De devaluatie van de euro

De officiële inflatiecijfers laten ons geloven dat het allemaal nog meevalt. Maar toch voelen we dagelijks in onze portemonnee dat het leven duurder wordt. In feite wordt het leven niet duurder, maar daalt de koopkracht van de euro.

De jaarlijkse inflatie is gemiddeld genomen officieel 2 à 3 procent. Maar de cumulatie van de inflatie zorgt ervoor dat uw koopkracht drastisch daalt. We voelen dit niet van de ene op de andere dag omdat het een langzaam proces is. Maar de laatste 10 jaar is de waarde van de euro met 65 % gedaald. Enkele voorbeelden:

In mei 2002 kon je bijna 10 kubieke meter Russisch aardgas kopen voor elke euro. Tegenwoordig heb je meer dan 3 euro nodig om dezelfde hoeveelheid Russisch aardgas te kopen.

In 1999 kon je voor één euro nog bijna 17 liter aardolie kopen. In 2011 is dat nog maar 2 liter.

Ook t.o.v. een belangrijke grondstof als koper is de euro sterk in waarde gedaald. Voor één euro kreeg je in 1999 nog meer dan 800 gram koper. Nu krijg je voor dezelfde euro nog slechts 140 gram koper.

Dit verklaart ook voor een stuk de discrepantie tussen het zuidelijke Europa en het rijkere noordelijke Europa. Landen als Duitsland en Nederland kunnen de devaluatie van de euro nog compenseren met hun export. Landen als Griekenland, Portugal, Spanje,… hebben weinig export en moeten steeds meer betalen voor de goederen die ze importeren.

Bron: blog cassandraclub