Op de blog van De Tijd kwam ik deze heel interessante analyse tegen over de Belgische vastgoedmarkt. Zeker de moeite waard om het volledige artikel te lezen op De Tijd. Hier een samenvatting van de belangrijkste punten die mij opvielen:
- De Belgische vastgoedprijzen vertoonden het voorbije anderhalve decennium een stevige expansie. Enkel in 2009 hadden zij kortstondig te lijden onder de financiële crisis. Na opnieuw een sterke prijsstijging in 2010 lijkt de prijsdynamiek sinds eind 2011 te vertragen. Binnen de EMU kende enkel de Franse vastgoedmarkt een gelijkaardig verloop. In de andere lidstaten was ofwel de huizenprijsstijging veel geringer, ofwel volgde op een nog sterkere stijging een serieuze correctie.
- Een door immigratie gedreven bevolkingsaanwas heeft in combinatie met gezinsverdunning de vraag naar woongelegenheden het voorbije decennium aangewakkerd. De intensere investeringsactiviteit in nieuwbouw sinds 2004 heeft evenwel verhinderd dat de toenemende woningvraag uitmondde in een woningtekort. De sterke prijsstijging van vastgoed ging in België wel niet gepaard met een excessieve bouwwoede, zoals dat in Spanje en Ierland het geval was. Vanaf eind 2008 deelde de bouwsector in de klappen van de financiële crisis. Na een kortstondig herstel is het bouwklimaat sinds de lente van 2012 door de opflakkering van de crisis opnieuw opmerkelijk verslechterd.
- De vastgoedhausse viel samen met een verdrievoudiging van de productie van hypothecaire leningen. Die groei werd gedreven door fiscale stimuli, de rentedaling en de afnemende betaalbaarheid van vastgoed, die ervoor zorgde dat steeds meer vastgoedtransacties gepaard gingen met een lening. Tot 2005 hebben de stijgende vastgoedprijzen ook het gemiddeld geleend bedrag de hoogte ingejaagd. Sindsdien is de eigen inbreng in de gemiddelde financiering toegenomen.
- In vergelijking met andere Europese landen zijn zowel de toename als het niveau van de schuld van de Belgische gezinnen eerder beperkt. De geringe toename van de bruto-schuld verhult echter een forse verslechtering van het netto-financiële vermogen van de Belgische gezinnen, die met uitzondering van Griekenland nergens groter was. De kredietkwaliteit is goed en er zijn geen tekenen van verslechtering, terwijl de rentegevoeligheid beperkt is. Het vastgoedvermogen van de Belgische gezinnen bevindt zich op het EMU-gemiddelde en kende na Frankrijk de grootste stijging in het voorbije decennium. Niet toevallig waren Frankrijk en België de landen waar de prijscorrectie van vastgoed vooralsnog nagenoeg onbestaande was.
- Aangezien woningen in België voor het overgrote deel dienen voor de huisvesting van de eigenaar, zijn negatieve vermogenseffecten op de consumptie verwaarloosbaar en tasten lagere vastgoedprijzen op zich ook de capaciteit om woningkredieten terug te betalen niet aan. Een rentestijging is het belangrijkste risico voor de vastgoedprijzen en zou ook de kwaliteit van de woningkredietportefeuille aantasten, doch wellicht in beperkte mate.
Pingback: -