Het hangt nu allemaal van Ben Bernanke af

Het koersherstel van de laatste 16 maanden kwam er vooral door dit prachtig herstel dat we momenteel beleven. Eigenlijk beleefden. De laatste cijfers geven duidelijk aan dat de economie weer in de touwen hangt.

Wat me echter opvalt, is dat beleggers amper aandacht lijken te hebben voor de dramatische economische cijfers die naar buiten druppelen. Zegt natuurlijk niet meteen iets. Ook de problemen in Griekenland werden eerst maandenlang genegeerd vooraleer de markt compleet onderuit ging.

Sterker nog, ze lijken deze cijfers te omhelzen. Het betekent namelijk dat de Federal Reserve snel een nieuw rondje monetaire versoepeling zal aankondigen. Sommigen menen dat dit komende dinsdag al aangekondigd zal worden.

Vandaar dat de aandelenmarkten zo sterk acteren, de obligatierente in vrije val lijkt en de dollar tuimelt.

Indien Bernanke het opgelegde tijdsschema weigert te volgen, kan dit resulteren in een sell-off op de aandelenmarkten en een vlucht naar de dollar.

Bernanke snapt niet waarom goud stijgt

Ben ‘B52′ Bernanke hield gisteren een pleidooi voor het Amerikaanse congres. Op een gegeven ogenblik werd hem gevraagd waarom de prijs van goud aan het stijgen is. Hij gaf er het volgende antwoord op:
“Well the signal that gold is sending is in some ways very different from what other asset prices are sending. For example, the spread between nominal and inflation index bonds remains quite low – suggesting just 2% inflation over the next 10 years. Other commodity prices have fallen recently quite severely including oil prices and food prices. So gold is out there doing something different from the rest of the commodity group. I don’t fully understand the movements in the gold price, but I do think there’s a great deal of uncertainty and anxiety in financial markets right now and some people believe that holding gold will be a hedge against the fact that they view many other investments as being risky and hard to predict at this point.”
Wat Bernanke uiteraard vergeet te vermelden is dat goud steeds meer wordt geschouwd als een monetair actief door de internationale markten omdat niet uit het niets kan ‘bijgedrukt’ worden zoals de overige ‘papieren’ munten (dollars, euro’s, yen,…). In feite is de stijging van de goudprijs een stevige middelvinger naar het soepele monetaire beleid van de centrale banken en hun voorzitters. Maar dat kaart Bernanke liever niet aan, vandaar de nadruk op de term ‘commodity’.

>>> www.slimbeleggen.net

Verenigde Staten zijn bankroet

Met grote verwondering observeer ik de toenemende overtuiging dat een herstel om de hoek leunt … de groeiende hoop in het overheidsoptreden … en de bijna euforische stemming op de aandelenmarkten.

Hebben de machthebbers ons dan werkelijk behoed voor een nieuwe Grote Depressie zoals Ben Bernanke ons graag wil laten geloven?

Het vertrouwen dat de burger vandaag heeft in de overheid zal echter van korte duur zijn. Wie kijkt naar de onderliggende cijfers moet helaas toegeven dat de overheden net zo failliet zijn als het banksysteem dat ze proberen te redden.

De Verenigde Staten bijvoorbeeld realiseert dit jaar voor ongeveer $2.100 miljard aan inkomsten. Daar staan uitgaven van $3.600 miljard tegenover, hetgeen resulteert in een tekort van $1.500 miljard.

Het verschil moet gefinancierd worden met meer overheidsschulden. Deze schulden bedragen inmiddels $11.800 miljard.

Maar de Verenigde Staten hebben ook heel wat andere verplichtingen die je eigenlijk zo bij de uitstaande schulden mag rekenen. Ik heb het dan over de verplichtingen met betrekking tot de sociale zekerheid en Medicare.

Deze verplichtingen hebben een actuele waarde van respectievelijk $17.500 miljard en $89.300 miljard. Of anders gezegd, om in de toekomst aan deze verplichtingen te voldoen zou de VS vandaag reeds deze bedragen opzij moeten zetten.

Tellen we het allemaal bij mekaar op dan zitten we aan $118.600 miljard voor de totale schulden en verplichtingen van de Verenigde Staten.

En dit zou allemaal betaald worden met amper $2.100 miljard aan belastinginkomsten? Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te begrijpen dat er geen enkele manier is voor de VS om aan deze verplichtingen te voldoen.

Indien we een minimale interestvoet van 3% rekenen op de uitstaande schulden en verplichtingen, komen we aan $3.558 per jaar. Of bijna 2 keer zoveel dan de fiscale inkomsten!

Maar denk maar niet dat Obama de ernst van de situatie in ziet en de buikriem aanhaalt. Hij ijvert zelfs om de “health care benefits” sterk uit te breiden. De overheid pakt de rekening wel op.

Van besparen is geen sprake. Goldman Sachs rekende vorige week nog voor dat de begrotingstekorten in het komende decennium niet onder de $1000 miljard per jaar uitkomen.

Tekorten moeten natuurlijk gefinancierd worden. En hier knelt nu net het schoentje. Je kan je afvragen of er wel voldoende spaargeld in de wereld aanwezig is om de VS dergelijke bedragen te blijven lenen. En dan vooral omdat de grootste schuldeisers van de VS (China en Japan) het geld zelf goed kunnen gebruiken.

Je moet goed beseffen dat men eigenlijk vandaag de tekorten al niet meer geleend krijgt, vandaar dat Bernanke een wit konijn uit zijn hoek toverde: Quantative Easing.

De Federal Reserve print geld om het vervolgens te lenen aan de overheid. Het gebeurt nu nog een beetje via een omweg en het wordt uiteraard uitgelegd als een noodzakelijke maatregel om de economie te stimuleren met extra liquiditeiten.

Ik begrijp echt niet hoe we er allemaal beter van kunnen worden door geld te printen en de waarde van iedere dollar die circuleert onderuit te halen. Hier wordt enkel de overheid beter van.

Het grote gevaar is echter dat de Federal Reserve geld zal blijven printen om de tekorten te compenseren. Het is een scenario om ernstig rekening mee te houden, en dan vooral omdat er voor de overheid geen andere uitweg meer is.

Dit beleid maakt me doodsbang. De Amerikanen volgen het pad van Zimbabwe, alleen zal hyperinflatie in de VS ook andere landen meesleuren in een diep gat.

Peter Bernholz (Professor Economie in Basel) bestudeerde de 12 grootste periodes van hyperinflatie die de wereld kende en ontdekte dat het omslagpunt gebeurde wanneer de tekorten 40% bedroegen van de uitgaven.

Voor de Verenigde Staten zitten we precies daar. Het tekort van $1500 miljard bedraagt 41,7% van de $3.600 miljard aan uitgaven.

Het is uiteraard nog niet te laat om dit waanzinnige beleid bij te sturen en de apocalypse te vermijden, maar heel veel tijd is er niet meer.