Zilver is het edelmetaal dat het meest beweegt in prijs. Een paar weken voor het omvallen van Lehman Brothers in september 2008 kostte het bijvoorbeeld 51 troy ons zilver om één troy ons goud te kopen. Op het toppunt van de crisis een maand later, kostte het 84 troy ons om diezelfde troy ons goud te kopen. Waarom is de zilverprijs zo veranderlijk?

In economische termen gesproken, is de vraag naar zilver ‘elastisch’ en de vraag naar goud ‘inelastisch’.

Wanneer de vraag elastisch is, betekent dit dat de voorkeuren van mensen sterk aan verandering onderhevig zijn. Een inelastische vraag betekent juist dat het goed wordt gekocht ongeacht de kosten. De toegenomen prijs van benzine en diesel over de afgelopen jaren heeft de vraag ernaar bijvoorbeeld nauwelijks verminderd. Brandstofverbruik is niet gedaald terwijl de prijs steeg. Mensen zijn wat dit betreft nog niet gevoelig genoeg voor de prijs, althans niet bij de huidige brandstofprijzen, maar de vraag zou elastischer kunnen worden bij hogere prijzen.

Als de vraag naar goud stijgt als gevolg van problemen met overheidsgeld is dit in feite een stijging in de vraag naar geld gebaseerd op edelmetalen.  Aangezien het een edelmetaal is, voldoet zilver hier uiteraard ook aan en is het, net als goud, geld. Functioneel gezien is zilver een goed substituut voor goud. Beide zijn tastbare goederen en beide zijn geld zonder tegenpartijrisico.

Iedere stijging in de vraag naar edelmetalen geld beïnvloedt dus zowel goud als zilver. Echter, deze gestegen vraag heeft een grotere impact op zilver vanwege zijn elastische vraag.

De vraag is onmogelijk te meten, maar we kunnen de veranderingen in de vraag naar zilver en goud zien door te kijken naar de bewegingen in de goud/zilver verhouding. Op- en neerwaartse bewegingen laten duidelijk de getijden zien in de verhouding tussen de vraag naar goud en zilver.

Wanneer mensen van nationale valuta overstappen op geld gebaseerd op edelmetalen gaat het geld zowel naar goud als zilver en daalt de goud/zilver verhouding. Wanneer het vertrouwen van mensen in nationale valuta terugkeert, stijgt deze verhouding weer. Dit gebeurt wanneer de monetaire problemen die ervoor zorgden dat mensen uit overheidsgeld vluchtten (zoals bijvoorbeeld stijgende inflatie, bankcrises of andere problemen) zijn opgelost. Op dat moment is de impact voor zilver  groter dan de impact voor goud omdat de vraag naar zilver elastischer is dan de vraag naar goud en stijgt de verhouding weer.

Alhoewel ik erg positief ben over de lange termijn perspectieven voor goud, ben ik nog positiever over zilver. Historisch gezien is de verhouding tussen deze twee edelmetalen ongeveer 16 staat tot 1 geweest. Omdat goud en zilver als veilige havens worden gezien als gevolg van de huidige nationale valutaproblemen verwacht ik dat de goud/zilver verhouding uiteindelijk weer 16 staat tot 1 gaat benaderen.

James Turk

*******************

James Turk is oprichter en zit in de raad van commissarissen van GoldMoney.com– The Best way to buy gold and silver. Hij is mede-auteur van The Collapse of the Dollar en uitgever van de Free Gold Money Report.

“Goud is geld, en niets anders.” Dat waren de woorden van de Amerikaanse bankier J.P. Morgan, bijna honderd jaar geleden onder ede uitgesproken voor een Amerikaanse parlementaire commissie. Vandaag daarentegen wordt goud zelden op een dergelijke wijze omschreven. Het wordt een commodity genoemd of het wordt soms gekarakteriseerd door haar gebruik in juwelen, maar weinig mensen zien het als geld.

Is goud, dat als geld fungeerde duizenden jaren nog voordat Morgan sprak, fundamenteel veranderd gedurende de laatste 100 jaar?

Goud is niet veranderd. Alleen de perceptie van de mensen is veranderd omdat gouden munten niet meer als geld worden gebruikt, zoals eeuwenlang gebruikelijk was. Desalniettemin kunnen we nog steeds een troy ons of gram gebruiken om de prijs van goederen en diensten in uit te drukken, hetgeen de belangrijkste functie van geld is. Dus goud is nog steeds geld.

Neem bijvoorbeeld de prijs van ruwe olie. Deze kan uitgedrukt worden in dollars, willekeurige andere nationale valuta, maar ook in goud. De onderstaande grafiek laat het alom bekende gegeven zien dat de dollarprijs voor ruwe olie al decennialang aan het stijgen is. In december 1945 kostte een vat nog $1,17, recentelijk heeft een vat meer dan $100 gekost. Deze opwaartse trend wordt duidelijk gemaakt door de rode pijl in onderstaande grafiek.

Daarentegen laat grafiek 2 een heel ander plaatje zien van de prijs van ruwe olie. Ook hier zijn fluctuaties te zien, die het gevolg zijn van reguliere veranderingen in aanbod en vraag, maar de pijl illustreert duidelijk een vlakke trend in de prijs.

Grafiek 2 laat zien dat de prijs van ruwe olie van vandaag niet uit de pas loopt met het verleden, wanneer het is gemeten in “goldgrams”, de naam van Goldmoney’s online valuta uitgedrukt in gouden grammen. Gemeten in goud kost ruwe olie vandaag evenveel als in de jaren ’50.

De twee grafieken zijn verbazingwekkend verschillend. Waarom is de prijs van dezelfde commodity  twee zulke andere richtingen opgegaan? Het is duidelijk dat het antwoord ligt in het soort geld waarmee de prijs van ruwe olie wordt gemeten. Nationale valuta verliezen koopkracht als gevolg van monetaire inflatie. Goud, daarentegen, behoudt haar koopkracht.

Recentelijk kostte een vat olie $80 in de Verenigde Staten, £52 in Groot-Brittannië, €60 in Europa en 2,3gg (goldgrams) wereldwijd. De prijzen weergeven in verschillende valuta is simpel een vorm van economische calculatie, zoals economen het graag noemen. Ieder goed of iedere dienst kan worden uitgedrukt in termen van iets anders gebruikt als geld, maar goud is anders om twee redenen.

Goud wordt over de hele wereld gebruikt. Het is werkelijk globaal geld, een rol die zij in het verleden niet voor niets speelde. Goud heeft altijd een prominente plaats gehad in het hart van de wereldwijde handel. Met andere woorden, goud is een ideale standaard om prijzen mee te meten omdat een troy ons goud een onveranderlijke rekeneenheid door de tijd is.

Terwijl nationale valuta continu worden afgewaardeerd door overheidsbeleid en mismanagement van centrale banken, behoudt goud haar waarde, ofwel, blijft de koopkracht van goud relatief onveranderd. Dit komt omdat de bovengrondse hoeveelheid goud (het aanbod van goud als geld) groeit met ongeveer dezelfde snelheid als de wereldbevolking en de creatie van nieuwe welvaart (de vraag naar goud als geld).

De stabiele verhouding in aanbod van en vraag naar goud maken het de ideale vorm van geld, hetgeen verklaart waarom nationale valuta hierop waren gebaseerd en zelfs inwisselbaar waren voor een vaste hoeveelheid goud. Meer nationale valuta konden alleen worden gecreëerd wanneer er voldoende goudreserves waren, wat een gunstige regel was dat leidde tot essentiële, externe discipline op de uitgaven van de overheid en het ‘bijdrukken’ van geld door haar centrale bank.

Maar deze regel werd verlaten toen de dollar en andere nationale valuta hun formele link met goud verloren in 1971.Als consequentie hiervan wordt de koopkracht van de Amerikaanse dollar en andere nationale valuta geërodeerd. Dit is al decennialang aan de gang en zonder twijfel zal de koopkracht in de toekomst verder afbrokkelen.

Door de jaren heen heb ik inflatie op verschillende manieren omschreven, maar mijn ‘meetlat methode’ is de beste manier om te omschrijven wat er met de dollar gebeurt en om duidelijk te maken wat de essentie is van inflatie. Het gaat als volgt.

Als we ieder jaar een centimeter halen van een meetlat van 100cm, kunnen we het dan nog steeds een meetlat van 100cm noemen? Dus waarom noemen we onze valuta nog steeds een dollar terwijl er ieder jaar 5% of meer van haar koopkracht wordt weggenomen?

Het punt is dat geld een meeteenheid betreft, net als de meter, centimeter of gram. In feite is dat hetgeen een pond, mark, lire, dinar of frank werkelijk betekent. Het zijn allemaal woorden, in hun verschillende talen, die een gewicht inhouden. En tot 1971, toen de relatie met de goudstandaard werd verbroken, gaven ze allemaal een vaste hoeveelheid goud weer.

Alhoewel de vaste link met goud is beëindigd, verschaft een troy ons of een gram goud ons nog steeds een goede meetlat om prijzen van goederen en diensten in uit te drukken. Want uiteindelijk is goud gewoon geld.

James Turk

*******************

James Turk is oprichter en zit in de raad van commissarissen van GoldMoney.com– The Best way to buy gold and silver. Hij is mede-auteur van The Collapse of the Dollar en uitgever van de Free Gold Money Report.

Gemeten in dollars is de goudprijs de afgelopen negen jaar op rij met gemiddeld 17,1% per jaar gestegen. Tijdens deze periode apprecieerde goud ten opzichte van alle andere valuta met dubbelcijferige percentages, waaronder met 11,9% gemiddeld per jaar ten opzichte van de euro. Goud is duidelijk één van de asset klassen die het beste presteerde het afgelopen decennium.

Met dergelijke uitzonderlijke resultaten over zo’n lange periode, is het logisch om jezelf af te vragen of de bullmarkt in goud over is. Het antwoord is een duidelijke nee. De reden is dat de koopkracht van alle nationale valuta wereldwijd nog steeds wordt uitgehold.

De bullmarkt in goud is de ene kant van de medaille, de bearmarkt voor nationale valuta welke begon in 1971 is de andere kant. In dat jaar verwerden deze valuta tot fiatgeld, niet langer inwisselbaar voor goud. Sinds dat moment bevinden alle fiatvaluta zich in een race naar de bodem om welke het eerst zijn totale koopkracht verliest en wordt gedumpt.

Veel valuta zijn de finish al gepasseerd. In de jaren tachtig stortten diverse Latijns-Amerikaanse munteenheden volledig in. Hetzelfde lot waren de Balkan valuta toegedaan in de jaren negentig en meer recent moest de Zimbabwaanse dollar het ontgelden. En alhoewel andere valuta als de Mexicaanse peso, de Russische roebel en de Turkse lira niet volledig zijn ingestort, is hun koopkracht nu stukken lager dan op hun toppunt.

Overheden in deze landen hebben via hun centrale banken hun heil gezocht in het bijdrukken van geld, wat tegenwoordig mooi “quantitative easing” wordt genoemd, ofwel monetaire verruiming. Simpel gezegd hebben centrale banken overheidsobligaties gekocht en deze omgezet in valuta, door of daadwerkelijk bankbiljetten bij te drukken of via een administratieve procedure nieuw gecreëerd geld bij te schrijven op de bankrekening van de overheid, die het geld vervolgens kan spenderen. Feitelijk hebben centrale banken overheidsschuld omgezet in concreet geld en konden zij zoveel geld bijmaken als ze wilden want zonder een directe link met goud is er geen discipline.

Tot 1971 kon geld alleen worden gecreëerd als er een goudreserve tegenover stond en waren nationale valuta handige substituten die circuleerden in plaats van onhandige gouden munten. Maar dit is allemaal drastisch veranderd. Als gevolg van het verwijderen van de discipline die een rem zette op de creatie van geld, maken overheden liever geld bij in plaats van het terugdringen van de overheidsuitgaven. Aldus worden valuta minder waard en neemt de prijs van goud, gemeten in die valuta, toe.

Met nationale valuta kan de burger voortdurend minder goederen kopen als gevolg van het beleid van overheden. Zolang dit niet verandert, zal de bullmarkt in goud blijven aanhouden.

*******************
James Turk is oprichter en zit in de raad van commissarissen van GoldMoney.com – The Best way to buy gold and silver. Hij is mede-auteur van The Collapse of the Dollar en uitgever van de Free Gold Money Report.

Er is een hoop te doen over het vermeende goudbezit van het IMF. Er zijn veel onbeantwoorde vragen over de werkelijke status van dit goud, en meer specifiek, of dit goud niets meer is dan creatief boekhouden.

In plaats van het bezitten van goud is het namelijk goed mogelijk dat het IMF slechts een claim heeft op de ‘Goud en Goudvorderingen’ die zijn betaald aan het IMF als inschrijfgeld door de bij het IMF aangesloten landen. Met andere woorden, landen hebben via hun centrale banken het IMF een claim gegeven op de goudreserves in hun kluizen, voor zover deze er zijn, en op het goud dat zij uit hun kluizen hebben gehaald en uitgeleend hebben aan de grote goudbanken als onderdeel van het ‘programma om de goudprijs te manipuleren’, hetgeen door GATA pijnlijk duidelijk is gemaakt tijdens haar meer dan tien jaar lange bestaan.

Bezit het IMF nu werkelijk goud? Of heeft het enkel claims op goud, waarvan een deel of zelfs alles uit de centrale banken hun kluizen is gehaald en uitgeleend?

Het IMF hult zich in stilzwijgen. Het hoopt, net als alle centrale banken, door te kunnen gaan met verstoppertje te spelen en iedere verantwoording richting het publiek te vermijden. Chris Powell, mede-oprichter van GATA zegt hierover: “Het protocol is dat het IMF zichzelf nooit in een positie zou brengen waaruit zou blijken dat het geen goud heeft, dat het enkel een uiterst dubieuze claim heeft op de goudreserves van haar leden of dat haar vermeende goudtransacties slechts boekhoudtrucjes zijn die enkel het doel hebben om de goudmarkt te manipuleren.

Dus in plaats van op eerlijke antwoorden van het IMF te vertrouwen, moeten we vertrouwen op kleine stukjes bewijs die naar boven komen drijven, die we vervolgens kunnen gebruiken om tot logische conclusies te komen. Met andere woorden, ook al mag het IMF er een hekel aan hebben om het toe te geven, 1+1 is nog steeds 2.

Het was daarom ook verrassend om belangrijk, anekdotisch bewijs te zien over IMF haar boekhoudpraktijken in de Wall Street Journal van vandaag. In een artikel genaamd “Wie betaalt de Griekse reddingsactie van het IMF?” the Wall Street Journal maakte enkele waardevolle en onthullende opmerkingen over de manier waarop het IMF gelden classificeert die haar zogenaamd zijn ‘gegeven’ door haar leden. De krant zei het volgende:

“Het IMF is te vergelijken met een wereldwijde kredietunie. De leden verstrekken het geld. De bestuurders van het IMF lenen het uit.

Ieder lid heeft een quotum, wat hetzelfde is als een financieel belang in het IMF, uitgedrukt als een percentage, en draagt naar rato bij. Het quotum van de VS is 17,09%, gevolgd door Japan met 6,12%, Duitsland met 5,98% en zowel Frankrijk als het Verenigd Koninkrijk met beide 4,94%.

Betekent dit dat de Verenigde Staten verantwoordelijk zijn voor 17% van het IMF haar gedeelte van het Griekse reddingspakket? Niet bepaald.

Allereerst is het zo dat, ondanks dat alle landen op papier verantwoordelijk zijn voor het investeren in IMF haar leningenpot, niet alle landen valuta hebben die potentiële kredietnemers kunnen gebruiken. (denk bijvoorbeeld aan Zimbabwaanse dollars of Venezolaanse pesos.)

Het IMF zegt dit niet zo expliciet. In plaats daarvan gebruikt het het concept “bruikbare middelen”, wat betekent dat het enkel geld gebruikt uit financieel gezonde landen. Ongeveer 21% van de quotums bijdragen aan het IMF waren per januari 2010 “onbruikbaar”, volgens het IMF.

Omdat de VS, Japan en grote Europese landen in het ‘bruikbare’ kamp zitten, financieren zij een groter percentage van de totale IMF-fondsen dan hun quotums zouden impliceren. Om bepaalde redenen is het echter moeilijk om de precieze percentages te bepalen. Het IMF maakt gebruik van fondsen die haar zijn toegezegd maar die nog steeds in bezit zijn van nationale centrale banken.” [vet toegevoegd]

Vervang nu het woord ‘fondsen’ in de bovenste zin met ‘goud’.

Indien landen niet eens nationale valuta, die zij uit het niets kunnen creëren, overdragen aan het IMF, gaan zij dan echt fysiek goud overdragen aan het IMF? Goud dat zij nu enkel nog hebben toegezegd.

Ik denk dat we daarom veilig kunnen concluderen waarom het IMF platweg weigert enkele simpele doch concrete vragen van journalist Vince Veneziani van Business Insider over de staat van haar goudreserves te beantwoorden.

Dus ik zeg, negeer IMF haar eigen praatjes. Het is niets meer dan anti-goud propaganda van een papieren tijger.

Hierop aansluitend, laat u zich niet bang maken en verleiden om uw fysieke goud te verkopen en laat het IMF haar propaganda u niet stoppen om meer edelmetaal bij te kopen. Zolang de staatsschuldcrisis aanhoudt en de gigantische verliezen die bankiers zullen lijden op hun waardeloze staatsobligaties groter worden, is goud meer dan ooit nodig.

James Turk

*******************
James Turk is oprichter en zit in de raad van commissarissen van GoldMoney.com – The Best way to buy gold and silver. Hij is mede-auteur van The Collapse of the Dollar en uitgever van de Free Gold Money Report.