De wondere wereld van riskmanagement

Een totale inéénstorting van het financieel systeem kon vorig jaar maar nipt vermeden worden omdat de wereldwijde overheden zich garant stelden voor alles en iedereen. Zowel de VS als het Verenigd Koninkrijk hadden te maken met een elektronische bank-run waarbij men op enkele uren stond van de sluiting van het globale banksysteem.

Vreemd genoeg hadden beleggers voldoende vertrouwen in de overheden en de garanties werden voor vol aanzien. Probleem opgelost? Niet helemaal. Nu blijkt dat heel wat landen zich zo diep in de schulden hebben gestoken dat er twijfels ontstaan over de terugbetaling van de schulden.

Maar gelukkig zijn er dan nog de banken waar je credit default swaps kan kopen en je zo verzekeren tegen een bankroet van de natie. Kan het allemaal nog veel absurder? Waarschijnlijk niet. Maar beleggers eten het op en verzekeren zich en masse tegen een falen van de overheid … en steunen daarvoor op de kredietwaardigheid van banken die net ervoor door diezelfde overheden gered werden.

In de wondere wereld van risicobeheersing zit iedereen “safe”. Overheden vangen de verliezen van de banksector op … en diezelfde banksector verzekert nerveuze beleggers tegen een default van overheidspapier. Iedereen gelukkig, en zeker niets om je zorgen over te maken.

En het wordt helemaal surrealistisch als je je bedenkt dat amper 5 banken in de wereld 80% van de credit default swaps uitschrijven.