“Samen met verschillende Midderane landen had België veel voordeel bij het lidmaatschap van de eurozone (het was het eerste land dat het deed) omdat de impliciete Duitse garantie toeliet dat het land kon lenen aan veel lagere rentevoeten. Voordat het bij de Eurozone kwam, kostten de betaling van de rente in 1992 maar liefst 10,3% van het BBP. In 2009, zelfs na het ineenklappen en het redden van haar banken, met name de grote twee Fortis en Dexia, waren de rentevoeten nog steeds slechts 3,6%”

(noot: Het is volgens mij geen toeval dat de grootste goudvoorraden in België verkocht werden aan de vooravond van de toetreding tot de EMU – tegen € 8637 /kg -, het is goed mogelijk dat dat politieke pasmunt was om toe te treden.)

Mauldin schrijft verder:

“Er is een toenemend risico dat België sneller dan verwacht uit elkaar valt, wat zal uitdraaien op een overheidsfaillissement.”

en

“… er is [in Vlaanderen en Wallonië] geen overeenkomst over hoe de regio’s verder moeten, noch wie verantwoordelijk is voor de schulden, wat maakt dat alles verder uitgesteld wordt.”

Hier is Mauldin’s volledige artikel: “The Sovereign Debt Shocker Of 2012: Belgium“

- -