“… we rekenen op een nieuwe duw vanwege het monetair beleid om de financiële condities te verzachten door middel van nog een ronde van grootschalige activa-aankopen en/of een meer vastbesloten engagement om de rentevoeten op bijna-nul te houden. Als onze groei, werkgelegenheid, en inflatievoorspellingen correct zijn—en in het bijzonder, als de werkloosheidscijfers tot 10% stijgen zoals we verwachten—hebben we redelijk veel vertrouwen dat de bestuursleden van de Federal Reserve inderdaad zullen beslissen om aanzienlijk méér te ondernemen.”
De nieuwe stimulus wordt het zoveelste hoofdstuk in het “oppeppen” van de economie, een praktijk waar 3 jaar geleden mee begonnen werd na wanhopige oproepen van mensen als Jim Cramer in onderstaand filmpje:
De roep om bailouts, reddingspakketten en extra stimuli zal niet ophouden, en de centrale banken zullen niet ophouden er aan te beantwoorden, openlijk of via achterpoortjes. Hyperinflatie is in de maak.
Het wereldwijde banksysteem moet in de komende drie jaar $5.000 miljard aan financiering vinden. Om deze bedragen te vinden, zal men op zijn minst hogere interesten moeten betalen. En dat zet dan weer de winstgevendheid onder druk.
Zullen de banken slagen in hun missie nu zelfs sommige landen amper nog aan geld geraken?
Ja, de zaken zijn nu echt veranderd in de financiële sector. Obama heeft de bankiers goed de duimschroeven aangedraaid. Excessieve bonussen behoren tot het verleden.
Met uitzondering natuurlijk van de “buddies” bij Goldman Sachs. In de eerste 9 maanden van het jaar zullen zij hun hardwerkende personeelsleden $16,7 miljard uitkeren. Komt overéén met $527.192 per werknemer. Gemiddeld!
Natuurlijk, ze weten bij Goldman ook wel wat de publieke opinie over dergelijke zaken denkt. Maar daar hebben ze iets op gevonden. Ze zullen een paar honderd miljoen schenken aan goede doelen. Dat zal het gepeupel wel even stil houden.
Hoe verdient Goldman al zijn geld?
Inside info dankzij sterke connecties bij de overheid? Het is ondertussen geweten dat de voormalige Minister van Financiën meerdere keren per dag contact had met de CEO van Goldman tijdens cruciale momenten.
En dan is er natuurlijk nog “high frequency trading”. Goldman weet op voorhand welke orders de beurs bereiken en handelt enkele seconden eerder.
Stel, je weet dat er een order in de markt komt voor de aankoop van 100.000 aandelen Bank of America met een limiet van $17,95. Bank of America noteert nu $17,75 en jij koopt snel 100.000 stuks tegen een gemiddelde prijs van $17,80 om deze seconden later weer door te verkopen voor $17,95.
Welkom bij Goldman Sachs, de trouwe rechterhand van de overheid!
Sinds de start van de crisis spaarden Belgen 10 miljard euro per kwartaal. Ook vorig kwartaal zwelden de spaarrekeningen bij de banken met dat bedrag aan.
Economen zullen je nu vertellen dat dit slecht is voor de economie. Het geld dat wordt gespaard, wordt namelijk niet uitgegeven aan onzinnige consumptiegoederen.
En dat moet toch de bedoeling zijn? We moeten consumeren, consumeren, consumeren. Ons volledig inkomen er door jagen en als het even kan nog wat extra lenen bij de bank om op vakantie te gaan.
Enkel zo komen we uit de crisis. Geld moet rollen. Verstand overboord en spenderen maar. Pluk de dag en denk niet aan morgen.
Hmn, nu ik er even over nadenk: is dat niet hoe we in de eerste plaats in de problemen zijn geraakt?
In Amerika zijn ze nog een zucht verwijderd van het 100ste faillissement in de banksector dit jaar. In het geval van zo’n faling, compenseert FDIC de spaarders. De garantie werd tijdens de crisis zelfs opgetrokken van $100.000 naar $250.000 per spaarrekening.
Twee jaar geleden had deze instelling nog $50 miljard om deposito’s te garanderen, maar vandaag is dit fonds compleet uitgeput. De FDIC mikt nu op grotere bijdragen van banken om het fonds te herstellen.
Maar het moet eigenlijk allemaal nog beginnen. In de jaren ‘30 gingen de meeste banken failliet in 1932, toen de crisis ten einde liep. Het zijn vooral de kleinere banken die failliet zien. De groteren zijn namelijk “too big to fail”. En het zijn de kleinere banken die zich vooral hebben ingelaten met commerciële vastgoedleningen die nu voor verliezen zorgen.
Volgens de New York Times zijn er voor $1800 miljard van dergelijke leningen in omloop en bijna de helft staan op de boeken van kleinere banken. Bij een aantal maken deze vastgoedleningen de helft van de activa uit.
