De monetaire acties van de FED hebben steeds minder impact op de beurzen. Elke liquiditeitsinjectie zorgt voor een koersopstoot en een gevoel van euforie, maar de kracht en de duurtijd vermindert bij elke actie. De vergelijking met een drugsverslaafde is treffend, en de FED weet dat.
Een drugsverslaafde heeft ook steeds sneller een grotere dosis nodig om uiteindelijk een kleinere roes te verkrijgen. Niets komt in de buurt van de eerste keer, maar toch blijft een verslaafde op zoek naar een evenaring van die eerste shot.
Er is steeds meer geld nodig om de markten tevreden te houden, de verslaving neemt toe. De injectie zelf voelt nog goed, maar al snel daarna volgen de eerste ontwenningsverschijnselen,… tot het systeem crasht.
Bron: Ritholtz
Pingback: -