Laat de rijken betalen!

Het is tegenwoordig een populaire kreet. Vakbonden en politici menen ons sociaal systeem in stand te kunnen houden door “sterkste schouders de zwaarste lasten te laten dragen”. Wie kan daar op tegen zijn?

Zo kwam de SP.A recent nog met een soort van vermogensbelasting en opperde dat een dergelijke belasting voor 80% van de bevolking lagere bijdrages zou betekenen. Briljant. Simpelweg briljant!

Of toch niet?

Het feest maar kan maar bijven duren totdat er niets meer te verdelen valt. Aan het einde van de avond moet er namelijk iemand de rekening oprapen en het wordt een beetje vervelend wanneer het steeds dezelfden zijn. En al helemaal wanneer je je steeds op kap van een ander lazarus zuipt terwijl je hem uren aan een stuk uitmaakt voor alle rotte vis.

Geert Noels schreef een prachtige parabel hierover op zijn blog waardoor het nu voor iedereen duidelijk zou moeten zijn dat dit systeem keihard onderuit dreigt te gaan.

Het talent van beleggers om slecht nieuws te negeren

Het zijn vreemde tijden. Op hetzelfde moment dat beleggers zich afvragen welke landen binnenkort bankroet gaan, jagen diezelfde beleggers de aandelenmarkten dag na dag hoger.

Het is een absurd tafereel. Wat gisteren nog aanzien werd als één van de meest veilige beleggingen (overheidspapier) wordt nu gedumpt in ruil voor “veilige” aandelen.

Beleggers zoeken de risico’s weer op. Kijk maar naar de koersen van de zombiebanken (AIG, Ciitigroup, Fannie Mae, Freddie Mac, …) die de voorbije dagen tientallen procenten hoger gingen.

Financiële markten hebben er een handje van weg om slecht nieuws geruime tijd compleet te negeren. De kredietcrisis begon eigenlijk al in maart 2007 toen New Century Financieel, één van de grotere verstrekkers van subprimeleningen in de VS, bankroet ging. Rond die periode biechtte ook HSBC al zware verliezen met dit soort leningen op.

Voldoende voor beleggers om zich zo snel mogelijk richting uitgang te begeven? Vergeet het maar. In de daaropvolgende maanden gingen de Amerikaanse indices nog eens rustig 10% hoger. In de herfst bereikten de koersen nog nieuwe highs.

Pas daarna gingen de koersen aan het schuiven maar van paniek was totaal geen sprake. Eén jaar na het uitbreken van de crisis, noteerden aandelen nog ruwweg tegen dezelfde koersen dan 12 maanden voordien.

Ik ben dan ook niet echt verrast dat beleggers momenteel de andere kant opkijken terwijl een aantal Europese landen hun toegang tot de obligatiemarkten in gevaar zien komen.

De echte test komt ergens in april als Griekenland tientallen miljarden euro’s van hun schulden moet herfinancieren. De Grieken geven nu al aan dat ze financiële steun zullen vragen aan Europa indien de schulden tegen de huidige rentevoeten uitgegeven worden.

En zelfs in het onwaarschijnlijke geval dat dit zichzelf allemaal oplost, dan zijn er nog altijd Spanje en Italië die dit jaar iets meer dan 500 miljard euro moeten ophalen met het uitgeven van obligatieleningen.

Ik wens het Zuiden veel succes met hun zoektocht naar goedkoop geld maar vrees dat ook zij snel fors hogere rentetarieven moeten bieden om beleggers te overtuigen.

Amerikaans begrotingstekort loopt verder op

Vraagje: zou jij investeren in een bedrijf met $107 miljoen inkomsten en $328 miljoen uitgaven?

Wat zeg je? Dat dergelijke bedrijven goed op weg zijn naar een faillissement?

Ok, bekijk dan hier even de maandelijks in- en uitgaven van de Amerikaanse overheid.

In februari realiseerde de Amerikaanse overheid $107 miljard aan inkomsten maar ze spendeerden $328 miljard. Zo kom je aan een tekort van $221 miljard! Uiteraard niets om je zorgen over te maken. Dit valt allemaal onder gezond economisch beleid. Simpele zielen zoals ik kunnen dat niet begrijpen. Je hebt op zijn minst een Nobelprijs economie nodig zoals Paul Krugman om uit leggen waarom het goed is om $3 te spenderen per $1 die je ontvangt.

Je vindt hier nog wat achtergrond bij deze cijfers.

Goldmoney review

Ik heb vorige week een rekening geopend bij Goldmoney en heb een review van hun diensten gepost op mijn blog.

Verenigde Staten op weg naar schuldenberg van $20 biljoen

Het Congressional Budget Office heeft de begroting die Obama indiende kritisch tegen het licht gehouden en wat blijkt: de tekorten worden zwaar onderschat. De trend is niet gunstig voor de VS. Tegen 2020 zit het land opgezadeld met $20,3 biljoen (dat is $20.300 miljard) aan schulden!

De tekorten tussen 2011 en 2020 lopen in die periode op tot bijna $10.000 miljard (of een slordige $1.000 miljard per jaar).

Het zijn duizelingwekkende cijfers. Dit land streeft recht af op een gigantische catastrofe af en doet niet de minste inspanning om de tekorten ook maar één dollar te reduceren. Mooie woorden zijn er genoeg van meneer Obama maar verder dan dat gaat het allemaal niet.