12 voorspellingen voor de komende 1000 dagen

Wat ik verwacht voor de komende duizend dagen. Te evalueren op 3 november 2012.

1. Crash van de beurzen

We maken de tweede fase mee van de economische depressie die begon in 2008. De pepmiddelen van goedkoop geld en krediet raken uitgewerkt en de beurzen worden opnieuw gecorrigeerd door investeerders die beseffen dat veel van de huidige bedrijvigheid geen economisch draagvlak heeft. Het resultaat is een tweede crash van de beurzen.

2. Bankfaillissementen of -bailouts

De inherent onstabiele aard van onze huidige banken, gecombineerd met de grote blootstelling aan Oost-Europa en de PIGS landen zorgt voor meer bank runs, welke leiden tot bankfaillissementen en/of grootschalige bailoutprogramma’s dicht bij huis. In deze context is het bevriezen van bankrekeningen niet ondenkbaar.

3. Stijgende en blijvend hoge werkloosheid

Doordat de koopkracht van waardepapieren afnemen kunnen mensen en bedrijven minder kopen. Het gevolg is een economie waarin enerzijds bedrijven falen en inkrimpen, en waar anderzijds nieuwe ondernemingen opstarten die van groter nut zijn. Veel mensen moeten dus een nieuwe plaats zoeken in de sterk veranderende economie. Door de zeer hoge minimumlonen en de sterke vakbonden die dit proces bemoeilijken betekent dit voor ons land een stijgende en blijvend hoge werkloosheid.

4. Daling van de huizenprijzen

De zeepbel die veroorzaakt werd door het goedkope krediet van de laatste jaren, begint te barsten. Het gevolg is een fikse correctie van de huizenprijzen. Op die manier treedt België, samen met onder andere Nederland en in de voetsporen van de V.S., Ierland, Engeland en Spanje en zien we ook hier een flinke relatieve daling van de huizenprijzen.

5. Sociale onrust

De trend waarover ik eerder schreef neemt niet af maar toe. Door de stijgende criminaliteit, toenemende armoede, en aftakelende publieke voorzieningen zien we meer stakingen en publieke protesten. Ook jongeren komen op straat.

6. Internetcensuur en socialisering van de oude media

Het politieke antwoord op de onrust is verdere centralisering en toegenomen machtsvertoon. In de politieke hoofdkwartieren worden hiertoe wetten aangenomen en maatregelen uitgevaardigd. Op het Europese vasteland komt een toenemende ondergraving van het vrije woord. Tijdschriften en kranten verliezen meer lezers, en we zien bepaalde publicaties die “gered” worden door overheden.

7. Back to basics: goud, graan en olie

De tsunami aan allerhande nieuw uitgegeven waardepapieren, in combinatie met het kreunende banksysteem, zorgt er stilaan voor dat mensen weg van geld en ander bankpapier vluchten, in tastbare goederen. Goud ligt voor de hand als erg liquide en makkelijk handelbaar. Het speelt bovendien een sleutelrol in het strategische spel van monetaire geopolitiek (Westen vs. Oosten). Onder invloed van nieuwe militaire conflicten en toenemend protectionisme wordt goedkoop graan en olie stilaan een herinnering uit het verleden.

8. Herschikking monetaire orde

De dollar krijgt harde klappen, alsook de pond. De euro verliest zijn reputatie als sterke munt en neemt de fakkel van de dollar als wereldmunt niet over. Het oude Westen verarmt en het geopolitieke en monetaire zwaartepunt in de wereld verlegt zich naar Azië. Er worden ernstige plannen bekendgemaakt voor nieuwe internationale muntunies en munteenheden. Tegelijk met de verdere internationale herschikking van de verschillende soorten papiergeld (meer en meer elektronisch geld), verschijnt goud langzaamaan op het toneel als het onofficiële geld van de wereld.

9. Moeder Europa en Uncle Sam worden ’s werelds zieke oudjes

Net zoals de V.S. blijkt Europa evenzeer in een economische en politieke depressie te zitten. De financiële pepmiddelen van banken en overheden zorgen voor manisch depressieve beurzen en een grillige koopkracht voor de mislukkende euro. Daarbovenop breidt de conflictzone tussen het oprukkende China en de tanende Verenigde Staten zich uit van het Midden-Oosten tot dichter bij huis.

10. Herwaardering van Degelijkheid met een D

Heel wat bedrijven die teerden op het post-jaren ‘60 consumentisme gooien de handdoek in de ring. De overblijvers en nieuwkomers zijn de ondernemers die betaalbare en kwalitatief hoogstaande producten maken. Net zoals de dirty thirties de jaren waren waarin oerdegelijke bedrijven als British Airways, Lego, Duracell, Canon en Hewlett-Packard werden opgestart, is de depressie van 2008 de omgeving waarin de duurzame bedrijven van de 21ste eeuw het licht zien.

11. Escalatie van de onderwijscrisis

Met aanzienlijk gekrompen schatkisten in het oude westen wordt er gehakt in de budgetten van de traditionele onderwijsinstellingen en dringen pijnlijke herorganisaties zich op. De algemene kwaliteit van deze instellingen neemt verder af (de diploma-inflatie zet zich door), met onrust en protesten tot gevolg. Anderzijds zien we een opmars van het zelfonderwijs in allerhande vormen. De opkomst van het internetgebaseerde afstandsonderwijs speelt daarbij een ondersteunende rol.

12. Opkomst DIY-Generatie

Een groep kinderen van de babyboomers maken zich hoe langer hoe minder illusies over de gangbare politieke, medische, academische, en economische verhalen en beloftes. Ze ontpoppen zich tot autodidacten die zelfstandig ondernemen en innoveren. Zoals hun Russische evenknieën hen dat voordeden, trekt een deel van deze groep naar het buitenland op zoek naar een beter leven.

Geen bail-outs meer mogelijk. Banken staan er alleen voor!

Het is weer begonnen. De beer is uit zijn kooi en teistert de aandelenmarkten. De reden? Het besef dat de aanpak van de crisis de overheidsschulden nu zo hoog heeft doen oplopen dat voor enkele landen de ondergang dichterbij komt.

Politici dachten met Keynes een makkelijke uitweg uit deze crisis gevonden te hebben, maar nu blijkt dat “deficit spending” en “bail-outs” alleen maar voor nieuwe problemen zorgen. Sommige landen zitten met teveel schulden en dreigen het vertrouwen van de financiële markten te verliezen.

Griekenland is min of meer een vogel voor de kat. Tenzij er een redding komt vanuit Europa. Maar zelfs dan zit je nog met Spanje, Portugal, Ierland, …

Het wordt eng nu. Van zodra het tot iedereen doordringt dat er geen economisch herstel is en de banken nog steeds in de problemen zitten, kan de sociale onrust snel toenemen. We zien dat nu in Griekenland waar de vakbonden gaan staken als protest tegen de bezuinigen. En ook in België waren de bonden nogal actief de voorbije weken.

Maar stel je eens over dat er momenteel een Griekse bank in de problemen komt? Of een Spaanse? De regeringen van die landen kunnen deze niet meer redden! Indien ze er zelfs maar aan zouden denken, kelderen de staatsleningen sneller dan ze “bail-out” kunnen zeggen.

En zo komen we weer bij de vergelijkingen met de Grote Depressie. Tijdens de jaren ‘30 daalden de beurzen ook eerst met 50% om daarna de helft van deze verliezen te recupereren. Ook toen dacht iedereen en zijn schoonmoeder dat het herstel was ingezet en het de goede kant opging met de economie. Maar later bleef iedereen verstomd achter toen de koersen nog ééns voor 87% de kelder in gingen.

Maar de financiële markten werden bij verrassing genomen toen de Oostenrijkse bank Creditanstalt failliet ging en de domino vervolgens zijn werk deed. Dit faillissement was het grote keerpunt en zorgde er eigenhandig voor dat de recessie zich snel transformeerde naar een “Grote Depressie”.

Deze keer kan de eerst dominosteen vallen in één van de PIGS-landen om zo weer de rest van de wereld met de voeten op de grond te zetten. Of misschien komt het gevaar wel uit een totaal andere hoek (Groot-Brittannië? Japan? Oost-Europa?).

Faber op NL TV: gigantische crisis op komst

Onlangs was op de Nederlandse staatszender VPRO een opmerkelijke reportage te zien, waarin zowel Jim Rogers als Marc Faber werden opgevoerd—financiële adviseurs die economische huidige crisis lang op voorhand hebben zien aankomen. Beiden deden gepeperde uitspraken. Dit is bijvoorbeeld wat Marc Faber te zeggen had:

Ik hoef maar naar mensen als Bernanke en Geithner te kijken om te weten dat er een volgende gigantische crisis aankomt. Of kijk naar Obama. Deze regering is een totale catastrofe. Het valt niet mee om de catastrofe van Bush te overtreffen, maar het is Obama gelukt.

(…) Recentelijk zijn weer studies gepubliceerd waaruit blijkt dat het multiplier-effect van overheidsuitgaven minder dan 1 bedraagt. Dus als je een dollar uitgeeft, levert dat minder dan een dollar op in de economie. Die fiscale maatregelen lijken me niet zo wenselijk. En verder moeten we kijken naar wat er precies met het geld gedaan wordt. Alleen partijen als AIG en Goldman Sachs redden lijkt me niet wenselijk voor het systeem. Zo pompen we er alleen maar geld in. Dan krijg je een asymmetrisch monetair beleid waarbij steeds meer kapitaal op de verkeerde plaats terecht komt. Dat vind ik niet goed.

Als ze fouten maken, laat de crisis het systeem dan opschonen. En het is beter wanneer de markt dat doet in plaats van een tamelijk corrupte groep mensen, laten we wel wezen. Het systeem is door en door verrot. De regeringen in Westerse democratieën komen niet meer voor de belangen van gewone burgers op. In Amerika komen ze alleen op voor Wall Street en de financiële sector ten koste van gewone burgers.

De reportage zoomt ook in op de effecten van de zware economische crisis in Letland. Zoals ik eerder al schreef, kunnen we verwachten dat deze crisis in de Baltische staten ook de financiële wereld in België en West-Europa zal dooreen schudden.

Faber en Rogers hebben het verder over het fenomeen van de omvallende staten, oftewel “the end of the world as we know it”, in de periferie (Ijsland, Vietnam, Letland), maar ook steeds dichter bij huis een mogelijkheid, zoals bijvoorbeeld de heikele situatie in Engeland, Spanje en Griekenland laten zien. Zelfs de kwestie van hoe economische rampspoed en verschuivende machtsverhoudingen het gevaar van nieuwe oorlogen met zich meebrengt wordt niet uit de weg gegaan.

Kortom, deze “Tegenlicht” is een buitengewone reportage die breekt met de middelmaat en gezapigheid die we zo gewoon zijn van onze oude media; zeker de moeite van het bekijken waard!

Hat tip, en zie ook voor meer achtergrond: Doemdenkers Blog.

www.rothbard.be

Financiële crisis barst opnieuw los?

De hype rond Barack Obama heeft welgeteld één jaar geduurd. De populariteit van de president die de verkiezingen won met het thema “change” was de voorbije weken gedaald tot een absoluut dieptepunt.

Maar nu het lijkt het erop dat de beloofde veranderingen er eindelijk gaan komen. Obama werkte een uitvoerig plan uit om de banksector de duimschroeven aan te draaien. Het onderscheid tussen banken en hedge funds was de voorbije jaren sterk vervaagd en daar komt nu een einde van.

Als Obama zijn zin krijgt, dan zal het banken verboden worden om nog langer te traden voor eigen rekening of zelfs maar te investeren in hedge funds. Een nobel streven. Banken horen niet te speculeren met de spaarcenten die hen toevertrouwd werden door brave huisvaders.

Beleggers in Goldman Sachs worden al nerveus bij de gedachten alleen. Een flink deel van de winsten die het beurshuis genereert, komen dan ook uit de handel voor eigen rekening. De aandelen verloren op 2 dagen tijd een kleine 10% van hun waarde. Dezelfde evolutie zagen we ook bij Morgan Stanley, Bank of America, JP Morgan en de andere heersers over de financiële markten.

Alhoewel ik het voor de volle honderd procent ééns ben met het basisidee dat banken niet horen te speculeren met spaargelden van hun klanten, vrees ik dat deze maatregel tot heel wat onbedoelde gevolgen kan leiden.

Obama heeft mogelijk onbewust een einde gemaakt aan deze berenmarkt rally en het startschot gegeven voor fase twee van deze financiële crisis.

Indien banken hun handelsactiviteiten dienen af te bouwen, betekent dit dat de bestaande posities stelselmatig geliquideerd dienen te worden. De financiële markten worden zo geconfronteerd met een overweldigende verkoopdruk terwijl er sowieso al amper kopers actief waren. De perfecte storm voor een vrije val.

De voorbije 3 dagen geven je alvast een idee van hetgeen je kan verwachten wanneer aandelen gedumpt worden in een lege markt. De beursindexen gaven op enkele dagen tijd de opbouwde winsten van de voorbije weken prijs.

Ik heb in de voorbije weken en maanden herhaaldelijk opgeroepen om je aandelenposities af te bouwen of zelfs helemaal van de hand te doen. Een advies dat ik nogmaals kracht wil bijzetten.

Persoonlijk heb ik momenteel niet één aandeel in portefeuille. Ik zit voor 80% in cash (zowel euro’s als dollar) en 20% in goud. Niet dat ik veel verwacht van goud op korte termijn, maar het is in deze onzekere tijden een interessante diversificatie.

Speculatief heb ik de voorbije dagen ook posities opgebouwd om te profiteren van een verdere daling van de indexen. In absolute getallen kan je zelfs spreken over mijn grootste shortpositie ooit. Om maar even aan te geven hoe serieus ik het meen!

De laatste beer mag het licht uitdoen

Een bull-market eindigt wanneer de laatste beer de handdoek in de ring gooit. Ik weet niet van wie deze quote komt, maar het is een waarheid als een koe.

Bekijk eens even de laatste data van “Investors Intelligence”. Vandaag is nog amper 16,9% van de beleggers negatief voor de markten. Het is sinds de zomer van 2007 geleden dat er nog zo weinig beren waren.

Inderdaad ja, precies vooraleer de beurzen pakweg 60% van hun waarde in rook zagen opgaan.