Vandaag wil ik even (ver) terug gaan in de tijd. Op deze manier kan je misschien beter begrijpen wat er allemaal verkeerd loopt in deze ‘moderne’ tijd.

Lang geleden bestond er nog geen geld en werden goederen tegen elkaar geruild. Door de eeuwen heen werd goud (en zilver) door de wereldwijde samenleving naar voor geschoven als het beste ruilmiddel. Dit hadden evengoed paarden, brood of graan kunnen zijn. Maar de mensheid heeft geleerd dat goud en zilver de beste handelsgoederen waren. Ze werden dan ook over heel de wereld aanvaard.

Een goudsmid hield goud bij in bewaring voor andere mensen. In ruil kregen de mensen een briefje met daarop de waarde aan goud die ze in bewaring hadden gegeven. Op een gegeven moment bedacht er een goudsmid om meer briefjes uit te schrijven dan dat hij goud in bewaring hield. Hij ging er van uit dat toch niet iedereen op hetzelfde moment zijn goud zou komen terugvragen. Zo is het bankieren ontstaan.

Dit werkte perfect, tot op het moment dat de mensen geen geloof meer hadden in de briefjes omdat er ondertussen al zoveel van circuleerden. Op een gegeven moment kwam wel iedereen tegelijk zijn goud opeisen, totdat de goudsmid moest toegeven dat zijn goud op was. De eerste crash was geboren. Diegenen die te laat waren, verloren al hun geld omdat ze niet wilden geloven dat er iets verkeerd was aan het systeem.

Het huidige kapitalistische systeem is op dit principe gebaseerd. Banken moeten een deel van hun activa aanhouden als kapitaal. Hiermee kunnen ze naar hartenlust fractioneel geld ontlenen. Voor iedere 1 € op de balans mogen ze tot x-aantal keer meer €’s ontlenen, omdat ze er van uitgaan dat toch niet iedereen op hetzelfde moment zijn spaargeld komt terugvragen. Als de ontleende bedragen dan nog geïnvesteerd werden in projecten die een meerwaarde betekenen en meer opbrengen dan dat ze kosten, kan je hier nog mee akkoord gaan. Maar de banken namen risico’s. Ze namen zelf x-aantal keer meer risico dan dat er dekking was om grotere winsten te behalen en zelf vette bonussen op te strijken.

Je moet geen expert zijn om te zien dat hier iets niet klopt. Daar komt dan nog bovenop dat er helemaal geen tegenwaarde bestaat. Je moet wat cijferkes op een rekening hebben staan en dat is voldoende om met andere cijferkes geld te ontlenen. Het kapitaal dat ze in hun bezit hebben, zijn maar cijferkes, daar staat niets tegenover. Die cijferkes worden niet gedekt door iets dat waarde heeft (dankzij het afschaffen van de goudstandaard begin jaren ’70). Als iedereen zijn cijferke terug wilt, wat blijft er dan nog over?

Wat heb jij liefst? Een cijferke of een stuk goud?