Paul Krugman voorspelt nieuwe Depressie

Het rolmodel voor de aanhangers van de Keynesiaanse economische theorie, professor Paul Krugman, waarschuwt dat de nieuwe maatregelen om de crisis te bestrijden, namelijk het terugschroeven van de uitgaven, zullen zorgen voor een nieuwe Grote Depressie zoals die van de jaren ‘30! Hij pleit daarentegen voor meer uitgaven om de economie te stimuleren.

Na de Bernanke-ideologie van ‘Print Baby Print’, volgt nu dan de Krugman-aanpak: ‘Spend Baby Spend’… logisch, toch?!

>>> Slim Beleggen

Huizenverkoop VS valt tegen

De jongste cijfers van de verkoop van bestaande huizen (existing home sales, seasonally-adjusted) kwamen behoorlijk onder de verwachtingen uit! Men had gehoopt op 6,1 miljoen, maar het werden er ’slechts’ 5,66 miljoen . Jaar-op-jaar zijn de verkoopcijfers wel nog beduidend beter, komende van 4,75 miljoen verkochte huizen in mei 2009.

National Association of REALTORS geeft er allerlei verklaringen aan, waaronder bijvoorbeeld de olieramp!

Het begint er echter op te lijken dat de stimuleringsprogramma’s van de Amerikaanse overheid, om de huizenmarkt terug op te krikken, hun effect beginnen te missen.

>>> www.slimbeleggen.net

Hier komt de double-dip!

Ik hoorde laatst iemand vertellen dat je achterblijft met drie verschillende meningen wanneer je twee economen een vraag stelt.

Maar dat lijkt deze keer toch niet het geval. Wanneer je goed luistert, is er eigenlijk niemand die echt rekening houdt met een double-dip voor de economie.

De algemene visie is dat de economie de bodem heeft gezien en dat we de komende jaren opnieuw economische groei zullen kennen. Hier en daar is er nog wel een pessimist die durft te stellen dat de groei niet al te hoog zal zijn, maar dan heb je het ook gehad.

Een nieuwe recessie is vandaag even onwaarschijnlijk als dalende huizenprijzen in 2007. Daar lijkt het wel op.

Persoonlijk zie ik het toch allemaal net even anders. Ik zie amper in hoe we een double-dip kunnen vermijden.

Het zogenaamde herstel van het voorbije jaar was niet meer dan het gevolg van massale overheidsinterventies. Maar hoe kan deze economie verder groeien nu de overheid overal in de wereld flink op de rem gaat staan?

De stimuleringsmaatregelen doven uit en moeten plaats maken voor besparingen in de meeste Europese landen. Maar wie de cijfers tegen het licht houdt, moet al snel vaststellen dat de aangekondigde besparingsplannen eerder aan de zuinige kant zijn.

In de meeste gevallen worden de uitgaven met amper enkele procenten teruggedrongen. Op deze manier probeert men de financiële markten te tonen dat men de budgetten niet uit de hand laat lopen.

Het zijn echter vrij beperkte toegevingen. De kans is groot dat de obligatiemarkten om grotere besparingen zullen vragen.

We zijn nog maar pas vertrokken in Europa. Maar het is tenminste al iets. Aan de andere kant van de oceaan praat men wel graag over besparingen, maar in concrete maatregelen resulteert het niet.

Alhoewel. Ik hoorde Meredith Whitney zeggen dat Amerikaanse staten tegen een tekort van $200 miljard aankijken en 2 miljoen banen moeten schrappen om het hoofd boven water te houden. Het is voor de eerste keer sinds de jaren vijftig dat de overheid het personeelsbestand uitdunt.

Maar ook hier gokken de meesten op een bail-out. Warren Buffett is er precies nogal gerust in. Hij maakt de volgende redenering: “hoe kan de regering deze staten niet financieel bijspringen wanneer ze wel de banken en de autofabrikanten ondersteund hebben?”. Misschien daarom dat Buffett een aantal van deze obligaties verzekerd heeft tegen default?

Maar goed, we zijn nu overal ter wereld aan het besparen en dat zet de economie onder druk. Zoveel is zeker.

En het stopt niet met besparingen alleen. Ook de belastingen zullen stijgen. Zelfs landen die nu reeds kampen met torenhoge belastingen – zoals België – menen dat er altijd nog ruimte is voor nog meer belastingen.

Nochtans zijn hogere belastingen nefast voor de economische groei van zodra een bepaalde drempel overschreden wordt. Over de hoogte van die drempel moeten we ons alvast geen zorgen meer maken. We zijn het optimale niveau ergens in de jaren vijftig al gepasseerd.

Hoe hoger het marginaal belastingtarief, hoe minder geneigd de burgers om extra te werken. Wie is nog bereid extra uren te kloppen wanneer deze inspanningen tegen pakweg 60% of 70% belast zullen worden?

Elio Di Rupo, waarschijnlijk de nieuwe premier van België, heeft er geen moeite mee om mensen die 200.000 euro per jaar verdienen tegen 75% te belasten. Dergelijke uitspraken zijn natuurlijk bedoeld voor eigen achterban. Hij verliest hiermee geen kiezers. Integendeel.

Het lijkt me echter geen manier om economische groei te creëren. Het is niet door de meest productieve mensen in een samenleving compleet te demotiveren dat je er gaat geraken.

Vooraleer ik afsluit, misschien nog een laatste argument om het double-dip scenario te onderstrepen? Ok dan.

Kijk eens naar de massale bedragen die de overheden moeten ophalen via het plaatsen van nieuwe obligaties? In de VS en Europa samen spreken we dan over duizenden miljarden euro’s. Ik dacht dat John Mauldin sprak over $5.000 miljard of zo.

Vanwaar moet dit geld allemaal komen? De overheid zuigt gewoon al het beschikbaar kapitaal naar zich toe. Voor bedrijven en particulieren blijft er nog amper iets over. Kleinere bedrijven en particulieren kunnen vandaag reeds bijzonder moeilijk aan geld geraken. Of ze moeten bereid zijn astronomische rentevoeten te betalen. Een credit card lening aan 30% is geen uitzondering meer.

Het aantal verstrekte leningen daalt ondertussen tegen het snelste tempo sinds de Grote Depressie.

Maar misschien zie ik het allemaal te zwart in? Misschien gaat 2010 wel de geschiedenisboeken in als het jaar waarin werd bewezen hoe besparingen … hogere belastingen … en een credit crunch op één of andere manier leiden tot een gezond economisch herstel?

Willem Middelkoop spreekt vrijuit (90 min)

Erg de moeite, Willem Middelkoop over de ins & outs van het financiële systeem.

90 minutes met Willem Middelkoop van Fictional Truth.

Euro onder de 1,20

De euro zakte zonet onder de 1,20. De eerste keer sinds 2006.

Het probleem noemt nu “Hongarije”. Het land moest in 2008 al eens gered worden door het IMF maar dreigt nu alsnog om te vallen.

De eerste minister liet er , via zijn woordvoerder, doodleuk weten dat een default niet uit te sluiten valt.

“Het is duidelijk dat de economie in een ernstige situatie zit. Ik denk niet dat het overdreven is om te spreken over een default”, liet de premier via zijn woordvoerder horen.

Hongarije ziet dit jaar voor 26,9 miljard usd aan schulden op eindvervaldag komen en ik denk niet dat dergelijke uitspraken beleggers motiveren om de overheid meer geld te lenen.

Natuurlijk haast iedereen zich weer om te zeggen dat de situatie lang niet zo ernstig is als de beleidsmakers laten uitschijnen. Het wordt afgedaan als politieke spelletjes van een nieuwe bewindsploeg.

Met een schuldgraad van 79% is Hongarij alvast de grootste schuldenaar in Oost-Europa.

Wie zorgt er hier voor een bail-out om een domino te vermijden?