Woensdag werd in Iran opnieuw een kernfysicus vermoord met een autobom. De Iraanse overheid beschuldigt Israël ervan achter de aanslag te zitten.

Dit zou het begin van een oorlog kunnen worden. Herinner je dat de Eerste Wereldoorlog begon met de politieke moord op aartshertog Frans Ferdinant.

Het nieuws van de aanslag kwam dagen nadat Iran aankondigde dat ze een volledig operationele uranium-verrijkingscentrale heeft onder in een berg (onmogelijk stuk te bombarderen), waarbij het Internationaal Atoomgezelschap ook meldde dat het land nu hoogverrijkt uranium voor kernbommen kan produceren.

De V.S. en Israël zijn als de dood voor een Iraans kernwapen, dat is de verhaallijn die we steeds te lezen krijgen.

En de dreiging is inderdaad niet onbenullig: Door bijvoorbeeld vanaf een boot een relatief klein kernbommetje hoog in de atmosfeer boven Israël of de V.S. te lanceren, zou Iran de electriciteit in een zeer groot gebied kunnen laten uitvallen, waardoor het voedsel-, en energieproductie er ogenblikkelijk zou stilvallen, en waardoor de daar aanwezige kerncentrales in de problemen zouden komen. Het principe heet electromagnetic pulse, en wordt de laatste maanden en jaren druk bediscussieerd in allerlei overheidskringen.*

Lees het volledige artikel »

De voorbije weken zagen we de onrust in het Midden-Oosten evolueren van betogingen, over rellen, tot een regelrechte oorlog. En Khadaffi’s waanzin mag dan wel het meest in het oog springen, ze is jammergenoeg niet uniek. Mocht de oorlog in Libië zich uitbreiden tot de grotere oliestaten zal dat wereldwijde prijsinflatie tot gevolg hebben, wat misschien wel de vonk in het kruitvat wordt voor ‘s werelds ‘Grootste Depressie’.

De productie van olie is immers van levensbelang; iedere verstoring hiervan leidt tot schokken die wereldwijd voelbaar zijn. In de jaren 1970 is dat ook al gebleken. De reden daarvoor is dat we leven in het tijdperk van de ‘homo petroleum’.

De ontdekking, ontginning, en consumptie van steenkool (industriële revolutie) zorgde ervoor dat de wereldbevolking kon stijgen van 700 miljoen mensen in 1750 tot 1,6 miljard mensen in 1900. Echter om die wereldbevolking zich op 100 jaar tijd nog eens te doen verviervoudigen, was een buitengewoon geconcentreerde en makkelijk toegankelijke energiebron nodig. Die energiebron is aardolie. (De moderne landbouw heeft 10 calorieën energie nodig—grotendeels afkomstig uit olie—om één calorie aan voedsel te produceren)

Ondertussen neemt de schaarste van olie almaar toe. Het feit dat bedrijven als British Petroleum olie moeten zoeken op meer dan twee kilometer onder de zeespiegel, en dat olieproducenten hun heil zoeken in Canadees teerzand (waarvoor ook nog eens grote hoeveelheden aardgas en water nodig zijn om de olie eruit te halen), zijn maar twee van de zeer vele aanwijzingen hiervoor.

De voorzienige belegger maakt hier gebruik van door aandelen van olie- en gasproducenten te kopen, gezien de waarde van de olie/het gas in hun bronnen de komende jaren alleen maar in waarde zal stijgen. (Vroeg investeren is overigens ook ethisch, want het signaleert het probleem door de prijzen te doen stijgen en dat maakt investeren in alternatieven dan weer rendabeler.) Ook uranium heeft bewezen dat het de samenleving in energie kan voorzien—zei het dan voornamelijk in de voorziening elektriciteits, en nog niet in die van mobiliteit.

Maar hoe zit het dan met de alternatieve energie? De mensen die een snelle overgang verwachten naar een tijdperk van duurzame energiebronnen, gaan voorbij aan het feit dat de volledige wereldeconomie vandaag de dag rond olie georiënteerd is: de productie van miljoenen zonnepanelen, geothermische centrales, of elektrische wagens, is onmogelijk zonder daarvoor een astronomische hoeveelheid olie te moeten verbruiken.

Ter illustratie, er reden in 2010 zo’n 1000 miljoen auto’s op de planeet. Als men weet dat in één enkele autoband alleen al 26 liter aardolie verwerkt zit, dan is het al gauw duidelijk dat een onvoorstelbaar grote hoeveelheid olie nodig zou zijn om deze hele vloot door alternatieve wagens te vervangen. Want naast de banden is er natuurlijk ook de lak, de zetels (plastic wordt uit olie vervaardigd), enzovoort. Nee, eens peak oil zich vertaald heeft in veel hogere olieprijzen, zal een wereldwijde energiecrisis (transport, voeding, verwarming) zich nog jarenlang laten voelen.

Olie is de olifant in de kamer waar bijna niemand over spreekt. De toekomstige hogere prijzen en lagere beschikbaarheid van olie zullen een enorme impact op de samenleving hebben. Peak oil is een feit, het is dan ook wijs zich als belegger, ondernemer, en goede huisvader voor te bereiden op de diepgaande gevolgen van de dalende beschikbaarheid van deze unieke fossiele brandstof. En die gevolgen zijn niet te onderschatten: enig idee hoeveel de computer waarop u dit artikel leest zou wegen? Voor de productie ervan was het tienvoudige gewicht aan petroleum nodig.

> Verschenen op Goldonomic.be

De welvaartsstaat is als de heks in het sprookje van Hans en Grietje: eerst lokt ze je met wat lekkers en beloftes om méér, om je vervolgens met huid en haar op te willen peuzelen.

Hansje en Grietje zijn de burgers van de westerse landen, die sedert een halve eeuw door een welbespraakte heks met allerlei mooie beloftes naar binnen worden gelokt (à propos, wie herinnert zich nog de prachtige satire die Willy Vandersteen hierover maakte?). Vandaag zitten de burgers van de welvaartsstaat binnen in het peperkoeken huisje. Daar knabbelen ze aan de laatste restanten van het snoepgoed, wat de meesten onder hen mak houdt.

Enkele oplettende burgers echter horen nu een onheilspellend geluid… Het is de heks die de deur in het slot draait, om te zorgen dat Hans en Grietje nergens heen gaan. Niets minder is dit, dan het geritsel van nieuwe regelgeving waarmee het vermogen van de burgers gevangen gezet wordt. De oude feeks wil zelf ook haar honger stillen.

Het eens zo rijke Westen is platzak. De schatkisten van de staat zijn leeg, en de keizer van de welvaartsstaat is poedelnaakt. Wat hem nog rest is een hele hofhouding met lakeien, die in ruil voor hun vlijerij en gedienstigheid een stuk van de koek willen. Om het feest zo lang mogelijk te rekken, verzint de keizer daarom allerlei manieren om te voorkomen dat zijn burgers met hun spaarvarken de benen nemen.

Capital controls

Het is moeilijk koeien melken die door de omheining gebroken zijn, dat weet elke boer. Dan maar een hogere omheining. In het Engels bestaat voor de verbeterde afsluiting rond het vee van de welvaartsboerderij een veelgebruikte term: capital controls.

Capital controls zijn niets nieuws. In de moderne tijd werden ze voor het eerst toegepast in het Duitsland van Hitler. Toen steeds meer joden het onheil zagen aankomen en naar het buitenland trokken, voerde de overheid op 1 april 1931 een taks op kapitaalsvlucht in, de Reichsfluchtsteuer. Iedere niet onbemiddelde persoon die naar het buitenland verhuisde, moest tot 25% van zijn belastbare vermogen aan de staat afdragen—op straffe van opsluiting en confiscatie van zijn eigendommen. In de laatste 12 maanden voor het uitbreken van de oorlog haalde de Duitse staat op die manier zo’n 216 miljoen mark binnen. Makkelijk verdiend.

De confiscatie beperkte zich niet tot het kapitaal van de Duitse burgers alleen: alle landen die participeerden aan de Tweede Wereldoorlog maakten het hun bevolking moeilijk om in het buitenland vastgoed aan te kopen of geld te deponeren, om zo de inkomstenstroom voor de oorlogsvoering te garanderen (zie hier, p. 15). Ook in moderne economieën bestaan capital controls, bijvoorbeeld in die van Thailand, waar de overheid in 1998, toen haar burgers weg van de devaluerende baht probeerden te vluchten, een soortgelijk systeem invoerde.

Capital controls vandaag

Hierna volgt een niet-uitputtende lijst met reeds doorgevoerde of aangekondigde beleidsveranderingen die het vrij verkeer van kapitaal bemoeilijken:

• Nederlandse Nationale Bank gebiedt pensioenspaarfonds om haar goud te verkopen (en dat door staatsobligaties te vervangen)
• AFM sluit de grens voor goud (en inderdaad, waar het initiatief Goldrepublic – dat het goud bewaart op Nederlands grondgebied – een vergunning heeft van de AFM, lijkt Goldmoney dat nog niet te hebben. Dat past perfect in een beleid met als doel het goud binnen de grenzen te houden.)
• BTW op zilveren munten verhoogd van 6% naar 19%

Bovenstaande berichten zijn uit Nederland afkomstig. De reden waarom we deze zaken in het zuidelijke België nog niet terugvinden, ligt waarschijnlijk aan niets anders dan de record-impasse in de politiek.

Internationaal beweegt er echter al heel wat:

• Honden worden opgeleid om cash op te snuffelen in luchthavens
• Amerika beëindigt individuele buitenlandse rekeningen, privacy afgeschaft
• Zwitserland lost steeds makkelijker bankgeheimen
• Zuid-Korea neemt maatregelen om kapitaalsvlucht te voorkomen
• Verdrag van Maastricht zet deur open voor capital controls in de EU
• Nouriel Roubini: raken capital controls opnieuw in de mode?

Deze evoluties passen perfect in het kader van de wereldwijde geldoorlog, die we in oktober in ons artikel ‘De Schemeroorlog‘ hebben besproken.

Wat de toekomst brengt

In Europa zijn de schatkisten leeg. De lakeien van de keizer en de heks van Hans en Grietje krijgen binnenkort grote honger. Het is te verwachten dat bovenstaande lijst van capital controls zich nog sterk zal uitbreiden.

We mogen ook niet vergeten dat alle effecten tegen 2012 gedigitaliseerd moeten worden. Dat wil zeggen dat de autoriteiten vanaf dan volstrekte inkijk en volledige controle zullen hebben over al de in het binnenland aangehouden effectenrekeningen… de perfecte voorbereiding voor nieuwe belastingen of confiscatie van kapitaal.

Aan beleggers en ondernemers die liever niet in de oven belanden: de tijd om te handelen is vandaag, niet morgen! Bescherm uw vermogen door het aan te houden in moeilijk confisceerbare activa (zoals fysiek goud en zilver), door een offshore rekening te openen, of door eenvoudigweg te stemmen met uw voeten. Beter uw kuiten nu in te smeren en de nodige stappen te ondernemen, dan om morgen in de massa richting een gesloten de deur te drummen.

De praktische oplossingen voor de komende inflatie en daaraan verbonden kapitaalsvlucht komen uitgebreid aan bod op het congres ‘Het Spook van Hyperinflatie‘ van 1 maart. De laatste tickets worden nu verkocht—bij moment van schrijven waren nog 9 plaatsen beschikbaar.

We hameren er al een hele tijd op, want de grafieken in onze grondstoffensectie liegen niet. L’inflation est arrivée! En dit is nog maar het begin. Over een zestal maanden zullen de prijzen van de grondstoffen doorgesijpeld zijn naar de supermarkten—en dan begint de ellende voor papiergeldspaarders pas echt.

Eindelijk begint ook de media het thema een beetje op te pikken. En toch wordt goud verguisd als zijnde ‘veel te duur’. Maar als we zien dat de ingrediënten van een kop koffie met suiker het voorbije jaar evenveel in prijs zijn gestegen als het goud, is het dan niet veeleer de euro die ‘veel te weinig waard’ wordt?

Onderstaande interactieve kaart van zerohedge toont hoe inflatie een globaal probleem is (zoom in en klik op de symbooltjes):

View Inflation Riots and Protests 2011 in a larger map

Lees het artikel van Gonzalo Lira om te lezen hoe sommige mensen verschrikkelijk rijk werden door een slimme investering gedurende een periode van hyperinflatie (want die blijft nooit duren).

In tijden van crisis worden fortuinen verloren en fortuinen gemaakt. Bij goldonomic gaat u, op een verantwoorde en verantwoordelijke manier, en beroep doend op 35 jaar ervaring, voor het laatste.

–

Verschenen op www.goldonomic.be

Opmerkelijk, van de man die als voorzitter van de Fed meer witte ruis rond de creatie van papiergeld produceerde dan wie ook. Dit zijn de eerste stappen naar de herschikking van de wereldwijde monetaire orde. Toch is het goed voor ogen te houden dat Goud u en ik redt, maar niet het financiële systeem.

Greenspan was overigens een voorstander van de goudstandaard in de jaren voordat hij voorzitter van de FED werd. Zo schreef hij in 1967 een artikel getiteld ‘Gold and Economic Freedom‘. Dit is de laatste paragraaf van dat artikel (onze vertaling):

In afwezigheid van een goudstandaard is het onmogelijk om je spaarcenten tegen de confiscatie van inflatie te beschermen. Zonder de goudstandaard bestaat er geen veilige plaats om waarde te bewaren. En als die er wel is, dan zou de overheid ze illegaal moeten maken, zoals gebeurde in het geval van goud. Als iedereen bijvoorbeeld besliste om al zijn spaarcenten bij de bank in te ruilen voor zilver of koper of eender welk ander goed, en daarna zou weigeren om cheques te aanvaarden in ruil voor goederen, dan zouden bankdeposito’s [zicht- en spaarrekeningen] hun koopkracht verliezen, en dan zou krediet uitgegeven door de overheid [bv. staatsobligaties] ook waardeloos worden als ruilmiddel in de economie. Het financiële beleid van de welvaartsstaat kan alleen maar functioneren als de individuele eigenaars van welvaart [de productieve bevolking] geen middelen hebben om zichzelf te beschermen.

Naarmate we dichterbij de hyperinflatie en de gold rush komen, zullen er nog vele mensen zijn die zich plots ‘herinneren’ dat goud in feite het barbaarse geld is, en dat de keizer van het fiat geld in feite geen kleren aanheeft.

–

Verschenen op goldonomic.be