Obama zet beleid Bush verder

Obama werd één jaar geleden president van de Verenigde Staten en beloofde “verandering”. Maar net zoals de meeste politici slaagt ook hij er niet in om zijn beloftes waar te maken. In de financiële sector kregen we meer van hetzelfde en is het terug business as usual.

1. Scheiding tussen traditioneel bankieren en zakenbankieren

Banken horen niet te speculeren met spaargelden. Het lijkt de evidentie zelf, maar toch werd er geen werk gemaakt van hervormingen op dit vlak. Ook George Soros ergerde zich recent aan het feit dat banken zich nog altijd gedragen als hedge funds.

Wie de laatste kwartaalcijfers van bijvoorbeeld Goldman Sachs analyseert, stelt zelfs vast dat een steeds groter deel van de winsten komen uit de tradingactiviteiten voor eigen rekening.

2. Bonussen zijn weer helemaal terug

De Goldman-boys scheppen poen als nooit voorheen. Volgens de Financial Times verdienden ze $100 miljoen per dag. In het voorbije kwartaal werd slechts 1 dag verlies geleden. Daar horen natuurlijk flinke bonussen bij.

3.  Too big to fail

Een aantal banken werden in de voorbije decennia zo groot dat de overheid ze niet failliet kan laten gaan zonder het financieel systeem in ernstige moeilijkheden te brengen. Men heeft met andere woorden geen andere keuze dan met centen over de brug te komen.

Als die banken te groot zijn, is het dan geen idee om ze op te splitsen?

Feit is dat tijdens deze crisis de grotere banken nog groter werden omdat ze spelers in moeilijkheden overnamen. Bank of America kocht Merril Lynch en Countrywide Financial en Wells Fargo slokte Wachovia op.

Maar geen nood. Timothy Geither heeft een nieuw voorstel gereed waarbij bail-outs in de toekomst kunnen gebeuren zonder toestemming van het Congres. Hij vond het ook geen goed idee om een maximaal bedrag van $1.000 miljard op dergelijke bail-outs te kleven.

Sterker nog, Geither heeft een lijst gereed van banken die hij beschouwt als “too big to fail”. En dat is natuurlijk het signaal dat die instellingen willen horen om meer risico’s te nemen.

4. Massavernietigingswapens

We hebben het dan over de term die Warren Buffett gebruikte voor de ongebreidelde groei van derivaten. Er wordt veel gesproken over regulering, maar concreet gebeurt er helemaal niets.

De meeste derivaten worden nu over-the-counter verhandeld en dat kan voor problemen zorgen. De oplossing zou bijvoorbeeld zijn om de handel in credit default swaps te modelleren naar het voorbeeld van de optiebeurs. Dit wil zeggen voldoende margin storten als je bepaalde verplichtingen op je neemt.

We zijn nu meer dan 2 jaar ver in deze crisis en er is helemaal niets veranderd. Niet onder George Bush, en zeker niet onder Obama. Banken mogen gewoon verder doen zoals ze bezig zijn en ze krijgen nu zelfs de impliciete belofte dat de belastingbetaler de rekening weer oppakt als het fout loopt. Gaat het goed, dan mogen ze weer miljoenen-bonussen uitkeren.

Munt: jij wint. Kop: je verliest niets. Dat is het model voor de financiële sector. Een model waar we allemaal het slachtoffer van zijn omdat wij de idioten zijn die uiteindelijk de risico’s nemen.