De “beren” hebben Wall Street verlaten. De laatste keer dat er nog zo weinig beren rondliepen op de beursvloer is geleden van april 1987. Natuurlijk, enkele maanden later noteerde de Dow 40% lager.
Ik sta werkelijk versteld. Hoe snel kan de perceptie wijzigen? Nauwelijks 9 maanden geleden was iedereen ervan overtuigd dat we middenin een nieuwe Grote Depressie verkeerden … en vandaag hebben die pessimisten van toen de mond vol over het wonderlijke economische herstel.
Een herstel dat volledig op de steunmaatregelen van de overheid rust. Neem de stimulus weg en de aarde zakt weer onder onze voeten weg. De overheid heeft nu zoveel gespendeerd om de economie recht te houden dat de eigen solvabiliteit op het spel staat. Mooi herstel.
Niet dat het de banken aanzet tot voorzichtigheid. Zij handelen weer alsof er niets gebeurd is. De “Bank of Inernational Settlements” roept de topbankiers op het matje om te spreken over de excessieve risico’s die opnieuw genomen worden.
Ik blijf dan ook de voorkeur geven aan cash in deze tijden en adviseer je om de aandelenposities af te bouwen. Persoonlijk heb ik momenteel niet één aandeel in portefeuille en dat zie ik niet zo meteen veranderen.
Deze rally is een uitgelezen kans om je aandelen van de hand te doen tegen vrij aantrekkelijke prijzen en te wachten totdat de crisis in een tweede fase terechtkomt.
Deze fase zal gekenmerkt worden door diverse overheden die de handdoek in de ring gooien en met schaamrood op de wangen bekennen dat ook zij deze depressie niet kunnen tegenhouden.
Noem mij paranoia, maar ik blijf grote gelijkenissen noteren met de jaren ‘30. Neem nu deze ongelooflijke berenmarkt rally die de S&P500 65% boven de lows van maart bracht.
Voor velen HET signaal dat we de bodem gezien hebben en dat er weer volop mag gekocht worden.
Niet zo snel…
Kijk eens naar de onderstaande grafiek van de Dow Jones
De Dow Jones topte in 1929 op 381 punten en verloor op enkele maanden tijd 48% in waarde. Daarna begonnen de koersen te herstellen. De index ging van een low van 198 punten naar 296.
Een stijging van 49%. Iets meer dan de helft van de voorgaande verliezen werden door deze rally uitgegomd. En net als vandaag dachten beleggers dat het ergste achter de rug was.
Maar wie indertijd kocht zag de Dow Jones in de daaropvolgende jaren imploderen van 296 naar 38 punten. Een daling met 87%.
Waar staan we vandaag? Wel, de S&P500 daalde eerste van 1576 naar 666 punten. Een daling van 58%.
Sindsdien zagen we een herstel tot een voorlopige high van 1113, een stijging met 448 punten. En daarmee zijn we eigenlijk precies op hetzelfde punt gekomen als tijdens de jaren ‘30. Het herstel sinds maart gomt immers ook nu 50% van de verliezen uit.
De Dow Jones mag dan wel weer boven de 10.000 noteren, in de echte wereld blijft het kommer en kwel. Ik bekijk net de fiscale ontvangsten in de Verenigde Staten en de cijfers zijn dramatisch.
In de eerste 9 maanden van het jaar inde de VS $420 miljard minder belastingen, een daling met 17%.
Van een herstel is weinig te zien. Volgens de schattingen van CBO liggen de inkomsten voor september van dit jaar 19% onder die van vorig jaar. De daling wint hier zelfs eerder aan momentum in plaats van af te nemen.
De Dow Jones bereikte de hoogste koers van de afgelopen 12 maanden en naderde de 10.000 punten op minder dan 1% vooraleer een terugval in te zetten. Mogelijk kijken beleggers nu eindelijk naar het komende resultatenseizoen.
Bedrijven zullen hier en daar misschien verrassen qua winstontwikkeling, maar weet dat dit voornamelijk door kostenbesparingen komt. Verrassingen op omzetniveau zouden een enorme plus zijn, maar ik reken er niet op.
Het zou best wel eens kunnen dat september veel zwakker uitviel dan verwacht en dat de “guidance” eerder neerwaarts is.
