De Eerste Grote Oorlog van de 21ste eeuw…
is de titel van het nieuwste nummer van het Trends Journal van Gerald Celente, Amerikaans voorspeller van financiële en sociaal-economische trends. Hij doet dit al sinds 1980 en met indrukwekkend succes.
Al in december-januari voorspelde hij dat er oorlog zou komen, na Irak en Afghanistan en na kleinere opstanden en oproer in Jemen, Syrië, Tunesië, Egypte, Oman, Bahrein, Saoedi-Arabië, Jordanië, Algerije en Marokko (tja, de lijst wordt almaar langer…) in Noord-Afrika en het Midden-Oosten. En toen kwam Libië, nog in volle gang trouwens. Verwacht je aan meer van dergelijk…
Ondertussen in de VS worden de grondstenen gelegd voor een opstand van de massa, met 10 % van de bevolking die 90 % van alle bezittingen in handen heeft, en kruimels die overblijven voor de rest van de Amerikanen, die wel braaf hun hogere belastingen moeten betalen, hogere prijzen, en waar de werkloosheid genadeloos toeslaat. Die rijke toplaag…één procent van de bevolking, zij die meer dan 380000 dollar per jaar verdienen, zagen hun inkomen met 33 % groeien sinds 1988, terwijl de meerderheid der Amerikanen, een generatie lang, geen nominale inkomensgroei kent.
Hoge belastingen zijn goed voor de economie
Als er iets is wat de economie verzwakt, dan zijn het wel hoge belastingen. Daar zijn we allemaal van overtuigd.
Wie de volgende grafieken analyseert, moet zijn mening echter herzien.
Wat is er mis met de Amerikaanse economie?
70 % van de Amerikanen vindt dat zijn land op het verkeerde spoor zit. Het merendeel van Amerika is pessimistisch over het economisch beleid. Dat blijkt uit een recente poll van de New York Times / CBS News.
60 % van de Amerikanen keurt het economisch beleid van President Barack Obama af. En drie op vier maakt brandhout van het werk geleverd door het Congres.
“Logisch,” schrijft The Economist “want hoewel de werkloosheid daalt en aandelen stijgen, zijn de huizenprijzen in vrije val. Reken daarbij de olieprijzen die de records van zomer 2008 overstijgen & je begrijpt dan dat Amerikanen de toekomst somber inzien.”
Wat Amerika kan leren van Nederland
De werkloosheidscijfers gingen recent omlaag, maar The Economist noemt de cijfers misleidend. De (kleine) jobgroei beperkte zich slechts tot enkele sectoren.
Er is dan ook nog geen reden voor enthousiasme. Integendeel, de arbeidsmarkt is het grootste gevaar voor de Amerikaanse economie. Het schrijnende is dat slechts weinig politici het probleem erkennen (laat staan dat ze er iets aan doen).
De werkloosheid is een zware kost voor de economie, berekende The Economist. Het falende jobbeleid kost Amerika 120 biljoen dollar of 1 % van het BNP.
Enkele opvallende cijfers:
In geen enkel ander G7-land zijn er zo weinig arbeiders van middelbare leeftijd aan het werk. 25 % van de Amerikaanse mannen tussen 25 en 54 heeft geen diploma.
Jonge Amerikanen en zwarten behoren tot een risicogroep: zij worden het zwaarst getroffen door de problemen op de arbeidsmarkt.
De jeugdwerkloosheid is groot en dat is niet alleen te wijten aan de crisis. “Amerika zat al in de problemen nog vóór de recessie begon, voornamelijk voor lager geschoolde mannen. Werkloosheid is dus vooral een structureel probleem.”
70 % van de zwarten die gestopt zijn met hogeschool werken niet. Veel jonge zwarte mannen belanden in de gevangenis, wat nefast is voor hun toekomstperspectieven.
Hoe gek het mag klinken: Amerika kan leren van Europa. Technologie en globalisatie hertekenen de arbeidsmarkten wereldwijd, ten nadele van laaggeschoolde arbeiders. The Economist haalt Nederland als voorbeeld aan, dat er wél in slaagt laagopgeleide mannen beter te begeleiden naar een job. The Economist looft Nederland ook voor het onderwijssysteem en het drugs- en gevangenisbeleid.
Amerikanen zien China als nieuwe wereldmacht
Volgens The Economist focust Obama te hard “competitiviteit” (en hij viseert daarbij China). “President Obama probeert te wedijveren met China, maar dat is onzin. Amerika’s welvaart hangt niet af van de groei van een ander land.”
Door de problemen in eigen land geloven veel Amerikanen dat China op lange termijn de fakkel overneemt als de nieuwe leidende wereldmacht.
In plaats van te focussen op China, zouden politici werk moeten maken van een beter arbeidsmarktbeleid. Of dringend werk maken van een hervorming van het belastingssysteem.
Belastingen zijn een rommeltje
Nog volgens The Economist is het belastingssysteem in Amerika een rommeltje. Er zijn dringend hervormingen nodig, want het Amerikaanse belastingsstelsel schrikt buitenlandse investeerders af.
Amerika is, buiten Japan, de enige economische macht die géén plan heeft om publieke investeringen onder controle te krijgen. Politici zijn er zich wel van bewust dat ze moeten besparen, maar geraken er niet uit hoe.
Op dit moment is geen enkele partij bereid om een toegeving te doen. Republikeinen willen absoluut een verhoging van de belastingen vermijden. Democraten willen dan weer niet besparen op gezondheidszorg en pensioenen.
The Economist verwacht alvast geen grote veranderingen tot 2012, na de presidentsverkiezingen.
Inkomsten uit belastingen zien geen herstel
De Dow Jones mag dan wel weer boven de 10.000 noteren, in de echte wereld blijft het kommer en kwel. Ik bekijk net de fiscale ontvangsten in de Verenigde Staten en de cijfers zijn dramatisch.
In de eerste 9 maanden van het jaar inde de VS $420 miljard minder belastingen, een daling met 17%.
Van een herstel is weinig te zien. Volgens de schattingen van CBO liggen de inkomsten voor september van dit jaar 19% onder die van vorig jaar. De daling wint hier zelfs eerder aan momentum in plaats van af te nemen.
Argenta wordt genationaliseerd
Je kan Herman Van Rompuy niet van nepotisme beschuldigen. Zijn naamgenoten bij Argenta worden bijzonder hard aangepakt door de nieuwe heffing op spaardeposito’s.
Banken zullen vanaf heden jaarlijks een verzekeringspremie aan de overheid betalen. Deze premie hangt af van het totale bedrag dat de bank heeft uitstaan aan spaardeposito’s en tak 21 producten.
Alle banken dienen deze premie te betalen. Of ze nu voorzichtig zijn geweest tijdens de crisis of niet.
Aangezien Argenta een nogal conservatieve bank is die sterk inzet op éénvoudige spaarrekeningen, dreigen zij zelfs het grootste slachtoffer te worden van deze maatregel.
Ik ben net even in de cijfers van vorig jaar gedoken en stel vast dat men in 2008 47 miljoen euro nettowinst realiseerde. Men betaalde 21 miljoen euro aan belastingen.
Maar door de waarborgregeling van Van Rompuy zal men dit jaar 23 miljoen euro extra aan de overheid storten. Dit komt overéén met bijna de helft van de winst!
Van de 68 miljoen euro winst voor belastingen, zal de overheid nu 44 miljoen euro naar zich toetrekken.
Met een beetje fantasie kan je hier stellen dat Argenta zo goed als genationaliseerd werd door de overheid.
Bij Argenta zijn ze uiteraard verbijsterd dat de overheid hun appeltje voor de dorst claimt.
Ik zou bijna willen oproepen om Argenta hier te steunen. Ze hebben zich als één van de weinigen verantwoordelijk gedragen maar betalen nu de rekening.
Ik heb veel goesting om mijn centen weg te halen bij de grootbanken en te deponeren bij Argenta. Niet alleen staan ze daar waarschijnlijk veiliger maar ze kunnen de steun gebruiken.
Maar langs de andere kant, betekent het natuurlijk dat Argenta volgend jaar nog meer geld op spaarrekeningen heeft staan en nog meer belastingen zal betalen.
Nee, eigenlijk is de oplossing voor Argenta simpel. Moedig je klanten aan om het geld van de rekeningen te halen en risico’s te nemen.
Misschien is dat wel net wat de regering hier probeert te bereiken? Het geld van de spaarboekjes jagen.
