De welvaartsstaat is als de heks in het sprookje van Hans en Grietje: eerst lokt ze je met wat lekkers en beloftes om méér, om je vervolgens met huid en haar op te willen peuzelen.

Hansje en Grietje zijn de burgers van de westerse landen, die sedert een halve eeuw door een welbespraakte heks met allerlei mooie beloftes naar binnen worden gelokt (à propos, wie herinnert zich nog de prachtige satire die Willy Vandersteen hierover maakte?). Vandaag zitten de burgers van de welvaartsstaat binnen in het peperkoeken huisje. Daar knabbelen ze aan de laatste restanten van het snoepgoed, wat de meesten onder hen mak houdt.

Enkele oplettende burgers echter horen nu een onheilspellend geluid… Het is de heks die de deur in het slot draait, om te zorgen dat Hans en Grietje nergens heen gaan. Niets minder is dit, dan het geritsel van nieuwe regelgeving waarmee het vermogen van de burgers gevangen gezet wordt. De oude feeks wil zelf ook haar honger stillen.

Het eens zo rijke Westen is platzak. De schatkisten van de staat zijn leeg, en de keizer van de welvaartsstaat is poedelnaakt. Wat hem nog rest is een hele hofhouding met lakeien, die in ruil voor hun vlijerij en gedienstigheid een stuk van de koek willen. Om het feest zo lang mogelijk te rekken, verzint de keizer daarom allerlei manieren om te voorkomen dat zijn burgers met hun spaarvarken de benen nemen.

Capital controls

Het is moeilijk koeien melken die door de omheining gebroken zijn, dat weet elke boer. Dan maar een hogere omheining. In het Engels bestaat voor de verbeterde afsluiting rond het vee van de welvaartsboerderij een veelgebruikte term: capital controls.

Capital controls zijn niets nieuws. In de moderne tijd werden ze voor het eerst toegepast in het Duitsland van Hitler. Toen steeds meer joden het onheil zagen aankomen en naar het buitenland trokken, voerde de overheid op 1 april 1931 een taks op kapitaalsvlucht in, de Reichsfluchtsteuer. Iedere niet onbemiddelde persoon die naar het buitenland verhuisde, moest tot 25% van zijn belastbare vermogen aan de staat afdragen—op straffe van opsluiting en confiscatie van zijn eigendommen. In de laatste 12 maanden voor het uitbreken van de oorlog haalde de Duitse staat op die manier zo’n 216 miljoen mark binnen. Makkelijk verdiend.

De confiscatie beperkte zich niet tot het kapitaal van de Duitse burgers alleen: alle landen die participeerden aan de Tweede Wereldoorlog maakten het hun bevolking moeilijk om in het buitenland vastgoed aan te kopen of geld te deponeren, om zo de inkomstenstroom voor de oorlogsvoering te garanderen (zie hier, p. 15). Ook in moderne economieën bestaan capital controls, bijvoorbeeld in die van Thailand, waar de overheid in 1998, toen haar burgers weg van de devaluerende baht probeerden te vluchten, een soortgelijk systeem invoerde.

Capital controls vandaag

Hierna volgt een niet-uitputtende lijst met reeds doorgevoerde of aangekondigde beleidsveranderingen die het vrij verkeer van kapitaal bemoeilijken:

• Nederlandse Nationale Bank gebiedt pensioenspaarfonds om haar goud te verkopen (en dat door staatsobligaties te vervangen)
• AFM sluit de grens voor goud (en inderdaad, waar het initiatief Goldrepublic – dat het goud bewaart op Nederlands grondgebied – een vergunning heeft van de AFM, lijkt Goldmoney dat nog niet te hebben. Dat past perfect in een beleid met als doel het goud binnen de grenzen te houden.)
• BTW op zilveren munten verhoogd van 6% naar 19%

Bovenstaande berichten zijn uit Nederland afkomstig. De reden waarom we deze zaken in het zuidelijke België nog niet terugvinden, ligt waarschijnlijk aan niets anders dan de record-impasse in de politiek.

Internationaal beweegt er echter al heel wat:

• Honden worden opgeleid om cash op te snuffelen in luchthavens
• Amerika beëindigt individuele buitenlandse rekeningen, privacy afgeschaft
• Zwitserland lost steeds makkelijker bankgeheimen
• Zuid-Korea neemt maatregelen om kapitaalsvlucht te voorkomen
• Verdrag van Maastricht zet deur open voor capital controls in de EU
• Nouriel Roubini: raken capital controls opnieuw in de mode?

Deze evoluties passen perfect in het kader van de wereldwijde geldoorlog, die we in oktober in ons artikel ‘De Schemeroorlog‘ hebben besproken.

Wat de toekomst brengt

In Europa zijn de schatkisten leeg. De lakeien van de keizer en de heks van Hans en Grietje krijgen binnenkort grote honger. Het is te verwachten dat bovenstaande lijst van capital controls zich nog sterk zal uitbreiden.

We mogen ook niet vergeten dat alle effecten tegen 2012 gedigitaliseerd moeten worden. Dat wil zeggen dat de autoriteiten vanaf dan volstrekte inkijk en volledige controle zullen hebben over al de in het binnenland aangehouden effectenrekeningen… de perfecte voorbereiding voor nieuwe belastingen of confiscatie van kapitaal.

Aan beleggers en ondernemers die liever niet in de oven belanden: de tijd om te handelen is vandaag, niet morgen! Bescherm uw vermogen door het aan te houden in moeilijk confisceerbare activa (zoals fysiek goud en zilver), door een offshore rekening te openen, of door eenvoudigweg te stemmen met uw voeten. Beter uw kuiten nu in te smeren en de nodige stappen te ondernemen, dan om morgen in de massa richting een gesloten de deur te drummen.

De praktische oplossingen voor de komende inflatie en daaraan verbonden kapitaalsvlucht komen uitgebreid aan bod op het congres ‘Het Spook van Hyperinflatie‘ van 1 maart. De laatste tickets worden nu verkocht—bij moment van schrijven waren nog 9 plaatsen beschikbaar.