De echte vraag die beleggers zich moeten stellen
De muziek is al lang gestopt met spelen maar de meeste beleggers dansen nog gretig door. Liefst nog met een fles champagne in de hand.
Op hetzelfde moment dat ze zich afvragen of Griekenland de schulden kan blijven betalen, menen ze nog monsterwinsten te realiseren met het aandeel van de dag.
De beleggersgemeenschap is bijzonder optimistisch en ziet de toekomst stralend tegemoet. De crisis is voorbij en aandelen kunnen alleen maar stijgen! Je zou bijna vergeten dat de aandelenmarkten hen al twaalf jaar lang de éne teleurstelling na de andere hebben gebracht.
We weten hoe dit eindigt. Wanneer ook dit herstel op niet meer gebaseerd blijkt dan ijdele hoop, vrees ik voor een gigantische kater.
Als ik de voorbije jaren echter iets geleerd heb, dan is het dat ik enkel kan helpen wie geholpen wil worden. Beleggers zijn nu éénmaal kuddedieren die zich veilig voelen in groep. Ook al betekent dit dat de kudde met grote snelheid de afgrond nadert.
Maar wat is dan het alternatief indien je een degelijke rendement wil op je beleggingen?
Kijk, je kan alleen juiste antwoorden krijgen indien je begint met de juiste vragen te stellen. Wie vandaag nog denkt dat hij absoluut rendementen moet nastreven terwijl het hele systeem zo in mekaar dreigt te donderen, zal hier niet heelhuids uitkomen.
De vraag is nu even niet hoe je je vermogen zo snel mogelijk laat aangroeien. Vraag je beter af hoe je het geld dat je bezit in veiligheid brengt vooraleer deze depressie je kapitaal verder opvreet!
En dat bekent inderdaad beleggen in cash (euro’s of dollars) waar je amper rente krijgt. Of zelfs helemaal geen rente indien je kiest voor goud.
Wat is het alternatief? Aandelen kopen van bedrijven die hun winsten zien verdampen? Langlopende staatsobligaties in portefeuille nemen die 5% rente bieden terwijl je in onzekerheid blijft of de overheid je later wel kan terugbetalen? Of misschien investeren in duur vastgoed?
Reageer met je Facebook-account:
Beleggers dansen gretig door ,maar wel op een vulcaan.De mooie winst van vorig jaar
lekker incaseren en laat de kudde maar dansen tot deze vulcaan explodeerd.Terwijl zitten er enkelingen toch lekker safe.
Mooi gezegd Nico!
Dat het opstapelen van schulden niet kan blijven duren is niet meer dan logisch. Maar wanneer precies de westerse economiën als een kaartenhuisje in elkaar storten, kan niemand met zekerheid zeggen. Dit kan al binnen enkele weken of maanden zijn, maar het kan evengoed nog jaren duren voor de grote crash er komt. Ondertussen dreig je dan de volgende berenmarktrally te missen. Zoals u al overkomen is in april 2009, meen ik te weten.
Trouwens door u geprezen landen als India en China eindigen het jaar ook steeds met een tekort op hun staatsbudget, ondanks hun stevig groeiende economiën.
Zelf ben ik eind 2008 in de beurs gestapt, en heb bijna mijn appartement op 100 m van de Brusselse beurs verdiend. Eens de verkoop beklonken is, zal ik het grootste deel van mijn portefeuille met spijt in mijn hart moeten liquideren. Hopelijk laten uw voorspellingen me nog wat tijd.
wat bedoel je met beleggen in euro,s
op de bank zetten en het dan kwijt raken
door dat de bank failliet gaat
groetjes
De waarschuwingen van Maarten Verheyen vind ik bijzonder verontrustend. Terecht!
Het zou hem sieren indien hij even radicaal zou schrijven wat hij als alternatief vooropstelt. Of fysiek goud, of cash of vastgoed, of een potje van de drie procentueel uitgedrukt.
Indien hij het niet weet mag ook dat geformuleerd worden. Maar…..Waarom dan nog zetelen in “Smart Capital”?
Ik heb al vaker aangegeven dat ik momenteel voor 50% cash in euro zit, 30% in usd en 20% in fysiek goud.
Waarom nog SMART Capital? Deze nieuwsbrief wordt verzorgd door Bart De Schutter en werkt onder het in principe van value investing.
Value investors proberen de beurs niet te timen maar kopen enkel wanneer aandelen fors beneden de intrinsieke waarde noteren.
Meestal is het overigens een goed idee om de beurs te timen. het is veel beter om te kiezen voor een benadering (bv. value investing) en je daar strikt aan te houden.
Maar aangezien we momenteel in een uitzonderlijke tijd zitten, waag ik er mij toch aan. De risico’s zijn me te groot, vandaar dat ik er openlijk voor uitkom en zeg dat ik mijn aandelen verkoop. Ook al besef ik dat je met dergelijke uitspraken eigenlijk niets te winnen hebt.