Uit een rapport van The World Gold Council blijkt dat er wel degelijk een verband bestaat tussen de geldhoeveelheid en de impact op goud. Een verandering van de geldhoeveelheid in Amerika verhoudt zich tot de goudprijs van 1 op 0,9, in Europa en India is dit 1 op 0,7 en 0,5. Met andere woorden, stijgt de geldhoeveelheid met 1 %, stijgt de goudprijs in dollar met 0,9 %, in euro met 0,7% en in roepie met 0,5%. Er is een vertragingseffect op de goudprijs van 6 maanden.

Hoe meer geld er geprint wordt, hoe hoger goud zal stijgen. Met een bubbel heeft dat niets te maken. Onderstaande grafiek geeft dat mooi weer. Hier wordt de goudprijs afgezet ten opzichte van de groeiende schulden. De laatste jaren gaan die twee hand in hand.

Om goud een rol van betekenis te laten spelen in het monetaire systeem, moet de verhouding tussen financiële activa en goud terug in evenwicht komen. Zoals te zien op onderstaande grafiek, is de verhouding momenteel totaal uit evenwicht.

Om de balans tussen goud en geldhoeveelheid te herstellen moet de goudprijs fors hoger of de geldhoeveelheid fors lagen, of een combinatie van de 2. En er is niet genoeg goud om de geldhoeveelheid bij te benen.

Dat de geldpers aan staat, is niet moeilijk te bewijzen. De geldhoeveelheid in Amerika is sinds de laatste recessie met $ 1,8 biljoen gestegen.

Maar de banken lenen dit geld niet uit. Door het fractioneel bankieren, kunnen de banken deze geldhoeveelheid zelfs tot een veelvoud uitlenen. Indien dit zou gebeuren, zal dit rampzalige gevolgen hebben voor de inflatie. Maar het is niet omdat de banken over geld beschikken, dat ze geld uitlenen. Banken lenen tegenwoordig alleen geld uit aan kredietwaardige klanten. Dat de geldcreatie weinig effect heeft, bewijzen volgende data:

Leningen gedeeld door basis geldhoeveelheid daalde van 8 in 2007 naar minder dan 3 in 2011.

Leningen gedeeld door bbp daalde ook de laatste 4 jaar

Leningen gedeeld door private bbp daalde nog sterker de laatste 4 jaar

M 2 omloopsnelheid: bbp gedeeld door M 2 geldhoeveelheid daalde eveneens sterk

Van de $ 1,8 biljoen staat er momenteel $ 1,6 biljoen terug op de balans van de FED uit aan 0,25 % intrest. Dit levert de banken jaarlijks $ 4 miljard op, zonder dat ze er ook maar iets voor moeten doen. Dit bewijst voldoende dat er gewoon niet genoeg vraag is naar geld voor de banken om uit te lenen.

De totale kredietmarkt is groter dan $ 50 biljoen. Van de $ 1,8 biljoen extra liquiditeit, staat er $ 1,6 biljoen geparkeerd bij de FED. De overblijvende $ 0,2 biljoen zal dus niet leiden naar hyperinflatie in Amerika.

Hyperinflatie is een politiek fenomeen (verlies aan vertrouwen in de munt) en geen monetair. Maar Amerika zal ooit in een Europees scenario terecht komen als er niet snel iets veranderd.

Via Global Economic Analysis

Je hebt je aandelen van de hand gedaan … je obligaties gedumpt en een flinke portie goud in portefeuille.

We zijn weken, hoogstens enkele maanden, verwijderd van een fatale klap. Het is nog niet te laat om mijn waarschuwingen serieus te nemen. Maar veel tijd rest je waarschijnlijk niet meer!

De signalen dat deze crisis een nieuwe fase ingaat, zijn niet langer te negeren.

SIGNAAL #1: De geldhoeveelheid in de meest ruime betekenis (M3-cijfers), daalt nu tegen hetzelfde tempo dan tijdens de Grote Depressie. Helemaal verontrustend is dat de daling momentum lijkt te winnen.

Ondanks 0%-financieringen door centrale banken … ondanks de meest omvangrijke herstelplannen … en ondanks massale bail-outs voor de banksector, is de kredietmarkt op sterven na dood.

SIGNAAL #2: De voorlopende indicatoren wijzen op een nieuwe recessie. De voorlopende indicator die wekelijks wordt gepubliceerd door Economic Cycle Research Institute voorspelt niet veel goeds.

Deze indicator verzwakt sinds begin dit jaar. De cijfers van de voorbije weken tonen aan dat een recessie nu bijna onvermijdbaar is geworden. De indicator gaat zelfs harder achteruit dan in 2007 of 2008.

Zoals gezegd: dit voorspelt niet veel goeds!

SIGNAAL #3: De Amerikaanse huizenmarkt zakt opnieuw in mekaar. Nu de stimuleringsprogramma’s voor de huizenmarkt uitdoven, beginnen de prijzen opnieuw te dalen.

Zonder duidelijke overheidssteun is simpelweg niemand bereid om een huis te kopen.

Bovendien lossen steeds minder Amerikanen hun lening af. Banken in de VS kunnen enkel het huis aanslaan, en niet de persoonlijke bezittingen. Heel wat Amerikanen kiezen er dan ook voor om letterlijk weg te lopen van hun huis en hun bank de sleutels toe te sturen.

Op die manier zijn ze in één klap verlost van moordende hypotheekaflossingen. Vaak kunnen ze voor een fractie van de aflossing een gelijkaardig huis huren.

Bovendien verliezen 1,2 miljoen Amerikanen eind deze maand hun werkloosheidsuitkering. Laten we zeggen dat dit niet meteen een stimulans is voor de huizenmarkt.

Zo, daar heb je het. Drie belangrijke signalen die je alles vertellen wat je moet weten om je aandelen alsnog van de hand te doen.

We krijgen een herhaling van hetgeen zich afspeelde in 2008. Misschien zelfs erger. Indertijd kon de overheid vrij makkelijk interveniëren of voor bail-outs zorgen.

Dat is vandaag wel even anders. Ik zie niet in hoe landen die zelf failliet dreigen te gaan, nog stimuleringsmaatregelen kunnen nemen. We naderen een Lehman-moment. Iedereen staat er nu alleen voor. Gedaan met de hand uit te steken naar de overheid.