De 5 grootste economieën van Europa spenderen momenteel 15 % van hun bbp aan sociale uitkeringen. Tegen 2040 zal dit oplopen tot bijna 30 % van het bbp. In Japan zullen deze uitgaven bijna verdrievoudigen van bijna 12 % naar 27 % in 2040.

Om deze sociale uitgaven te blijven betalen kan men de belastingen verhogen. In dat geval zullen alle Europese landen een taxatie hebben van meer dan 50 % van het bbp, Frankrijk zelfs 62 %. Amerika zou stijgen van 33 % naar 44 % taxatie en Japan tot 46 %.

Dergelijke percentages aan belastingen zijn onhoudbaar voor een economie om te functioneren. Op deze manier kom je in een vicieuze cirkel terecht die de economie in een afgrond stort.

Als de stijging van de sociale kost gecompenseerd moet worden door besparingen ziet Japan zijn uitgave aan sociale bijdrage zien stijgen tot 66 % van alle publieke uitgaven. Frankrijk, Amerika en Duitsland zitten rond de 50 %. Maar waar zou er op bespaard moeten worden? Een besparing van 10 % aan uitkeringen zorgt ervoor dat 5 % van de oudere bevolking in de armoede terecht komt. Dit is niet echt een populaire politieke beslissing om te nemen.

In Frankrijk komt 67 % van het inkomen van de oudere bevolking uit sociale uitkeringen. In Duitsland is dit 61 %, in Amerika en Japan slechts 35 %. Aangezien de vergrijzing de komende jaren alleen maar zal toenemen, zullen deze percentages ook blijven toenemen.

De Westerse landen zullen het met de huidige crisis al moeilijk hebben om een economische groei te realiseren. De toenemende vergrijzing zet een extra druk op de overheidsuitgaven. Hoewel het al lang geweten is dat de vergrijzing fors zal toenemen, zijn er maar weinig of geen landen die zich echt hebben voorbereid.

Een lage couponrente in combinatie met een hogere inflatie is echter nefast voor onze koopkracht. Een dalende koopkracht voor de burgers en een stijgende overheidsschuld is iets wat je een slechte cocktail kan noemen.

Carmen Reinhart en Ken Rogoff schreven in hun boek ‘This time is different’ het volgende: De reële waarde van overheidsschuld explodeert in de nasleep van zware financiële crisissen. De hoofdoorzaak is meestal niet de vaak geciteerde kostprijs om banken te redden. Wél de ineenstorting van belastinginkomsten in de nasleep van een lange economische krimp.

De overheden kunnen zich dus verwachten aan een lange periode van lagere belastinginkomsten. In tegenstelling tot de laatste decennia moet ze terug naar de oude wetmatigheid dat je niet meer moet uitgeven dan je binnen krijgt. En aangezien er minder zal binnen komen, zullen er onpopulaire maatregelen genomen moeten worden.

Doordat deze maatregelen uitblijven, verlamd de economie. Bedrijven zitten op bergen cash en hebben ongeziene faciliteiten om aan goedkoop geld te geraken. Maar zij stellen investeringen uit omdat ze niet weten wat de fiscale impact gaat zijn van deze maatregelen. Zoals Richard Fisher mooi uitlegt:

Het probleem is niet dat bedrijven geen cash beschikbaar hebben of onvoldoende ondernemerschap tonen. Wél dat het voor hen onmogelijk is plannen te maken, gezien de onzekerheid over de regelgeving en de begroting.

Het is bijna vakantietijd en deze ambtenaren krijgen daarbij nogeens 13 weken verlof per jaar.  Is dit allemaal nog realistisch ? Wij vernemen graag jouw commentaar…

De ECB ondertussen als Bank van Europa heeft voor vele honderden miljarden risicovolle papieren in de boeken staan door allerlei “reddingsoperaties”; zal ze straks misschien zelf gered moeten worden…weer met ons belastinggeld ? Bron : http://xandernieuws.punt.nl/?id=633098&r=1&tbl_archief=&

Al in december-januari voorspelde hij dat er oorlog zou komen, na Irak en Afghanistan en na kleinere opstanden en oproer in Jemen, Syrië, Tunesië, Egypte, Oman, Bahrein, Saoedi-Arabië, Jordanië, Algerije en Marokko (tja, de lijst wordt almaar langer…) in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. En toen kwam Libië, nog in volle gang trouwens. Verwacht je aan meer van dergelijk…

Ondertussen in de VS worden de grondstenen gelegd voor een opstand van de massa, met 10 % van de bevolking die 90 % van alle bezittingen in handen heeft, en kruimels die overblijven voor de rest van de Amerikanen, die wel braaf hun hogere belastingen moeten betalen, hogere prijzen, en waar de werkloosheid genadeloos toeslaat. Die rijke toplaag…één procent van de bevolking, zij die meer dan 380000 dollar per jaar verdienen, zagen hun inkomen met 33 % groeien sinds 1988, terwijl de meerderheid der Amerikanen, een generatie lang, geen nominale inkomensgroei kent.

President Obama verklaart wel : We continue to head in the right direction ! Oef, wat een geruststelling, we gaan in de juiste richting…

Zo begon het ook in Noord-Afrika en het Midden-Oosten : zolang de economie neerwaarts gaat, de werkloosheid oploopt, de belastingen omhoog gaan, de publieke diensten krimpen, de top rijker wordt en de basis armer – wat in Tunesië en Egypte begon zal uitdeinen naar de rest van de wereld ! Armoede, werkloosheid, overbevolking, corruptie en een gemis aan kansen voor de jeugd, dat waren de directe oorzaken. In Europa en Noord-Amerika bestaan er, nog (!), vangnetten, in zekere mate…maar voor hoelang nog ? Hoelang gaat de massa dit nog pikken ? Ach, de massa…te onzeker om voor zichzelf te denken, heeft de meerderheid van de bevolkingen er geen idee van wat hun nog te wachten staan… Mijn raadgevingen : herken officiële mededelingen en verklaringen voor wat ze zijn : propaganda ! Verzet je tegen de roep naar oorlog (Je bent Voor Ons of Tegen Ons !) ! Weet dat in de komende tijden àlles kan gebeuren dus bewapen je, bescherm je, bereid je voor ! Denk aan wat ik eerder al schreef, de drie “G’s” : Gold, Guns and a Getaway – Goud, Geweren en een Toevlucht !

Zo werkt The Trends Journal : kijken waar we vandaan komen, kijken waar we ons nu bevinden en daaruit de toekomstige trends afleiden.

Dit is de toestand vandaag in verschillende Europese landen en in de VS (maar wel met dat sociale vangnet, haha !) : stakingen en oproer in Griekse stijl, sporadisch nog en verspreid, nu nog, met reusachtige reddingsoperaties voor de banken, falende financiële instellingen ten koste van de bevolking, hogere belastingen, totale belastingsvrijheid voor de rijken en multinationals, minder en slechtere publieke diensten, lagere pensioenen, lagere uitkeringen, lagere échte inkomens (door de stijgende prijzen), verhoging van de pensioenleeftijd, verhogingen van studiegelden… Everything costs more and almost everyone gets less, alles kost meer en bijna iedereen krijgt minder…

Libië dus, de eerste nieuwe grote oorlog, en de dubbele standaard van de VS. Voor bevriend Bahrein, waar activisten opgepakt worden en dissidenten gemarteld, wordt een oogje of zeg maar oog dichtgeknepen, maar Libië…! Daar moest Amerika wel ingrijpen, haja, daar komt “het volk” in opstand tegen een dictator ! Amerika komt dus te hulp en zet de grote middelen in. Zou de enorme olievoorraad er iets mee te maken hebben ? Nee toch…? Oei, toevallig hebben ook de Chinezen daar aanzienlijke belangen…hm… In al die andere landen was en is de opstand en de oproer ongewapend, komend vanuit de massa’s, veelal jongeren zonder toekomst maar wel met toegang tot twitter, facebook en andere sociale media. In Libië was de opstand gewàpend, vanaf dag één. Zou…de CIA…? Ach, nee toch ? Feit is dat ze ene Khalifa Haftar, die ze altijd achter de hand hebben gehouden (wat zijn dit toch vooruitziende mensen hé ?) aan het hoofd zetten van de opstand. Een veeg teken ? Zagen ze niet graag dat China Afrika (humaan, figuurlijk) is binnengevallen met man en macht en vooral veel middelen, in een zoektocht naar grondstoffen ? Zo is ook WO II begonnen, met de VS, Groot-Brittannië en Nederland die grondstoffen ontzegden aan Japan. Hmmm. En zouden er nog belangen spelen, nu we toch aan het doordenken zijn ? Libië controleert een belangrijk deel van de Mediterrane Zee, met dit land onder controle zou er slechts Syrië overblijven als enige haven die nog niet onder de deken van Amerika’s invloed zit. Hmmm. Maar niet toevallig zijn er daar ook onlusten uitgebroken, net nu, toevallig, Rusland er tegen 2012 een militair station wil in gebruik nemen. Hmmm, zou de wereld zo raar in mekaar kunnen zitten ? Wat denk je…?

Dictators en/of burgeroorlogen in Ivoorkust, Bahrein, Jemen, Soedan en op andere plaatsen zijn inderdaad minder interessant om een vinger in de pap te krijgen, nietwaar ? Voor het moment… (Maar er wordt daar niet minder gemoord, onderdrukt en geïntimideerd hoor mijnheer de president…!)

Ach, vernemen we toch nog iets anders ivm Libië : wie vecht daar mee met de rebellen ? Toch zeker een groep mannen die ook in Irak vocht, tégen de geallieerden wel ? En in Afghanistan, tegen de invasie door Rusland indertijd ? Zouden daar – gelet op wat ene Osama bin Laden deed – misschien…Al Qaida strijders tussen zitten ? Want wat zegt de top van de opstandelingen : Al Qaeda members are also good Muslims ! Ja, hoe raar zit de wereld soms in elkaar hé… De oorlog in Libië is inderdaad nog maar twee weken bezig en wat moet de Defence Secretary Robert Gates toegeven : I think that one of the concerns that we have is that we don’t know very much about the opposition. The US doesn’t know enough about the rebel groups beyond a handful of leaders”… Tja, laat ons hopen dat hier geen nieuwe hommeles van komt…

Op de dag, acht jaar geleden, dat George Bush verklaarde “dat Amerika en zijn bondgenoten een militaire operatie starten om Irak te ontwapenen, het Irakese volk te bevrijden en de wereld zullen bevrijden van kwaad”…dat was 19 maart 2003…precies op die dag maar dan in 2011, 19 maart, zegt de huidige Amerikaanse president, ditmaal is het ene Obama, dat “wij gehoor geven aan een bedreigd volk en zullen ageren in het belang van Amerika en de wereld”…

In een interview op 20 december 2007 zei diezelfde Obama (toen nog geen president natuurlijk, belangrijk verschil !) : de president heeft onder onze grondwet niet de macht om unilateraal een militair ingrijpen te starten tenzij om een imminente of actuele bedreiging te stoppen voor ons land. Op 20 maart 2011 was het al zover : Obama (nu wel president natuurlijk, let wel) begint unilateraal een oorlog tegen Libië. Tja…

Ondertussen in Saoedi-Arabië. Wat dit land heeft en de andere landen-in-oproer niet is…geld, massa’s geld. De elite gaf meteen 100 miljard dollar uit om de gemoederen te kalmeren, diegene die ze niet manu militari konden stoppen. Zie het als omkoopgeld. Voor het ogenblik lijkt dit te helpen om de onrust te stillen. Maar ook hier zit je met ernstige klachten van de Sjiïeten dat ze niet de jobs kunnen krijgen die ze willen, en een jonge bevolking (twee derde van de Saoediërs is beneden de 30) die lijdt onder werkloosheid en de grote corruptie aan de top niet zal willen blijven aanzien. Hier geen sancties of ingrijpen door de VS want die zit in bed met die top !

De stijgende voedselprijzen, ander onderwerp. Volgens de Wereldbank werden daardoor 44 miljoen mensen méér in armoede gedreven ! Globalisatie als oorzaak : landen zijn ermee gestopt hun eigen voedsel te produceren, op monocultures overgegaan en op export voor globale markten en ondertussen… zelf afhankelijk geworden van geïmporteerd voedsel. Gevolg : millions of urban poor in the Third World, miljoenen stedelijke armen in de Derde Wereld.

Waaraan mogen we ons nu verwachten ? Een aanval onder valse vlag om nog meer angst te creëren, patriottisme te provoceren en een volgende oorlog te rechtvaardigen ? Een aanval onder een buitenlandse vlag ? Een “vuile bom” of biochemische wapens die tegen ons gebruikt worden ? Het kan tegenwoordig in een klein koffertje zitten, sending shockwaves of terror throughout the entire nation… Weet jij waar je geld is ? Bij een bank misschien ? Maar wat als de banken dicht gaan ? Zul je er dan nog bij kunnen komen…?

Oh ja : en de werkloosheid in mijn land, de VS : die is geen 8,9 % zoals “ze” ons willen wijsmaken maar wel…22 procent ! We schrijven lente 2011…

Bron : www.trendsresearch.com

Wie de volgende grafieken analyseert, moet zijn mening echter herzien.

Een Amerikaanse blogger vergeleek het belastingssysteem van de VS met dat van Denemerken en Zweden. In Amerikaanse ogen zijn dat twee landen met extreem hoge belastingen.

Een halve eeuw geleden maakten belastingen de helft uit van het BBP in Denemarken, Zweden en VS.

In Denemarken en Zweden is dit gestegen tot de helft van het BBP sinds de jaren ’80.

In de VS zijn de belastingen nauwelijks gestegen. De laatste vijf decennia schommelde dit aantal altijd tussen 25 % en 30 % van het BBP.

Wat blijkt als je Denemarken en Zweden vergelijkt met de VS?

• De economische groei is groter in Denemarken en Zweden.
• De groei van het inkomen van de gezinnen is hoger in Denemarken en Zweden.
• De levensverwachting is hoger in Denemarken en Zweden.
• Het geluk is groter in Denemarken en Zweden.
• De economische dynamiek is groter in Denemarken en Zweden.

Competitiviteit

Arbeidsmarkt

Inkomen

Meer grafieken & analyse op de blog van Lane Kenworthy

60 % van de Amerikanen keurt het economisch beleid van President Barack Obama af. En drie op vier maakt brandhout van het werk geleverd door het Congres.

“Logisch,” schrijft The Economist “want hoewel de werkloosheid daalt en aandelen stijgen, zijn de huizenprijzen in vrije val. Reken daarbij de olieprijzen die de records van zomer 2008 overstijgen & je begrijpt dan dat Amerikanen de toekomst somber inzien.”

Wat Amerika kan leren van Nederland

De werkloosheidscijfers gingen recent omlaag, maar The Economist noemt de cijfers misleidend. De (kleine) jobgroei beperkte zich slechts tot enkele sectoren.

Er is dan ook nog geen reden voor enthousiasme. Integendeel, de arbeidsmarkt is het grootste gevaar voor de Amerikaanse economie. Het schrijnende is dat slechts weinig politici het probleem erkennen (laat staan dat ze er iets aan doen).

De werkloosheid is een zware kost voor de economie, berekende The Economist. Het falende jobbeleid kost Amerika 120 biljoen dollar of 1 % van het BNP.

Enkele opvallende cijfers:

In geen enkel ander G7-land zijn er zo weinig arbeiders van middelbare leeftijd aan het werk. 25 % van de Amerikaanse mannen tussen 25 en 54 heeft geen diploma.

Jonge Amerikanen en zwarten behoren tot een risicogroep: zij worden het zwaarst getroffen door de problemen op de arbeidsmarkt.

De jeugdwerkloosheid is groot en dat is niet alleen te wijten aan de crisis. “Amerika zat al in de problemen nog vóór de recessie begon, voornamelijk voor lager geschoolde mannen. Werkloosheid is dus vooral een structureel probleem.”

70 % van de zwarten die gestopt zijn met hogeschool werken niet. Veel jonge zwarte mannen belanden in de gevangenis, wat nefast is voor hun toekomstperspectieven.

Hoe gek het mag klinken: Amerika kan leren van Europa. Technologie en globalisatie hertekenen de arbeidsmarkten wereldwijd, ten nadele van laaggeschoolde arbeiders. The Economist haalt Nederland als voorbeeld aan, dat er wél in slaagt laagopgeleide mannen beter te begeleiden naar een job. The Economist looft Nederland ook voor het onderwijssysteem en het drugs- en gevangenisbeleid.

Amerikanen zien China als nieuwe wereldmacht

Volgens The Economist focust Obama te hard “competitiviteit” (en hij viseert daarbij China). “President Obama probeert te wedijveren met China, maar dat is onzin. Amerika’s welvaart hangt niet af van de groei van een ander land.”

Door de problemen in eigen land geloven veel Amerikanen dat China op lange termijn de fakkel overneemt als de nieuwe leidende wereldmacht.

In plaats van te focussen op China, zouden politici werk moeten maken van een beter arbeidsmarktbeleid. Of dringend werk maken van een hervorming van het belastingssysteem.

Belastingen zijn een rommeltje

Nog volgens The Economist is het belastingssysteem in Amerika een rommeltje. Er zijn dringend hervormingen nodig, want het Amerikaanse belastingsstelsel schrikt buitenlandse investeerders af.

Amerika is, buiten Japan, de enige economische macht die géén plan heeft om publieke investeringen onder controle te krijgen. Politici zijn er zich wel van bewust dat ze moeten besparen, maar geraken er niet uit hoe.

Op dit moment is geen enkele partij bereid om een toegeving te doen. Republikeinen willen absoluut een verhoging van de belastingen vermijden. Democraten willen dan weer niet besparen op gezondheidszorg en pensioenen.

The Economist verwacht alvast geen grote veranderingen tot 2012, na de presidentsverkiezingen.

In de eerste 9 maanden van het jaar inde de VS $420 miljard minder belastingen, een daling met 17%.

Van een herstel is weinig te zien. Volgens de schattingen van CBO liggen de inkomsten voor september van dit jaar 19% onder die van vorig jaar. De daling wint hier zelfs eerder aan momentum in plaats van af te nemen.

Banken zullen vanaf heden jaarlijks een verzekeringspremie aan de overheid betalen. Deze premie hangt af van het totale bedrag dat de bank heeft uitstaan aan spaardeposito’s en tak 21 producten.

Alle banken dienen deze premie te betalen. Of ze nu voorzichtig zijn geweest tijdens de crisis of niet.

Aangezien Argenta een nogal conservatieve bank is die sterk inzet op éénvoudige spaarrekeningen, dreigen zij zelfs het grootste slachtoffer te worden van deze maatregel.

Ik ben net even in de cijfers van vorig jaar gedoken en stel vast dat men in 2008 47 miljoen euro nettowinst realiseerde. Men betaalde 21 miljoen euro aan belastingen.

Maar door de waarborgregeling van Van Rompuy zal men dit jaar 23 miljoen euro extra aan de overheid storten. Dit komt overéén met bijna de helft van de winst!

Van de 68 miljoen euro winst voor belastingen, zal de overheid nu 44 miljoen euro naar zich toetrekken.

Met een beetje fantasie kan je hier stellen dat Argenta zo goed als genationaliseerd werd door de overheid.

Bij Argenta zijn ze uiteraard verbijsterd dat de overheid hun appeltje voor de dorst claimt.

Ik zou bijna willen oproepen om Argenta hier te steunen. Ze hebben zich als één van de weinigen verantwoordelijk gedragen maar betalen nu de rekening.

Ik heb veel goesting om mijn centen weg te halen bij de grootbanken en te deponeren bij Argenta. Niet alleen staan ze daar waarschijnlijk veiliger maar ze kunnen de steun gebruiken.

Maar langs de andere kant, betekent het natuurlijk dat Argenta volgend jaar nog meer geld op spaarrekeningen heeft staan en nog meer belastingen zal betalen.

Nee, eigenlijk is de oplossing voor Argenta simpel. Moedig je klanten aan om het geld van de rekeningen te halen en risico’s te nemen.

Misschien is dat wel net wat de regering hier probeert te bereiken? Het geld van de spaarboekjes jagen.

Hebben de machthebbers ons dan werkelijk behoed voor een nieuwe Grote Depressie zoals Ben Bernanke ons graag wil laten geloven?

Het vertrouwen dat de burger vandaag heeft in de overheid zal echter van korte duur zijn. Wie kijkt naar de onderliggende cijfers moet helaas toegeven dat de overheden net zo failliet zijn als het banksysteem dat ze proberen te redden.

De Verenigde Staten bijvoorbeeld realiseert dit jaar voor ongeveer $2.100 miljard aan inkomsten. Daar staan uitgaven van $3.600 miljard tegenover, hetgeen resulteert in een tekort van $1.500 miljard.

Het verschil moet gefinancierd worden met meer overheidsschulden. Deze schulden bedragen inmiddels $11.800 miljard.

Maar de Verenigde Staten hebben ook heel wat andere verplichtingen die je eigenlijk zo bij de uitstaande schulden mag rekenen. Ik heb het dan over de verplichtingen met betrekking tot de sociale zekerheid en Medicare.

Deze verplichtingen hebben een actuele waarde van respectievelijk $17.500 miljard en $89.300 miljard. Of anders gezegd, om in de toekomst aan deze verplichtingen te voldoen zou de VS vandaag reeds deze bedragen opzij moeten zetten.

Tellen we het allemaal bij mekaar op dan zitten we aan $118.600 miljard voor de totale schulden en verplichtingen van de Verenigde Staten.

En dit zou allemaal betaald worden met amper $2.100 miljard aan belastinginkomsten? Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te begrijpen dat er geen enkele manier is voor de VS om aan deze verplichtingen te voldoen.

Indien we een minimale interestvoet van 3% rekenen op de uitstaande schulden en verplichtingen, komen we aan $3.558 per jaar. Of bijna 2 keer zoveel dan de fiscale inkomsten!

Maar denk maar niet dat Obama de ernst van de situatie in ziet en de buikriem aanhaalt. Hij ijvert zelfs om de “health care benefits” sterk uit te breiden. De overheid pakt de rekening wel op.

Van besparen is geen sprake. Goldman Sachs rekende vorige week nog voor dat de begrotingstekorten in het komende decennium niet onder de $1000 miljard per jaar uitkomen.

Tekorten moeten natuurlijk gefinancierd worden. En hier knelt nu net het schoentje. Je kan je afvragen of er wel voldoende spaargeld in de wereld aanwezig is om de VS dergelijke bedragen te blijven lenen. En dan vooral omdat de grootste schuldeisers van de VS (China en Japan) het geld zelf goed kunnen gebruiken.

Je moet goed beseffen dat men eigenlijk vandaag de tekorten al niet meer geleend krijgt, vandaar dat Bernanke een wit konijn uit zijn hoek toverde: Quantative Easing.

De Federal Reserve print geld om het vervolgens te lenen aan de overheid. Het gebeurt nu nog een beetje via een omweg en het wordt uiteraard uitgelegd als een noodzakelijke maatregel om de economie te stimuleren met extra liquiditeiten.

Ik begrijp echt niet hoe we er allemaal beter van kunnen worden door geld te printen en de waarde van iedere dollar die circuleert onderuit te halen. Hier wordt enkel de overheid beter van.

Het grote gevaar is echter dat de Federal Reserve geld zal blijven printen om de tekorten te compenseren. Het is een scenario om ernstig rekening mee te houden, en dan vooral omdat er voor de overheid geen andere uitweg meer is.

Dit beleid maakt me doodsbang. De Amerikanen volgen het pad van Zimbabwe, alleen zal hyperinflatie in de VS ook andere landen meesleuren in een diep gat.

Peter Bernholz (Professor Economie in Basel) bestudeerde de 12 grootste periodes van hyperinflatie die de wereld kende en ontdekte dat het omslagpunt gebeurde wanneer de tekorten 40% bedroegen van de uitgaven.

Voor de Verenigde Staten zitten we precies daar. Het tekort van $1500 miljard bedraagt 41,7% van de $3.600 miljard aan uitgaven.

Het is uiteraard nog niet te laat om dit waanzinnige beleid bij te sturen en de apocalypse te vermijden, maar heel veel tijd is er niet meer.