In een 10 tot 20 jarige berenmarkt zijn er verschillende rally’s en crashes, maar nominaal staat de index na 15 jaar gemiddeld genomen op hetzelfde punt dat aan het begin van de berenmarkt.

Op het einde van een berenmarkt zijn investeerders vergeten dat het ook goed kan gaan met aandelen. Er is nog weinig geloof dat een nieuwe stierenmarkt mogelijk is.

Het nominaal dieptepunt ligt meestal in het midden van de berenmarkt. De volatiliteit gaat wel de hoogte in naarmate het einde van de berenmarkt nadert. Indexen gaan fors op en neer, maar blijven op langere termijn ter plaatste trappelen.

In de huidige omstandigheden zou dit betekenen dat het nominale dieptepunt ligt op de laagste koersen van maart 2009. Het zou ook betekenen dat in de periode 2016 – 2018 een nieuwe stierenmarkt zou uitbreken.

Particulieren, burgers, houden het aan als bron van tastbaar bezit, als verzekering tegen – letterlijk – muntontwaarding en tegen macroeconomische en geopolitieke risico’s.

Doorheen de geschiedenis is er geen ander materieel goed dat hetzelfde universele aura heeft gekend en zoals we vandaag de dag weer zien…herhaalt die geschiedenis zich : opnieuw is de financieel-economische en monetaire constellatie van die aard dat er meer en meer teruggegrepen wordt naar het gele edelmetaal, ook en vooral als belegging.

Succesvol beleggen betekent oog hebben voor diversificatie en risicomanagement. Simpel gezegd : niet alle eieren in één mandje leggen. De geschiedenis leert ons dat u uw bezit – en zeker de appel voor de dorst, uw spaargeld – moet koesteren en beschermen.

Een adequaat samengestelde portefeuille zou kunnen bestaan uit aandelen in verschillende sectoren en landen, obligaties van diverse uitgevers en in verschillende munteenheden, een cash component om te kunnen profiteren van eventuele buitenkansen, en misschien wat goudgerelateerde waarden. Naar soort zouden kunnen gerangschikt worden :

een fundament : vastgoed in de vorm van het eigen huis en eventueel meerdere fysieke eigendommen

veiligheid : cash, spaarrekening en depositorekening

inkomen : obligaties die intrest geven en aandelen die dividenden opleveren

groei : aandelen en aandelenfondsen

speculatie : opties, futures en turbo’s, de zogenaamde afgeleide producten

Dit is de klassieke portefeuille, gemaakt voor “gewone” tijden. De tijden vandaag zijn echter alles behalve gewoon. Vastgoed krijgt wereldwijd klappen; spaar- en depositorekeningen leveren zo goed als niets meer op; aandelen zijn onderhevig aan de manisch-depressieve stemming van de meerderheid-der-beleggers en afgeleide producten lijken eerder bestemd voor kamikazes. Wat te doen…

En dan is er goud. En zilver. Waar vinden die een plaats ? Vroeger, tot voor het jaar 2000 toen de huidige berenmarkt een aanvang nam, zouden we daar misschien 5 procent van de portefeuille aan besteden. Misschien ! En het zou dan toch ergens weggestopt en haast vergeten in een hoekje zijn beland.

Vandaag…de tijden zijn danig veranderd. In het laatste decennium heeft goud zich onopvallend opgewerkt naar waar het nu beland is : op de voorgrond haast, op de plaats die het duizenden jaren heeft ingenomen. Hààst, want Jan met de Pet heeft er tot nu slechts notie van genomen dat hij voor dat goud- en zilverwerk, die oude juweeltjes van de grootouders nu ineens een aardig centje kan krijgen.

Zou hij er weet van hebben dat reeds een aanzienlijk aantal beleggers groot geld aan het verdienen is aan datzelfde goud, zij het dan in de vorm van beleggingen ? In aandelen van goudmijnen, in de vorm van fysiek goud als baren en staven en munten, in turbo’s op goud ?

Ik denk het niet en dat is ook de reden waarom ik deze stierenmarkt in goud – want dat is het zonder enige twijfel – beschouw als zijnde in de kinderschoenen. Of laat ons zeggen…die van een puber van 12 jaar. Zover zijn we pas.

Blikken we eens even tien jaar terug in de tijd naar wat de goudprijs in Amerikaanse dollar zoal gedaan heeft :

Had u hiervan geen graan willen meepikken ? Maar gedane zaken nemen geen keer en we moeten vooruit kijken. Zoals ik al stelde met mijn vergelijking met de “puberjaren” : het is nog niet te laat, nog lang niet.

Wat heb ik dan precies op het oog ? De dag dat ook de taxichauffeur, de bakker en de postbode goud bezitten, aan goudbeleggingen doen en ù tips gaan geven over goudmijnen met fantastische vooruitzichten. Dat is de dag dat er een ware goudmanie zal heersen en de recentste goudkoers hét onderwerp van de dag zal worden.

Goudkoorts. Goldfever. U zal ze vanzelf herkennen. Ze is er in vorige eeuwen verschillende keren geweest en het meest recent nog in de jaren ’70. Ik zal u laten zien hoe die er heel plastisch uitzag : de koers van goud toen…en wat nog komen kan in het volgende decennium :

Die parabolische stijging eind jaren zeventig, begin jaren tachtig – dat was goudkoorts pur sang. De koers van goud maal 18 in tien jaar tijd. En kijk naar vandaag of liever de koers einde 2009 want deze grafiek loopt niet verder.

We staan trouwens ondertussen ook, inderdaad, een stuk hoger : aan 1542 USD. We hebben nog een lange weg te gaan, dat is het minste dat je ervan kan zeggen, indien de ware goudkoorts zich zou herhalen…

Terug naar onze vraagstelling : waar moeten we de edelmetalen vandaag plaatsen ? Ik schrijf “edelmetalen” omdat ik zowel goud als zilver bedoel, en bewust. De koers of notering van zilver wordt immers “meegetrokken” door de goudkoers. Beide hebben veel met mekaar gemeen.

Ze zijn alle twee waardevol, zeldzaam, mooi ook maar vooral : ze zijn sinds mensenheugenis en langer nog géld geweest, geld waarin elke vorm van handel, zowel internationaal als in het dagdagelijkse leven, geschiedde. Zilver heeft dan nog als voordeel dat het veel goedkoper is dan zijn grote broer en dat het bijzonder intensief gebruikt en verbruikt wordt in de industrie. Waar goud vaak gerecycleerd kan worden, wordt zilver letterlijk opgebruikt. Het is op, weg.

De bovengrondse voorraden slinken dus en er kan maar zoveel nieuw aangevoerd worden als er gemijnd wordt : met veel tijd, geld en moeite. Er bestaan ook geen voorraden bijvoorbeeld bij centrale banken zoals dat wel het geval is voor goud. Wie positief staat tegenover goud is dat dus, misschien ongeweten of onbewust, ook tegenover zilver en vice versa. Vandaar dus mijn gebruik van de term edelmetalen. Voor het gemak en de leesbaarheid van deze tekst ga ik me echter beperken tot het noemen van “goud”.

Precies omdat de edelmetalen wel hun waarde houden en dat ook hebben bewezen – dit in tegenstelling tot het veel recentere papiergeld – zou ik ze als basis nemen van uw bezit. Ze verdienen deze plaats, vandaag meer dan ooit en zeker met het oog op een bijzonder onzekere toekomst; financieel-economisch, monetair en wat de (aandelen)beurzen betreft.

Ik ga u enkele praktische voorbeelden geven van de waarde en het “koersverloop” van goud tegenover papiergeld.

In de jaren twintig kon men met een gouden 20 dollar munt, een Saint Gaudens bijvoorbeeld, een pak (kostuum) laten maken. Of men kon betalen met een briefje van 20 dollar, dat bleef gelijk. In het jaar 2011 kan men voor zo’n papieren briefje met inkt op (want meer is papiergeld eigenlijk niet !) amper nog een heel goedkope das kopen, en dan nog.

Voor die gouden munt, waarvan de waarde ondertussen gestegen is tot 500 à 600 dollar, verkrijgt men nog altijd een heel mooi pak. Mint condition coins, munten in absoluut onberispelijke staat, zijn zelfs duizenden dollars waard…

Het is niet zozeer de stijging in waarde van die munt die frappant is en de daling in waarde van het papiergeld, als wel de prijzen van allerhande die gestegen zijn. Dat is een gevolg van inflatie, letterlijk muntontwaarding. Dat doet de tijd met geld…maar niet met goud.

Nog een voorbeeld en ik kom weer op die Amerikaanse dollar terug, vermits dit de wereldreservemunt is waarin alle grondstoffen worden uitgedrukt : olie, koper, katoen,…, dus ook goud.

 In 1913 werd de Amerikaanse centrale bank opgericht, de Federal Reserve. Waar de veel later opgerichte Europese centrale bank als taak op zich heeft genomen om over de prijsstabiliteit te waken, had de Fed blijkbaar andere besognes; geen idee wat ze sindsdien heeft uitgevoerd maar de USD verloor in ieder geval in de afgelopen pakweg 100 jaar maar liefst 90 % van zijn waarde !

En daarmee kom ik tot volgende vaststelling : wie door de jaren heen, zelfs door de eeuwen heen zijn bezit in goud heeft gehouden, die heeft vandaag nog evenveel koopkracht als voorheen ! Het is dus geen wonder dat we net dat goud promoten als basis van uw bezit, van uw portefeuille…

Met basis bedoel ik niet minder dan…60 procent. Het lijkt gedurfd maar gelet op de voorbeelden die ik zonet gegeven heb…misschien net helemaal niet. Misschien is het wel veel extremer om bijvoorbeeld dat percentage in gewone aandelen te stoppen. Hoe gaan die varen de komende jaren ? Of in vastgoedbeleggingen die mogelijk nog overgewaardeerd zijn ? Of in géld op een rekening dat aan waarde zal verliezen ? Niet dus.

Probleem? De verhandelde volumes liggen bijzonder laag en lijken zelfs nog te dalen naarmate de beurs verder stijgt.

Dit schreeuwt allemaal “berenmarkt rally”. Hoor jij het ook?