Staatsobligaties: de ultieme zeepbel

De staatsobligaties zijn de ultieme zeepbel. En hij staat op klappen. Waarom? Met hun historisch lage rentevoeten zijn staatsobligaties voor beleggers feitelijk niet meer interessant, de reële inflatie (altijd hoger dan de officiële cijfers!) doet de waarde van het geld sneller dalen dan de rentevoeten kunnen compenseren. Het is slechts een kwestie van tijd voor de massa dit door krijgt.

De centrale banken kunnen de rentevoeten dit keer, in tegenstelling tot begin jaren ’80, niet doen stijgen, aangezien de huidige rentesneeuwbal dan een rentelawine wordt, en de staatsschuld en de schulden van de banken dan in één klap tot in de stratosfeer vliegt. Overheden verklaren zichzelf echter nooit failliet, dus dit scenario is hoogst onwaarschijnlijk.

Het alternatief? Simpel, de Centrale Banken stilletjes zèlf alle staatsobligaties laten opkopen, met uit het niets gecreëerd fiatgeld. Het gevolg is de onvermijdelijke crash van de dollar, en een (hyper)inflatoire spiraal voor het Westerse papiergeld waar de euro ook in zal worden meegezogen. Dit opkopen van de staatsobligaties door centrale banken gebeurt overigens al op grote schaal, zo kocht volgens CNBC de Federal Reserve in 2009 liefst 80% van de nieuw uitgegeven Amerikaanse staatsobligaties (hier bevestigd door 2 marktanalisten).

Hier zijn Peter Schiff en Marc Faber met hun idee over wat te doen met Amerikaanse staatsobligaties:

www.Goldonomic.nl


Reageer met je Facebook-account:

6 reacties op “Staatsobligaties: de ultieme zeepbel”

  1. Francis Schutte zei om 07:34 op 04/09/2010

    Eenvoudig en duidelijk wordt verteld dat Obligatie- en kasbon houders zich in een heel gevaarlijke situatie bevinden…..en het vijf voor 12 is om hun posities te verkopen, willen ze niet binnenkort ‘ook’ die centen verliezen. [tijdens de krisis van de jaren 1930 is het trouwens ook zo afgelopen...diegenen die dachten dat ze slim waren omdat ze in obligaties zaten ipv van aandelen, zijn tenslotte alles verloren]

  2. Frank Declerck zei om 12:42 op 05/09/2010

    Goed werk Tuur, om dit te posten.

  3. DingieM zei om 07:11 op 06/09/2010

    Bedankt voor deze – vind ik – belangrijke update.

    Betekent hyperinflatie dat voedselprijzen sterk stijgen? En wat betekent dit voor de autoprijzen?

    Volgens mij schiet de waarde van zilver hiermee omhoog, met hyperinflatie (daar heb ik zilver voor gekocht, om de storm gedeeltelijk uit te kunnen zitten)?

  4. DingieM zei om 15:03 op 06/09/2010

    http://benjaminfulford.net/2010/09/06/the-trillion-dollar-criminal-case-against-top-davos-un-officials-others-will-go-ahead-despite-sudden-death-of-key-witness/

  5. Tuur zei om 21:58 op 07/09/2010

    @DingieM

    Bij hyperinflatie beschikt het grootste deel van de bevolking plotsklaps over véél minder koopkracht dan voorheen. Hierdoor veranderen mensen hun prioriteiten drastisch. Op n°1 komt water en voeding, gevolgd door verwarming. De prijzen van voeding stijgen dus aanzienlijk, ook in reële termen. Het leven stopt natuurlijk niet, en mensen moeten nog steeds naar hun werk. Het openbaar vervoer wordt veel meer gebruikt, maar heeft relatief minder geld tot haar beschikking, waardoor de betrouwbaarheid sterk afneemt. (dat zien we nu al, met de koperdiefstallen bij de NMBS) Ik weet niet of dit zich noodzakelijkerwijs, en in elke culturele context vertaalt in duurdere autoprijzen, maar ik vermoed in veel gevallen van wel. Autoproducenten kunnen heel moeilijk nog prijzen krijgen voor hun nieuwe wagens die de kosten voldoende dekken om de productie op gang te houden. Bovendien maakt overheidsregulering, en de druk van de vakbonden (zeker in rigide arbeidsmarkten als de onze) om minimumlonen in stand te houden het moeilijk om te blijven winst maken, en dus om te blijven. Kans bestaat dus dat ook autobedrijven zullen vertrekken naar betere oorden tijdens hyperinflatie, waardoor auto’s een importverhaal worden, met alle moeilijkheden en extra kosten van dien (corruptie bij de onderbetaalde douaniers begint dan bijv. ook hoge toppen te scheren). Ik vermoed dus dat de tweedehandsmarkt voor wagens in hyperinflatie de belangrijkste markt wordt, waardoor er door het flink lagere aanbod ook opwaartse druk komt op de prijs… of tenminste, meer economisch gezegd, te verwachten valt dat de devaluatie van deze categorie van “kapitale goederen van de hogere orde” aanzienlijk wordt getemperd door de hierboven beschreven omstandigheden.

    Ter illustratie van hoe de prijzen van verschillende kapitale goederen door elkaar worden gegooid tijdens hyperinflatie (door de veranderde psychologische voorkeuren), deze anekdote van Fernando Lira:

    A true story: In ’73, at the height of the Allende-created hyperinflation, an uncle of mine, who was then a college student, was offered an apartment in exchange for his car. That’s right—an apartment. He owned a crappy little Fiat 147—a POS if ever there was such a thing—but cars in Chile in the middle of that hyperinflation were so scarce, and considered so valuable, that he was offered an apartment in exchange. To this day, my uncle still tells the story—with deep regret, because he didn’t follow through on the offer: “That Fiat was in the junkyard by ’78, but that apartment still stands! And today it’s worth nearly a half a million dollars!” Actually, I think it’s worth a bit more than that.

    http://gonzalolira.blogspot.com/2010/08/hyperinflation-part-ii-what-it-will.html

    Over zilver: ja, dat is, samen met goud, mijns inziens een goede bescherming tegen inflatie. Als u nu dertig kilo zilver koopt, is de kans bijzonder groot dat u daar in tijden van (hyper)inflatie nog steeds een mooie wagen mee zult kunnen kopen. En waarschijnlijk twee, drie, of misschien wel zes.

  6. Haircuts, de volgende nucleaire optie « Cassandraclub zei om 08:42 op 16/03/2011

    [...] Het opkopen van staatsobligaties is een vorm van symptoombestrijding, het bestrijdt niet de oorzaak van het probleem. De zwakke eurolanden leven boven hun stand en lenen te veel om zich die luxe te kunnen veroorloven. Griekenland, Portugal en Ierland kunnen met hun bescheiden economische capaciteit de gestegen energieprijzen van de 21e eeuw niet langer betalen. De economie van die landen krimpt en dan wordt het erg moeilijk om de staatsleningen uit het tijdperk van groei terug te betalen. [...]

Laat een reactie achter