Huizenmarkt in comateuze toestand!

Posted: September 1st, 2010 | Author: Maarten Verheyen | Filed under: banken, depressie, economie, overheid, vastgoed | Tags: , , | No Comments »
De oude recepten werken niet meer. De Amerikanen hebben $3.600 miljard gespendeerd om banken te redden van de ondergang en de economie recht te trekken.

Wat hebben ze teruggekregen? De val werd gestopt. En ja, er waren hier en daar wat groene scheuten. Maar dat is het dan ook. Eén zwaluw maakt nog geen zomer, toch?

Van zodra de overheid stopt met geld uit te delen, is het zo weer winter.

Wat doe je als de oude remedies niet meer werken? Volgens sommigen is het allemaal een kwestie van dosering.

De massale overheidsinterventies waren nog niet massaal genoeg. Er moet meer gebeuren. De roep om quantitative easing 2.0 is luid en duidelijk.

Beleggers hopen dat Bernanke er snel mee komt. Dat is wat de beurs nog min of meer recht lijkt te houden momenteel.

Ze vergeten echter dat we een eindpunt hebben bereikt. Akkoord, in het verleden kon je makkelijk de economie stimuleren door nieuwe schulden te maken.

Voor iedere dollar extra schulden, groeide de economie dan met $5 of $6 aan. Zo bekeken was het zelfs verstandig. De terugverdieneffecten hielpen bij het aflossen van de lening.

Het is allemaal een kwestie van vertrouwen. De overheid kan zorgen voor goedkoop geld maar als niemand er wat mee wil doen, is de strijd bij voorbaat verloren.

De Federal Reserve gaf de banken honderden miljarden aan extra liquiditeiten. Gratis of zo goed als gratis dan nog. Maar het geld bleef daar liggen.

Banken leenden deze sommen niet uit. Al was er bij consumenten ook niet meteen de nodige appetijt voor bijkomende leningen.

Vandaar dat je de M3-cijfers, die het totaalbedrag van de uitstaande leningen in kaart brengen, ziet dalen. Vrij hard zelfs. Het is geleden van de jaren ‘30 dat dit cijfer nog zo hard onderuit ging. En iedere keer als het gebeurt, zit je maanden later middenin een recessie.

Je kan een paard naar het water brengen, maar het niet dwingen om te drinken.

Wie de toestand in de huizenmarkt bekijkt, weet precies wat ik bedoel. Hier heeft de overheid letterlijk alles gedaan wat mogelijk was. Of je het nu hebt over historisch lage hypotheekrentes, subsidies voor kopers, extra garanties voor hypotheekverstrekkers, … het was er allemaal.

En wat zien we na al deze dure interventies? De verkoop van nieuwe woningen is afgelopen maand gedaald tot het laagste niveau sinds 1963!

Ik weet niet hoe het met jou zit, maar ik krijg het benauwd van bovenstaande grafiek. De huizenmarkt zette in 2007 en 2008 reeds de toon en lijkt nu ook weer een voorlopende indicator.

De activiteit zit momenteel zelfs beneden het niveau van 2008. Niet bepaald bemoedigend.

Deze grafiek stelt de zaken dan nog beter voor dan ze daadwerkelijk zijn. In 1963 telde de bevolking van de VS immers 189 miljoen inwoners in vergelijking met 304 miljoen vandaag.

De huizenmarkt toont perfect aan wat er gebeurt wanneer de overheid zich gaat bemoeien met de vrije markt.

Toen de vastgoedprijzen gingen dalen, moest men natuurlijk iets doen. Dit kon men toch niet zomaar laten gebeuren?

In de jaren voordien waren de prijzen echter als een raket omhoog geschoten. Tot ver boven de faire en realistische waarde.

Het mocht allemaal passeren. Hoe kan de overheid immers inschatten of er sprake is van een bubbel? Of de centrale bank?  Zij kunnen toch echt niet de partypooper spelen die de muziek om twee uur afzet!

En alhoewel deze economische wonderkinderen totaal niet in staat zijn om een bubbel te herkennen, weten zij wel tot op twee decimalen na de komma wanneer de prijzen te goedkoop worden.

Vandaar dat ze wel moesten ingrijpen en de vastgoedmarkt op alle mogelijke manieren ondersteunen. Dit zorgde er alvast voor dat de prijzen niet de kans kregen om te dalen tot het niveau dat de vrije markt wenselijk beschouwde.

Je zou kunnen zeggen dat de prijzen kunstmatig hoog werden gehouden. Kopers die actief zijn in de markt weten dat natuurlijk. Vandaar dat zij niet bepaald gehaast zijn om hun centen te spenderen. En vandaar dat de huizenmarkt nu in een compleet comateuze toestand verkeert.

Zo bekeken hebben de massale overheidsinterventies niets bijgebracht en enkel tot gevolg dat er nog minder handel is dan voorheen. Way to go!

Deze cijfers zullen pas weer aantrekken wanneer vastgoed goedkoop genoeg is om kopers aan te trekken. Ja, je kan beweren dat de prijzen al met tientallen procenten gedaald zijn. Maar blijkbaar is het niet genoeg.

De vastgoedprijzen liggen nog steeds boven het historisch gemiddelde. Een terugkeer naar dat gemiddeld betekent een daling van nogmaals 20%. En dan zwijg ik nog over het feit dat de meeste bubbels die barsten de prijzen gewoonlijk ver beneden de trend brengen.


Verkoop nieuwe woningen op laagste niveau sinds 1963

Posted: August 25th, 2010 | Author: Maarten Verheyen | Filed under: depressie, economie, vastgoed | Tags: , | No Comments »

Meer en meer economische cijfers tonen ontegensprekelijk aan dat het wereldwijde economische herstel een vroege  dood gestorven is.

De verkoop van nieuwe woningen in de VS daalde de afgelopen maand tot het laagste niveau sinds 1963.  Waarom 1963? Omdat men pas sindsdien deze cijfers verzamelt!

Dramatische cijfers. En al helemaal indien je in overweging neemt dat de bevolking van de VS momenteel 61% groter is dan indertijd (304 miljoen inwoners vandaag, in vergelijking met 189 miljoen in 1963).

Bron: seekingalpha.com


Amerika wordt ontwikkelingsland! (1 kind op 4 leeft van voedselbonnen)

Posted: August 23rd, 2010 | Author: Maarten Verheyen | Filed under: Federal Reserve, banken, deflatie, depressie, economie, overheid | Tags: , , , | 7 Comments »

Terwijl Wall Street zichzelf een 17%-hogere bonus uitkeert en de overheid geld spendeert zoals nooit eerder in de geschiedenis van de mensheid, krijgt de Amerikaanse middenklasse het steeds moeilijker om de eindjes aan elkaar te knopen.

Ik geef je enkele cijfers ter overweging:

1) Eén op 8 volwassen en zelfs 1 op 4 kinderen leeft van voedselbonnen. In totaal zijn 40 miljoen Amerikanen afhankelijk van het programma.

2) 24% heeft de pensioenplannen met enkele jaren uitgesteld

3) Amerikaanse banken hebben een groter deel van het vastgoed in handen dan de rest van de bevolking samen.

4) 61% leeft van maand tot maand, zonder enige vorm van spaargeld om op terug te vallen

5) Drievijfde van de babyboomers beschikt niet over het kapitaal dat nodig is om met pensioen te gaan.

6) De “echte” werkloosheidcijfers bedragen meer dan 17% (in de officiële cijfers worden namelijk werkzoekenden die het zoeken naar een job hebben opgegeven niet meegerekend)

7) 21% van de kinderen leeft beneden de armoedegrens

Deze cijfers laten er geen twijfel over bestaan: de Amerikaanse droom eindigt voor steeds meer Amerikaanse gezinnen in een ware nachtmerrie!

Terwijl de overheid al $3.600 miljard spendeerde om het financieel systeem te redden van de ondergang, blijven miljoenen burgers in de kou staan.

De middenklasse had het voor de crisis overigens al moeilijk om te overleven. De gemiddelde lonen stijgen al niet meer sinds de jaren ‘70 in de VS waardoor heel wat Amerikanen twee jobs nodig hadden om aan het einde van de maand te rekeningen te betalen.

“The American Way Of Life”  is niet meer. De onderliggende problemen bleven geruime tijd verborgen omdat de Amerikanen leefden op krediet. Nu dit niet meer zo vanzelfsprekend is, wordt stilaan duidelijk dat de middenklasse een zwarte toekomst tegemoet gaat.

“So Long, Middle Class” , besluit New York Post. “The Erosion of America’s Middle Class” , bloklettert Spiegel Online. En “The Huffington Post”  spreekt over “Third World America”

Helaas leeft de rest van de wereld nog steeds in de veronderstelling dat de Amerikaanse consument ons allemaal uit het moeras zal trekken. De waarheid is echter dat Joe Sixpack zelf aan het verzuipen is.

PS. Nog één cijfer om af te sluiten: het loon van de gemiddelde VS-ambtenaar ligt 2 keer zo hoog dan het loon van de gemiddelde werknemer in de privé. Dat is toch gewoon om je te bescheuren?


Amerikaanse dollar blijft de ideale trade

Posted: August 18th, 2010 | Author: Maarten Verheyen | Filed under: euro, forex | Tags: , , , | 2 Comments »

Begin dit jaar noemde ik de Amerikaanse dollar mijn favoriete belegging voor 2010. Tot op heden heeft de munt de verwachtingen perfect ingelost.

Van een high van 1,51 voor de EUR/USD ging het inmiddels al even naar 1,18. Dat is een stijging van 28%.

Valutaparen zijn altijd relatief. Je koopt eigenlijk niet alleen de USD maar verkoopt ook de EUR. Het feit dat de Europese schulden iedereen de stuipen op het lijf jaagde, heeft zo zeker geholpen.

Het is de perfecte trade. Je profiteert niet alleen van de toenemende vraag naar dollars, maar ook van de groeiende afkeer die beleggers tonen ten opzichte van de euro.

De totale hoeveelheid aan uitstaande leningen daalt nu tegen het grootste tempo sinds de Grote Depressie. Mensen betalen meer schulden af dan ze nieuwe leningen aangaan.

En aangezien het merendeel van de schulden in de wereld werden aangegaan in dollar, betekent dit dat de vraag naar de munt gigantisch is.

Om schulden af te lossen, heb je immers eerst harde valuta nodig.

Maar het zijn niet enkel particulieren die serieus werk maken van deleveraging. Ook bedrijven spelen hun rol. Vorige week nog las ik in de krant dat Europese multinationals op een recordbedrag aan liquide middelen zitten.

Cash is king. En dan liefst nog aan te houden in de reservemunt van de wereld.

De grootste factor in het deleveraging-proces is echter de banksector. Europese banken kochten sinds het begin van het decennium voor duizenden miljarden dollars aan dollargenoteerde beleggingen (CDO’s bv) en financierden dit vooral met korte termijn leningen.

Iedere accountant kan je vertellen dat het geen goed idee is om vaste activa te financieren met kortlopende leningen. Het is zelfs één van de factoren die banken in overweging nemen om te bepalen of bedrijven financieel gezond zijn.

Natuurlijk gaan deze principes overboord wanneer je met een beetje extra speculatie een nulletje achter je bonus kan zetten.

Banken hadden namelijk in 2003-2004 toegang tot goedkoop geld omdat de FED het beschikbaar stelde tegen 1%.

Plots zat iedereen in dezelfde trade. Kortlopend lenen aan 1% en herinvesteren tegen 6% of meer in herverpakte rommelleningen.

Uiteraard hield men geen rekening met de mogelijkheid dat het op een dag misschien onmogelijk zou zijn om de kortlopende leningen door te rollen. Laat staan tegen 1%.

En dat is nu precies wat er gebeurde nadat Lehman de boeken neerlegde. De financieringsmogelijkheden droogden op en er ontstond een gigantische tekort aan dollars.

Het financieel systeem dreigde op dat moment volledig te imploderen. Om aan de noodzakelijke dollars te geraken, verkochten banken eender welke belegging tegen eender welke prijs.

Er kwam pas een einde aan deze dollarschaarste nadat de Federal Reserve andere centrale banken overspoelden met een onbeperkte hoeveelheid aan dollars.

Bernanke stuurde $582 miljard naar alle uithoeken van de wereld en redde zo in feite het wereldwijde financieel systeem. Jawel, onze man van het jaar haalde heel Europa uit de shit door speculerende Europese banken van de nodige valuta te voorzien!

Kan het opnieuw gebeuren? Reken maar. Want opnieuw zitten alle banken weer in dezelfde trade. Kortlopend lenen in dollar – deze keer tegen 0% – en herinvesteren in “veilig” staatspapier dat 3% of 4% opbrengt.

Vandaar dat de dollar bijna perfect lijkt te correleren met put opties op aandelen.

Het deleveraging-proces leidt namelijk tot activaverkopen (aandelen, obligaties, …) en een toenemende vraag naar dollars. We zitten perfect op schema richting pariteit. Eén dollar voor één euro.

Nog steeds de ideale trade dus!


Het hangt nu allemaal van Ben Bernanke af

Posted: August 8th, 2010 | Author: Maarten Verheyen | Filed under: Federal Reserve, economie, forex | Tags: , , , | No Comments »

Het koersherstel van de laatste 16 maanden kwam er vooral door dit prachtig herstel dat we momenteel beleven. Eigenlijk beleefden. De laatste cijfers geven duidelijk aan dat de economie weer in de touwen hangt.

Wat me echter opvalt, is dat beleggers amper aandacht lijken te hebben voor de dramatische economische cijfers die naar buiten druppelen. Zegt natuurlijk niet meteen iets. Ook de problemen in Griekenland werden eerst maandenlang genegeerd vooraleer de markt compleet onderuit ging.

Sterker nog, ze lijken deze cijfers te omhelzen. Het betekent namelijk dat de Federal Reserve snel een nieuw rondje monetaire versoepeling zal aankondigen. Sommigen menen dat dit komende dinsdag al aangekondigd zal worden.

Vandaar dat de aandelenmarkten zo sterk acteren, de obligatierente in vrije val lijkt en de dollar tuimelt.

Indien Bernanke het opgelegde tijdsschema weigert te volgen, kan dit resulteren in een sell-off op de aandelenmarkten en een vlucht naar de dollar.