… nog 9 over.

Quizvraag: in welk land verhoogt men de taks op beursverrichtingen op enkele maanden tijd tweemaal, eerst met 29% en vervolgens nogmaals met 14%? Antwoord: only in Belgium!

Ten eerste schoffeert men (particuliere) beleggers. Men noemde ze zelfs speculanten. Bizar dat een échte speculant zoals de Dexia Holding, de hand boven het hoofd wordt gehouden en wordt voorzien van waarborgen die zo risicovol zijn dat ze de financiële ondergang van het land zouden kunnen betekenen, terwijl mensen die voor hun pensioen verstandig beleggen in aandelen, met belastingverhogingen worden gepest en bovendien voor speculant worden uitgemaakt.

Ten tweede stelt men risicokapitaal, want dat zijn en blijven aandelen tenslotte, in een slecht daglicht. Blijkbaar wenst de regering enkel dat beleggers de eigen staatsobligaties kopen (geen verhoging van de beurstaks) en het aandelenbeleggen dan maar de rug toekeren. Het zou nochtans beter zijn als beleggers niets in de weg wordt gelegd om te investeren in bedrijven en de economie, i.p.v. overheden die hun financiën niet op orde hebben, nog meer schulden te laten aangaan.

Ten derde nodigt elke belastingverhoging uit om ze te omzeilen, wat hier ongetwijfeld ook zal gebeuren. Door steeds meer en bijkomende belastingen op te leggen, creëert men bij de bevolking de gewoonte om op alle mogelijke manieren die belastingen te ontlopen (zowel legaal als illegaal). De uiteindelijke inkomsten liggen vaak lager dan wat men initieel had begroot. Meer belastingen, meer inefficiëntie en meer bureaucratie halen de bovenhand.

Wellicht kunnen we met deze opsomming nog wel een tijdje doorgaan. Er is in principe geen goed woord over te schrijven, maar toch mogen we dit niet dramatiseren.

Als valuebeleggers houden we aandelen vaak enkele jaren bij. We zijn dus geen hyperactieve beleggers die elke dag transacties doen, waardoor we dagelijks meermaals de beurstaks verschuldigd zouden zijn.

Daarnaast zijn de brokertarieven de jongste jaren enorm sterk gedaald. Het is vandaag veel goedkoper om in aandelen te handelen dan pakweg 10 of 15 jaar geleden. Die halve procent beurstaks (0,25% per aankoop en 0,25% per verkoop) is een halve procent te veel, maar zal ons als langetermijnbeleggers zeker niet de handdoek doen gooien.

Beleggers kampen met (licht) hogere kosten, spaarders kampen met steeds lagere opbrengsten.

De (basis)rente op spaarboekjes in België daalde onlangs opnieuw. Marktleider BNP Paribas Fortis biedt nu minder dan 1%. We hebben nooit begrepen waarom een bank met een voor de klant hoge kostenstructuur en lage vergoedingen op spaargeld, de marktleider kan zijn.

Blijkbaar geven mensen dus niet om hun geld en aanvaarden ze dat het jaarlijks waarde verliest.

De centrale bank heeft een belangrijke sleutel in handen om de inflatie, die in werkelijkheid trouwens hoger ligt dan officieel wordt geafficheerd, in te tomen. Maar wat meer inflatie is beter voor wie schulden heeft ─ de meeste westerse landen ─ en ondertussen slikt de bevolking zonder enige vorm van protest of actie deze verdoken vorm van belasting.

De Amerikaanse centrale bank (FED) zette onlangs de geldkraan niet nog verder open. Kwantitatieve verruiming (QE), of het creëren van geld, was iets waarop beleggers blijkbaar al gingen hopen, getuige de daling van de beurskoersen op het bericht dat de FED geen rondje QE plande.

Het is eigenlijk een beetje vreemd dat beleggers teleurgesteld waren. Immers, zou het niet beter zijn dat de economie zelfvoedend en vooral op een duurzame manier terug wat begint te groeien? Een gedopeerde economie brengt op termijn meer voor- dan nadelen.

De permanente crisis waarin we ons nu bevinden is er precies gekomen door het te lakse beleid van de centrale banken (en o.a. ook door foute deregulering). Beleggers zouden eigenlijk blij moeten zijn dat de economie groeit zónder tussenkomst van de FED. Maar QE zorgt natuurlijk wel voor activa-inflatie (asset inflation) en het vormen van zeepbellen en dat zien beleggers liever. Dat zo’n zeepbel nadien dan ontploft, met alle gevolgen van dien, is een zorg voor later, waaraan men meestal denkt als het te laat is.

Misschien helpen al die spaarders, die uiteindelijk toch hun buik vol zullen krijgen van de ultralage spaaropbrengsten, bij het blazen van die zeepbellen. Bij SMART Capital zitten we nu al klaar in activa waarop men zich wel eens zou kunnen storten.

De aandelenmarkten staan wereldwijd onder druk. David Rosenberg stelt enkele uitdagingen voor de komende maanden:

De Amerikaanse economie: Het laatste Amerikaanse jobrapport stelde teleur. Daarnaast werd 70 % van de macro-economische data van de laatste maanden achteraf negatief bijgesteld.

De dalende bedrijfswinsten: In het vierde kwartaal stegen de bedrijfswinsten van de bedrijven in de S&P 500 met 9,2 % op jaarbasis (6,2 % zonder Apple). Dit is voor de eerste keer in 2 jaar dat dit onder de 10 % uitkomt. Slechts 62 % van de bedrijven klopte de verwachtingen. Voor het eerste kwartaal 2012 verwacht men slechts een stijging van de bedrijfswinsten van 3,2 %.

Europa: Stijgende rentevoeten voor zowel Spanje en Italië. De aankomende verkiezingen in Frankrijk waar de nieuwe regering op korte tijd een pakket maatregelen zal moeten nemen die voldoende zijn om de markten tevreden te houden. De industriële productie in Duitsland neemt ondertussen ook af.

Waardering van de aandelen: De cyclisch aangepaste koers/winst verhouding van de S&P 500 bedraagt momenteel 22, wat 40 % hoger is dan het historisch gemiddelde van 16.

Liquiditeiten: De grootste katalysator van de markten was de liquiditeiten die de centrale banken verschaften. Met de FED die aarzelt voor QE 3 en de ECB die LTRO 3 ontkent verdwijnt er een groot deel van extra liquiditeit. Door de stijgende inflatie in China mag langs die kant ook niet teveel verwacht worden.

Via Pragcap

Brutaal ontwaken op Wall Street mogelijk wanneer FED doof blijft   – Door Jan vanden Broecke voor Marktindicator.com

Nog slechts korte tijd beschikbaar: alvorens verder te gaan met het lezen van het artikel, laat zeker niet na om volledig gratis ons rapport “Barsten in economische façade van China? Wat u echt moet weten!” te downloaden!

Inflatiegevaar minder vluchtig dan gedacht

Ashraf Laidi, chief global strategist bij City Index Group, waarschuwt dat FED-voorzitter Ben Bernanke een gevaarlijke strategie voert. Bernanke weigert namelijk rekening te houden met de recente stijging van de obligatierendementen, waardoor de langetermijnrente (voorlopig tijdelijk) naar omhoog is geschoten.

Een hogere langetermijnrente staat loodrecht op de doelstellingen die Bernanke via Operation Twist wil bereiken. Een brutaal ontwaken op Wall Street is mogelijk wanneer de Amerikaanse centrale bank doof blijft voor de waarschuwingssignalen die de obligatiemarkt uitzendt. FED dreigt zich te misrekenen Laidi vreest dat de FED zich dreigt te misrekenen.

Door geen acht te slaan op stijgende obligatierendementen kan de centrale bank voor vervelende verrassingen komen te staan, zeker wanneer meevallende macro-economische indicatoren gepaard gaan met een verder oplopen van de olieprijzen. Daardoor zal automatisch de obligatierente gaan stijgen, waardoor het huidige economische herstel gevaar loopt.

Een rente van 2,25% op de 10-jarige staatsobligatie en een olieprijs van 107 dollar per vat vormen misschien niet meteen gevaar voor de economie, maar een rente van 2,75% en een olieprijs van een eind boven 110 dollar kunnen wel een bedreiging vormen. Op dat moment zal de centrale bank moeten bekennen dat het inflatiegevaar minder vluchtig is dan tot dusver werd aangenomen, met als gevolg dat aangepaste maatregelen moeten worden genomen.

Zeggen dat de Federale Reserve een invloed heeft gehad op de markten de laatste jaren is hetzelfde als een open deur intrappen. Onderstaande grafiek laat de impact zien op de FED Funds rate (rood), de US Treasury Yield 10 Y (groen) en de S&P 500 (blauw) ten tijde van de monetaire versoepelingen.

• De S&P 500 steeg tijdens de verschillende QE acties en daalde aan het einde ervan.
• De FED funds rate staat sinds de eerste echte quantitative easing operatie zo goed als op 0 %.
• Ten tijde van QE 1 en QE 2 steeg de US Treasury, waarna ze bij het beëindigen weer terugviel, net als de S&P500. Operatie Twist heeft duidelijk een ander effect op de US Treasury.

Het is duidelijk dat Amerika niet kan zonder monetaire versoepeling. De FED zal zijn keuze van monetaire versoepeling goed moeten afwegen. QE 3 zou de US Treasury terug kunnen doen stijgen, geen QE 3 zal de aandelenmarkten terug doen dalen. De markt zijn werk laten doen zal in ieder geval desastreuze gevolgen hebben.