Om deflatie te bestrijden, schuift Bernanke 5 mogelijke oplossingen naar voren in zijn beroemde speech van 2002. 10 jaar later zijn er al 4 mogelijkheden geprobeerd, zonder resultaat.

Deflation: Making Sure “It” Doesn’t Happen Here voorziet de volgende monetaire mogelijkheden:

- Rentevoet naar 0 % – check!!

- 0 % rente voor grote banken om geld in de economie te pompen – check!!

- Consumptie bevorderen door lagere hypotheekrente (Operatie Twist) – check!!

- De treasury securities voorzien van ongelimiteerde middelen (QE) – check!!

- Herwaardering van de goudstandaard: Het volgende lezen we in de helikopterspeech van Bernanke in 2002:

“It’s worth noting that there have been times when exchange rate policy has been an effective weapon against deflation. A striking example from U.S. history is Franklin Roosevelt’s 40 percent devaluation of the dollar against gold in 1933-34, enforced by a program of gold purchases and domestic money creation. The devaluation and the rapid increase in money supply it permitted ended the U.S. deflation remarkably quickly. Indeed, consumer price inflation in the United States, year on year, went from -10.3 percent in 1932 to -5.1 percent in 1933 to 3.4 percent in 1934. The economy grew strongly, and by the way, 1934 was one of the best years of the century for the stock market. If nothing else, the episode illustrates that monetary actions can have powerful effects on the economy, even when the nominal interest rate is at or near zero, as was the case at the time of Roosevelt’s devaluation. “

Inflatie is een stijging van de prijzen met als direct gevolg de daling van de koopkracht. Indien de prijzen steeds sneller en sneller stijgen, verliezen de mensen steeds sneller hun koopkracht. Steeds meer en meer mensen verliezen het vertrouwen in de munt en kopen goud.

Bij stagnatie is er genoeg geld in omloop, maar geraakt het niet tot in de economie. Dit heeft tot gevolg dat de grondstofprijzen stijgen. Ook hier is dit positief voor goud aangezien goud tot de grondstoffen behoort die profiteren van het geld dat niet in de economie terecht komt.

Bij deflatie stellen de mensen hun aankopen zolang mogelijk uit. Aangezien ten tijde van deflatie een spaarboek zo goed als niets reëel opbrengt, diversifiëren ze hun vermogen naar andere mogelijkheden, waaronder goud.

Goud is zowel een internationale grondstof als een internationaal geaccepteerd betaalmiddel. Dit onderscheid goud van andere grondstoffen en fiatmunten. Goud is positief ten tijde van inflatie, deflatie en stagnatie.

De toekomst van het gele edelmetaal ziet er dus op zijn zachtst uitgedrukt redelijk positief uit, zoals we in deel 1 en deel 2 van dit artikel al aantoonden. Hoe kunnen we nu van de verdere verhoopte stijging in waarde best profiteren? 

Voor we daar tot in detail op verder gaan, moet u zich eerst afvragen waarom u goud zou willen bezitten of er iets in zou willen doen. Dat is heel belangrijk omdat pas daarna duidelijk kan zijn hoe u het beste kunt beleggen in goud. Fysiek goud bezitten is heel iets anders dan speculeren in derivaten (afgeleide producten) met als onderliggende waarde goud. Wat is uw specifieke doel met goud?

Zekerheid in onzekere tijden

Als het u te doen is om veiligheid in onzekere tijden, om een alternatief voor de euro en de dollar als bescherming tegen hyperinflatie die de kop kan opsteken, dan moet u vooral kiezen voor fysiek goud. Goud waar u, op welke wijze dan ook, bij kunt als de crisis in alle hevigheid uitbreekt. 

Inspelen op een snelle koersstijging

Met fysiek goud kunt u beter niet inspelen op een snelle stijging van het goud, puur vanwege die snelle stijging. Immers is fysiek goud daar minder geschikt voor. Juist voor het inspelen op een snelle waardeverandering zijn derivaten in het leven geroepen. 

Beleggen in een Producerende Goudmijn

Als u positief denkt over goud, maar u heeft geen behoefte aan eigen goud en u wilt ook niet te risicovol speculeren, dan kunt u uiteraard ook een belang nemen in een (winstgevende) producerende goudmijn. 

Beleggen in Goudzoekers

Ziet u juist veel in goud en u heeft de hoop dat er op een bepaalde plek in de bodem wel eens veel van het goed gevonden kan worden, dan is het beleggen in een goudzoekersbedrijf te overwegen. Als ze goud vinden en dat goud is ook daadwerkelijk tegen een redelijke prijs boven de grond te halen, dan kan zo’n investering letterlijk een goudmijn worden. 

In Australië bestaat echter het gezegde “Een goudmijn is een gat in de grond met een leugenaar er boven”. Te vaak blijkt er wel wat goud aanwezig te zijn maar de winning is te kostbaar, of het zoeken heeft al zoveel geld gekost dat er geen geld meer voor de winning is. Het bedrijf gaat over kop en een ander gaat tegen een bodemprijs met de opbrengst lopen. 

Voor alle vormen van in goud beleggen valt wat te zeggen. Het is maar net wat uw visie en situatie is. Niets is dus ‘fout’. Zo werkt dat nu eenmaal niet. Wel moet u zich terdege afvragen wat voor u in uw situatie het meest geschikt is. Wilt u investeren, speculeren of zelfs alleen maar gokken?

We zullen in de hoofdstukken hierna de vier afzonderlijke thema’s uitvoeriger bespreken. 

Zekerheid in onzekere tijden 

We willen hier niet tot in detail nog eens de revue laten passeren hoeveel dollars en euro’s er in de crisis bij zijn gekomen, maar we willen volstaan met te constateren dat er, om de banken te redden, honderden, zo niet duizenden miljarden dollars en euro’s bij zijn gekomen. Op die manier konden de banken gered worden, want die banken hadden posities in de markt ingenomen die ze niet meer konden afdekken. Als de banken gevallen waren, dan waren vervolgens ook de bedrijven en particulieren gevallen die geld hadden uitstaan bij die banken. Pensioenfondsen en verzekeraars dachten afgedekt te zijn, maar hun bezittingen waren niet veel meer dan lucht in de lege kluizen van de banken. Die lucht is nu vervangen door verzonnen geld. U ziet, de crisis is al bijna opgelost… 

De vraag is nu, wat er in de plaats moet gaan komen voor het verzonnen geld. Iemand wordt toch een keer wakker en denkt : wat is dat nu eigenlijk voor waarde? 

Stel even, u heeft 1000 euro. U kan daarmee een bepaalde hoeveelheid goederen en eten kopen. Nu verzint de bank er 1000 euro bij. In de economie is nu ineens 2000 euro aanwezig, maar de hoeveelheid goederen en eten is hetzelfde gebleven. Grote kans natuurlijk dat u uiteindelijk dubbel zo veel moet gaan betalen voor die goederen en het eten. Immers, er is geld zat aanwezig. U heeft echter zelf slechts 1000 euro in bezit. Uw koopkracht gaat op termijn met 50% omlaag omdat de bank er 1000 euro bij heeft verzonnen en die 1000 euro in de economie heeft gebracht. 

Dat is inflatie. Dat is dus wat we de aankomende jaren tegemoet kunnen gaan zien als die verzonnen miljarden niet snel weer uit de economie worden gehaald. 

China heeft voor 2000 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties in de kluizen liggen. Nu Amerika er duizenden miljarden bij heeft verzonnen, begint China zich zorgen te maken. Die dollars in de vorm van staatsobligaties, die worden snel minder waard. De rente op die obligaties wordt betaald met verzonnen dollars. China krijgt dus steeds meer dollars, maar die dollars verwateren het al bestaande bezit.

Daarbij is Amerika niet meer in staat om de schulden met ‘echt geld’ af te lossen. China weet dus al dat het nepgeld gaat krijgen. Dat is dan ook de reden dat China de laatste jaren goud aan het opkopen is. Ze willen zo snel mogelijk zoveel mogelijk dollars omwisselen in goud en andere vaste waarden, voordat de rest van de wereld die stap durft te nemen. 

Hoe groot schat u de kans in dat heel het dollarsysteem binnen afzienbare tijd, zeg binnen tien jaar, in elkaar klapt? 

Ik ben er van overtuigd dat er nu al aan oplossingen gewerkt wordt. Het omzetten van de dollar in bijvoorbeeld een munt als de Amero (of welke andere naam er maar aan gegeven gaat worden) is een mogelijkheid. Immers, na de dollar zal er in Amerika een andere munt moeten komen. Hoe die ook heet, die nieuwe munt wordt verkregen door oude munten in te leveren. Bijvoorbeeld 1 nieuwe munt tegenover 4 oude. In dat geval heeft de staat Amerika in één klap driekwart van haar schulden weggewerkt… Je zal maar dollars aanhouden, dan ben je in één klap drie kwart van je geld kwijt. Het is echter wel de oplossing voor Amerika, want reëel gezien is dat land niet meer in staat zijn uitstaande schulden bij andere landen af te lossen. 

Nu krijgen we ook wel eens vragen over de koppeling van goud en de dollar. Als de dollar in elkaar klapt en wordt vervangen door bijvoorbeeld de Amero, is dan goud ook niet ineens drie kwart minder waard? Ik denk van niet. Immers wordt goud wel in dollars verhandeld, maar we weten donders goed hoeveel goederen je er van kunt kopen. Goud is dus ook zoveel euro, maar ook zoveel olie of zoveel graan waard. Goud kan je dus voor van alles inwisselen, terwijl de dollar in dat geval keihard maar voor één ding is in te wisselen, namelijk Amero’s die heel ongunstig van prijs zullen zijn. De dollar kan van de ene op de andere dag niet meer bestaan, terwijl goud er altijd zal zijn. Dat gegeven moet u niet uit het oog verliezen. 

Daarom ben ik een groot voorstander van het aanhouden van fysiek goud.

Wat mij betreft is goud dan een bescherming tegen economisch slechte tijden, waarbij dan ook nog geldt dat op de munt waarin men onderling handel drijft niet meer blindelings vertrouwd kan worden. Analisten en beleggers die stellen dat goud in de periode 1980 tot 2000 oninteressant was hebben gelijk ! Toen was er namelijk geen sprake van een economisch dramatische tijd in combinatie met een munt die niet langer 100% vertrouwd kan worden. Fysiek goud is dan ook geen weg naar enorme rijkdom, het is een bescherming tegen het verliézen van uw rijkdom. 

Het is belangrijk u het volgende te realiseren : 

Nadat begin jaren zeventig de wereldmunten volkomen losgemaakt waren van goud, is er vanuit de centrale banken een beleid gevoerd dat de hang naar goud volledig moest doen verdwijnen. We gingen immers met fiat geld verder en dan kan je het niet hebben dat munten op basis van goud en fysiek goud zelf interessant blijven. Dat zou het vertrouwen in de fiat munten maar ondermijnen. Jarenlang hebben daarom centrale banken er alles aan gedaan om het bezit van goud te ontmoedigen. Daar gingen ze heel ver in, onder andere door goud uit te lenen aan gelieerde partijen die short wilden gaan. Hoe verder de goudprijs zou dalen, des te meer winst maakten de shorters.

Verder gingen de centrale banken goud verkopen toen de economie na de Internetcrisis van het jaar 2000 op haar gezicht leek te gaan. Tegen wat we nu weten en toen al verwachtten, ‘bodemprijzen’, werden onder andere door de Nederlandse en Engelse centrale Bank tonnen goud verkocht. Dit was achteraf gezien de duurste blunder die de ministers Zalm en Brown in hun tijd als ministers van financiën hebben veroorzaakt. 

Men deed er vanuit de centrale banken echter alles aan om fiat geld populair te houden, want wie het geld in zijn macht heeft, heeft de macht over de economie. Als goud het nieuwe geld wordt, dan heeft de centrale bank plots geen macht meer. Immers met goud als valuta kan je geen inflatie veroorzaken. Juist door af en toe inflatie bewust te veroorzaken kan de centrale bank de rekening even bij het volk leggen. Die kunnen dan door geldontwaarding de rekeningen betalen die de staat en de centrale bank veroorzaakt hebben. Die enorme manipulatie van de goudprijs duurde voort tot in 2002. Vanaf dat moment kon het spel niet meer volgehouden worden. Langzaam maar zeker steeg de goudprijs van $230 naar uiteindelijk 1542 dollar per ounce.  

De vraag is nu: is goud meer waard geworden, of de dollar minder waard? 

Immers, de dollar van nu is niet meer de dollar van begin jaren zeventig. Als we het corrigeren voor inflatie, dan zou goud waarschijnlijk al boven de $2100 moeten staan. 

Het is niet voor niets dat veel tegenstanders van goud stellen dat het rendement van goud enorm is tegengevallen. Het klopt volledig. Zou echter het financieel bestel in elkaar storten, dan kan de rol van goud wel weer eens worden de rol die het eerder had, namelijk als basis voor heel het muntstelsel. Als dat gaat gebeuren, dan zal de prijs van goud héél flink stijgen. 

Inwoners van Argentinië realiseren zich de waarde van goud maar al te goed. Hun munt ging in de jaren negentig meerdere keren volledig onderuit. Er was zelfs een moment dat de regering alle bankrekeningen confisqueerde. Wie echter goud in de kluis thuis had liggen, die haalde simpelweg met dat goud bij ‘de bank om de hoek’ buitenlandse valuta op, en die kon op dat moment met de Amerikaanse dollar in de hand alles kopen. Er was geen gebrek aan spullen in Argentinië, er was een gebrek aan vertrouwen in de eigen munt. Je kon dus door hyperinflatie niets meer in de Argentijnse munt kopen, maar in dollars en goud was alles nog gewoon tegen wereldmarkt prijzen te koop. Wat je moest hebben was : of buitenlandse valuta die je kon inwisselen (die buitenlandse valuta moest dan wel op een buitenlandse bank staan of cash in je hand liggen); of je moest goud hebben dat je kon verkopen. DAN pas herken je de waarde van goud. Het is dan niet een bepaalde hoeveelheid dollars waard, het is gewoon je overleven waard. 

Zou dus in Amerika en Europa de hyperinflatie of deflatie toestaan, dan is het kunnen verkopen van goud heel erg belangrijk. 

In Argentinië en in zoveel landen, streken en werelddelen in het verre verleden en recente verleden bleek goud levensreddend te zijn in tijden van grote rampspoed. Voor ons verwende West- Europeanen is het vrijwel onmogelijk ons dat voor te stellen, maar slechts 65 jaar geleden was goud in heel Europa goed genoeg om vervolging te ontlopen en voedsel te krijgen. Menige boer is de oorlog flink rijker uitgekomen vanwege de Hongerwinter, toen stedelingen maar wat graag hun ringen en andere sieraden kwamen inwisselen voor aardappelen en fruit en vlees. Menig onderduiker betaalde het verblijf op het onderduikadres met het familiegoud. Als u dus goud koopt, dan maakt het nogal wat uit met welk doel u dat doet. Slechts één mensenleven geleden was de situatie in Europa totaal anders dan dat ze nu is. Wat kunnen we toch snel vergeten… 

Komen die slechte tijdens zoals tijdens de Tweede Wereldoorlog, of daarvoor de Grote Depressie, ooit nog weer terug? Als u daar zorgen over hebt, dan zult u zeker wat cash goud in de buurt willen hebben. 

Hoe en waar legt u dat goud nu neer ? 

Goud in de bankkluis 

De reguliere banken kunnen daar niet zo veel meer mee. ABNAMRO heeft een paar jaar geleden een goudrekening mogelijk gemaakt. De bank beloofde plechtig dat ze het goud zelf in de kluis zou leggen. Ik ga niet beweren dat ABNAMRO gejokt heeft, maar ze hebben nooit ook maar enig bewijs van dat goud in die kluis aangedragen. Gezien de andere zaken waar reguliere banken in het algemeen over gejokt hebben, neem ik die belofte van ABNAMRO dus met een paar kilo zout.

Goud in de goudrekening van een specifieke goudbank 

Er is wel een aantal bedrijven dat fysiek goud in een bankrekening aanbiedt. Ze zijn er speciaal voor opgezet en geven wel het bewijs dat ze daadwerkelijk goud in de kluis hebben liggen. Uiteraard is de opslag en het eigendomsrecht bij de goede aanbieders ook netjes geregeld. Zou de bank zelf dus failliet gaan, dan moet uiteraard het goud terug naar de eigenaren en niet naar de schuldeisers van de bank. Ik ken twee aanbieders die dat heel netjes geregeld hebben. Het zijn de Engelstalige aanbieders genaamd GOLDMONEY en BULLIONVAULT.

Goud in eigen huis 

Een alternatief voor ‘bij een bank in de kluis leggen’ is natuurlijk het zelf in huis halen. Houd u er in dat geval rekening mee dat u een heel andere goudprijs zult betalen. Immers, dat goud moet u toegezonden worden, het moet worden verpakt, verzekerd etc. Veel aanbieders van gouden munten en baren houden er een opslag van tenminste 20 % op na. Vaak is de opslag nog veel hoger. Het is dus zeker leuk om wat thuis te hebben liggen, maar het kost ook veel. Daarnaast is goud in huis gevaarlijk in verband met de mogelijkheid van een inbraak. Recent werd bij iemand de ingemetselde kluis toch meegenomen omdat ze simpelweg heel de muur met grof geweld afbraken. Zeker voor wie vrijstaand woont met een grote tuin er omheen is het gevaar aanwezig dat eenmaal binnen, ze werkelijk alles kunnen doen.

Onverstandig is het niet om ‘handgoud’ te hebben, maar hou het, als u geen fantastische kluis binnenshuis heeft, bij een paar munten. Genoeg om even te kunnen eten en de bank te kunnen halen om de rest van het kapitaal op te halen.

Inspelen op een snelle koersstijging 

In feite is dit niet anders dan inspelen op de snelle waardeverandering van welke goed dan ook. Er zijn derivaten met werkelijk van alles aan onderliggende waarde. Zo bestaan er bijvoorbeeld specifiek Turbo’s op goud, waarmee u in versneld tempo profijt kunt trekken van een stijgende goudprijs, maar denkt u er aan, daar zit een ingebouwde stop-loss aan vast. Door de koersschommelingen over korte perioden is het dus een riskant instrument, want u kunt uitgestopt worden en dan is uw investering verloren.

Dit artikel zal verder niet ingaan op de mogelijkheden die er zijn om op een snelle koersstijging van goud in te spelen. Dat is puur speculeren en hoewel ik van mening ben dat goud prachtige vooruitzichten heeft, is het inspelen op een korte termijn beweging niet iets dat je aan de man en vrouw in de straat kunt aanbevelen.

Beleggen in een Producerende Goudmijn 

Sterker nog, liefst beleggen in een WINSTGEVENDE producerende goudmijn. Heel belangrijk, want bedrijven die op een goudprijs van meer dan 1200 dollar nog altijd niet in staat zijn om winstgevend te produceren, die gaan het niet redden. Water en energie worden duurder en duurder. Vergunningen en belastingen gaan ook alleen maar in prijs omhoog en de kosten om de omgeving later weer in de originele staat terug te brengen, een milieu eis die steeds vaker gesteld wordt, lopen ook enorm op. Het is dus echt belangrijk te zoeken naar producerende bedrijven die ook serieus winst maken. Ik ga u een kort overzicht geven van enkele bekende grote mijnen en hun productie op jaarbasis. Dit is overigens geen statisch gegeven; immers, productie kan mee of tegen vallen. 

Barrick Gold is de grootste producent ter wereld met 8.743.000 ounces per jaar. Het is ook vanuit beurswaarde de grootste producent ter wereld. Goldcorp is met een productie van 1.693.000 tweede en u ziet hoe enorm het verschil tussen deze twee is. Ook qua beurswaarde is deze onderneming de nummer 2 van de wereld.

Newmont Mining is qua beurswaarde de nummer drie, maar ik heb geen actuele productiecijfers.

Newcrest Mining is qua beurswaarde nummer vier, maar ook hier geen productiecijfers.

Kinross Gold is de nummer 5 met een productie van 1.417.000 ounces per jaar. Opvallende grote producent is overigens Centerra Gold, dat een notering in Toronto heeft. Met haar beurswaarde van 114.823.000 dollar en haar productie van 53.458.000 valt op dat de beurswaarde per geproduceerde ounce vrij laag ligt. Daar zijn meerdere redenen voor. Zo is deze onderneming bijvoorbeeld actief in Mongolië, en land dat niet makkelijk bereikbaar is. Recent heeft er in Mongolië een staking in hun Boroo mijn plaatsgevonden waardoor de productie aldaar volkomen stil is komen te liggen. De licentie van Centerra is op dat moment ook door de Mongoolse regering ingetrokken. Zo ziet u maar, die relatieve goedkoopheid, die heeft vrijwel altijd ergens een reden. De Mongoolse regering en de werknemers in Mongolië zijn in zekere zin geen betrouwbare partners gebleken. Een andere relatief grote producent is Northgate Minerals, dat ook in Toronto op de beurs staat. Wat we hier zien, is dat de directie er in één keer drie nieuwe leden bij heeft gekregen. Verder produceren ze wel relatief veel, maar ook tegen hoge kosten. Hun productiekosten per ounce liggen op $396 per ounce. Naar verwachting gaan ze overigens in 2010 wel 33 % meer productie leveren dan in 2008. De productiekosten gaan al wel omlaag, maar uiteindelijk is het zo dat deze onderneming momenteel nog geen winst maakt. Zelfs een goudprijs van $ 1542 is voor hen onvoldoende om nu winst te maken. Een interessant bedrijf, maar pas als ze daadwerkelijk winst maken.

Beleggen in Goudzoekers

U moet weten dat goudzoekers-aandelen vooral te vinden zijn in pennystock aandelen. Pennystock aandelen hebben op zich al een extra risico en de kans is dan ook groot dat zo’n initiatief uiteindelijk failliet gaat. Zo af en toe valt echter de hoofdprijs en dat maakt dat heel veel beleggers zich toch steeds weer laten verleiden tot een belegging in zulke vaak prille ondernemingen. Ik kan u zeggen : het is meestal niet verstandig om hierin te beleggen. 

Het grote gevaar bij goudzoekers is het feit dat het geld wel eens sneller op kan raken dan dat ze uiteindelijk echt goud in handen hebben. De meeste juniors beogen daarom niet zozeer om zelf uiteindelijk een producerende mijn op te zetten, maar hopen hun vondst voor veel geld te kunnen verkopen aan een grote speler wiens core business het is om producerende mijnen op te zetten. De prijs is dan veel geld ineens, of minder geld ineens en daarbij royalty’s vanuit de toekomstige productie. Hoe dan ook, u moet veel geduld kunnen opbrengen. Hoewel tipgevers graag willen doen geloven dat het ‘morgen’ al zover kan zijn, is de realiteit dat het altijd jaren langer dan verwacht duurt.  

Het gevaar bij pennystocks is groot dat de koers enorme schommelingen laat zien vanuit een stukje marktmanipulatie. Het bedrijf laat het mooier lijken dan het is omdat ze nieuwe aandelen willen uitzetten, of een tipgever komt met een dergelijk klein aandeel omdat hij dan zelf winst kan nemen wanneer de lezers en degenen die de lezers volgen – want beleggers hollen elkaar graag achterna – de aandelen gaan kopen. De beruchte pump and dump methode. Laat u op deze manier niet foppen! 

Tot slot ga ik een aantal termen uit de goudwereld verklaren die nog niet aan bod zijn gekomen : 

Goudcertificaten zijn eigendomsbewijzen van fysiek goud. De Perth Mint is hiervan wel de bekendste. Uw goud wordt ofwel op naam en nummer bijgehouden of in zogenaamd pools (spreek uit “poels”). Het Australische Perth Mint wordt door de overheid gesteund en bezit trouwens een AAA-rating van Standard and Poor’s en Moody’s, de twee grote ratingagentschappen. 

Digitaal goud of e-goud : voorbeelden daarvan zijn de eerder genoemde GoldMoney en Bullionvault. In dit wereldje opereren naar het schijnt ook minder scrupuleuze bedrijfjes en een en ander is ook niet door een overheid gereguleerd, dus houd u aan de grote namen. 

Goudtrackers : met deze instrumenten volgt u de goudprijs in USD ongeveer één op één. De grootste en meest bekende is GLD op de NYSE, de SPDR Gold Shares. 

Ik wens u nog veel succes bij al uw (goud)ondernemingen…

Kijk maar naar Argentinië, het land dat in 2002 in default ging. De economie kromp met bijna 15% in 2003 om daarna 7 jaar lang te groeien tegen 8%-9%.

Supermacho Sarkozy zou, gesteund door dit noodfonds, de speculanten genadeloos aanpakken. Ze zouden voor ééns en voor altijd “weten wat hen te wachten stond”.

Luttele maanden later moet Sarkozy, samen met de rest van Europa, opnieuw het onderspit delven. Deze keer is het Ierland die gered moet worden.

Niet dat het strikt noodzakelijk is voor de Ieren zelf. Zij aanvaarden de hulp vooral om verdere besmetting binnen de EU een halt toe te roepen

Maar in feite is er weinig dat je de Ierse bevolking kwalijk kan nemen. Zij waren de eersten om reeds in 2008 omvangrijke besparingen door te voeren om de begroting structureel gezond te maken.

Het probleem is de gigantische banksector. De Ierse banken hebben een balanstotaal dat 6 tot 7 keer groter is dan het BNP van het land.

En tijdens de hoogdagen van de financiële crisis had de Ierse regering zich garant gesteld voor de schulden van de binnenlandse banken.

In feite was het een potje blufpoker. Want hoe kon Ierland nu garant staan voor banken die zoveel groter waren dan het land zelf?

Snel werd duidelijk dat de overheid zijn beloftes niet kon waarmaken. De Ierse banken kampten met omvangrijke vastgoedverliezen en hadden nood aan tientallen miljarden euro’s vers kapitaal.

De overheid injecteerde 55 miljard euro maar het bleek niet voldoende. De financiële markten bleven met vragen zitten en de banken verloren miljarden aan deposito’s.

Een onhoudbare situatie. Zeker omdat het kleine Ierland de limieten van de financiële mogelijkheden had opgezocht.

In 2007 had de Ierse overheid amper 24,8% schulden in verhouding tot het BNP maar dit bedrag liep bliksemsnel op tot 44,1% in 2008 en 64,5% in 2009.

Voeg daar een begrotingstekort van 32% voor 2010 aan toe en je zit met een schuld van 100% tov. het BNP. Zo snel kan het dus gaan als je als kleine landje probeert een grote banksector recht te houden.

Niettemin is dat precies wat men ook in de toekomst zal proberen te doen. Het reddingsplan dat er nu aankomt, dient vooral om de banksector te ondersteunen.

Het zijn blijkbaar de nieuwe regels in de financiële wereld. Waar vroeger de obligatiehouders opdraaiden voor de verliezen wanneer een ontlener in gebrek bleef, wordt de factuur nu naar de bevolking doorgeschoven.

Je kan je de vraag stellen of schuldeisers die geld blijven lenen zonder vragen te stellen over terugbetaalbaarheid, niet op zijn minst een gedeelde verantwoordelijkheid hebben?

De vraag is wie er hier eigenlijk “gered” wordt? De Ierse bevolking? Nee, zij betalen uiteindelijk de rekening via zware besparingen en hogere belastingen.

Het zijn de banken die onverantwoordelijke leningen toestonden en de speculanten die de voorbije weken Ierse obligaties kochten “omdat Ierland toch wel gered zou worden”, die de grote winnaars zijn van het reddingsplan.

En dan nog kan je je de vraag stellen of het hiermee stopt. Het is niet door extra schulden te maken dat je je financiën op orde krijgt!

Wat we nodig hebben, is een duurzame oplossing. En dan heb ik het over een schuldherschikking met de nodige “haircuts”, gecombineerd met inspanningen van de Ierse bevolking.

Een dergelijke aanpak zou ook fair zijn en de lasten verdelen over alle spelers in plaats van iedere keer maar weer de bevolking te laten opdraaien voor de fouten van anderen (namelijk de banken en de overheid).

In deze video leer je hoe absurd het beleid van de Federal Reserve in feite is. Verder ontdek je wie er opdraait voor de verliezen … en wie de lachende derde is terwijl het systeem in mekaar klapt.

Kijk maar …

The Wall Street Journal pakte uit met een preview voor de lancering van de ‘getelefoneerde’ QE2 volgende week. Redacteurs Jon Hilsenrath en Jonathan Cheng wijzen erop dat QE2 naar alle waarschijnlijkheid zal uitgevoerd worden, maar eerder gradueel en niet met een ‘shock & awe’ effect.

The Fed’s aim is to drive up the prices of long-term bonds, which in turn would push down long-term interest rates. It hopes that would spur more investment and spending and liven up the recovery. But officials want to avoid the “shock and awe” style used during the crisis in favor of an approach that allows them to adjust their policy, and possibly add to their purchases, over time as the recovery unfolds.

De redacteurs van dienst wijzen er tevens op dat er veel scepticisme is bij de overige leden van de Fed. De collega’s van Ben Bernanke zijn niet zo zeker van de uitkomst van z’n monetaire experiment.

Het geleidelijke inkoopprogramma zou wel eens een domper op de recente feestvreugde van beleggers kunnen zetten. Mogelijk dat we hierdoor momenteel de dollar al zien stijgen en activa zoals goud zien dalen.

>>> www.slimbeleggen.net

Ook in de VS leverden de belangrijkste indices fors in tijdens de afgelopen 30 handelsdagen. Steeds meer signalen wijzen in de richting van een bar beursklimaat in het najaar van 2010.

Maar of het ook zover komt, valt voorlopig nog niet te zeggen. Wat wel begint op te vallen zijn de gelijkenissen met de patronen in de grafieken tijdens voorgaande crisisperiodes. Zo waren er al de opvallende gelijkenissen tussen de depressiejaren ’30 en vandaag, maar ook de gelijkenissen met de probleemjaren van Japan na 1990 zijn opmerkelijk.

Blogger Doug Short knutselde de volgende vergelijkingsgrafiek in mekaar van de S&P500 (2000 – vandaag) versus Dow Jones (1929 – 1949) versus Nikkei225 (1989 – vandaag)

Indien de VS vandaag in een Japan 2.0 scenario is terechtgekomen, dan neemt u best voorzorgsmaatregelen om uw beleggingsportefeuille te beschermen tegen moeilijkere beursomstandigheden. We zouden dan nog maar halverwege de meerjarige beurscorrectie zitten…

>>> www.slimbeleggen.net

Ik geef je enkele cijfers ter overweging:

1) Eén op 8 volwassen en zelfs 1 op 4 kinderen leeft van voedselbonnen. In totaal zijn 40 miljoen Amerikanen afhankelijk van het programma.

2) 24% heeft de pensioenplannen met enkele jaren uitgesteld

3) Amerikaanse banken hebben een groter deel van het vastgoed in handen dan de rest van de bevolking samen.

4) 61% leeft van maand tot maand, zonder enige vorm van spaargeld om op terug te vallen

5) Drievijfde van de babyboomers beschikt niet over het kapitaal dat nodig is om met pensioen te gaan.

6) De “echte” werkloosheidcijfers bedragen meer dan 17% (in de officiële cijfers worden namelijk werkzoekenden die het zoeken naar een job hebben opgegeven niet meegerekend)

7) 21% van de kinderen leeft beneden de armoedegrens

Deze cijfers laten er geen twijfel over bestaan: de Amerikaanse droom eindigt voor steeds meer Amerikaanse gezinnen in een ware nachtmerrie!

Terwijl de overheid al $3.600 miljard spendeerde om het financieel systeem te redden van de ondergang, blijven miljoenen burgers in de kou staan.

De middenklasse had het voor de crisis overigens al moeilijk om te overleven. De gemiddelde lonen stijgen al niet meer sinds de jaren ’70 in de VS waardoor heel wat Amerikanen twee jobs nodig hadden om aan het einde van de maand te rekeningen te betalen.

“The American Way Of Life”  is niet meer. De onderliggende problemen bleven geruime tijd verborgen omdat de Amerikanen leefden op krediet. Nu dit niet meer zo vanzelfsprekend is, wordt stilaan duidelijk dat de middenklasse een zwarte toekomst tegemoet gaat.

“So Long, Middle Class” , besluit New York Post. “The Erosion of America’s Middle Class” , bloklettert Spiegel Online. En “The Huffington Post”  spreekt over “Third World America”

Helaas leeft de rest van de wereld nog steeds in de veronderstelling dat de Amerikaanse consument ons allemaal uit het moeras zal trekken. De waarheid is echter dat Joe Sixpack zelf aan het verzuipen is.

PS. Nog één cijfer om af te sluiten: het loon van de gemiddelde VS-ambtenaar ligt 2 keer zo hoog dan het loon van de gemiddelde werknemer in de privé. Dat is toch gewoon om je te bescheuren?

Will the U.S. economy experience hyperinflation or deflation like Japan?

>>> www.slimbeleggen.net