van de financiële crisis (denk bijvoorbeeld ook aan de Web Bot voorspelling voor de periode 25 oktober – begin november / december). In Nederland was het gisteren gedurende enkele uren niet mogelijk om te internetbankieren bij -in ieder geval- de ABN Amro en de ING bank. Niets bijzonders zou je zeggen, maar waarom deden een groot aantal banken in bijvoorbeeld de VS, Duitsland, Groot Brittannië, België, Zweden en andere landen dit eveneens, op precies dezelfde dag?

Volgens een IT-medewerker in de VS werd wat er gisteren internationaal bij de banken gebeurde, de ‘October Release’ genoemd, zoiets als de ‘Oktober Overdracht’ (of ‘Vrijgave’). In Amerika zou dit te maken hebben met een ‘upgrade’ van de systemen en de software, wat nodig zou zijn in verband met (nieuwe?) regelgeving van de FED. Dat zou verklaren waarom volgens hem ALLE banken en kredietmaatschappijen erbij betrokken waren.

Op de site Going Global wordt een steeds langer wordende lijst gegeven van de officiële mededelingen van banken en aandelenmakelaars, dat de website van de desbetreffende bank of instelling,, en daardoor internetbankieren, op 25 oktober (en 26 oktober ‘s nachts) gedurende enkele uren niet mogelijk is. Een aantal van de banken die zeker meededen: Wells Fargo (/ Wachovia), Chase Bank,HSBC, TD Ameritrade, Huntington Bank, ABN Amro, ING, een bank in Slovenië, KBC Bank (België), Commerzbank (Duitsland), Sparkasse (Duitsland), Barclays (Groot Brittannië), PrimeSource Credit Union, Heritage Federal Credit Union, Scottrade, Etrade, Cyberbranch, en daarnaast nog onbekend aantal kleinere banken.

‘Is dit echt alleen maar een soort computer reset, of gaan ze allemaal over op gedevalueerde dollars?’ vraagt de maker van de website zich af. Ook zouden er berichten zijn dat medewerkers van bepaalde banken naar zogenaamde ‘ramplocaties’ zouden zijn overgebracht, om daar systemen te testen waarmee het mogelijk is om op grote afstand de bank te kunnen blijven besturen.

In het artikel ‘Is het aftellen begonnen?’ (20 oktober) schreven we dat bronnen binnen de banken- en inlichtingenwereld zouden weten dat er mogelijk al op korte termijn een grote financiële crash komt, waarbij een sluiting van de banken niet is uitgesloten. Het valt nu niet met zekerheid te zeggen dat het tijdelijk offline gaan van een aantal van de grootste banken in zowel de VS als Europa hier iets mee te maken heeft, maar het is allemaal wel heel ‘toevallig’.

Xander

Bronnen:

Going Global
Jim Sinclair’s Mineset

President Obama zou 650.000 banen ‘gered’ hebben. Desondanks stijgt de werkeloosheid als een raket zo snel, terwijl het aantal beschikbare banen steeds minder wordt.

In een interview met een -overigens bescheiden- nationale krant liet een redacteur afgelopen week blijken de recente Xandernieuws-headline ‘Amerika is definitief failliet’ nogal overdreven te vinden. Zo alarmerend hoefde het toch allemaal niet – daar zou immers geen reden voor zijn?

Ik heb nog eens wat harde cijfers en statistieken bij elkaar gezocht over de huidige financiële en economische situatie van de VS. Oordeel zelf of ook de bovenstaande headline ‘herstel VS onmogelijk’ inderdaad overdreven is, of niet.

De gevierde Amerikaanse marktanalist David Rosenberg schreef onlangs dat ‘de aandelenmarkt inmiddels gescheiden is van de economische realiteit.’ Hiermee doelde hij op het feit dat beleggers de aandelenkoersen op de beurzen steeds verder opdrijven, terwijl de bedrijven en financiële instellingen van wie deze aandelen zijn, feitelijk failliet zijn.

De situatie bij de Amerikaanse overheid is echter nog erger. De huidige financiële situatie maakt het eenvoudigweg onmogelijk dat de overheid ooit nog aan haar financiële verplichtingen zal kunnen voldoen. Een faillissement van de VS is daarom onafwendbaar.

Stijgende uitgaven, dalende inkomsten
Bangmakerij? Bepaald niet. Al in juli 2006 schreef Lawrence Kotlikoff van de Federal Reserve Bank in de stad St.Louis dat ‘er sterke signalen zijn dat de Amerikaanse overheid daadwerkelijk bankroet is, in die zin, dat het niet meer in staat is haar schuldeisers te betalen, die -in deze context- de huidige en toekomstige generaties zijn aan wie expliciete of impliciete financiële toezeggingen zijn gedaan.’ Daarom pleitte hij ervoor om de hele sociale zekerheid te schrappen (!), fors te snijden in de uitgaven van de gezondheidszorg en een nieuw belastingstelsel in te voeren. Dit schreef hij dus al in de zomer van 2006, ruim vóór het uitbreken van de kredietcrisis in de herfst van 2008!

Ruim drie jaar later is de financiële situatie van de VS zó ernstig verslechterd, dat van een kompleet onhoudbare situatie kan worden gesproken. Het overheidstekort tussen 2009 en 2019 zal naar verwachting $ 9 biljoen dollar bedragen. Hoe ter wereld moet dit bedrag ooit bij elkaar worden gebracht? Hiervoor zouden alle bestaande beleggers hun aankopen van Amerikaanse staatsobligaties in 2009 met 200% moeten verhogen. Het buitenland verhoogde deze aankopen tussen september 2008 en juli 2009 echter met slechts 28% – véél te weinig dus.

De Amerikaanse belastingbetaler kan dit bedrag eveneens onmogelijk ophoesten. Hiervoor zouden de belastinginkomsten van de overheid in 2010 met maar liefst 61% moeten stijgen. De realiteit is dat de belastinginkomsten juist fors dalen: maar liefst -27,5% in het tweede kwartaal van 2009. De overheid mag dus al héél blij zijn als de belastinginkomsten volgend jaar op peil zouden blijven.

Ca. $ 100 biljoen – waar moet dat vandaan komen?
Laat niemand zichzelf misleiden door te denken dat deze crisis vanzelf wel weer oplost als de economie gaat herstellen (wat dus, in tegenstelling tot de berichten in de massamedia, niet het geval is). In het onderstaande statistiekje is te zien hóe slecht Amerika er eigenlijk voor staat. Kolom A geeft de groei van de officiële betalingsverplichtingen (sociale zekerheid, gezondheidszorg) tussen 2004 en 2009 weer. In Kolom B staan dezelfde verplichtingen, maar nu berekend volgens de GAAP (General Accepted Accounting Principles) -methode (bron: Shadow Government Statistics).

Het verschil tussen het absolute totaal bedrag aan financiële verplichtingen ($ 114,7 biljoen tegenover $ 74,6 biljoen in 2009, zie de roodgekleurde vakken) heeft onder andere te maken met de afwijkende tijdlijn die bij de berekeningen wordt gehanteerd. Het bedrag is hoe dan ook belachelijk hoog (zelfs het lagere bedrag van $ 74,6 biljoen is veel hoger dan de waarde van de hele wereldeconomie). In beide rekenmethoden stegen de ongedekte financiële verplichtingen tussen 2004 en 2009 met gemiddeld bijna 50%. Geen enkel bedrijf en geen enkele regering kan langdurig financiële uitgaven beloven die meer dan vier keer zo hoog liggen dan de inkomsten.

De cijfers laten tevens zien dat het gat dat de Amerikaanse regering voor zichzelf graaft, dieper en dieper wordt. Zo stegen de ongedekte financiële verplichtingen in één jaar tijd met maar liefst $ 9 biljoen! Dat is in amper 12 maanden tijd net zo hoog als het verwachte financieringstekort voor de komende 10 jaar. Dit zijn zulke surrealistisch hoge bedragen, dat het zeer de vraag is hoe lang de wereld nog bereid is om de Amerikaanse uitgavendrift te blijven financieren.

Verzekeringsfonds banken bankroet
Een ander groot probleem is het Federal Deposit Insurance fonds. Dit verzekeringsfonds voor de bankensector, dat aan het einde van juni $ 10,4 miljard in kas had, heeft de afgelopen maandendoor het faillissement van talloze banken zó veel geld moeten uitgeven, dat nu de kas volkomen leeg is. Dat betekent dat er geen enkele financiële verzekering is voor de $ 4,8 biljoen dollars die op de Amerikaanse bankrekeningen staan, en dat de $ 320 miljard aan door de FDIC gegarandeerde schuldbekentenissen van de banken en andere financiële instellingen, ongedekt zijn.

Daarbij komt nog eens het schokkende feit dat het FDIC ‘fonds’ nooit uit ‘echt geld’ op een bankrekening heeft bestaan. De premies die de banken aan het FDIC betaalden zijn namelijk onmiddellijk door de overheid gebruikt voor bijvoorbeeld uitgaven voor defensie. Nu het FDIC-fonds vanaf 30 september in het rood is komen te staan, wil men dat de banken en financiële instellingen hun verschuldigde premies over 2010, 2011 en 2012 vooruit betalen. Feitelijk wil de FDIC dus geld lenen van de banken om diezelfde banken te kunnen blijven verzekeren. Klinkt dat niet heel krankzinnig? Wie zou de FDIC nu nog durven vertrouwen?

Bankiers hebben zelf géén vertrouwen in herstel
Afgelopen week presenteerde de Amerikaanse regering vol trots de nieuwste economische cijfers: een groei van 3,5% in het derde kwartaal. Peter Schiff maakte deze valse groei onmiddellijk met de grond gelijk (zie dit artikel). De vreugde op Wall Street was dan ook van zeer korte duur: na een sprong van 200 punten op donderdag daalde de Dow Jones afgelopen vrijdag met 249 punten, de grootste val sinds maart van dit jaar. Oorzaak: de nieuwste cijfers lieten tevens zien, dat de consumentenuitgaven zónder overheidssteun, alsmede ook de inkomens, opnieuw flink gedaald zijn.

De realiteit begint dus langzaam steeds meer door te dringen op Wall Street. 27 miljoen werkeloze en deels-werkeloze Amerikanen hebben dan ook geen enkel profijt van de hogere aandelenkoersen. Deze week worden de nieuwste officiële werkeloosheidscijfers bekend gemaakt. Experts verwachten 9,9%, 10% of hoger. Hier zijn echter grote groepen langdurig werkelozen niet bij meegerekend. Wordt dit wel gedaan, dan komt het percentage uit op 17% werkeloosheid, volgens Shadow Government Statistics en andere onafhankelijke bronnen zelfs al op 21 – 22%.

De creditcard bedrijven lijken in ieder geval absoluut niet in een economisch herstel te geloven, en al helemaal niet in de kredietwaardigheid van de Amerikaanse burger. In sommige gevallen rekenen ze voor creditcard betalingen 79,99% rente (!! geen typfout!). Als álle cijfers over de Amerikaanse economie nuchter worden bekeken, dan blijkt hier alles behalve een herstel uit. Het enige herstel wat er te zien is zijn de koersen van de aandelen – en daar worden alleen Wall Street en de bankiers rijker van.

Al vaker schreven we dat die bankiers en andere financiële insiders zelf óók niet in een economisch herstel geloven. Waarom verkochten ze afgelopen week anders voor $ 184 miljoen dollar van hun eigen aandelen (tegen slechts $ 8 miljoen dollar aankopen)? Dit patroon is al maanden te zien – om precies te zijn vanaf het moment dat de beurskoersen weer begonnen te stijgen. Zijn al deze insiders en experts écht zo dom, of weten ze iets wat ze uit alle macht zo lang mogelijk verborgen proberen te houden? (Namelijk dat het hele financiële bankensysteem in het Westen totaal failliet is?)

Hele Westen geeft veel te veel geld uit, VS voorop
Het is overigens beslist niet alleen de VS dat veel te veel geld uitgeeft. De meeste landen in de ontwikkelde wereld hebben zich hier aan schuldig gemaakt. Het gemiddelde financieringstekort van de G20 bedraagt 10,2% van het BNP in 2009, het hoogste percentage sinds de Tweede Wereldoorlog. De VS staat met 13,5% overigens wél bovenaan, op de voet gevolgd door Groot Brittannië (11,6%) en Japan (10,3%). Als het Westen op dezelfde voet door gaat rijst de vraag waar al dit geld vandaan moet komen, en wat voor impact deze torenhoge tekorten en stijgende schulden op de Westerse valuta zullen hebben.

Hemingway schreef dat als een man platzak raakt, dit eerst geleidelijk gebeurt, maar dan ineens met één grote klap. Hetzelfde principe kan worden toegepast op de Westerse overheden. Als deze onverminderd doorgaan met veel meer geld uitgeven dan er binnenkomt, zal het vertrouwen uiteindelijk geheel verdwijnen en zullen beleggers stoppen met deze landen geld te lenen.

Op kleine schaal gebeurde dit vorig jaar al met Lehman Brothers; nu gebeurt dit op véél grotere schaal met de Amerikaanse regering. In het (2e) kwartaalrapport van de Federal Reserve is te lezen dat de FED bijna de helft van alle nieuwe staatsobligaties heeft opgekocht. Dat betekent dat de FED niet alleen de markt voor Amerikaanse staatsobligaties steunt – de FED is zelf deze markt geworden. Het gevolg is dat er onvoorstelbare bergen nieuwe dollars bij moeten worden gedrukt om het bijna $ 9 biljoen grote tekort de komende 10 jaar te kunnen financieren. Dit zal onvermijdelijk tot een totale ineenstorting leiden.

Wereld maakt zich los van de dollar
De rest van de wereld beseft dit inmiddels, en begint actie te ondernemen. Ze hebben feitelijk geen andere keus. De meeste landen hebben historisch gezien hun eigen munteenheden ondersteund met een dollarreserve van gemiddeld 63% van hun totale voorraad buitenlandse valuta. Recent bleek echter dat de dollar nog maar 37% uitmaakt van alle nieuwe buitenlandse financiële reserves. Het behoeft dan ook geen twijfel dat de Amerikaanse dollar een veel besproken onderwerp is bij de Centrale Banken van de wereld.

In een recent artikel in de Britse krant ‘Independent’ werd onthuld dat er geheime gesprekken zouden zijn tussen de Arabische landen, China, Rusland, Japan en Franrkijk, met als doel de dollar als wereld reserve munteenheid voor de handel in ruwe olie te vervangen door een nieuwe ‘meng’valuta, die onder andere zal bestaan uit de euro, de yen en de Chinese yuan (renminbi). Officials ontkenden onmiddellijk dat er zulke geheime gesprekken zouden zijn, maar dat voorkwam niet dat de dollarkoers opnieuw een flinke klap kreeg.

Deze bijeenkomsten kunnen gezien worden als een duidelijk teken dat het vertrouwen in de VS tanende is. Het is niet te zeggen wanneer zich dit zal uiten in bijvoorbeeld een nieuwe valutacrisis (val van de dollar) of een andere financiële calamiteit, maar de signalen dat de Amerikaanse regering alle vertrouwen in het buitenland aan het verliezen is, worden met de week sterker.

Niemand zal de VS nog kunnen redden
Wat zou er nog gedaan kunnen worden om een catastrofe te voorkomen? Beleggingsicoon Will Rogers zei ooit ‘als je je in een gat bevindt, is het eerste wat je moet doen: ophouden met graven.’ Simpel gezegd: Amerika moet fors snijden in haar uitgaven. Alleen op die manier kan er mogelijk nog iets worden gedaan om al die ongedekte financiële verplichtingen aan te pakken. Dat betekent onder andere keiharde ingrepen in de sociale zekerheid en de gezondheidszorg.

Noch de president, noch het Congres lijken dit echter ook maar enigszins te overwegen. Daarom is de financiële koers die de VS vaart één van de grootste risico’s voor de hele wereldeconomie. Zowel de FED als de Amerikaanse overheid hebben de giftige financiële rotzooi die de banken vorig jaar op hun knieën brachten, overgenomen. Om ‘het systeem te redden’ zijn beide partijen de overheidstekorten en -schuld gaan monetariseren (printen van nieuw geld), een traject dat heel veel andere overheden al eerder hebben gevolgd en dat steevast leidde naar hun ondergang.

De Amerikaanse overheid is in financieel opzicht op sterven na dood. Het moment van de waarheid, wanneer dit niet meer te ontkennen zal zijn, wordt nog zo lang mogelijk uitgesteld. Maar in tegenstelling tot Fannie Mae & Freddie Mac, General Motors, Citigroup of één van de vele andere met ‘bailouts’ uitgekochte banken en bedrijven, zal er dan niemand zijn om het land te redden.

Xander

Bronnen:

Sprott Asset Management (PDF)
My Budget 360

Harde munt, veel privegeld (onder veel mensen) tov andere werelddelen.

Amerika moet schulden verminderen, dus in de luwte liggen.

Europa krijgt een eerste president en met een grotere consumptie gedrevenheid een internationale identiteit, waarna we met zijn allen (Europeanen) na een paar decennia er hetzelfde voorstaan als Amerika?

Of zegeviert het het sociaal kapitalisme, wat in principe wel wat weg heeft van de (geïdealiseerde) Chinees Aziatische wijze van leven. Beetje tussen communisme en kapitalisme in, meer op de groep gericht ipv het individu.

Zeg het!

Als het mogelijk schulden tegen elkaar weg te strepen moeten daar nu mee begonnen worden internationaal.

Helderheid, helderheid en nog eens helderheid.

Zo! En nu iedereen mijn plan uitvoeren.

Overheidsschulden:
- Aan wie zijn deze schulden uitgeleend
- In welke valuta

Prive sector:
- Wat zijn hier de schulden
- Hoe zijn deze verdeeld
- Hoe zijn deze gefinancierd

Groetjes,

06-account/ant

“Zolang je meer schulden hebt dan bezittingen (denk aan je hypotheek) hoef je je voorlopig niet zo’n zorgen te maken, maar je kunt profiteren van de verwachte grote inflatie door je bezittingen geldontwaardingsproof weg te leggen”
Snap ik niet, als je je baan kwijt raakt heb je een probleem mbt aflossingen, ik denk juist dat je zoveel mogelijk van je schulden af moet, of ben ik nou gek?<<

Wat ik bedoelde, beste Willem, is dat als je een schuld hebt deze schuld door (hyper)inflatie realtief (sterk) minder wordt. Juist hierdoor is de huizenbubble in NL oververhit geraakt: men gaat er maar vanuit dat de huizenprijzen blijven stijgen (door inflatiecorrectie) en nam hierop een voorschot door een hogere hypo te nemen dan de onderliggende waarde.
Stel je hebt een hypotheek van 200,000 eur, en een inkomen van 50,000 eur. je inkomen stijgt door inflatiecorrectie tot (zeg) 100,000 eur – alles wordt ook 2x zo duur dus consumptief maakt dat weinig verschil (ervan uitgaande dat je ook netto 2x zo veel kan besteden). maar je hypotheek is bevroren dus neemt in feite naar verhouding af.
Met je spaargeld werkt het andersom: je wordt relatief armer. Maarten stelt (mi terecht) dat hieraan grenzen zitten en het systeem de interesten niet meer kan opbrengen. De groei is exponentieel, dus de big bang nadert rap.
Als je je baan kwijt raakt dan is dat natuurlijk altijd zuur, maar dat heeft weinig te maken met de geldontwaarding als zodanig. Geld omzetten in waardevaste goederen is de manier om geldinflatie tegen te gaan. Derhalve: goud en zilver. Deze hebben sinds mensenheugnis bewezen waardevast te blijven.