“… we rekenen op een nieuwe duw vanwege het monetair beleid om de financiële condities te verzachten door middel van nog een ronde van grootschalige activa-aankopen en/of een meer vastbesloten engagement om de rentevoeten op bijna-nul te houden. Als onze groei, werkgelegenheid, en inflatievoorspellingen correct zijn—en in het bijzonder, als de werkloosheidscijfers tot 10% stijgen zoals we verwachten—hebben we redelijk veel vertrouwen dat de bestuursleden van de Federal Reserve inderdaad zullen beslissen om aanzienlijk méér te ondernemen.”
De nieuwe stimulus wordt het zoveelste hoofdstuk in het “oppeppen” van de economie, een praktijk waar 3 jaar geleden mee begonnen werd na wanhopige oproepen van mensen als Jim Cramer in onderstaand filmpje:
De roep om bailouts, reddingspakketten en extra stimuli zal niet ophouden, en de centrale banken zullen niet ophouden er aan te beantwoorden, openlijk of via achterpoortjes. Hyperinflatie is in de maak.
Rudolf Havenstein was president van de Reichsbank gedurende de Weimarrepubliek. Vandaag de dag nemen centrale banken helaas dezelfde route die hij nam, welke leidde tot vernietigende hyperinflatie en de ondergang van de Reichsmark begin jaren ‘20. Fysiek goud en zilver kunnen u hierbij beschermen.
De voortdurende koopkrachtvermindering van nationale valuta wordt gemaskeerd door vermogensvernietiging van overgewaardeerde vermogensbestandsdelen als huizen die terugzakken naar realistische niveaus. Deze vermogensafname door dalende prijzen voelt als deflatie, maar is het niet. In feite is het een afleiding die onze ogen afhoudt van het werkelijke probleem: dat van de euro, de dollar en de meeste andere nationale valuta die koers hebben gezet richting hyperinflatie. Over hyperinflatie schreef ik reeds eerder.
De ECB meldt dat monetaire maatstaven als M1 en M2 gegroeid zijn met respectievelijk 10,3% en 1,4% over de laatste twaalf maanden. M3 blijft ongeveer gelijk met een kleine -0,2% daling. De Federal Reserve rapporteert M3 niet meer, maar de Amerikaanse M1 en M2 zijn gegroeid met 7,1% en 1,7% gedurende dezelfde periode. Deze groeipercentages betekenen dat de euro en de dollar worden geïnflateerd, ofwel dat de hoeveelheid geld wordt vergroot, met name M1, ten opzichte van de aanwezige hoeveelheid goederen en diensten die worden geproduceerd in de huidige, depressieve economie.
Deze inflatie is duidelijk te zien in marktprijzen. Ruwe olieprijzen bijvoorbeeld zijn meer dan verdubbeld sinds de bodemprijzen na het Lehman debacle. Ook breder genomen zien we dat de prijsindex van 19 grondstoffen, samengesteld door het Commodity Research Bureau, is gestegen met 46% gedurende dezelfde periode.
In zijn uitstekende boek over banken en inflatie “The Mystery of Banking”, observeert Murray Rothbard: “Wanneer prijzen sneller stijgen dan de geldhoeveelheid, zullen mensen een ernstig tekort aan geld ervaren, omdat zij relatief gezien een kastekort hebben ten opzichte van de hogere prijsniveaus. Totale kasgelden zijn niet langer voldoende om transacties te doen tegen de hogere prijs.”
Deze omstandigheden zien we ook vandaag. M1 en M2 zijn niet zo sterk gestegen als ruwe olie en andere grondstofprijzen. Het daaruit resulterende ‘tekort aan geld’ wordt veelal verkeerd geïnterpreteerd als deflatie, hetgeen exact gebeurde vlak voor de Reichsmark werd meegezogen in een hyperinflatoire wervelwind. Laten we het een ‘Havenstein moment’ noemen.
Met zijn gebruikelijke briljante inzicht legt Rothbard uit wat er gebeurt op het moment dat een ‘Havenstein moment’ wordt bereikt. Er zijn twee alternatieven. “Als de overheid haar eigen riem aanhaalt en stopt met bijdrukken van nieuw geld, dan zullen de inflatoire verwachtingen omkeren en prijzen vallen – hiermee het kastekort verlichtend door lagere prijzen. Maar als de overheid haar natuurlijke neiging tot valsemunterij volgt en hieraan toegeeft door geld bij te drukken om zo het volk haar kastekorten aan te laten vullen, dan is de race begonnen. Geld en prijzen zullen elkaar volgen in een accelererende spiraal naar boven, totdat prijzen uiteindelijk wegrennen (ofwel hyperinflateren)”.
De Reichsbank koos voor het tweede alternatief, en helaas, zo ook de beleidsmakers bij de ECB en de Federal Reserve, lijkt het. De euro en dollar bevinden zich in een traject richting hyperinflatie. Om jezelf hiervoor te beschermen, dien je de euro en dollar zoveel als mogelijk te mijden. En te beschikken over fysiek goud en fysiek zilver.
Terwijl de populaire media de jongste verkoopgolf in Goud en Zilver weer eens aangrijpen om hun afkeer ten toon te spreiden, en dramatische voorspellingen vooruit schuiven voor de toekomstige evolutie van de prijs van beide edelmetalen, zijn het net diezelfde media die er nu al 10 jaar naast zitten met hun voorspellingen.
Dus bij deze doen we nogmaals een oproep om de ‘ruis’ te negeren!
Dit is een SECULAIRE bull market! En volgens onze berekeningen zit er nog veel meer in het vat voor goud, en met name voor zilver. Mike Maloney van GoldSilver.com heeft enkele interessante grafieken in elkaar geknutseld van Seculaire bull markets uit het verleden, en waar we met de huidige Goud & Zilver seculaire bull market ergens zitten.
Natuurlijk ziet u op de bovenstaande grafiek de prijsevolutie van goud in dollar, nog steeds de reservemunt van de wereld. Maar ook in de overige globale munten is de race naar de bodem — The Race To Debase — ingezet.
Via onderstaande excel-file kan u de procentuele 2010-rendementen van Goud (tab 1) & Zilver (tab 2) nagaan.
(klik op de tabel om de XLS te downloaden)
We still have a long, long way to go!
Hierbij merken we op dat de echte spektakel te vinden zal zijn bij de Goud & Zilver junior mijnaandelen…
Gemeten in dollars is de goudprijs de afgelopen negen jaar op rij met gemiddeld 17,1% per jaar gestegen. Tijdens deze periode apprecieerde goud ten opzichte van alle andere valuta met dubbelcijferige percentages, waaronder met 11,9% gemiddeld per jaar ten opzichte van de euro. Goud is duidelijk één van de asset klassen die het beste presteerde het afgelopen decennium.
Met dergelijke uitzonderlijke resultaten over zo’n lange periode, is het logisch om jezelf af te vragen of de bullmarkt in goud over is. Het antwoord is een duidelijke nee. De reden is dat de koopkracht van alle nationale valuta wereldwijd nog steeds wordt uitgehold.
De bullmarkt in goud is de ene kant van de medaille, de bearmarkt voor nationale valuta welke begon in 1971 is de andere kant. In dat jaar verwerden deze valuta tot fiatgeld, niet langer inwisselbaar voor goud. Sinds dat moment bevinden alle fiatvaluta zich in een race naar de bodem om welke het eerst zijn totale koopkracht verliest en wordt gedumpt.
Veel valuta zijn de finish al gepasseerd. In de jaren tachtig stortten diverse Latijns-Amerikaanse munteenheden volledig in. Hetzelfde lot waren de Balkan valuta toegedaan in de jaren negentig en meer recent moest de Zimbabwaanse dollar het ontgelden. En alhoewel andere valuta als de Mexicaanse peso, de Russische roebel en de Turkse lira niet volledig zijn ingestort, is hun koopkracht nu stukken lager dan op hun toppunt.
Overheden in deze landen hebben via hun centrale banken hun heil gezocht in het bijdrukken van geld, wat tegenwoordig mooi “quantitative easing” wordt genoemd, ofwel monetaire verruiming. Simpel gezegd hebben centrale banken overheidsobligaties gekocht en deze omgezet in valuta, door of daadwerkelijk bankbiljetten bij te drukken of via een administratieve procedure nieuw gecreëerd geld bij te schrijven op de bankrekening van de overheid, die het geld vervolgens kan spenderen. Feitelijk hebben centrale banken overheidsschuld omgezet in concreet geld en konden zij zoveel geld bijmaken als ze wilden want zonder een directe link met goud is er geen discipline.
Tot 1971 kon geld alleen worden gecreëerd als er een goudreserve tegenover stond en waren nationale valuta handige substituten die circuleerden in plaats van onhandige gouden munten. Maar dit is allemaal drastisch veranderd. Als gevolg van het verwijderen van de discipline die een rem zette op de creatie van geld, maken overheden liever geld bij in plaats van het terugdringen van de overheidsuitgaven. Aldus worden valuta minder waard en neemt de prijs van goud, gemeten in die valuta, toe.
Met nationale valuta kan de burger voortdurend minder goederen kopen als gevolg van het beleid van overheden. Zolang dit niet verandert, zal de bullmarkt in goud blijven aanhouden.
