Jim Rogers deed gisteren enkele opmerkelijke uitspraken omtrent de huidige crisis in Griekenland. Hij is van mening dat Europa de Grieken beter in faling kan laten gaan, dan ze te bedienen met een bail-out. Dat zou beter zijn voor de Grieken, Europa en de euro.
Iets verder op betrap ik Jim er zelfs op dat hij euro’s heeft gekocht, en er dus al vanuit gaat dat er een faillisement van Griekenland komt! Jim Rogers blijft dus naar goede gewoonte weer de contraire belegger in het veld.
De muziek is al lang gestopt met spelen maar de meeste beleggers dansen nog gretig door. Liefst nog met een fles champagne in de hand.
Op hetzelfde moment dat ze zich afvragen of Griekenland de schulden kan blijven betalen, menen ze nog monsterwinsten te realiseren met het aandeel van de dag.
De beleggersgemeenschap is bijzonder optimistisch en ziet de toekomst stralend tegemoet. De crisis is voorbij en aandelen kunnen alleen maar stijgen! Je zou bijna vergeten dat de aandelenmarkten hen al twaalf jaar lang de éne teleurstelling na de andere hebben gebracht.
We weten hoe dit eindigt. Wanneer ook dit herstel op niet meer gebaseerd blijkt dan ijdele hoop, vrees ik voor een gigantische kater.
Als ik de voorbije jaren echter iets geleerd heb, dan is het dat ik enkel kan helpen wie geholpen wil worden. Beleggers zijn nu éénmaal kuddedieren die zich veilig voelen in groep. Ook al betekent dit dat de kudde met grote snelheid de afgrond nadert.
Maar wat is dan het alternatief indien je een degelijke rendement wil op je beleggingen?
Kijk, je kan alleen juiste antwoorden krijgen indien je begint met de juiste vragen te stellen. Wie vandaag nog denkt dat hij absoluut rendementen moet nastreven terwijl het hele systeem zo in mekaar dreigt te donderen, zal hier niet heelhuids uitkomen.
De vraag is nu even niet hoe je je vermogen zo snel mogelijk laat aangroeien. Vraag je beter af hoe je het geld dat je bezit in veiligheid brengt vooraleer deze depressie je kapitaal verder opvreet!
En dat bekent inderdaad beleggen in cash (euro’s of dollars) waar je amper rente krijgt. Of zelfs helemaal geen rente indien je kiest voor goud.
Wat is het alternatief? Aandelen kopen van bedrijven die hun winsten zien verdampen? Langlopende staatsobligaties in portefeuille nemen die 5% rente bieden terwijl je in onzekerheid blijft of de overheid je later wel kan terugbetalen? Of misschien investeren in duur vastgoed?
Philipp Bagus, Duitse professor Oostenrijkse economie aan de Rey Carlos universiteit in Madrid, die in september onze gast was op de Rothbard Zomeruniversiteit, werd recentelijk geïnterviewd door Stephan Molyneux. De podcast ging over hoe de Europese Centrale Bank Griekenland al een tijdlang aan het “redden” is door Griekse staatsobligaties als onderpand voor nieuw uitgeschreven leningen te aanvaarden, over de mogelijke toekomstscenario’s voor Griekenland en Europa, en over het ineenklappen van de euro. Ideaal voer voor uw ipod!
Zeer interessant gesprek. Het werd me duidelijk dat de politieke spanning binnen Europa de komende jaren alleen maar zal toenemen. Het monopolie van de Europese Centrale Bank zorgt er immers voor dat zgn. fiscaal onverantwoordelijke landen (PIGS) op de kap kunnen leven van fiscaal meer verantwoordelijke landen (bv. Duitsland). Aan de andere kant zijn de sterkere landen ook erg kwetsbaar: hun banken hebben gigantische schulden openstaan die ze willen terugbetaald zien van de PIGS landen, en als ze toch zouden toelaten dat de EU aanzienlijk inkrimpt (door de slechte leerlingen letterlijk uit de groep te gooien) zal misschien nog duidelijker worden dat de keizer geen kleren aanheeft, m.a.w. dat de euro in feite helemaal geen sterke, investeringswaardige munt is, maar gewoon bankpapier zoals er zoveel bestaat in de wereld, uitgegeven door een aantal overheden die zelf kreunen onder de schulden opgebouwd door hun decennia-lang uitgevoerde “welvaarts”-programma’s.
Ik keek gisterenavond met de nodige verbazing naar Nova/ Den Haag Vandaag op de Nederlandse omroep Ned2. Daar zag/hoorde ik ex-minister van Financiën Wouter Bos met de nodige trots uitspraken doen dat Nederland behoort tot de meest kredietwaardige landen van Europa. Op een matige economie en wankele huizenmarkt na, kan ik meneer Bos daar wel in volgen.
Maar wat me verbaasde was dat hij Nederland vermeldde, samen met Duitsland en … Frankrijk?! Eerst en vooral ligt de Franse staatsschuld (80%) een pak hoger dan die van Nederland (60%). Maar wie even terugkijkt naar mijn eerdere blog “Vergeet Griekenland; Spanje is de olifant in de Europese porseleinkast”, zal vaststellen dat de tekorten van Frankrijk tevens schrikbarend hoog zijn met 8,3%! En de Franse economie is, op Duitsland na, de grootste economische macht binnen de Europese Unie.
Ik ben nog wat dieper gaan graven en kwam er tevens achter dat het probleem ‘Griekenland’ wel eens de nodige bijwerkingen kan gaan krijgen voor Frankrijk. Via een document van de BIS (Bank for International Settlements) blijkt dat de Griekse schuld, zo’n 120 miljard euro, hoofdzakelijk verspreid is over Duitse en Franse banken. Maar de hoofdbrok, 73 milard euro (!), staat op de Franse bankbalansen geparkeerd. Barclays Capital analist Huw Worthington noemt het probleem ‘a bit trickier’ voor de Fransen, wat nogal licht uitgedrukt is. Zie hier het Europese systeemrisico…
Maar wat me verbaasde was dat hij Nederland vermeldde, samen met Duitsland en … Frankrijk?! Eerst en vooral ligt de Franse staatsschuld (80%) een pak hoger dan die van Nederland (60%). Maar wie even terugkijkt naar mijn eerdere blog