Beleggers hebben steeds minder obligaties in portefeuille
Volgens de jognste peilingen van AAII, moet de kleine belegger steeds minder weten van obligaties in z’n beleggingsportefeuille. Zo zakte het percentage obligaties afgelopen maand tot beneden 20%!
De opbrengsten vloeien echter niet geheel naar aandelen, wat de logische beweging zou zijn. Aandelen vertegenwoordigen zo’n 62% van de portefeuilles van de kleine belegger.
Ook de cashpositie nam licht af tot 17,8%. Het historische gemiddelde bedraagt zo’n 20% cash.
Bron Grafiek: Pragcap
Ondanks het feit dat beleggers (zeer) optimistisch zijn over het verdere verloop van de beurzen in de komende maanden, vertalen ze dit niet in een hogere aandelen ‘exposure’.
10 waanzinnige beursvoorspellingen voor 2011
Ieder jaar komen de ‘beursspecialisten’ rond deze tijd van het jaar op de proppen met hun beursvoorspellingen voor het volgende jaar.
Aangezien we al vele jaren meedraaien in het financiële circuit, kijken we nog amper op van de lijstjes: de gemiddelde stijging van de beurs komt uit op 8 à 10% en de favoriete aandelen zijn de beurslievelingen van afgelopen jaar.
Toch komen we in een zelden geval uit op enkele waanzinnige beursvoorspellingen. Via FT Alphaville lazen we de 10 waanzinnige beursvoorspellingen voor 2011 van Saxo Bank.
We geven de korte opsomming:
- Het Amerikaanse congres zal een derde ronde aan kwantitatieve versoepeling – QE3 – door de Fed blokkeren;
- Apple koopt Facebook;
- De USD index stijgt door tot 100! (noteert momenteel 80,5);
- De rente op 30-jarige Amerikaanse staatsobligaties zakt verder weg tot 3%;
- AUD/GBP zakt met 25%;
- Olie piekt boven 100 USD/vat, waarna de prijs met 1/3 zal corrigeren;
- De prijs van Natural Gas explodeert met 50%(!);
- Goud schiet door tot 1800 USD/ounce;
- S&P 500 bereikt een nieuw record;
- De Russische RTS index bereikt 2500 punten (1765 vandaag)
Opnieuw “Bloody Sunday” voor Ierse bevolking
De redding van Griekenland en de oprichting van een omvangrijk noodfonds waren noodzakelijk om de euro te redden en verdere besmetting te vermijden.
Supermacho Sarkozy zou, gesteund door dit noodfonds, de speculanten genadeloos aanpakken. Ze zouden voor ééns en voor altijd “weten wat hen te wachten stond”.
Luttele maanden later moet Sarkozy, samen met de rest van Europa, opnieuw het onderspit delven. Deze keer is het Ierland die gered moet worden.
Niet dat het strikt noodzakelijk is voor de Ieren zelf. Zij aanvaarden de hulp vooral om verdere besmetting binnen de EU een halt toe te roepen 
Maar in feite is er weinig dat je de Ierse bevolking kwalijk kan nemen. Zij waren de eersten om reeds in 2008 omvangrijke besparingen door te voeren om de begroting structureel gezond te maken.
Het probleem is de gigantische banksector. De Ierse banken hebben een balanstotaal dat 6 tot 7 keer groter is dan het BNP van het land.
En tijdens de hoogdagen van de financiële crisis had de Ierse regering zich garant gesteld voor de schulden van de binnenlandse banken.
In feite was het een potje blufpoker. Want hoe kon Ierland nu garant staan voor banken die zoveel groter waren dan het land zelf?
Snel werd duidelijk dat de overheid zijn beloftes niet kon waarmaken. De Ierse banken kampten met omvangrijke vastgoedverliezen en hadden nood aan tientallen miljarden euro’s vers kapitaal.
De overheid injecteerde 55 miljard euro maar het bleek niet voldoende. De financiële markten bleven met vragen zitten en de banken verloren miljarden aan deposito’s.
Een onhoudbare situatie. Zeker omdat het kleine Ierland de limieten van de financiële mogelijkheden had opgezocht.
In 2007 had de Ierse overheid amper 24,8% schulden in verhouding tot het BNP maar dit bedrag liep bliksemsnel op tot 44,1% in 2008 en 64,5% in 2009.
Voeg daar een begrotingstekort van 32% voor 2010 aan toe en je zit met een schuld van 100% tov. het BNP. Zo snel kan het dus gaan als je als kleine landje probeert een grote banksector recht te houden.
Niettemin is dat precies wat men ook in de toekomst zal proberen te doen. Het reddingsplan dat er nu aankomt, dient vooral om de banksector te ondersteunen.
Het zijn blijkbaar de nieuwe regels in de financiële wereld. Waar vroeger de obligatiehouders opdraaiden voor de verliezen wanneer een ontlener in gebrek bleef, wordt de factuur nu naar de bevolking doorgeschoven.
Je kan je de vraag stellen of schuldeisers die geld blijven lenen zonder vragen te stellen over terugbetaalbaarheid, niet op zijn minst een gedeelde verantwoordelijkheid hebben?
De vraag is wie er hier eigenlijk “gered” wordt? De Ierse bevolking? Nee, zij betalen uiteindelijk de rekening via zware besparingen en hogere belastingen.
Het zijn de banken die onverantwoordelijke leningen toestonden en de speculanten die de voorbije weken Ierse obligaties kochten “omdat Ierland toch wel gered zou worden”, die de grote winnaars zijn van het reddingsplan.
En dan nog kan je je de vraag stellen of het hiermee stopt. Het is niet door extra schulden te maken dat je je financiën op orde krijgt!
Wat we nodig hebben, is een duurzame oplossing. En dan heb ik het over een schuldherschikking met de nodige “haircuts”, gecombineerd met inspanningen van de Ierse bevolking.
Een dergelijke aanpak zou ook fair zijn en de lasten verdelen over alle spelers in plaats van iedere keer maar weer de bevolking te laten opdraaien voor de fouten van anderen (namelijk de banken en de overheid).
Na de halloween thriller ‘QE2′, volgt nu horror-rond-kerst: ‘The return of the PIIGS’
De belangrijkste financiële evenementen in de VS liggen achter ons. QE2 werd op applaus onthaald en de Midterm verkiezingen werden – zoals verwacht – een stevige nederlaag voor de huidige president Obama.
Nu het stof in de VS gaat liggen, richten de marktspeculanten langzaam maar zeker hun focus op andere financiële problemen die nog spelen. En dan komt men al snel uit bij de aanhoudende schuldencrisis in Europa.
De eerste signalen duiken al op. De rente op Griekse staatspapier staat bijna terug op z’n all-time-high, terwijl de ‘yields’ op Ierse en Portugese staatsobligaties forse opliepen in de afgelopen dagen.
Het enige zwakke broetje van de PIGS landen dat voorlopig buiten schot blijft is Spanje, maar dat lijkt ons nog slechts een kwestie van tijd. Afspraak rond de kerstdagen voor een nieuwe episode in het Europese horrorverhaal?
De perfecte set-up voor een gigantische sell-off
Amper twee maanden geleden deden beleggers het in hun broek uit angst voor een double-dip en het toenemende gevaar op een nieuwe grote depressie.
Vandaag, luttele weken later, zijn diezelfde beleggers optimistischer dan ooit. Aandelen zijn weer populai en wie het koersgedrag van hoogvliegers zoals Amazon, Netflix en Baidu bekijkt, heeft weer even het gevoel dat de NASDAQ-bubbel nooit echt is verdwenen.
En beleggers hebben het allemaal te danken aan niemand minder dan de grootste cheerleader die de financiële markten ooit gekend hebben: Ben Bernanke!
Makkelijk was het niet. De FED-voorzitter heeft wekenlang met een gigantische wortel voor de neus van beleggers gezwaaid waardoor de verwachtingen nu bijzonder hoog gespannen zijn.
De enige vraag die de markten momenteel bezig houdt, is niet of de FED volgende week een nieuw rondje quantitative easing zal aankondigen maar wel hoeveel geld men er tegenaan zal smijten.
Alles onder de $1.000 miljard is teleurstellend en zal onthaald worden met een gigantische sell-off.
De markten hebben een dergelijke ingreep inmiddels ingeprijsd en als Bernanke de koersen verder omhoog wil duwen, moet het bedrag “over the top” zijn.
Kan de FED echter overgaan tot een dergelijke ingreep? De spanningen tussen de grootste economieën van de wereld liepen de voorbije weken immers flink op.
De VS beschuldigt China ervan de wisselkoers artificieel laag te houden maar kreeg de bal snel teruggespeeld. De Duitsers merkten immers fijntjes op dat geld printen ook gezien kan worden als een manier om de waarde van de dollar onderuit te halen.
Bovendien neemt de kritiek op Bernanke dag na dag toe. Steeds meer vooraanstaande mensen in de VS nemen het monetaire beleid op de korrel.
Zelfs Bill Gross, in een niet zo ver verleden de eerste om op te roepen tot het printen van dollars, geeft nu toe dat dit beleid niet noodzakelijk een positieve impact op de economie moet hebben.
“Het uitschrijven van cheques ter waarde van biljoenen dollars, is niet meteen goed nieuws voor obligaties. Het heeft iets van weg van een Ponzi-scheme om eerlijk te zijn”, aldus Gross.
Gross meent dat de 30-jarige bull market in obligaties hiermee definitief ten einde loopt en adviseert beleggers om zich aan te passen aan deze nieuwe omgeving.
Amen!
We naderen nu snel het einde van de grootste “buy the rumour, sell the news” moment dat de financiële markten ooit zagen. De verwachtingen van beleggers zijn dermate hoog, dat dit bijna niet anders kan dan leiden tot een massale uitverkoop van aandelen en een short squeeze in de dollar die zijn gelijke niet kent.
