De 7 plagen van Italië, volgens de Volkskrant:

1 Laag opgeleide bevolking
Terwijl gemiddeld 1 op 4 Europeanen een hoger diploma heeft, heeft slechts 1 op 10 Italianen een universitair of hogeschool diploma.
De jonge generatie is aan een inhaalbeweging bezig, maar de achterstand blijft groot.
De onderwijsscores van de gemiddelde 15-jarige Italiaan behoren volgens metingen van de OESO tot de laagste van Europa.

2 Veel kleine bedrijven
Italië draait voor 72 procent op kleine en middelgrote bedrijven – het gemiddelde in Europa is 57 procent.
Dat hoeft in theorie niet erg te zijn; kleinere bedrijven worden soms juist als aanjager van de economie gezien. Maar in Italië draaien ze vaak op families en persoonlijke connecties, en zitten de bedrijfjes in traditionele sectoren, waar weinig innovatie plaatsheeft.

3 Starre arbeidsmarkt
De loonkosten in Italië zijn hoog. Het verschil tussen wat een werkgever moet betalen en wat de werknemer netto ontvangt, bedraagt zo’n 35 procent van de totale loonkosten.
Bovendien geldt er een strenge ontslagbescherming, waardoor werkgevers in Italië niet graag mensen aannemen.

4 Weinig innovatie
Italië innoveert te weinig: het land geeft amper 1,1 procent van het BBP uit aan onderzoek en ontwikkeling
Het OESO-gemiddelde ligt op 2,3 procent. Daardoor komen uit Italië weinig nieuwe producten die nieuwe markten kunnen veroveren.

5 Veel bureaucratie
Een eigen bedrijf opstarten vergt veel papierwerk en doorzettingsvermogen in Italië.
Veel beroepen in de zakelijke dienstverlening (accountants, advocaten) hebben een beschermde status, met vaste tarieven. Dat bevordert de marktwerking niet. Daarnaast zijn veel bedrijven nog (gedeeltelijk) in overheidshanden, wat de efficiency niet bevordert.

6 Trage rechtsgang
In bijna geen enkel ander rijk land verlopen gerechtelijke procedures zo traag als in Italië.

Het probleem: advocaten worden betaald voor elke juridische handeling. Daardoor worden zaken vaak gerekt tot in het oneindige. Dat bevordert de economische dynamiek niet.

7 Noord-Zuid-verschillen
Italië is economisch gezien een van de meest ‘verscheurde’ landen van de ontwikkelde wereld. Met een regionale Gini-index (een maat voor ongelijkheid) van 0,3 is het land bijna drie keer zo ‘ongelijk’ als Nederland.
Dat komt in alle economische parameters tot uitdrukking. Het gemiddelde inkomen is boven in de laars van Italië bijna twee keer zo hoog als in de tenen en de hak. In sommige regio’s in het Noorden is nauwelijks jeugdwerkloosheid, in het Zuiden is die soms 40 procent.