De 5 grootste economieën van Europa spenderen momenteel 15 % van hun bbp aan sociale uitkeringen. Tegen 2040 zal dit oplopen tot bijna 30 % van het bbp. In Japan zullen deze uitgaven bijna verdrievoudigen van bijna 12 % naar 27 % in 2040.

Om deze sociale uitgaven te blijven betalen kan men de belastingen verhogen. In dat geval zullen alle Europese landen een taxatie hebben van meer dan 50 % van het bbp, Frankrijk zelfs 62 %. Amerika zou stijgen van 33 % naar 44 % taxatie en Japan tot 46 %.

Dergelijke percentages aan belastingen zijn onhoudbaar voor een economie om te functioneren. Op deze manier kom je in een vicieuze cirkel terecht die de economie in een afgrond stort.

Als de stijging van de sociale kost gecompenseerd moet worden door besparingen ziet Japan zijn uitgave aan sociale bijdrage zien stijgen tot 66 % van alle publieke uitgaven. Frankrijk, Amerika en Duitsland zitten rond de 50 %. Maar waar zou er op bespaard moeten worden? Een besparing van 10 % aan uitkeringen zorgt ervoor dat 5 % van de oudere bevolking in de armoede terecht komt. Dit is niet echt een populaire politieke beslissing om te nemen.

In Frankrijk komt 67 % van het inkomen van de oudere bevolking uit sociale uitkeringen. In Duitsland is dit 61 %, in Amerika en Japan slechts 35 %. Aangezien de vergrijzing de komende jaren alleen maar zal toenemen, zullen deze percentages ook blijven toenemen.

De Westerse landen zullen het met de huidige crisis al moeilijk hebben om een economische groei te realiseren. De toenemende vergrijzing zet een extra druk op de overheidsuitgaven. Hoewel het al lang geweten is dat de vergrijzing fors zal toenemen, zijn er maar weinig of geen landen die zich echt hebben voorbereid.

En deze postbode is niet alleen. In de jaren ’60 keurde Kennedy een wet goed die het mogelijk maakt om giften te aanvaarden, waarmee de nationale schuld afbetaald kan worden. Plichtsbewuste burgers hebben tot nu al 83 miljoen dollar geschonken aan de Amerikaanse staat.

De grootste bijdrage komt van president Reagan, die de staat 1 miljoen dollar schonk (een overschotje uit zijn inauguratiepot).

Maar er is meer nodig dan vrijwillige bijdrages, als je weet dat de nationale schuld van de VS in 30 jaar tijd steeg van 1.100 miljoen tot 15.000.000.000.000 (15 biljoen) dollar.

In Zuid-Europa is men niet zo vrijgevig als de gemiddelde Amerikaan. Vooral Griekenland staat bekend om zijn zwakke belastinginning. Het land heeft daarom een slim idee gelanceerd: de nieuwe vermogensbelasting wordt via het nationale elektriciteitsbedrijf geïnd. Grieken die weigeren te betalen, worden vanaf nu afgesloten van gas en elektriciteit.

Bij een eerste test met 86.000 rekeningen, heeft 73 % op tijd betaald. Dit ligt in lijn met het percentage dat normaal gesproken zijn energierekening op tijd betaald. Een kwart van de Grieken acht het ondenkbaar dat ze effectief zullen worden afgesloten van het net.

Toch lijkt het dreigement menens: een tijd geleden heeft het energiebedrijf het Ministerie van Gezondheid zonder stroom gezet. Want de overheid blijkt zelf een wanbetaler te zijn…

De overheidsuitgaven liggen 2 % hoger dan het Europees gemiddelde. De overheidsinkomsten liggen 4,2 % hoger dan het Europees gemiddelde. Een goede zaak zou je denken, de inkomsten liggen hoger dan in de meeste Europese landen. Maar dit wijst uiteraard op een veel hogere belastingsdruk in ons land.

De uitgaven stegen de laatste jaren 5 % sneller dan de inkomsten.

Als een van de meest belaste landen en met een hoger dan gemiddeld uitgavenpatroon, is het duidelijk dat België boven zijn stand leeft.

Econoshock: Belgian public finances

Quantitative Easing helpt de economie

Quantitative Easing helpt de bankiers en niemand anders. Hoe gaat dit spelletje in zijn werk:

De Amerikaanse Treasury Bonds zijn in principe verplichtingen om in de toekomst bepaalde bedragen te betalen aan diegene die deze obligatie koopt. In dit geval gebeurt de betaling in dollars.

Een dollar is in principe een papier dat men kan inruilen tegen goederen en diensten.

Als de FED deze Treasury Bonds rechtstreeks van de overheid zou kopen, creëert men nu dollars in ruil voor een toekomstige verplichting. Dit zou tot inflatie leiden wanneer de creatie van het geld sneller gaat dan de creatie van goederen en diensten. Maar de FED koopt geen Treasury Bonds van de overheid, maar van de banken! Banken kopen obligaties van de overheid en verkopen deze (uiteraard met een kleine winst) door aan de FED. ZeroHedge noemt dit spel “Flip That Bond”. Dit geeft de banken een Free Trading Fee met inflatoire gevolgen op goederen zoals olie en voedsel.

President Obama is de vijand van Wall Street

Tijdens zijn presidentscampagne viel Obama zwaar uit naar diegene die tegen de Glass-Steagall wet waren. (Dit is een wet die ervoor zorgde dat banken geen Hedge Fund meer kunnen spelen).

De 2 die voor de banken onderhandelde waren Gene Sperling en Larry Summers. Zij zijn ook diegene die miljoenen verdienen aan consultancy fees bij de grote Amerikaanse banken.

Zij zijn ook de 2 aangestelde economische topadviseurs van,… Barack Obama.

Het financiële systeem is vandaag veiliger dan in 2008

De FED heeft nu meer macht dan 3 jaar geleden en dat terwijl zij de crisis toen niet zagen aankomen en daarna de foute maartregelen hebben genomen. Waarom zou dat nu anders zijn?

De banken die in 2008 “too big to fail” waren, zijn nu nog groter.

Hoewel de Amerikaanse overheid gestopt is zich garant te stellen voor Fannie Mae en Freddie Mac, stelt het zich nu borg via “The Federal Housing Authority”.

High-frequency trading is meer aanwezig dan ooit tevoren en oorzaken van de Flash Crashes zijn nog steeds niet aangepakt.

De ‘Bush Tax Cuts’ verhogen de belastinginkomsten

Washington heeft al altijd een uitgavenprobleem gehad, maar sinds de Bush Tax Cuts hebben ze ook een inkomstenprobleem. Van 1990 tot 2000 groeiden de belastinginkomsten uitzonderlijk snel. Na de belastingverlaging in 2001, daalde de inkomsten waarna ze even herstelden maar daarna terug zakte. De jaren ’90 hadden dan geen recessie wat de uitzonderlijke stijging zou kunnen verklaren, maar als je terugkijkt tot 1965 waren er verschillende recessies zonder daling van de belastinginkomsten.

Niemand kon de crisis zien aankomen

Inderdaad, niemand,… behalve al die economen en managers die al jaren op de tafel sloegen.

Amerika heeft de hoogste levensstandaard in de wereld.

Volgens de recentste (2008) ‘Human Poverty Index’ van de Verenigde Naties stond Amerika op de 17^e van de 19 plaatsen van de ontwikkelde landen. Deze index vertegenwoordigt levensverwachting, alfabetisering, langdurige werkloosheidsgraad en inkomensongelijkheid. De laatste 3 jaar zal dit echter niet veel beter geworden zijn.

Het BBP van Amerika groeit

Volgens economische analisten groeide het BBP van Amerika tussen 2007 en 2010 met 4,26%. Over dezelfde periode groeide de schuldengraad met 61,6%.

Wie de volgende grafieken analyseert, moet zijn mening echter herzien.

Een Amerikaanse blogger vergeleek het belastingssysteem van de VS met dat van Denemerken en Zweden. In Amerikaanse ogen zijn dat twee landen met extreem hoge belastingen.

Een halve eeuw geleden maakten belastingen de helft uit van het BBP in Denemarken, Zweden en VS.

In Denemarken en Zweden is dit gestegen tot de helft van het BBP sinds de jaren ’80.

In de VS zijn de belastingen nauwelijks gestegen. De laatste vijf decennia schommelde dit aantal altijd tussen 25 % en 30 % van het BBP.

Wat blijkt als je Denemarken en Zweden vergelijkt met de VS?

• De economische groei is groter in Denemarken en Zweden.
• De groei van het inkomen van de gezinnen is hoger in Denemarken en Zweden.
• De levensverwachting is hoger in Denemarken en Zweden.
• Het geluk is groter in Denemarken en Zweden.
• De economische dynamiek is groter in Denemarken en Zweden.

Competitiviteit

Arbeidsmarkt

Inkomen

Meer grafieken & analyse op de blog van Lane Kenworthy

Spending:
2007 $2.72 trillion
2010 $3.72 trillion

Revenues:
2007 $2.56 trillion
2010 $2.16 trillion

Deficit:
2007 –$160 billion
2010 –$1.56 trillion

Bron: zerohedge.com

De éne partij stelt $30 miljard aan besparingen voor maar de andere partij wil voor $60 miljard gaan.

In beide gevallen gaat om niet meer dan een druppel op een hete plaat. Het tekort van de VS bedraagt immers $1645 miljard.

$30 miljard meer of minder besparen, zal de zaak niet maken. Het is een schaamteloze vertoning waarbij politici zich nog maar ééns van hun beste kant laten zien.

Met heel de discussie geven ze de indruk aan de bevolking dat ze bovenop de zaak zitten en de financiën stevig onder controle hebben. Niets staat verder van de waarheid dan dat.

Ik hoorde iemand zeggen dat heel de discussie over de shutdown in de VS vergelijkbaar is met 2 brandweermannen die ruziën of ze een brandend huis gaan blussen met een thee- of koffielepeltje.

Ik heb de cijfers al eens eerder bovengehaald maar ik zal het nog even opnieuw doen. Het budget dat Obama publiceerde op de website van het Witte Huis, vertelt immers het volledige verhaal.

De VS int $2174 miljard aan belastingen maar heeft voor $3829 miljard aan uitgaven. Voor iedere dollar die ze ontvangen, spenderen ze $1,76.

Dat is geen gezonde situatie en zeker niet houdbaar.

Al is het maar omdat de schulden ondertussen de $14.000 miljard gepasseerd zijn. Daarop betalen ze amper $205 miljard aan rente. Dat is niet ééns 1,5%.

Maar die rente begint wel te stijgen en de VS zal straks niet 10% van hun belastingen spenderen aan interesten maar eerder 20% of 30%.

Een rentestijging van 1% kost het land $140 miljard extra. En zo plaats ik ook meteen heel die artificiële discussie over het schuldenplafond in het juiste perspectief!

In feite is de VS al lang een kritische grens gepasseerd. De tekorten zijn zo groot nu dat ze niet meer gefinancierd kunnen worden met het uitgeven van obligaties.

Vandaar dat de Federal Reserve aan quantitative easing doet. Ze verkopen het als een middel om de economie te stimuleren maar in feite is het vooral bedoeld om de overheid te financieren.

Obama heeft geen schijn van kans om het tekort van $1600 miljard op te halen via de uitgifte van staatsleningen. Gelukkig dat Bernanke bereid is om het gat toe te leggen met geprinte dollars.

Het is een gevaarlijk spel en eigenlijk bijna een garantie voor inflatie. Inflatie die we nu stilaan zien opduiken in het systeem. De prijzen van allerhande grondstoffen gaan door het dak en dat leidt dan straks weer tot prijsverhogingen van de producten in de supermarkt.

De inflatie is er en zal niet vanzelf verdwijnen. De onrust die we nu zien in het Midden-Oosten waait straks over naar de rest van de wereld. Mensen hebben het zo al moeilijk genoeg. Voeg daar nog eens stevige prijsstijgingen aan toe en je krijgt schrijnende drama’s.

Niet dat Bernanke er slaap voor laat. Hij beweert zelf geen verband te zien tussen de gigantische stijging van de monetaire basis ( = geld printen) en de oplopende grondstoffenprijzen.

Indien je deze nieuwsbrief al wat langer leest, dan weet je dat ik al sinds 2007 aanbeveel om goud te kopen als bescherming tegen inflatie. En ik ben er al die jaren op blijven hameren. Minimaal 20% van je vermogen moet in goud zitten. Geen discussie.

Wie dit advies naast zich neerlegt, loopt straks het risico dat zijn portefeuille een flink deel van de koopkracht is kwijtgespeeld.

BinckBank is van mening dat TradersOnly in strijd zou handelen met de wet op de eerlijke handelspraktijken omdat we geen Belgische beurstaks inhouden. 

BinckBank lijkt echter niet te beseffen dat Caesar Capital, het bedrijf achter TradersOnly, een Nederlandse vennootschap is en op die manier geen beurstaks in rekening moet brengen. Net zoals ook ALEX, als Nederlandse dochter van BinckBank, geen beurstaks in rekening moet brengen voor Belgische klanten.

We zijn dan ook van mening dat we de wetgeving hier correct naleven.

2. Vergelijkingstabel

BinckBank merkt op dat de vergelijkende tabellen op onze website onvolledig zijn omdat geen rekening wordt gehouden met de volumekortingen die BinckBank hanteert.

Het klopt inderdaad dat BinckBank volumekortingen aanbiedt voor Nederlandse klanten die meer dan 25 orders per maand uitvoeren op de beurzen van Amsterdam, Brussel, Parijs en Lissabon. Deze korting geldt echter niet voor de overige markten (zoals de Verenigde Staten).

Bovendien blijft BinckBank een minimumtarief van €10 per transactie hanteren, ongeacht het gerealiseerde volume.

Het minimumtarief van TradersOnly bedraagt slechts €6 per transactie voor Europese aandelen en $5 in de VS.

Een andere opmerking van BinckBank, is dat de transactiekosten bij TradersOnly berekend worden op basis van het aantal gekochte aandelen maar in de vergelijkingstabel hanteren we een vergelijking op basis van transactiegrootte.

Punt is echter dat BinckBank zowel een vaste (€9,50 per order) als variabele (0,15%) bedrag aan kosten hanteert voor orders op de Amerikaanse markten. Op die manier kunnen we geen berekening maken op basis van het aantal aandelen, daarom is een vergelijking op basis van transactiegrootte de beste manier.

Indien BinckBank echter liever vergelijkt op basis van aantal gekochte aandelen, dan is dat voor ons geen probleem. Hieronder vind je een aantal voorbeelden van dergelijke transacties in vergelijking met BinckBank België, BinckBank Nederland en ALEX. Deze drie handelsmerken van BinckBank hanteren voor dezelfde order verschillende tarieven. TradersOnly maakt geen onderscheid tussen Nederlandse en Belgische klanten en laat iedereen profiteren van dezelfde, lage tarieven.

Volledigheidshalve moeten we hierbij nog een aantal punten vermelden:

• De tarieven van TradersOnly en Alex zijn in dollar (1,39 euro op het moment van berekening), die van BinckBank zijn in euro.

• Bij Binck België komt bovenop de commissie van Binck België nog de Belgische beurstaks (0,17% op de transactiewaarde).

• Bij BinckBank Nederland en Alex betaal je bewaarloon (bij Binck België en TradersOnly niet).

• Bij Alex kan je in aanmerking komen voor een volumekorting, indien je voldoende hebt gehandeld in het vorige kwartaal.

Een laatste puntje van kritiek is dat we in de Belgische vergelijkingstabel op onze website de tarieven vergelijken inclusief beurstaks “in een poging de prijs van de diensten aantrekkelijker voor te stellen”. 
We hebben hiermee uiteraard niet de intentie om de tarieven aantrekkelijker voor te stellen dan ze zijn. We proberen gewoon de prijzen zo transparant mogelijk weer te geven en hanteren de eindprijs die consumenten betalen bij hun huidige broker. 

We hebben overigens de beurstaks niet nodig om aan te tonen dat de gehanteerde tarieven van TradersOnly opmerkelijk lager liggen dan die van BinckBank.

3. Oproep aan BinckBank

Om in de toekomst echter zo transparant mogelijk de tarieven van vergelijkende brokers weer te geven op onze eigen website, zullen we een rechtstreekse link toevoegen naar de tarievenpagina van onze concurrenten. Zo kunnen beleggers zelf controleren of de gemaakte vergelijkingen de realiteit correct weergeven.

Verder willen we de hand uitsteken naar BinckBank en samen streven naar meer transparantie. Indien BinckBank de tarieven liever vergelijkt zonder beurstaks, dan zijn wij bereid om onze website in die zin aan te passen.

Maar dan lijkt het ons wel fair dat BinckBank op de eigen website ook TradersOnly opneemt in de vergelijkingstabel. Vandaag zien we dat BinckBank consumenten de mogelijkheid geeft om de tarieven te vergelijken tussen BinckBank en bestaande brokers/banken zoals Keytrade, Fortuneo, Bolero, Fortis, …

Vreemd genoeg werd TradersOnly niet opgenomen in deze vergelijkingen. Indien BinckBank werkelijk de ambitie heeft om consumenten correcte en volledige informatie te verschaffen, dan lijkt het ons ook logisch om vanaf heden eveneens TradersOnly te vermelden op de website.

Klik hier voor de brief van BinckBank

Supermacho Sarkozy zou, gesteund door dit noodfonds, de speculanten genadeloos aanpakken. Ze zouden voor ééns en voor altijd “weten wat hen te wachten stond”.

Luttele maanden later moet Sarkozy, samen met de rest van Europa, opnieuw het onderspit delven. Deze keer is het Ierland die gered moet worden.

Niet dat het strikt noodzakelijk is voor de Ieren zelf. Zij aanvaarden de hulp vooral om verdere besmetting binnen de EU een halt toe te roepen

Maar in feite is er weinig dat je de Ierse bevolking kwalijk kan nemen. Zij waren de eersten om reeds in 2008 omvangrijke besparingen door te voeren om de begroting structureel gezond te maken.

Het probleem is de gigantische banksector. De Ierse banken hebben een balanstotaal dat 6 tot 7 keer groter is dan het BNP van het land.

En tijdens de hoogdagen van de financiële crisis had de Ierse regering zich garant gesteld voor de schulden van de binnenlandse banken.

In feite was het een potje blufpoker. Want hoe kon Ierland nu garant staan voor banken die zoveel groter waren dan het land zelf?

Snel werd duidelijk dat de overheid zijn beloftes niet kon waarmaken. De Ierse banken kampten met omvangrijke vastgoedverliezen en hadden nood aan tientallen miljarden euro’s vers kapitaal.

De overheid injecteerde 55 miljard euro maar het bleek niet voldoende. De financiële markten bleven met vragen zitten en de banken verloren miljarden aan deposito’s.

Een onhoudbare situatie. Zeker omdat het kleine Ierland de limieten van de financiële mogelijkheden had opgezocht.

In 2007 had de Ierse overheid amper 24,8% schulden in verhouding tot het BNP maar dit bedrag liep bliksemsnel op tot 44,1% in 2008 en 64,5% in 2009.

Voeg daar een begrotingstekort van 32% voor 2010 aan toe en je zit met een schuld van 100% tov. het BNP. Zo snel kan het dus gaan als je als kleine landje probeert een grote banksector recht te houden.

Niettemin is dat precies wat men ook in de toekomst zal proberen te doen. Het reddingsplan dat er nu aankomt, dient vooral om de banksector te ondersteunen.

Het zijn blijkbaar de nieuwe regels in de financiële wereld. Waar vroeger de obligatiehouders opdraaiden voor de verliezen wanneer een ontlener in gebrek bleef, wordt de factuur nu naar de bevolking doorgeschoven.

Je kan je de vraag stellen of schuldeisers die geld blijven lenen zonder vragen te stellen over terugbetaalbaarheid, niet op zijn minst een gedeelde verantwoordelijkheid hebben?

De vraag is wie er hier eigenlijk “gered” wordt? De Ierse bevolking? Nee, zij betalen uiteindelijk de rekening via zware besparingen en hogere belastingen.

Het zijn de banken die onverantwoordelijke leningen toestonden en de speculanten die de voorbije weken Ierse obligaties kochten “omdat Ierland toch wel gered zou worden”, die de grote winnaars zijn van het reddingsplan.

En dan nog kan je je de vraag stellen of het hiermee stopt. Het is niet door extra schulden te maken dat je je financiën op orde krijgt!

Wat we nodig hebben, is een duurzame oplossing. En dan heb ik het over een schuldherschikking met de nodige “haircuts”, gecombineerd met inspanningen van de Ierse bevolking.

Een dergelijke aanpak zou ook fair zijn en de lasten verdelen over alle spelers in plaats van iedere keer maar weer de bevolking te laten opdraaien voor de fouten van anderen (namelijk de banken en de overheid).