Goudherwaardering als laatste redmiddel

Er heerst een consensus dat er in 2012 een nieuwe QE 3 wordt aangekondigd. Als je kijkt naar de beroemde helikopterspeech van Bernanke, kan je zien dat QE3 de voorloper zal zijn van het laatste redmiddel, namelijk een herwaardering van de goudstandaard.

Om deflatie te bestrijden, schuift Bernanke 5 mogelijke oplossingen naar voren in zijn beroemde speech van 2002. 10 jaar later zijn er al 4 mogelijkheden geprobeerd, zonder resultaat.

Deflation: Making Sure “It” Doesn’t Happen Here voorziet de volgende monetaire mogelijkheden:

- Rentevoet naar 0 % – check!!

- 0 % rente voor grote banken om geld in de economie te pompen – check!!

- Consumptie bevorderen door lagere hypotheekrente (Operatie Twist) – check!!

- De treasury securities voorzien van ongelimiteerde middelen (QE) – check!!

- Herwaardering van de goudstandaard: Het volgende lezen we in de helikopterspeech van Bernanke in 2002:

Lees het volledige artikel >>

Inflatie, deflatie en stagnatie positief voor goud

Geschreven op: October 10th, 2011 | | Ronald Hendrickx | Categorie: deflatie, goud, inflatie | Tags: , , , , | Geen reacties »

Inflatie, deflatie of stagnatie wordt bepaald door de omloopsnelheid van het geld. In welke mate komt het geld in de economie terecht.

Inflatie is een stijging van de prijzen met als direct gevolg de daling van de koopkracht. Indien de prijzen steeds sneller en sneller stijgen, verliezen de mensen steeds sneller hun koopkracht. Steeds meer en meer mensen verliezen het vertrouwen in de munt en kopen goud.

Bij stagnatie is er genoeg geld in omloop, maar geraakt het niet tot in de economie. Dit heeft tot gevolg dat de grondstofprijzen stijgen. Ook hier is dit positief voor goud aangezien goud tot de grondstoffen behoort die profiteren van het geld dat niet in de economie terecht komt.

Bij deflatie stellen de mensen hun aankopen zolang mogelijk uit. Aangezien ten tijde van deflatie een spaarboek zo goed als niets reëel opbrengt, diversifiëren ze hun vermogen naar andere mogelijkheden, waaronder goud.

Goud is zowel een internationale grondstof als een internationaal geaccepteerd betaalmiddel. Dit onderscheid goud van andere grondstoffen en fiatmunten. Goud is positief ten tijde van inflatie, deflatie en stagnatie.

Beleggen in goud – deel 3 (slot)…

Wat zijn nu de verschillende vormen van goud die in aanmerking komen ? Wel, er is zogezegd voor elk wat wils : munten, staven of baren, goudrekeningen en goudpools, digitaal goud, goudcertificaten, aandelen van goudmijnen groot en klein, goudtrackers en afgeleide producten op goud. We kunnen deze voorstellen met volgende piramide :

 

De toekomst van het gele edelmetaal ziet er dus op zijn zachtst uitgedrukt redelijk positief uit, zoals we in deel 1 en deel 2 van dit artikel al aantoonden. Hoe kunnen we nu van de verdere verhoopte stijging in waarde best profiteren? 

Voor we daar tot in detail op verder gaan, moet u zich eerst afvragen waarom u goud zou willen bezitten of er iets in zou willen doen. Dat is heel belangrijk omdat pas daarna duidelijk kan zijn hoe u het beste kunt beleggen in goud. Fysiek goud bezitten is heel iets anders dan speculeren in derivaten (afgeleide producten) met als onderliggende waarde goud. Wat is uw specifieke doel met goud?

Lees het volledige artikel »

Lessen uit Argentinië voor Griekenland

Een Griekse default, hoeft geen absoluut rampscenario te zijn voor de Griekse bevolking. De aanvankelijke schok zal groot zijn, maar daarna kan de Griekse economie weer groeien.

Kijk maar naar Argentinië, het land dat in 2002 in default ging. De economie kromp met bijna 15% in 2003 om daarna 7 jaar lang te groeien tegen 8%-9%.

Opnieuw “Bloody Sunday” voor Ierse bevolking

De redding van Griekenland en de oprichting van een omvangrijk noodfonds waren noodzakelijk om de euro te redden en verdere besmetting te vermijden.

Supermacho Sarkozy zou, gesteund door dit noodfonds, de speculanten genadeloos aanpakken. Ze zouden voor ééns en voor altijd “weten wat hen te wachten stond”.

Luttele maanden later moet Sarkozy, samen met de rest van Europa, opnieuw het onderspit delven. Deze keer is het Ierland die gered moet worden.

Niet dat het strikt noodzakelijk is voor de Ieren zelf. Zij aanvaarden de hulp vooral om verdere besmetting binnen de EU een halt toe te roepen :-)

Maar in feite is er weinig dat je de Ierse bevolking kwalijk kan nemen. Zij waren de eersten om reeds in 2008 omvangrijke besparingen door te voeren om de begroting structureel gezond te maken.

Het probleem is de gigantische banksector. De Ierse banken hebben een balanstotaal dat 6 tot 7 keer groter is dan het BNP van het land.

En tijdens de hoogdagen van de financiële crisis had de Ierse regering zich garant gesteld voor de schulden van de binnenlandse banken.

In feite was het een potje blufpoker. Want hoe kon Ierland nu garant staan voor banken die zoveel groter waren dan het land zelf?

Snel werd duidelijk dat de overheid zijn beloftes niet kon waarmaken. De Ierse banken kampten met omvangrijke vastgoedverliezen en hadden nood aan tientallen miljarden euro’s vers kapitaal.

De overheid injecteerde 55 miljard euro maar het bleek niet voldoende. De financiële markten bleven met vragen zitten en de banken verloren miljarden aan deposito’s.

Een onhoudbare situatie. Zeker omdat het kleine Ierland de limieten van de financiële mogelijkheden had opgezocht.

In 2007 had de Ierse overheid amper 24,8% schulden in verhouding tot het BNP maar dit bedrag liep bliksemsnel op tot 44,1% in 2008 en 64,5% in 2009.

Voeg daar een begrotingstekort van 32% voor 2010 aan toe en je zit met een schuld van 100% tov. het BNP. Zo snel kan het dus gaan als je als kleine landje probeert een grote banksector recht te houden.

Niettemin is dat precies wat men ook in de toekomst zal proberen te doen. Het reddingsplan dat er nu aankomt, dient vooral om de banksector te ondersteunen.

Het zijn blijkbaar de nieuwe regels in de financiële wereld. Waar vroeger de obligatiehouders opdraaiden voor de verliezen wanneer een ontlener in gebrek bleef, wordt de factuur nu naar de bevolking doorgeschoven.

Je kan je de vraag stellen of schuldeisers die geld blijven lenen zonder vragen te stellen over terugbetaalbaarheid, niet op zijn minst een gedeelde verantwoordelijkheid hebben?

De vraag is wie er hier eigenlijk “gered” wordt? De Ierse bevolking? Nee, zij betalen uiteindelijk de rekening via zware besparingen en hogere belastingen.

Het zijn de banken die onverantwoordelijke leningen toestonden en de speculanten die de voorbije weken Ierse obligaties kochten “omdat Ierland toch wel gered zou worden”, die de grote winnaars zijn van het reddingsplan.

En dan nog kan je je de vraag stellen of het hiermee stopt. Het is niet door extra schulden te maken dat je je financiën op orde krijgt!

Wat we nodig hebben, is een duurzame oplossing. En dan heb ik het over een schuldherschikking met de nodige “haircuts”, gecombineerd met inspanningen van de Ierse bevolking.

Een dergelijke aanpak zou ook fair zijn en de lasten verdelen over alle spelers in plaats van iedere keer maar weer de bevolking te laten opdraaien voor de fouten van anderen (namelijk de banken en de overheid).