Verschillende van Europa’s grootste banken hebben aan de Financial Times laten weten dat ze eind februari tot 2 keer of zelfs 3 keer het bedrag zullen opvragen als bij de eerste keer. De bankiers in Davos zeiden dat ze de eerste keer te schuchter waren en dat ze beter meer geld hadden gevraagd.

Volgens Goldman Sachs kan de ECB dus rond de € 1 biljoen uitlenen aan 1 %, maar dat bedrag kan ook nog een stuk hoger liggen. De balans van de ECB kan dus nogmaals en nog meer exploderen. En dan heb je natuurlijk ook nog de aankopen zonder LTRO:

Er is al niet veel vraag naar krediet vanuit het bedrijfsleven door de grote onzekerheden en de economische achteruitgang. Nu gaan de banken zelf ook nog moeilijk doen. Het is voor hen echter een logische beslissing. Ze hebben namelijk elke eurocent nodig van de miljarden die ze spotgoedkoop kunnen lenen bij de ECB om te beleggen in producten met een hogere marge (staatsobligaties waarvan men nog steeds denkt dat ze onfeilbaar zijn). Dit zou op korte termijn de balansen moeten oppoetsen om de komende waardeverminderingen op de obligaties van Griekenland en Portugal te verteren.

Dit zal de Europese economie nog meer in het nauw drijven waardoor de meest getroffen landen nog meer in de problemen komen en de banken nog meer waardeverminderingen moeten boeken waardoor ze nog meer goedkoop geld nodig hebben,… u snapt het wel zeker?!

De Spaanse huizenprijzen zakken al 14 kwartalen op rij. In het laatste kwartaal daalde de huizenprijzen nog eens met 7,4 % ten opzichte van het jaar ervoor. De in beslag genomen huizen zijn gemiddeld 43 % minder waard dan de waarde van de hypotheek.

De gedwongen besparingen zal de hoge werkloosheid in Spanje nog doen stijgen waardoor de immomarkt, de financiële markt  en dus ook de overheidsfinanciën steeds meer in de problemen komen.

Europese banken kunnen geld lenen bij de ECB rond de richtprijs van 1 %. Het is natuurlijk niet al te moeilijk om investeringen te vinden die meer dan 1 % opbrengen zodat de banken gratis en voor niets de bonus op zak steken. Het zou niet verwonderlijk zijn moesten de banken dit gratis geld gebruiken om staatsobligaties te kopen tegen veel hogere rentevoeten. Met de winst van de spread kunnen ze hun balansen opsmukken. Tegelijkertijd dalen de rentevoeten op de obligaties, banken tevreden, overheid tevreden.

Door het fractioneel bankieren zijn de Europese banken totaal insolvabel geworden. Voor de € 3,92 biljoen aan deposito’s is er slecht voor € 211 miljard aan tegenwaarde voorzien, of minder dan 5 %. Dit wil zeggen dat als 5 % van de deposito’s zijn tegoed zou opvragen, het Europese banksysteem in elkaar klapt.

Het Europese bankmonster heeft zo steeds meer en meer geld nodig om zichzelf te voeden. Hieronder de grafiek van de balans van de ECB vóórdat het gratis geld uitleende aan de banken. Geen twijfel mogelijk dat dit leidt tot nog hogere inflatie.

Daarnaast moeten ze extra kapitaal vinden om hun balansen te versterken. In eerste instantie moeten ze privaat geld zoeken. Als dit niet werkt, kunnen ze bij hun overheden terecht. In laatste instantie zou het Europese noodfonds te hulp schieten.

De banken voelen zich nu bedrogen door de Europese leiders.

Kapitaal ophalen aan soldenprijzen zou de aandeelhouders te fel verwateren, geen optie dus. Geld lenen bij vader staat zodat die weer kan meekijken over de schouders en de wet dicteren, geen optie dus.

In plaats daarvan dumpen ze hun activa op de markt.

Het ongewenste neveneffect: stijgende rente op staatsobligaties. Op de laatste Europese top hebben ze serieus de bal misgeslagen. De aangekondigde maatregelen hebben allemaal als neveneffect dat de rentevoeten nog meer en nog sneller en van meer land stijgen, alleen Duitsland blijft tot nu toe gespaard.

De enige manier voor een huishouden om duurdere goederen aan te kopen, was door te sparen. Als je er niet in slaagde om je kredietkaart af te betalen, werd het geld van je spaarrekening genomen. Huizen werden gekocht om in te wonen, niet om mee te speculeren. Studenten zonder inkomen konden geen lening aangaan en vertrouwden op het spaargeld van de ouders.

Het probleem was echter dat deze activiteiten heel lage marges opleverden voor de banken. Ook de huizenmarkt en de retailers hadden te maken met een traag verloop van goederen. De banken, retailers en huizenbouwers sloegen samen met de regering de handen in elkaar en de economie om te vormen van laag risico/weinig krediet naar veel risico/veel krediet.

Doordat computers de beoordeling overnamen, werden er systemen ontwikkeld om gemakkelijker krediet toe te laten. Hierdoor kregen miljoenen meer mensen toegang tot krediet. De bijbehorende kostprijs voor transacties, intresten, dossierkosten e.d. werd al snel een groeiende winstmotor voor de banken.

Retailers moedigde de consumenten aan om te kopen wat ze graag willen kopen in plaats van wat ze kunnen kopen. Met een afbetaling op krediet zou dat geen probleem zijn. Huizenbouwers moedigden de consumenten aan om betere huizen te kopen en het bestaande huis te verkopen. Krediet zou het verschil bijpassen. Hoe meer huizen er werden verkocht, des te meer ze verdienden.

Het grote probleem was dat het hefboomeffect niet direct zichtbaar was, tot dat het eindspel werd ingezet. Om het kredietmonster te blijven voeden, werden de voorwaarden steeds soepeler en soepeler totdat een adres al genoeg was om een huis te kopen.

Met een gemiddeld gezinsinkomen van net geen $ 50.000 kon je met je krediet geld lenen tot $ 250.000. Als je gebruik maakte van lage-intrest teasers, kon je de hefboom zelfs opwaarderen tot $ 500.000.

Deze ongezonde situatie kon niet blijven duren aangezien schulden ooit terugbetaald moeten worden. Sinds 2008 loopt de zeepbel leeg. Net zoals een junkie moet afkicken van heroïne zal de economie ook moeten afkicken van de kredietverslaving.

Bron: charleshughsmith.blogspot

Europa

Veel beleggers maken niet het onderscheid tussen de obligaties, banken en de muntunie. De eerste twee staan er erg slecht voor, maar voor de euro is het beeld lang niet zo somber als nu in de media wordt voorgespiegeld.

Amerika
De Amerikaanse overheid zal de banken meer en meer gaan dwingen om de obligatiemarkt te ondersteunen, zo denkt Rickards. Hij maakt de vergelijking met 1950, toen de activazijde van de Amerikaanse banken voor 40% bestond uit staatspapier. Inmiddels is dat geslonken tot slechts 5%, waarmee hij duidelijk maakt dat banken nog genoeg ruimte hebben om hun posities in staatsobligaties uit te breiden. Dit zal de rente laag houden.

Banken
Rickards merkt op dat zowel de verplichtingen van de banken (de spaargelden en deposito’s) als ook de bezittingen (staatsobligaties) door de overheid worden gegarandeerd. Hiermee heb je dus al in feite een gedeeltelijke nationalisatie van de banken.

Inflatie
De Federal Reserve zal volgens Rickards inflatie blijven creëren via diverse programma’s zoals ‘QE1′, ‘QE2′ en ‘Operation Twist’. Zo lang de inflatie hoger blijft dan de tekorten op de begroting van de overheid zal de schuld dus blijven krimpen (in reële termen).
Mensen begrijpen precies wat de impact is van belastingen, terwijl inflatie veel moeilijker te begrijpen en waar te nemen is. Het is een onzichtbare vorm van diefstal.

Goud

Beleggers denken dat ze de bull market al gemist hebben als de prijs weer een paar honderd dollar is gestegen. Daardoor blijven ze terughoudend en stappen ze niet of later in. Ze begrijpen nog niet dat de huidige sprongen in prijs nog maar kleine stapjes zijn vergeleken met de grote hoeveelheid geld dat volgens Rickards nog richting goud en zilver zal stromen.

De goudprijs kan heel plotseling sterk gaan stijgen, bijvoorbeeld als de inflatie een zeer hoog niveau bereikt en mensen vertrouwen verliezen in het geld. We balanceren nu tussen de krachten van deflatie en inflatie. Deflatie is het natuurlijke gevolg van een crisis, terwijl centrale banken en overheden dit actief proberen te bestrijden door kunstmatig inflatie te creëren. Als de inflatie de overhand krijgt kan het heel erg snel gaan en is ook hyperinflatie een mogelijkheid die zich kan voordoen.

Lees hier het volledige artikel

Een Grieks default is onvermijdelijk, het is nu een kwestie van een melt-down van het bankensysteem te vermijden. Hierdoor moeten de Europese banken dringend herkapitaliseerd worden. Europese banken zijn voor € 121 miljard blootgesteld aan Griekenland. Op zich is dat geen probleem mochten de banken voldoende vers geld aantrekken.

Het grote risico schuilt hem in de besmetting. De Europese banken zijn voor € 700 miljard blootgesteld aan de andere PIG’s (Portugal, Ierland en Griekenland), voor € 750 miljard aan Spanse obligaties en voor € 580 miljard aan Spaanse obligaties.

Er wordt voorgesteld om de Tier 1 ratio op te trekken naar 9%. Hierdoor zou Deutsche Bank alleen al € 9 miljard nodig hebben. Volgende schattingen worden gemaakt om de hele Europse banksector te herkapitaliseren naar de Tier 1 ratio van 9%: Credit Suisse: € 220 miljard – Citigroup: tot € 216 miljard – Espirito Santo: € 413 miljard – Marill Lynch: tot € 143 miljard.

Een herkapitalisatieronde van € 200 tot € 400 miljard op een totale marktkapitalisatie van € 541 miljard wordt een fameuze onderneming. Deze kapitalisatie is nodig om een default van 50% op de Griekse schuld aan te kunnen terwijl er verwacht mag worden dat de Griekse schuld 50% tot 80% zal afgewaardeerd worden.

De hele crisis is het gevolg van de euro en de scheef getrokken financiering binnen Europa. De banken herkapitaliseren zal de crisis niet oplossen, maar zal wel een worst case scenario vermijden. De maatregelen zal de bevolking veel geld kosten en een trage economische groei met hoge werkloosheid met zich meebrengen.

Banken die liquiditeiten op overschot hebben kunnen deze uitlenen aan andere banken of deponeren aan een lage rente bij de ECB. De stijgende deposito’s bij de ECB wijst erop dat de banken niet meer aan elkaar durven ontlenen uit schrik hun geld niet meer terug te zien.

Buiten het gedeponeerde geld bij de ECB is geen enkele euro nog veilig voor de banken.

Ten tijde van het Lehman Brothers debacle was er hetzelfde fenomeen. Het opdrogen van de interbanken markt kan zware gevolgen hebben voor enkele Europese banken. Een nieuw Dexia-scenario loert om de hoek.

Huijin (de binnenlandse tak van het Chinese nationale investeringsfonds )gaat in de komende dagen aandelen kopen van de vier grootste Chinese banken; Industrial and Commercial Bank of China, China Construction Bank, Bank of China en Agricultural Bank of China.

De laatste keer dat investeringsfonds Huijin zich in deze orde van grootte liet horen was bij de uitbraak van de kredietcrisis in september 2008.

Lees het volledige artikel op amsterdamgold.nl