Geert Noels heeft nog hoop, gelukkig maar. Hij legt mooi uit hoe de wereld in een Ponzischema of piramidespel verzeild is geraakt. We zitten in de eindfase waarin alles wordt meegenomen dat nog niet in de val was gelopen. De huidige middenklasse, hun kinderen en kleinkinderen zullen er voor opdraaien. Niets is te veel om de boel nog even draaiende te houden.

Een Ponzischema of piramidespel is tot een kunst verheven in onze westerse wereld: een schema waarbij de beloften groter zijn dan de mogelijkheden. Het banksysteem zoals het zich in de afgelopen dertig jaar heeft ontwikkeld, is daar een voorbeeld van. Een groot piramidespel gebaseerd op onhoudbare beloften.

Lees het volledige artikel >>

De demonstraties op Wall Street worden steeds meer een nieuwsitem, en de demonstraties breiden al uit naar andere steden en landen. En zoals we in het Midden-Oosten hebben gezien, kunnen dergelijke acties snel aan kracht winnen.

De gewone burger begint er eindelijk genoeg van te krijgen. Armoede, ongelijkheid gekoppeld aan inflatie zijn meestal de triggers die nodig zijn om de bevolking in opstand te brengen. De ‘leiders’ zullen er alles aan doen om de zaken mooier voor te stellen dan dat ze werkelijk zijn. De bevolking (en dan vooral de groter wordende groep armen) ervaart dit niet meer zo en komt in opstand.

Op de site van amsterdamgold.nl staat een mooi artikel over de opkomende demonstraties:

Lees het volledige artikel >>

Overheidsschuld alleen vertelt niet het hele verhaal in de schuldencrisis. De schuldenberg in de private sector speelt ook een groot belang.

In 2007 had Ierland een netto overheidsschuld (overheidsschuld – financiële actieva en buitenlandse reserves) van slechts 11%, Duistland zat in de Europese middenmoot en Italië aan de top.

Toch was Ierland een van de eerste slachtoffers van de kredietcrisis terwijl Duitsland het nog steeds goed doet en de schuldengraad van Italië slechts lichtjes steeg.

Ierland had een schuldengraad van 241% van het BBP in de private sector. Veel schulden werden gemaakt voor de boomende vastgoedsector. Ierland had meer dan 300.000 huizen op overschot, een massa voor dergelijke bevolking. De Ierse overheid had dan ook sterk zijn schulden afgebouwd, waardoor de schulden in de private sector explodeerde. Sinds de bankencrisis in Ierland toeslag is het nu de overheid die de schulden op zich heeft genomen. De schulden in de private sector zijn al met 40 % gedaald.

Het is dan ook de kunst voor de overheden om hun eigen schuld af te bouwen maar tegelijkertijd ervoor te zorgen dat de schulden in de private sector niet de pan uit swingen.

Het gaat ook om de verandering in de financiële verhoudingen. De economische groei in een aantal landen vertraagde in de afgelopen jaren omdat de financiële verhoudingen in redelijk tempo verbeterde. Dat impliceert een snelle afbouw en dat gaat ten koste van bestedingen. In landen, waar de noodzaak voor verdere afbouw groot blijft, daar zal de groei traag blijven. Verbeteren de verhoudingen, dan vermindert de negatieve invloed van de private sector op de economische groei.

Landen als de VS en het Verenigd Koninkrijk zijn ongeveer halfweg in hun streven de schuld terug te brengen naar het langjarig gemiddelde, gecorrigeerd voor de schuldexplosie in de afgelopen 10 jaar. Landen als Noorwegen en Zweden hebben het proces nagenoeg voltooid. Voor de schuldenlanden in de periferie is dit nog en brug te ver. Daar heeft het aanpassingsproces nog een lange weg te gaan.

Bronnen: nytimes - de kritische belegger

In de week van 28 september werd er voor het eerst in meer dan 10 meer dan $ 25 miljard aan U.S. Treasury’s verkocht. Naar schatting zijn er sinds begin december voor meer dan $ 56 miljard aan U.S. Treausury’s verkocht.

Een van de mogelijke redenen zou kunnen zijn dat Amerika aan China gevraagd heeft deze staatsobligaties te verkopen om hiermee de aandelenmarkten te ondersteunen. De verkoop van de U.S. Treasury’s zou perfect passen in plaatje van Operation Twist die recent werd aangekondigd.

Een andere mogelijkheid zou gewoon het begin zijn van de liquidatie van de U.S. Treasury’s. Het staat in de sterren geschreven dat dit op een dag gaat gebeuren door het massale overheidstekort en de onwil of onkunde om er iets aan te doen.

China heeft al aangegeven de gigantische hoeveelheid U.S. Treasury’s te verkopen, de vraag is alleen wanneer. Met de dreigende handelsoorlog tussen Amerika en China, kan dat eerder vroeger zijn dan later.

Amerika is nog steeds afhankelijk van de vrijgevigheid van andere land met een handelsoverschot.

De eerste details over de redding van Dexia sijpelen langzaam binnen. Het is niet mooi.

België zou zich garant stellen voor 60% van de bad bank. Daarin zit voor 90 miljard euro aan slechte leningen. Ons deel daarvan wordt 54 miljard euro.

Als het straks fout gaat met deze restbank, dan draait de Belgische overheid daarvoor op. Moody’s had eerder al gewaarschuwd dat dergelijke bijkomende verplichtingen mogelijk resulteren in een ratingverlaging. Maar de regering duwt door.

Dat men Dexia België nationaliseert, akkoord. Dat is perfect te verdedigen. Beter zou nog zijn om deze participatie verder te verkopen. Voor cash. En niet ruilen voor aandelen van een andere bank zoals indertijd met Fortis.

Maar ik heb vooral een probleem met de garanties voor de bad bank. Deze garanties brengen de toekomst van ons land in gevaar. We riskeren een Iers scenario waar een reddingsoperatie van de financiële sector resulteerde in een faillissement van het land.

Ik begrijp echt niet waarom de Belgische belastingbetaler zich garant moet stellen voor deze activa. Om de obligatiehouders te redden? Moet ons belastinggeld daarvoor dienen? Om partijen die slechte leningen gemaakt hebben, ter hulp te schieten?

Of beter nog: om het systeemrisico uit te schakelen?

Komaan. De bad bank heeft voor 90 miljard euro aan activa. Hoeveel gaat daarvan “verloren” bij een bankroet? Laat mij even pessimistisch zijn en spreken over 45 miljard euro.

Is tegenwoordig een verlies van 45 miljard euro al voldoende om alle domino’s te laten vallen?

Trouwens, over systeemrisico gesproken. België heeft zich zonet garant gesteld voor een bad bad met Griekse leningen. Wat als Griekenland straks failliet gaat? Lijkt me onvermijdelijk. Kan de bad bank dit aan? Of zijn we dan als belastingbetaler al aan het betalen?