Met de bekendmaking van de economische groeicijfers vorige week is gebleken dat Europa steeds meer afhankelijk wordt van de Duitse economie. Op zich een goed punt dat de grootste economie van Europa het ten minste nog goed doet, maar eigenlijk maakt het de problemen in Europa alleen maar groter. De divergentie tussen de sterke landen en de periferie zorgt voor onevenwichten die een muntsysteem op den duur niet meer kan dragen.

De Duitse economie groeide in het eerste kwartaal met 0,5 % wat veel beter is dan andere landen. De eurozone stagneerde. Zonder Duitsland zou het bbp van de eurozone 0,2 % zijn gekrompen. Duitsland alleen vertegenwoordigd al 28 % van de Europese output en is verantwoordelijk voor 65 % van de Europese groei sinds 2007.

Dit in groot contrast tot de periferie (Portugal, Ierland, Italië, Griekenland en Spanje) die hun bijdrage van de groei sinds 2007 zagen afnemen van 45 % naar slechts 10 %.

Bron: The Economist

Bill Gross van Pimco zei over Facebook: Ik herken een bubbel als ik er een zie. En over bubbels gesproken:

Onderstaande grafiek laat de rente zien van de laatste 112 jaar voor de bekende 10Y Treasury Bond. De Europese malaise doet nog meer geld naar deze T-bonds vloeien waardoor de rentevoeten blijven dalen. De US T-bond zit al 26 jaar in een neerwaartse trend. Sinds de kredietcrisis is de rentevoet al met 3,4 % gedaald tot een recordlaagte.

Als dit geen bubbel is die op barsten staat?

Chart of the Day

Er zijn grote gelijkenissen tussen de ondergang van de Japanse economie in de jaren ’90 met de huidige ondergang van Europa. Als we de gegevens bekijken vanaf de piek van de aandelenmarkten, zien we dat Europa er nu slechter aan toe is dan Japan 30 jaar geleden.

De Nikkei 225 piekte begin jaren ’90 waarna de vastgoedbubbel barste. 4,5 jaar later kende Japan een 7 % hoger bbp dan bij het begin van de crisis, volgens cijfers van het IMF. De Euro Stoxx 50 piekte in het 2^e kwartaal 2007. 4,5 jaar later stond het Europese bbp 1 % lager.

De Japanse schuldengraad steeg met 10 % van 67,3 % naar 77,3 % in de 4 jaren na het uitbreken van de crisis. De gemiddelde schuldengraad van de Eurozone bedroeg in 2007 66,4 % en steeg met 21,7% tot 88,1 % eind 2011, dubbel zoveel als Japan.

Europa ervaart momenteel dezelfde problemen als Japan 30 jaar geleden. De focus op jobgelegenheid heeft de economie minder flexibel gemaakt, dalende inkomsten en stijgende sociale uitgaven zorgen voor grotere overheidstekorten en ten slotte heeft Europa de demografie ook tegen met een steeds oudere bevolking en een kleinere groep actieven.

Mark Twain zei ooit “History doesn’t repeat itself but it does rhyme.”

Bron: Ritholtz

Soms zijn kleine indicaties voldoende om grote conclusies te trekken. Er is namelijk 1 Grieks aandeel dat noteert in Londen en dat momenteel hoge toppen scheert. Het aandeel De La Rue noteert op zijn hoogste punt in een jaar tijd, wat zeer uitzonderlijk is voor een Grieks aandeel.

De La Rue maakt Griekse munten. Indien Griekenland de eurozone verlaat en overstap naar Nieuwe Drachme zal het orderboekje van De La Rue goed gevuld zijn aangezien ze meer dan waarschijnlijk de Nieuwe Drachme zullen moeten slaan.

Jim Rogers koopt geen goud meer. Volgens hem kan de goudprijs nog 40 % – 50 % corrigeren. Aanleiding is India. Er zijn er in India die vinden dat al het goud de economie immobiliseert. Dit zou ervoor kunnen zorgen dat India stopt met de import van goud waardoor de goudprijs kan instorten. Een andere trigger zou kunnen zijn dat Europese landen beginnen goud te verkopen om hun schulden te betalen.

Er gaan stemmen op in India dat al het goud rond de Indische vrouwen en in de Indische kluizen niets toebrengt aan de economie. Het Indische handelstekort zou hier een gevolg van zijn. Als India zou beslissen geen goud meer te importeren, kan de goudprijs 40 % tot 50 % zakken volgens Jim Rogers.

Bron: Businessinsider