12 voorspellingen voor de komende 1000 dagen

Wat ik verwacht voor de komende duizend dagen. Te evalueren op 3 november 2012.

1. Crash van de beurzen

We maken de tweede fase mee van de economische depressie die begon in 2008. De pepmiddelen van goedkoop geld en krediet raken uitgewerkt en de beurzen worden opnieuw gecorrigeerd door investeerders die beseffen dat veel van de huidige bedrijvigheid geen economisch draagvlak heeft. Het resultaat is een tweede crash van de beurzen.

2. Bankfaillissementen of -bailouts

De inherent onstabiele aard van onze huidige banken, gecombineerd met de grote blootstelling aan Oost-Europa en de PIGS landen zorgt voor meer bank runs, welke leiden tot bankfaillissementen en/of grootschalige bailoutprogramma’s dicht bij huis. In deze context is het bevriezen van bankrekeningen niet ondenkbaar.

3. Stijgende en blijvend hoge werkloosheid

Doordat de koopkracht van waardepapieren afnemen kunnen mensen en bedrijven minder kopen. Het gevolg is een economie waarin enerzijds bedrijven falen en inkrimpen, en waar anderzijds nieuwe ondernemingen opstarten die van groter nut zijn. Veel mensen moeten dus een nieuwe plaats zoeken in de sterk veranderende economie. Door de zeer hoge minimumlonen en de sterke vakbonden die dit proces bemoeilijken betekent dit voor ons land een stijgende en blijvend hoge werkloosheid.

4. Daling van de huizenprijzen

De zeepbel die veroorzaakt werd door het goedkope krediet van de laatste jaren, begint te barsten. Het gevolg is een fikse correctie van de huizenprijzen. Op die manier treedt België, samen met onder andere Nederland en in de voetsporen van de V.S., Ierland, Engeland en Spanje en zien we ook hier een flinke relatieve daling van de huizenprijzen.

5. Sociale onrust

De trend waarover ik eerder schreef neemt niet af maar toe. Door de stijgende criminaliteit, toenemende armoede, en aftakelende publieke voorzieningen zien we meer stakingen en publieke protesten. Ook jongeren komen op straat.

6. Internetcensuur en socialisering van de oude media

Het politieke antwoord op de onrust is verdere centralisering en toegenomen machtsvertoon. In de politieke hoofdkwartieren worden hiertoe wetten aangenomen en maatregelen uitgevaardigd. Op het Europese vasteland komt een toenemende ondergraving van het vrije woord. Tijdschriften en kranten verliezen meer lezers, en we zien bepaalde publicaties die “gered” worden door overheden.

7. Back to basics: goud, graan en olie

De tsunami aan allerhande nieuw uitgegeven waardepapieren, in combinatie met het kreunende banksysteem, zorgt er stilaan voor dat mensen weg van geld en ander bankpapier vluchten, in tastbare goederen. Goud ligt voor de hand als erg liquide en makkelijk handelbaar. Het speelt bovendien een sleutelrol in het strategische spel van monetaire geopolitiek (Westen vs. Oosten). Onder invloed van nieuwe militaire conflicten en toenemend protectionisme wordt goedkoop graan en olie stilaan een herinnering uit het verleden.

8. Herschikking monetaire orde

De dollar krijgt harde klappen, alsook de pond. De euro verliest zijn reputatie als sterke munt en neemt de fakkel van de dollar als wereldmunt niet over. Het oude Westen verarmt en het geopolitieke en monetaire zwaartepunt in de wereld verlegt zich naar Azië. Er worden ernstige plannen bekendgemaakt voor nieuwe internationale muntunies en munteenheden. Tegelijk met de verdere internationale herschikking van de verschillende soorten papiergeld (meer en meer elektronisch geld), verschijnt goud langzaamaan op het toneel als het onofficiële geld van de wereld.

9. Moeder Europa en Uncle Sam worden ’s werelds zieke oudjes

Net zoals de V.S. blijkt Europa evenzeer in een economische en politieke depressie te zitten. De financiële pepmiddelen van banken en overheden zorgen voor manisch depressieve beurzen en een grillige koopkracht voor de mislukkende euro. Daarbovenop breidt de conflictzone tussen het oprukkende China en de tanende Verenigde Staten zich uit van het Midden-Oosten tot dichter bij huis.

10. Herwaardering van Degelijkheid met een D

Heel wat bedrijven die teerden op het post-jaren ‘60 consumentisme gooien de handdoek in de ring. De overblijvers en nieuwkomers zijn de ondernemers die betaalbare en kwalitatief hoogstaande producten maken. Net zoals de dirty thirties de jaren waren waarin oerdegelijke bedrijven als British Airways, Lego, Duracell, Canon en Hewlett-Packard werden opgestart, is de depressie van 2008 de omgeving waarin de duurzame bedrijven van de 21ste eeuw het licht zien.

11. Escalatie van de onderwijscrisis

Met aanzienlijk gekrompen schatkisten in het oude westen wordt er gehakt in de budgetten van de traditionele onderwijsinstellingen en dringen pijnlijke herorganisaties zich op. De algemene kwaliteit van deze instellingen neemt verder af (de diploma-inflatie zet zich door), met onrust en protesten tot gevolg. Anderzijds zien we een opmars van het zelfonderwijs in allerhande vormen. De opkomst van het internetgebaseerde afstandsonderwijs speelt daarbij een ondersteunende rol.

12. Opkomst DIY-Generatie

Een groep kinderen van de babyboomers maken zich hoe langer hoe minder illusies over de gangbare politieke, medische, academische, en economische verhalen en beloftes. Ze ontpoppen zich tot autodidacten die zelfstandig ondernemen en innoveren. Zoals hun Russische evenknieën hen dat voordeden, trekt een deel van deze groep naar het buitenland op zoek naar een beter leven.

Is zilver het nieuwe goud?

RTL had het vandaag in zijn online nieuwsprogramma “Editie NL” over zilver. Met de stijging van goud naar steeds hoger prijsniveaus, kijkt men naar het potentieel van zilver. Willem Middelkoop geeft tevens zijn mening over het witte edelmetaal.

Middelkoop: “Zilver en goud zijn gewoonweg geld, zijn altijd geld geweest en het is geld dat je niet zomaar kan bijdrukken.”

Goud wordt echter opgeslagen, terwijl zilver wordt verbruikt: zilver heeft allerlei interessante industriële toepassingen, want zilver is bijvoorbeeld het beste geleidend metaal en tevens bacteriedodend. Er komen ook steeds meer toepasssingen bij voor zilver, wat ervoor kan zorgen dat zilver op termijn schaars wordt volgens Middelkoop.

De reportage over zilver ziet u hier vanaf 4min 20sec, en duurt zo’n 2,5 min.

Banken nog afhankelijker van korte termijn financiering

Toen de kredietcrisis zijn (voorlopig?) hoogtepunt bereikte, kregen vooral banken die te sterk steunden op korte termijn financiering het moeilijk.

Plots bleek hun toegang tot de kapitaalmarkt afgesneden of stond hier een zeer hoog prijskaartje tegenover.

Hebben banken hun lesje nu geleerd? Natuurlijk niet. Volgens de Financial Times is de afhankelijkheid van korte termijn financiering alleen maar gestegen.

In de komende drie jaar moet $7,000 miljard aan korte termijn schuld geherfinancierd worden en de kans is groot dat dit tegen hogere rentetarieven zal gebeuren. Deze hogere tarieven tasten de winstgevendheid van de sector aan.

In de afgelopen 5 jaar daalde de gemiddelde looptijd van bankschulden van 7,2 jaar naar 4,7 jaar. De gemiddelde looptijd was de afgelopen 30 jaar nooit kleiner.

Het feit dat banken nu vooral steunen op korte termijn financiering, is eigenlijk een gevolg van het beperkte vertrouwen in de sector. Men wil de banken nog wel geld lenen, maar dan enkel op korte termijn.

Het maakt de financiële sector ook bijzonder kwetsbaar voor een stijging van de korte termijn rente.

Vertelt Warren Buffett ons wel de waarheid?

Ik moet zeggen dat ik Warren Buffett’s uitspraken niet meer kan volgen. Ik heb hem altijd bewonderd omdat hij geen blad voor de mond neemt en de dingen zegt zoals hij ze ziet.

Maar de laatste tijd wikt hij zijn woorden. De parler vrai is geschiedenis.

Een tijdje geleden waarschuwde hij bijvoorbeeld in een open brief in The New York Times voor de dramatische gevolgen van het huidige beleid.

Volgens Warren Buffett zijn de overheidstekorten nu zo groot dat het nagenoeg onmogelijk is om het verschil bij te lenen met de uitgiftes van nieuwe obligaties.

“Washington’s drukpersen zullen overuren moeten draaien”, aldus Buffett.

Maar als hem dan later gevraagd wordt naar zijn mening over Ben Bernanke en Timothy Geither dan zegt hij zonder verpinken dat ze een geweldige job doen.

Huh? Hoe kan je nu aan de éne kant waarschuwen voor de gevolgen van een bepaald beleid en aan de andere kant degene die er verantwoordelijk voor zijn bloemen sturen?

Misschien kijken we vanaf nu beter wat Warren Buffett doet in plaats van te luisteren naar hetgeen hij zegt? Ik bedoel, hij loopt al maanden overal te verkondigen hoe goedkoop aandelen zijn maar blijft zitten op tientallen miljarden dollars cash.

Van die cash is hij dan deze week toch afgeraakt door de wereld te verrassen met de overname van Burlington Nothern. Een spoorwegmaatschappij verdomme! Met de overname is een bedrag van $44 miljard gemoeid.

Buffett betaalt $100 per aandeel, en dat is precies het dubbele van de $50 die beleggers ervoor betaalden in maart.

Het is normaal niet Buffett zijn stijl om te overbetalen. Of begint het te jeuken? Het lijkt wel alsof hij zo snel mogelijk van zijn liquide middelen verlost wil raken.

Misschien moeten we deze overname wel zien in het licht van een uitspraak die hij in 1977 deed voor een rechtbank: “In tijden van inflatie, is het fantastisch om eigenaar te zijn van een tolbrug. De investeringen zijn gedaan. Je hebt de brug gebouwd met oude dollars en ze moet later niet meer vervangen worden”.

Hmn. Ik moet zeggen dat Burlington Nothern wel heel erg veel gelijkenissen heeft met die tolbrug waarover Buffett hier spreekt. In de pers zegt hij dan wel dat de aankoop een gok op de Amerikaanse economie is, maar is het niet vooral een manier om zijn liquide middelen te beschermen tegen inflatie?

Het spoorwegnetwerk van Burlington Northern is gebouwd met oude dollars en de onderhoudskosten zijn zeer miniem. Indien inflatie straks de kop opsteekt, kan Buffett gewoon de vervoerstarieven optrekken en hij zit goed. De ideale hedge?

In een interview met CNBC geeft hij het tussen de regels ook toe: “Wanneer je het soort medicijn toendient dat wij hebben toegediend, dan kan je allerlei soorten neveneffecten krijgen. En weten dat deze ongeziene neveneffecten slecht zullen zijn voor cash. Ik heb veel liever operationele activa dan cash in een periode die later tot inflatie zal leiden”.

Voila, daar heb je het. De echte reden waarom Buffett zijn geld steekt in een spoorwegmaatschappij.

Wat is er goed aan een bankfaillissement? (deel 4)

Samenvatting: Wanneer een bank failliet gaat worden de resterende activa door de curator terug verdeeld onder de spaarders. Zo kunnen spaarders op zoek gaan naar een betere bankier die meer verstand heeft van goed beleggen. Zolang de verlieslatende bank gered wordt kan het nog meer schade aanrichten en nog meer kapitaal vernietigen van de spaarders.