Jim Rogers deed gisteren enkele opmerkelijke uitspraken omtrent de huidige crisis in Griekenland. Hij is van mening dat Europa de Grieken beter in faling kan laten gaan, dan ze te bedienen met een bail-out. Dat zou beter zijn voor de Grieken, Europa en de euro.
Iets verder op betrap ik Jim er zelfs op dat hij euro’s heeft gekocht, en er dus al vanuit gaat dat er een faillisement van Griekenland komt! Jim Rogers blijft dus naar goede gewoonte weer de contraire belegger in het veld.
Spanje en Portugal zijn de volgende landen die in het vizier van speculanten komen nadat Griekenland “gered” werd. Allez “redding” is veel gezegd want de maatregelen die de Grieken moeten nemen garanderen een diepe recessie. Deze landen dreigen de euro mee te sleuren in hun val.
Volgens Faber is het nu waarschijnlijk niet het beste moment om goud te kopen maar beleggers doen er niettemin goed aan regelmatig wat goud te kopen. Al is het maar omdat heel wat Westerse landen over enkele jaren 30% tot 50% van hun fiscale inkomsten gebruikt zullen worden om de rente op schulden te betalen.
In het Westen valt men over elkaar heen om de crisissen te bestrijden. Amerika zat al in de hoek waar de klappen vielen en Europa is tegenwoordig het bittere smaakje van de maand. Dit is uiteraard slecht nieuws voor de dollar, en vooral voor de euro, die iedere dag wat meer aan terrein verliest.
In Azië daarentegen weet men geen blijf hun groei! De Aziatische groeimarkt, met op kop China, is dynamisch, revolutionair en toont steeds meer leiderschap. Dit laatste is ook wel nodig, aangezien er sprake is van een complete oververhitting van de Chinese economie. De verschroeiende expansie van +10% is op termijn niet wenselijk.
De Chinezen zien het liever allemaal iets trager … ’steady as she goes’ zeg maar.
Om een meltdown te vermijden, werden vlak voor de ingang van het Chinese Nieuwjaar voor de 2de maal dit jaar de bankreserves opgetrokken met 0,5%: de kapitaalsratio staat hiermee op 16,5%. De maatregel is bedoeld om de kredietverlening van de banken in te perken, om zo zeepbellen in de economie te vermijden.
Ik ben het eens met deze monetaire aanpak van de Chinese autoriteiten.
Maar er is ook nog iets anders aan de hand, namelijk de koppeling van de Chinese munt – de yuan – aan de Amerikaanse dollar. Deze koppeling wordt sinds juli 2008 door de Chinese overheid kunstmatig in stand gehouden, nadat de munt in de 3 voorafgaande jaren met 21% was gestegen t.o.v. de dollar. De regering vreesde destijds dat de snelle stijging van de yuan de Chinese groei in het gedrang kon brengen, omdat het de exportsector benadeelde, een belangrijk onderdeel van de Chinese economie.
Het belang van de export is er nog steeds, maar neemt langzaam maar zeker af ten opzichte van de binnenlandse groei. De noodzaak van een koppeling naar de evolutie van de dollar neemt af. Daarenboven krijgt China veel kritiek vanuit het buitenland door de koppeling, want het zou een kunstmatig concurrentieel voordeel bieden aan de Chinezen.
Ik vrees echter dat China hier weinig gehoor aan geeft. Men kijkt op de eerste plaats naar hun eigen belang, en wie dan wat verder kijkt ziet dat de koppeling ook voor de nodige zeepbellen zorgt in de Chinese economie. En nogmaals, dit wil men kost wat kost vermijden.
Dus ik vermoed dat China vroeg of laat deze koppeling ‘vaarwel’ zegt, eens men ziet dat men op eigen benen kan staan. Een ontkoppeling kan slechts 1 uitkomst opleveren: een explosie van de Chinese yuan!
En u hoeft mij niet te geloven, vooraanstaande Azië-specialisten zoals Jim O’Neill van Goldman Sachs of Chris Wood van CLSA denken er hetzelfde over…
Nico Pantelis
Verantwoordelijk Uitgever van Slim Beleggen - Het Pantelis Rapport
De muziek is al lang gestopt met spelen maar de meeste beleggers dansen nog gretig door. Liefst nog met een fles champagne in de hand.
Op hetzelfde moment dat ze zich afvragen of Griekenland de schulden kan blijven betalen, menen ze nog monsterwinsten te realiseren met het aandeel van de dag.
De beleggersgemeenschap is bijzonder optimistisch en ziet de toekomst stralend tegemoet. De crisis is voorbij en aandelen kunnen alleen maar stijgen! Je zou bijna vergeten dat de aandelenmarkten hen al twaalf jaar lang de éne teleurstelling na de andere hebben gebracht.
We weten hoe dit eindigt. Wanneer ook dit herstel op niet meer gebaseerd blijkt dan ijdele hoop, vrees ik voor een gigantische kater.
Als ik de voorbije jaren echter iets geleerd heb, dan is het dat ik enkel kan helpen wie geholpen wil worden. Beleggers zijn nu éénmaal kuddedieren die zich veilig voelen in groep. Ook al betekent dit dat de kudde met grote snelheid de afgrond nadert.
Maar wat is dan het alternatief indien je een degelijke rendement wil op je beleggingen?
Kijk, je kan alleen juiste antwoorden krijgen indien je begint met de juiste vragen te stellen. Wie vandaag nog denkt dat hij absoluut rendementen moet nastreven terwijl het hele systeem zo in mekaar dreigt te donderen, zal hier niet heelhuids uitkomen.
De vraag is nu even niet hoe je je vermogen zo snel mogelijk laat aangroeien. Vraag je beter af hoe je het geld dat je bezit in veiligheid brengt vooraleer deze depressie je kapitaal verder opvreet!
En dat bekent inderdaad beleggen in cash (euro’s of dollars) waar je amper rente krijgt. Of zelfs helemaal geen rente indien je kiest voor goud.
Wat is het alternatief? Aandelen kopen van bedrijven die hun winsten zien verdampen? Langlopende staatsobligaties in portefeuille nemen die 5% rente bieden terwijl je in onzekerheid blijft of de overheid je later wel kan terugbetalen? Of misschien investeren in duur vastgoed?
Philipp Bagus, Duitse professor Oostenrijkse economie aan de Rey Carlos universiteit in Madrid, die in september onze gast was op de Rothbard Zomeruniversiteit, werd recentelijk geïnterviewd door Stephan Molyneux. De podcast ging over hoe de Europese Centrale Bank Griekenland al een tijdlang aan het “redden” is door Griekse staatsobligaties als onderpand voor nieuw uitgeschreven leningen te aanvaarden, over de mogelijke toekomstscenario’s voor Griekenland en Europa, en over het ineenklappen van de euro. Ideaal voer voor uw ipod!
Zeer interessant gesprek. Het werd me duidelijk dat de politieke spanning binnen Europa de komende jaren alleen maar zal toenemen. Het monopolie van de Europese Centrale Bank zorgt er immers voor dat zgn. fiscaal onverantwoordelijke landen (PIGS) op de kap kunnen leven van fiscaal meer verantwoordelijke landen (bv. Duitsland). Aan de andere kant zijn de sterkere landen ook erg kwetsbaar: hun banken hebben gigantische schulden openstaan die ze willen terugbetaald zien van de PIGS landen, en als ze toch zouden toelaten dat de EU aanzienlijk inkrimpt (door de slechte leerlingen letterlijk uit de groep te gooien) zal misschien nog duidelijker worden dat de keizer geen kleren aanheeft, m.a.w. dat de euro in feite helemaal geen sterke, investeringswaardige munt is, maar gewoon bankpapier zoals er zoveel bestaat in de wereld, uitgegeven door een aantal overheden die zelf kreunen onder de schulden opgebouwd door hun decennia-lang uitgevoerde “welvaarts”-programma’s.
