De markten koersen dag na dag hoger, maar ‘onderhuids’ stapelen de waarschuwingssignalen zich op. Collega-blogger Maarten Verheyen waarschuwde eerder al voor de uitermate positieve stemming onder de beleggingsbladen.
Nu blijkt inmiddels ook dat de kleine belegger steeds meer bullish wordt over aandelen. Op onderstaande grafiek, komende van de blog The Pragmatic Capitalist, blijkt dat AAII % Bullish (een sentimentsindicator) 45% overstijgt.
Nu hoeft een overdreven positieve stemming onder de kleine belegger niet meteen te betekenen dat we aan de vooravond van een crash staan, maar een forse correctie is ook zeker niet uitgesloten, zo blijkt uit het verleden:
- +50% voor de 10% correctie in Q2 2008
- +45% voor de crash van 2008
- +47% voor de 20% correctie tot de bodem van maart 2009
- +49% voor de januari 2010 ’sell-off’
Ook technische bekeken is het moment van de waarheid voor de beurzen aangebroken, zoals te zien op onderstaande grafiek:
Jim Rogers deed gisteren enkele opmerkelijke uitspraken omtrent de huidige crisis in Griekenland. Hij is van mening dat Europa de Grieken beter in faling kan laten gaan, dan ze te bedienen met een bail-out. Dat zou beter zijn voor de Grieken, Europa en de euro.
Iets verder op betrap ik Jim er zelfs op dat hij euro’s heeft gekocht, en er dus al vanuit gaat dat er een faillisement van Griekenland komt! Jim Rogers blijft dus naar goede gewoonte weer de contraire belegger in het veld.
De kogel is door de kerk! The Wall Street Journal publiceerde als eerste mainstream media een positief stuk over de Goud & Zilver junior sector.
Ik volg de sector al verschillende jaren. U bent inmiddels bekend met mijn analyses en koersdoelen voor fysiek goud & zilver, maar ik ben ook een fervent aanhanger van de bedrijven actief in de sector, en dan meer bepaald de juniors — de exploratiebedrijven en/of jonge producenten.
Maar tot op heden hebben deze aandelen amper enig beduidend rendement kunnen voorleggen. Daar kan vanaf deze week wel eens verandering in komen. Jeff Opdycke van het invloedrijke The Wall Street Journal bracht afgelopen weekend als eerste de pro’s en con’s (rendement versus risico) van de junior sector in beeld.
Voor wie opzoek is naar de volgende Nasdaq-lookalike bubbel, is hier volgens mij aan het juiste adres. Naargelang de bull market in goud & zilver vordert, zal het grote geld opzoek gaan naar deze koopjes in de sector, en zullen vertienvoudigingen van de betreffende aandelen schering en inslag zijn: ‘het kot zal te klein zijn’! Dit zou wel eens het officiële startschot van de manie inluiden.
In het Westen valt men over elkaar heen om de crisissen te bestrijden. Amerika zat al in de hoek waar de klappen vielen en Europa is tegenwoordig het bittere smaakje van de maand. Dit is uiteraard slecht nieuws voor de dollar, en vooral voor de euro, die iedere dag wat meer aan terrein verliest.
In Azië daarentegen weet men geen blijf hun groei! De Aziatische groeimarkt, met op kop China, is dynamisch, revolutionair en toont steeds meer leiderschap. Dit laatste is ook wel nodig, aangezien er sprake is van een complete oververhitting van de Chinese economie. De verschroeiende expansie van +10% is op termijn niet wenselijk.
De Chinezen zien het liever allemaal iets trager … ’steady as she goes’ zeg maar.
Om een meltdown te vermijden, werden vlak voor de ingang van het Chinese Nieuwjaar voor de 2de maal dit jaar de bankreserves opgetrokken met 0,5%: de kapitaalsratio staat hiermee op 16,5%. De maatregel is bedoeld om de kredietverlening van de banken in te perken, om zo zeepbellen in de economie te vermijden.
Ik ben het eens met deze monetaire aanpak van de Chinese autoriteiten.
Maar er is ook nog iets anders aan de hand, namelijk de koppeling van de Chinese munt – de yuan – aan de Amerikaanse dollar. Deze koppeling wordt sinds juli 2008 door de Chinese overheid kunstmatig in stand gehouden, nadat de munt in de 3 voorafgaande jaren met 21% was gestegen t.o.v. de dollar. De regering vreesde destijds dat de snelle stijging van de yuan de Chinese groei in het gedrang kon brengen, omdat het de exportsector benadeelde, een belangrijk onderdeel van de Chinese economie.
Het belang van de export is er nog steeds, maar neemt langzaam maar zeker af ten opzichte van de binnenlandse groei. De noodzaak van een koppeling naar de evolutie van de dollar neemt af. Daarenboven krijgt China veel kritiek vanuit het buitenland door de koppeling, want het zou een kunstmatig concurrentieel voordeel bieden aan de Chinezen.
Ik vrees echter dat China hier weinig gehoor aan geeft. Men kijkt op de eerste plaats naar hun eigen belang, en wie dan wat verder kijkt ziet dat de koppeling ook voor de nodige zeepbellen zorgt in de Chinese economie. En nogmaals, dit wil men kost wat kost vermijden.
Dus ik vermoed dat China vroeg of laat deze koppeling ‘vaarwel’ zegt, eens men ziet dat men op eigen benen kan staan. Een ontkoppeling kan slechts 1 uitkomst opleveren: een explosie van de Chinese yuan!
En u hoeft mij niet te geloven, vooraanstaande Azië-specialisten zoals Jim O’Neill van Goldman Sachs of Chris Wood van CLSA denken er hetzelfde over…
Nico Pantelis
Verantwoordelijk Uitgever van Slim Beleggen - Het Pantelis Rapport
