Verschillende economen zijn het er over eens, we komen niet in een recessie terecht, maar in een regelrecht depressie. De Europese schuldencrisis, de Amerikaanse schuldenberg, de oplopende werkloosheid, de besluiteloosheid van de regeringen, het failliete bankensysteem,… het zijn allemaal ingrediënten die ervoor zorgen dat we niet alleen in een nieuwe recessie komen, maar die ervoor zullen zorgen dat we er ook lange tijd zullen blijven. Met andere woorden: Depressie.

- Albert Edwards van Societé Generale heeft het over een nieuwe Ice Age door de schuldenafbouw bij de gezinnen, lage groei en deflatie.

- Nouriel Roubini zegt dat er een grote kans bestaan op een herhaling van de depressie zoals in de jaren 1930.

- Stephen King vans HSBC zegt dat een implosie van het Europese banksysteem kan leiden tot een nieuwe “Great Depression”.

Hoe komen deze economen tot hun besluit:

- Fraude is een van de grote oorzaken van een depressie. Tot op de dag van vandaag wordt er niets gedaan om de fraude de wereld uit te helpen.

- De economie kan zich niet herstellen zolang er insolvabele banken blijven bestaan. De regeringen doen er tegenwoordig alles aan om deze banken groter en nog meer insolvabel te maken.

- Teveel schulden leiden tot depressie. Vandaag worden schulden bestreden met meer schulden.

- …

De toekomst van het gele edelmetaal ziet er dus op zijn zachtst uitgedrukt redelijk positief uit, zoals we in deel 1 en deel 2 van dit artikel al aantoonden. Hoe kunnen we nu van de verdere verhoopte stijging in waarde best profiteren? 

Voor we daar tot in detail op verder gaan, moet u zich eerst afvragen waarom u goud zou willen bezitten of er iets in zou willen doen. Dat is heel belangrijk omdat pas daarna duidelijk kan zijn hoe u het beste kunt beleggen in goud. Fysiek goud bezitten is heel iets anders dan speculeren in derivaten (afgeleide producten) met als onderliggende waarde goud. Wat is uw specifieke doel met goud?

Zekerheid in onzekere tijden

Als het u te doen is om veiligheid in onzekere tijden, om een alternatief voor de euro en de dollar als bescherming tegen hyperinflatie die de kop kan opsteken, dan moet u vooral kiezen voor fysiek goud. Goud waar u, op welke wijze dan ook, bij kunt als de crisis in alle hevigheid uitbreekt. 

Inspelen op een snelle koersstijging

Met fysiek goud kunt u beter niet inspelen op een snelle stijging van het goud, puur vanwege die snelle stijging. Immers is fysiek goud daar minder geschikt voor. Juist voor het inspelen op een snelle waardeverandering zijn derivaten in het leven geroepen. 

Beleggen in een Producerende Goudmijn

Als u positief denkt over goud, maar u heeft geen behoefte aan eigen goud en u wilt ook niet te risicovol speculeren, dan kunt u uiteraard ook een belang nemen in een (winstgevende) producerende goudmijn. 

Beleggen in Goudzoekers

Ziet u juist veel in goud en u heeft de hoop dat er op een bepaalde plek in de bodem wel eens veel van het goed gevonden kan worden, dan is het beleggen in een goudzoekersbedrijf te overwegen. Als ze goud vinden en dat goud is ook daadwerkelijk tegen een redelijke prijs boven de grond te halen, dan kan zo’n investering letterlijk een goudmijn worden. 

In Australië bestaat echter het gezegde “Een goudmijn is een gat in de grond met een leugenaar er boven”. Te vaak blijkt er wel wat goud aanwezig te zijn maar de winning is te kostbaar, of het zoeken heeft al zoveel geld gekost dat er geen geld meer voor de winning is. Het bedrijf gaat over kop en een ander gaat tegen een bodemprijs met de opbrengst lopen. 

Voor alle vormen van in goud beleggen valt wat te zeggen. Het is maar net wat uw visie en situatie is. Niets is dus ‘fout’. Zo werkt dat nu eenmaal niet. Wel moet u zich terdege afvragen wat voor u in uw situatie het meest geschikt is. Wilt u investeren, speculeren of zelfs alleen maar gokken?

We zullen in de hoofdstukken hierna de vier afzonderlijke thema’s uitvoeriger bespreken. 

Zekerheid in onzekere tijden 

We willen hier niet tot in detail nog eens de revue laten passeren hoeveel dollars en euro’s er in de crisis bij zijn gekomen, maar we willen volstaan met te constateren dat er, om de banken te redden, honderden, zo niet duizenden miljarden dollars en euro’s bij zijn gekomen. Op die manier konden de banken gered worden, want die banken hadden posities in de markt ingenomen die ze niet meer konden afdekken. Als de banken gevallen waren, dan waren vervolgens ook de bedrijven en particulieren gevallen die geld hadden uitstaan bij die banken. Pensioenfondsen en verzekeraars dachten afgedekt te zijn, maar hun bezittingen waren niet veel meer dan lucht in de lege kluizen van de banken. Die lucht is nu vervangen door verzonnen geld. U ziet, de crisis is al bijna opgelost… 

De vraag is nu, wat er in de plaats moet gaan komen voor het verzonnen geld. Iemand wordt toch een keer wakker en denkt : wat is dat nu eigenlijk voor waarde? 

Stel even, u heeft 1000 euro. U kan daarmee een bepaalde hoeveelheid goederen en eten kopen. Nu verzint de bank er 1000 euro bij. In de economie is nu ineens 2000 euro aanwezig, maar de hoeveelheid goederen en eten is hetzelfde gebleven. Grote kans natuurlijk dat u uiteindelijk dubbel zo veel moet gaan betalen voor die goederen en het eten. Immers, er is geld zat aanwezig. U heeft echter zelf slechts 1000 euro in bezit. Uw koopkracht gaat op termijn met 50% omlaag omdat de bank er 1000 euro bij heeft verzonnen en die 1000 euro in de economie heeft gebracht. 

Dat is inflatie. Dat is dus wat we de aankomende jaren tegemoet kunnen gaan zien als die verzonnen miljarden niet snel weer uit de economie worden gehaald. 

China heeft voor 2000 miljard dollar aan Amerikaanse staatsobligaties in de kluizen liggen. Nu Amerika er duizenden miljarden bij heeft verzonnen, begint China zich zorgen te maken. Die dollars in de vorm van staatsobligaties, die worden snel minder waard. De rente op die obligaties wordt betaald met verzonnen dollars. China krijgt dus steeds meer dollars, maar die dollars verwateren het al bestaande bezit.

Daarbij is Amerika niet meer in staat om de schulden met ‘echt geld’ af te lossen. China weet dus al dat het nepgeld gaat krijgen. Dat is dan ook de reden dat China de laatste jaren goud aan het opkopen is. Ze willen zo snel mogelijk zoveel mogelijk dollars omwisselen in goud en andere vaste waarden, voordat de rest van de wereld die stap durft te nemen. 

Hoe groot schat u de kans in dat heel het dollarsysteem binnen afzienbare tijd, zeg binnen tien jaar, in elkaar klapt? 

Ik ben er van overtuigd dat er nu al aan oplossingen gewerkt wordt. Het omzetten van de dollar in bijvoorbeeld een munt als de Amero (of welke andere naam er maar aan gegeven gaat worden) is een mogelijkheid. Immers, na de dollar zal er in Amerika een andere munt moeten komen. Hoe die ook heet, die nieuwe munt wordt verkregen door oude munten in te leveren. Bijvoorbeeld 1 nieuwe munt tegenover 4 oude. In dat geval heeft de staat Amerika in één klap driekwart van haar schulden weggewerkt… Je zal maar dollars aanhouden, dan ben je in één klap drie kwart van je geld kwijt. Het is echter wel de oplossing voor Amerika, want reëel gezien is dat land niet meer in staat zijn uitstaande schulden bij andere landen af te lossen. 

Nu krijgen we ook wel eens vragen over de koppeling van goud en de dollar. Als de dollar in elkaar klapt en wordt vervangen door bijvoorbeeld de Amero, is dan goud ook niet ineens drie kwart minder waard? Ik denk van niet. Immers wordt goud wel in dollars verhandeld, maar we weten donders goed hoeveel goederen je er van kunt kopen. Goud is dus ook zoveel euro, maar ook zoveel olie of zoveel graan waard. Goud kan je dus voor van alles inwisselen, terwijl de dollar in dat geval keihard maar voor één ding is in te wisselen, namelijk Amero’s die heel ongunstig van prijs zullen zijn. De dollar kan van de ene op de andere dag niet meer bestaan, terwijl goud er altijd zal zijn. Dat gegeven moet u niet uit het oog verliezen. 

Daarom ben ik een groot voorstander van het aanhouden van fysiek goud.

Wat mij betreft is goud dan een bescherming tegen economisch slechte tijden, waarbij dan ook nog geldt dat op de munt waarin men onderling handel drijft niet meer blindelings vertrouwd kan worden. Analisten en beleggers die stellen dat goud in de periode 1980 tot 2000 oninteressant was hebben gelijk ! Toen was er namelijk geen sprake van een economisch dramatische tijd in combinatie met een munt die niet langer 100% vertrouwd kan worden. Fysiek goud is dan ook geen weg naar enorme rijkdom, het is een bescherming tegen het verliézen van uw rijkdom. 

Het is belangrijk u het volgende te realiseren : 

Nadat begin jaren zeventig de wereldmunten volkomen losgemaakt waren van goud, is er vanuit de centrale banken een beleid gevoerd dat de hang naar goud volledig moest doen verdwijnen. We gingen immers met fiat geld verder en dan kan je het niet hebben dat munten op basis van goud en fysiek goud zelf interessant blijven. Dat zou het vertrouwen in de fiat munten maar ondermijnen. Jarenlang hebben daarom centrale banken er alles aan gedaan om het bezit van goud te ontmoedigen. Daar gingen ze heel ver in, onder andere door goud uit te lenen aan gelieerde partijen die short wilden gaan. Hoe verder de goudprijs zou dalen, des te meer winst maakten de shorters.

Verder gingen de centrale banken goud verkopen toen de economie na de Internetcrisis van het jaar 2000 op haar gezicht leek te gaan. Tegen wat we nu weten en toen al verwachtten, ‘bodemprijzen’, werden onder andere door de Nederlandse en Engelse centrale Bank tonnen goud verkocht. Dit was achteraf gezien de duurste blunder die de ministers Zalm en Brown in hun tijd als ministers van financiën hebben veroorzaakt. 

Men deed er vanuit de centrale banken echter alles aan om fiat geld populair te houden, want wie het geld in zijn macht heeft, heeft de macht over de economie. Als goud het nieuwe geld wordt, dan heeft de centrale bank plots geen macht meer. Immers met goud als valuta kan je geen inflatie veroorzaken. Juist door af en toe inflatie bewust te veroorzaken kan de centrale bank de rekening even bij het volk leggen. Die kunnen dan door geldontwaarding de rekeningen betalen die de staat en de centrale bank veroorzaakt hebben. Die enorme manipulatie van de goudprijs duurde voort tot in 2002. Vanaf dat moment kon het spel niet meer volgehouden worden. Langzaam maar zeker steeg de goudprijs van $230 naar uiteindelijk 1542 dollar per ounce.  

De vraag is nu: is goud meer waard geworden, of de dollar minder waard? 

Immers, de dollar van nu is niet meer de dollar van begin jaren zeventig. Als we het corrigeren voor inflatie, dan zou goud waarschijnlijk al boven de $2100 moeten staan. 

Het is niet voor niets dat veel tegenstanders van goud stellen dat het rendement van goud enorm is tegengevallen. Het klopt volledig. Zou echter het financieel bestel in elkaar storten, dan kan de rol van goud wel weer eens worden de rol die het eerder had, namelijk als basis voor heel het muntstelsel. Als dat gaat gebeuren, dan zal de prijs van goud héél flink stijgen. 

Inwoners van Argentinië realiseren zich de waarde van goud maar al te goed. Hun munt ging in de jaren negentig meerdere keren volledig onderuit. Er was zelfs een moment dat de regering alle bankrekeningen confisqueerde. Wie echter goud in de kluis thuis had liggen, die haalde simpelweg met dat goud bij ‘de bank om de hoek’ buitenlandse valuta op, en die kon op dat moment met de Amerikaanse dollar in de hand alles kopen. Er was geen gebrek aan spullen in Argentinië, er was een gebrek aan vertrouwen in de eigen munt. Je kon dus door hyperinflatie niets meer in de Argentijnse munt kopen, maar in dollars en goud was alles nog gewoon tegen wereldmarkt prijzen te koop. Wat je moest hebben was : of buitenlandse valuta die je kon inwisselen (die buitenlandse valuta moest dan wel op een buitenlandse bank staan of cash in je hand liggen); of je moest goud hebben dat je kon verkopen. DAN pas herken je de waarde van goud. Het is dan niet een bepaalde hoeveelheid dollars waard, het is gewoon je overleven waard. 

Zou dus in Amerika en Europa de hyperinflatie of deflatie toestaan, dan is het kunnen verkopen van goud heel erg belangrijk. 

In Argentinië en in zoveel landen, streken en werelddelen in het verre verleden en recente verleden bleek goud levensreddend te zijn in tijden van grote rampspoed. Voor ons verwende West- Europeanen is het vrijwel onmogelijk ons dat voor te stellen, maar slechts 65 jaar geleden was goud in heel Europa goed genoeg om vervolging te ontlopen en voedsel te krijgen. Menige boer is de oorlog flink rijker uitgekomen vanwege de Hongerwinter, toen stedelingen maar wat graag hun ringen en andere sieraden kwamen inwisselen voor aardappelen en fruit en vlees. Menig onderduiker betaalde het verblijf op het onderduikadres met het familiegoud. Als u dus goud koopt, dan maakt het nogal wat uit met welk doel u dat doet. Slechts één mensenleven geleden was de situatie in Europa totaal anders dan dat ze nu is. Wat kunnen we toch snel vergeten… 

Komen die slechte tijdens zoals tijdens de Tweede Wereldoorlog, of daarvoor de Grote Depressie, ooit nog weer terug? Als u daar zorgen over hebt, dan zult u zeker wat cash goud in de buurt willen hebben. 

Hoe en waar legt u dat goud nu neer ? 

Goud in de bankkluis 

De reguliere banken kunnen daar niet zo veel meer mee. ABNAMRO heeft een paar jaar geleden een goudrekening mogelijk gemaakt. De bank beloofde plechtig dat ze het goud zelf in de kluis zou leggen. Ik ga niet beweren dat ABNAMRO gejokt heeft, maar ze hebben nooit ook maar enig bewijs van dat goud in die kluis aangedragen. Gezien de andere zaken waar reguliere banken in het algemeen over gejokt hebben, neem ik die belofte van ABNAMRO dus met een paar kilo zout.

Goud in de goudrekening van een specifieke goudbank 

Er is wel een aantal bedrijven dat fysiek goud in een bankrekening aanbiedt. Ze zijn er speciaal voor opgezet en geven wel het bewijs dat ze daadwerkelijk goud in de kluis hebben liggen. Uiteraard is de opslag en het eigendomsrecht bij de goede aanbieders ook netjes geregeld. Zou de bank zelf dus failliet gaan, dan moet uiteraard het goud terug naar de eigenaren en niet naar de schuldeisers van de bank. Ik ken twee aanbieders die dat heel netjes geregeld hebben. Het zijn de Engelstalige aanbieders genaamd GOLDMONEY en BULLIONVAULT.

Goud in eigen huis 

Een alternatief voor ‘bij een bank in de kluis leggen’ is natuurlijk het zelf in huis halen. Houd u er in dat geval rekening mee dat u een heel andere goudprijs zult betalen. Immers, dat goud moet u toegezonden worden, het moet worden verpakt, verzekerd etc. Veel aanbieders van gouden munten en baren houden er een opslag van tenminste 20 % op na. Vaak is de opslag nog veel hoger. Het is dus zeker leuk om wat thuis te hebben liggen, maar het kost ook veel. Daarnaast is goud in huis gevaarlijk in verband met de mogelijkheid van een inbraak. Recent werd bij iemand de ingemetselde kluis toch meegenomen omdat ze simpelweg heel de muur met grof geweld afbraken. Zeker voor wie vrijstaand woont met een grote tuin er omheen is het gevaar aanwezig dat eenmaal binnen, ze werkelijk alles kunnen doen.

Onverstandig is het niet om ‘handgoud’ te hebben, maar hou het, als u geen fantastische kluis binnenshuis heeft, bij een paar munten. Genoeg om even te kunnen eten en de bank te kunnen halen om de rest van het kapitaal op te halen.

Inspelen op een snelle koersstijging 

In feite is dit niet anders dan inspelen op de snelle waardeverandering van welke goed dan ook. Er zijn derivaten met werkelijk van alles aan onderliggende waarde. Zo bestaan er bijvoorbeeld specifiek Turbo’s op goud, waarmee u in versneld tempo profijt kunt trekken van een stijgende goudprijs, maar denkt u er aan, daar zit een ingebouwde stop-loss aan vast. Door de koersschommelingen over korte perioden is het dus een riskant instrument, want u kunt uitgestopt worden en dan is uw investering verloren.

Dit artikel zal verder niet ingaan op de mogelijkheden die er zijn om op een snelle koersstijging van goud in te spelen. Dat is puur speculeren en hoewel ik van mening ben dat goud prachtige vooruitzichten heeft, is het inspelen op een korte termijn beweging niet iets dat je aan de man en vrouw in de straat kunt aanbevelen.

Beleggen in een Producerende Goudmijn 

Sterker nog, liefst beleggen in een WINSTGEVENDE producerende goudmijn. Heel belangrijk, want bedrijven die op een goudprijs van meer dan 1200 dollar nog altijd niet in staat zijn om winstgevend te produceren, die gaan het niet redden. Water en energie worden duurder en duurder. Vergunningen en belastingen gaan ook alleen maar in prijs omhoog en de kosten om de omgeving later weer in de originele staat terug te brengen, een milieu eis die steeds vaker gesteld wordt, lopen ook enorm op. Het is dus echt belangrijk te zoeken naar producerende bedrijven die ook serieus winst maken. Ik ga u een kort overzicht geven van enkele bekende grote mijnen en hun productie op jaarbasis. Dit is overigens geen statisch gegeven; immers, productie kan mee of tegen vallen. 

Barrick Gold is de grootste producent ter wereld met 8.743.000 ounces per jaar. Het is ook vanuit beurswaarde de grootste producent ter wereld. Goldcorp is met een productie van 1.693.000 tweede en u ziet hoe enorm het verschil tussen deze twee is. Ook qua beurswaarde is deze onderneming de nummer 2 van de wereld.

Newmont Mining is qua beurswaarde de nummer drie, maar ik heb geen actuele productiecijfers.

Newcrest Mining is qua beurswaarde nummer vier, maar ook hier geen productiecijfers.

Kinross Gold is de nummer 5 met een productie van 1.417.000 ounces per jaar. Opvallende grote producent is overigens Centerra Gold, dat een notering in Toronto heeft. Met haar beurswaarde van 114.823.000 dollar en haar productie van 53.458.000 valt op dat de beurswaarde per geproduceerde ounce vrij laag ligt. Daar zijn meerdere redenen voor. Zo is deze onderneming bijvoorbeeld actief in Mongolië, en land dat niet makkelijk bereikbaar is. Recent heeft er in Mongolië een staking in hun Boroo mijn plaatsgevonden waardoor de productie aldaar volkomen stil is komen te liggen. De licentie van Centerra is op dat moment ook door de Mongoolse regering ingetrokken. Zo ziet u maar, die relatieve goedkoopheid, die heeft vrijwel altijd ergens een reden. De Mongoolse regering en de werknemers in Mongolië zijn in zekere zin geen betrouwbare partners gebleken. Een andere relatief grote producent is Northgate Minerals, dat ook in Toronto op de beurs staat. Wat we hier zien, is dat de directie er in één keer drie nieuwe leden bij heeft gekregen. Verder produceren ze wel relatief veel, maar ook tegen hoge kosten. Hun productiekosten per ounce liggen op $396 per ounce. Naar verwachting gaan ze overigens in 2010 wel 33 % meer productie leveren dan in 2008. De productiekosten gaan al wel omlaag, maar uiteindelijk is het zo dat deze onderneming momenteel nog geen winst maakt. Zelfs een goudprijs van $ 1542 is voor hen onvoldoende om nu winst te maken. Een interessant bedrijf, maar pas als ze daadwerkelijk winst maken.

Beleggen in Goudzoekers

U moet weten dat goudzoekers-aandelen vooral te vinden zijn in pennystock aandelen. Pennystock aandelen hebben op zich al een extra risico en de kans is dan ook groot dat zo’n initiatief uiteindelijk failliet gaat. Zo af en toe valt echter de hoofdprijs en dat maakt dat heel veel beleggers zich toch steeds weer laten verleiden tot een belegging in zulke vaak prille ondernemingen. Ik kan u zeggen : het is meestal niet verstandig om hierin te beleggen. 

Het grote gevaar bij goudzoekers is het feit dat het geld wel eens sneller op kan raken dan dat ze uiteindelijk echt goud in handen hebben. De meeste juniors beogen daarom niet zozeer om zelf uiteindelijk een producerende mijn op te zetten, maar hopen hun vondst voor veel geld te kunnen verkopen aan een grote speler wiens core business het is om producerende mijnen op te zetten. De prijs is dan veel geld ineens, of minder geld ineens en daarbij royalty’s vanuit de toekomstige productie. Hoe dan ook, u moet veel geduld kunnen opbrengen. Hoewel tipgevers graag willen doen geloven dat het ‘morgen’ al zover kan zijn, is de realiteit dat het altijd jaren langer dan verwacht duurt.  

Het gevaar bij pennystocks is groot dat de koers enorme schommelingen laat zien vanuit een stukje marktmanipulatie. Het bedrijf laat het mooier lijken dan het is omdat ze nieuwe aandelen willen uitzetten, of een tipgever komt met een dergelijk klein aandeel omdat hij dan zelf winst kan nemen wanneer de lezers en degenen die de lezers volgen – want beleggers hollen elkaar graag achterna – de aandelen gaan kopen. De beruchte pump and dump methode. Laat u op deze manier niet foppen! 

Tot slot ga ik een aantal termen uit de goudwereld verklaren die nog niet aan bod zijn gekomen : 

Goudcertificaten zijn eigendomsbewijzen van fysiek goud. De Perth Mint is hiervan wel de bekendste. Uw goud wordt ofwel op naam en nummer bijgehouden of in zogenaamd pools (spreek uit “poels”). Het Australische Perth Mint wordt door de overheid gesteund en bezit trouwens een AAA-rating van Standard and Poor’s en Moody’s, de twee grote ratingagentschappen. 

Digitaal goud of e-goud : voorbeelden daarvan zijn de eerder genoemde GoldMoney en Bullionvault. In dit wereldje opereren naar het schijnt ook minder scrupuleuze bedrijfjes en een en ander is ook niet door een overheid gereguleerd, dus houd u aan de grote namen. 

Goudtrackers : met deze instrumenten volgt u de goudprijs in USD ongeveer één op één. De grootste en meest bekende is GLD op de NYSE, de SPDR Gold Shares. 

Ik wens u nog veel succes bij al uw (goud)ondernemingen…

Opmerkelijk gegeven: in tegenstelling tot de meeste overige marktwaarnemers, verwacht Barton Biggs dat de Groeimarkten de depressie van het Westen kunnen overwinnen.

>>> www.slimbeleggen.net

Na de Bernanke-ideologie van ‘Print Baby Print’, volgt nu dan de Krugman-aanpak: ‘Spend Baby Spend’… logisch, toch?!

>>> Slim Beleggen

Hebben de machthebbers ons dan werkelijk behoed voor een nieuwe Grote Depressie zoals Ben Bernanke ons graag wil laten geloven?

Het vertrouwen dat de burger vandaag heeft in de overheid zal echter van korte duur zijn. Wie kijkt naar de onderliggende cijfers moet helaas toegeven dat de overheden net zo failliet zijn als het banksysteem dat ze proberen te redden.

De Verenigde Staten bijvoorbeeld realiseert dit jaar voor ongeveer $2.100 miljard aan inkomsten. Daar staan uitgaven van $3.600 miljard tegenover, hetgeen resulteert in een tekort van $1.500 miljard.

Het verschil moet gefinancierd worden met meer overheidsschulden. Deze schulden bedragen inmiddels $11.800 miljard.

Maar de Verenigde Staten hebben ook heel wat andere verplichtingen die je eigenlijk zo bij de uitstaande schulden mag rekenen. Ik heb het dan over de verplichtingen met betrekking tot de sociale zekerheid en Medicare.

Deze verplichtingen hebben een actuele waarde van respectievelijk $17.500 miljard en $89.300 miljard. Of anders gezegd, om in de toekomst aan deze verplichtingen te voldoen zou de VS vandaag reeds deze bedragen opzij moeten zetten.

Tellen we het allemaal bij mekaar op dan zitten we aan $118.600 miljard voor de totale schulden en verplichtingen van de Verenigde Staten.

En dit zou allemaal betaald worden met amper $2.100 miljard aan belastinginkomsten? Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te begrijpen dat er geen enkele manier is voor de VS om aan deze verplichtingen te voldoen.

Indien we een minimale interestvoet van 3% rekenen op de uitstaande schulden en verplichtingen, komen we aan $3.558 per jaar. Of bijna 2 keer zoveel dan de fiscale inkomsten!

Maar denk maar niet dat Obama de ernst van de situatie in ziet en de buikriem aanhaalt. Hij ijvert zelfs om de “health care benefits” sterk uit te breiden. De overheid pakt de rekening wel op.

Van besparen is geen sprake. Goldman Sachs rekende vorige week nog voor dat de begrotingstekorten in het komende decennium niet onder de $1000 miljard per jaar uitkomen.

Tekorten moeten natuurlijk gefinancierd worden. En hier knelt nu net het schoentje. Je kan je afvragen of er wel voldoende spaargeld in de wereld aanwezig is om de VS dergelijke bedragen te blijven lenen. En dan vooral omdat de grootste schuldeisers van de VS (China en Japan) het geld zelf goed kunnen gebruiken.

Je moet goed beseffen dat men eigenlijk vandaag de tekorten al niet meer geleend krijgt, vandaar dat Bernanke een wit konijn uit zijn hoek toverde: Quantative Easing.

De Federal Reserve print geld om het vervolgens te lenen aan de overheid. Het gebeurt nu nog een beetje via een omweg en het wordt uiteraard uitgelegd als een noodzakelijke maatregel om de economie te stimuleren met extra liquiditeiten.

Ik begrijp echt niet hoe we er allemaal beter van kunnen worden door geld te printen en de waarde van iedere dollar die circuleert onderuit te halen. Hier wordt enkel de overheid beter van.

Het grote gevaar is echter dat de Federal Reserve geld zal blijven printen om de tekorten te compenseren. Het is een scenario om ernstig rekening mee te houden, en dan vooral omdat er voor de overheid geen andere uitweg meer is.

Dit beleid maakt me doodsbang. De Amerikanen volgen het pad van Zimbabwe, alleen zal hyperinflatie in de VS ook andere landen meesleuren in een diep gat.

Peter Bernholz (Professor Economie in Basel) bestudeerde de 12 grootste periodes van hyperinflatie die de wereld kende en ontdekte dat het omslagpunt gebeurde wanneer de tekorten 40% bedroegen van de uitgaven.

Voor de Verenigde Staten zitten we precies daar. Het tekort van $1500 miljard bedraagt 41,7% van de $3.600 miljard aan uitgaven.

Het is uiteraard nog niet te laat om dit waanzinnige beleid bij te sturen en de apocalypse te vermijden, maar heel veel tijd is er niet meer.