Bekijk de infographic op de site van de New York Times. Je kunt er handig en duidelijk het verschil zien tussen de landen van de Europese Unie en de Eurozone. Vervolgens zie je de evolutie van de Europese schulden van 2000, 2005 en 2011.

Griekenland staat niet alleen, dat is alvast duidelijk!

Volgens de Europese leiders zal het nieuwe Griekse plan de schuld tegen 2020 terugdringen tot 120 % van het bbp. Ze gaan echter uit van totaal onrealistische groeiprognoses voor de Griekse economie. De landen van de Eurozone verwachten dat Griekenland in 2013 een nulgroei zal kennen en in 2014 al met economische groei. Tegen 2016 zou er al een groei zijn van 3 % op jaarbasis. Maar waar moet deze groei vandaan komen? De zware besparingsmaatregelen moeten hun effect nog hebben op de economie en Griekenland zit nu al met een contractie van 6 %.

Met de meest positieve prognoses heeft Griekenland jaarlijks nog steeds een financieringsbehoefte van 7 % van het bbp. Er wordt nu € 130 miljard vrijgemaakt en over 3 jaar nog eens €170 miljard. Dit is meer dan het totale bbp van € 220 miljard.

Via Global Economic Analysis

Griekenland zag zijn economie in het 4e kwartaal 2011 met 7 % krimpen. Over heel 2011 zal het bbp gemiddeld 6,8 % gedaald zijn. Ook de economieën van Portugal en Italië krimpen. Met krimpende economieën dalen de inkomsten en stijgen de uitgaven waardoor het nog moeilijker is om de doelstellingen te bereiken.

Eigenlijk is dit de logica zelf door de zware besparingen die worden opgelegd vanuit Duitsland en Brussel. Indien de private sector zijn schulden afbouwt, de overheidssector afbouwt en er een handelstekort is, is het mathematisch onmogelijk om economische groei te realiseren. Een van deze 3 sectoren moet groeien om een groei van het bbp te realiseren.

Alle Zuiderse landen hebben handelstekorten, de Duitsers zweren bij zware besparingen en de private sector is nog lang niet klaar met de afbouw van hun schulden. Waar moet de groei dan vandaan komen om aan de strenge doelstellingen te voldoen?

Er zijn verschillende economische indicatoren die wijzen op een dalende internationale handel.

1) Dalend Amerikaanse olieverbuik

Het verbruik van benzine en olie dealt drastisch de laatste drie maanden. Dergelijke dalingen wijzen op een sterke economische vertraging. Het huidige niveau valt terug tot het verbruik in de jaren ’90.

2) Dalende BDI

De Baltic Dry Index is in 2012 tot extreme lage niveaus teruggevallen. Sommige rederijen zijn zelfs bereid te betalen voor transport om op deze manier hun schip in een interessanter gebied te krijgen. Zo moest Glencore International niets betalen voor een dry-bulk schip te huren. Glencore kreeg zelfs $ 2.000 per dag voor de brandstofkosten te betalen. Op deze manier werd graan naar Europa getransporteerd en lag het schip in een betere positie om wel geld op te brengen voor de rederij.

Een sterke daling van het benzine en olieverbruik in Amerika, een dalende BDI, een Europese recessie en een dalende Japanse export zullen voor een sterke vertraging van de wereldwijde handel zorgen.

Via Global Economic Analysis