De goudprijs is de laatste dagen gedaald, naar het niveau dat het voor het eerst in mei dit jaar haalde.

De redenen hiervoor zijn, voor zover ik kan zien, vrij eenvoudig.

1. De laatste tien jaar is de goudprijs tijdens de zomer ofwel gelijk gebleven, ofwel is ze gedaald, als onderdeel van de normale seizoensfluctuaties in de prijs van het gele metaal. Voor meer, zie hier.

2. De Europese commerciële banken zijn wanhopig en gooien hun goud—346 ton, wie weet zelfs meer—uit deuren en ramen in ruil voor een stevige lening van de Bank for International Settlements, ofte de centrale bank van de centrale banken. De anticipatie van nieuw goud dat op de markt kan komen (via verkoop-op-de-markt van de BIS) heeft tot gevolg een daling in de goudprijs.

3. Daarbij komt nog de strategische uitspraak van China dat ze geen plannen heeft om haar goudvoorraad verder uit te breiden. Dat doet erg denken aan miljardair George Soros enkele maanden geleden, die rondbazuinde dat goud in een zeepbel zat… om vervolgens zelf zwaar in het gele metaal te investeren!

Mogelijks zijn er nog andere relevante factoren, zoals speculerende financiële spelers die nu hun winsten van de tafel halen, of beleggers die de centen hard nodig hebben om hun bedrijven van liquiditeit te voorzien.

Hoe het ook zij, de fundamentele redenen waarom goud steeds meer gegeerd wordt, blijven volledig overeind. Goud zit niet in een bubble. Goud (en ook zilver) is gewoon geld, de concurrent van al het papiergeld. Daarom dat de banken en centrale banken er alles aan doen om haar prijs laag te houden.

Ik blijf erbij dat we naar hyperdevaluatie en hyperinflatie toe schuiven. Aan de vooravond van dergelijke gebeurtenissen is het normaal om grote volatiliteit in de markten te zien: als het dak van het casino in brand staat en de rook slaat in de speelzaal, begint iedereen onrustig met de kaarten te schuiven. Het papier zal echter branden, dat staat op voorhand vast. We naderen stilaan het einde van het 40 jaar durende experiment met papiergeld.

Het einde van het ene tijdperk is steeds het begin van een ander. Ik weet niet precies wat komt, maar ik hoop met jullie dat het een tijdperk mag worden waar individuele welvaart meer gecreëerd wordt door vrijwillige samenwerking dan door fraude en bedrog. Wat dat betreft kunnen de financiële roergangers, de too-big-to-failers, en de moneyprinters van deze wereld nog een punt zuigen aan het lichtend voorbeeld van Bert en Ernie: