John Mauldin had het in zijn vorige nieuwsbrief over Ierland. Ierland is ten onder gegaan doordat de overheid de schulden van de banken op zich heeft genomen om een implosie van de euro te voorkomen. Met de redding van Dexia en de staatswaarborg op de Bad Bank, kon ik me niet van de indruk ontdoen dat het Belgisch verhaal lijkt op dat van Ierland,…

And the Irish willingly took on the debt of banks that went bankrupt. If Anglo Irish Bank were a US institution, the equivalent debt would have been about $3.5-4 trillion (depending on the exchange rate). Can you imagine trying to get a bailout for ONE bank for that much? And in Ireland there were three of them (!), though the other two were somewhat smaller. The Irish government guaranteed the bank debt for ECB loans, which money then went to European banks that had loaned the Irish banks the money in the first place.

Daarbij las ik ook onderstaande met betrekking tot de sociale zekerheid in Ierland. Ook hier trof me de gelijkenis tussen België en Ierland,…

A labour senator has questioned the need for massive social welfare payments to many families after revealing yesterday that some are receiving €90,000 a year. Senator Jimmy Harte highlighted the case of one family who are being paid €1,763 per week. The family are doing nothing illegal but the system is wrong when a couple are able to receive €90,000 per year for doing nothing. I don’t think this sort of payment is acceptable in the good times, never mind the bad times we find ourselves in now…. There are married couples in this country with two good jobs, working very hard and are not receiving anything like this. As well as receiving €90,000, they will not have to pay property tax or water charges. That is just wrong.

John Mauldin, de man met de meeste lezers van een financiële nieuwsbrief, heeft zo zijn eigen mening over goud. Hij staat niet van de daken te schreeuwen dat je goud moet kopen, maar zijn visie over goud heeft wel degelijk de juiste inhoud.

Hier kan je een stukje lezen uit een van zijn nieuwsbrieven:

The question I am asked the most is some variant on “What do you think about gold?”

So, let me deal with that question here, as it has been a while. First, I do not think of gold as an investment. It is insurance for me. I buy a rather fixed amount of gold nearly every month, no matter the price. I hope the price of gold goes down, because that means I get more coins in the mail to go into the vault. Yes, I take delivery of my gold, and it is near me if I need it.

Lees het volledige artikel >>

John Mauldin vertelt in zijn laatste nieuwsbrief dat er voor Europa nog maar 2 mogelijke oplossingen zijn om uit de problemen te geraken.

Ofwel moeten de Duitsers (samen met de Nederlanders, de Finnen en de Fransen) akkoord gaan met de uitgifte van Eurobonds om de schulden van de Zuiderse landen te financieren. Ofwel moeten er massale afschrijvingen komen op de staatsobligaties van de Zuiderse landen. De banken moeten hun verliezen slikken zonder gered te worden door de desbetreffende overheden.

Het eerste scenario zal afhangen van de Duitse kiezer en het Duits gerecht. Als de Duitsers niet meer willen instaan voor de financiering van de Zuiderse schulden, kan Duitsland beslissen om uit de Eurozone te stappen. Dit zal echter niet zonder gevolgen zijn. Het Duits exportmodel zal serieus onder druk komen te staan aangezien beleggers massaal de nieuwe Duitse Mark zullen aanschaffen. Hierdoor zal de wisselkoers sterk stijgen ten opzichte van de euro waardoor goederen uit Duitsland fors duurder worden.

In het tweede scenario zullen de Zuiderse landen de eurozone verlaten. De Europese banken zullen massaal waardeverminderingen moet slikken. De schulden van de Zuiderse landen zijn echter in euro, terwijl hun nieuwe munt zal devalueren waardoor de schuldenberg nog groter wordt. Er zullen ook nog jarenlange rechtszaken uitgevochten worden.

Rock – Europe – Hard place!!

Ik was net John Mauldin’s nieuwbrief aan het lezen op mijn iPad maar kon het niet laten om enkele interessante feiten te posten.

De economische groei in de VS toont dramatische cijfers. Als dit een herstel is, dan wil je niet weten hoe een recessie eruit ziet. Neem nu de groei van de economie in het tweede kwartaal. De verwachting was een groei van 3,3%. Het uiteindelijke cijfer bedroeg slechts 1,3%. Auw!

Lees het volledige artikel »

Ik hoorde laatst iemand vertellen dat je achterblijft met drie verschillende meningen wanneer je twee economen een vraag stelt.

Maar dat lijkt deze keer toch niet het geval. Wanneer je goed luistert, is er eigenlijk niemand die echt rekening houdt met een double-dip voor de economie.

De algemene visie is dat de economie de bodem heeft gezien en dat we de komende jaren opnieuw economische groei zullen kennen. Hier en daar is er nog wel een pessimist die durft te stellen dat de groei niet al te hoog zal zijn, maar dan heb je het ook gehad.

Een nieuwe recessie is vandaag even onwaarschijnlijk als dalende huizenprijzen in 2007. Daar lijkt het wel op.

Persoonlijk zie ik het toch allemaal net even anders. Ik zie amper in hoe we een double-dip kunnen vermijden.

Het zogenaamde herstel van het voorbije jaar was niet meer dan het gevolg van massale overheidsinterventies. Maar hoe kan deze economie verder groeien nu de overheid overal in de wereld flink op de rem gaat staan?

De stimuleringsmaatregelen doven uit en moeten plaats maken voor besparingen in de meeste Europese landen. Maar wie de cijfers tegen het licht houdt, moet al snel vaststellen dat de aangekondigde besparingsplannen eerder aan de zuinige kant zijn.

In de meeste gevallen worden de uitgaven met amper enkele procenten teruggedrongen. Op deze manier probeert men de financiële markten te tonen dat men de budgetten niet uit de hand laat lopen.

Het zijn echter vrij beperkte toegevingen. De kans is groot dat de obligatiemarkten om grotere besparingen zullen vragen.

We zijn nog maar pas vertrokken in Europa. Maar het is tenminste al iets. Aan de andere kant van de oceaan praat men wel graag over besparingen, maar in concrete maatregelen resulteert het niet.

Alhoewel. Ik hoorde Meredith Whitney zeggen dat Amerikaanse staten tegen een tekort van $200 miljard aankijken en 2 miljoen banen moeten schrappen om het hoofd boven water te houden. Het is voor de eerste keer sinds de jaren vijftig dat de overheid het personeelsbestand uitdunt.

Maar ook hier gokken de meesten op een bail-out. Warren Buffett is er precies nogal gerust in. Hij maakt de volgende redenering: “hoe kan de regering deze staten niet financieel bijspringen wanneer ze wel de banken en de autofabrikanten ondersteund hebben?”. Misschien daarom dat Buffett een aantal van deze obligaties verzekerd heeft tegen default?

Maar goed, we zijn nu overal ter wereld aan het besparen en dat zet de economie onder druk. Zoveel is zeker.

En het stopt niet met besparingen alleen. Ook de belastingen zullen stijgen. Zelfs landen die nu reeds kampen met torenhoge belastingen – zoals België – menen dat er altijd nog ruimte is voor nog meer belastingen.

Nochtans zijn hogere belastingen nefast voor de economische groei van zodra een bepaalde drempel overschreden wordt. Over de hoogte van die drempel moeten we ons alvast geen zorgen meer maken. We zijn het optimale niveau ergens in de jaren vijftig al gepasseerd.

Hoe hoger het marginaal belastingtarief, hoe minder geneigd de burgers om extra te werken. Wie is nog bereid extra uren te kloppen wanneer deze inspanningen tegen pakweg 60% of 70% belast zullen worden?

Elio Di Rupo, waarschijnlijk de nieuwe premier van België, heeft er geen moeite mee om mensen die 200.000 euro per jaar verdienen tegen 75% te belasten. Dergelijke uitspraken zijn natuurlijk bedoeld voor eigen achterban. Hij verliest hiermee geen kiezers. Integendeel.

Het lijkt me echter geen manier om economische groei te creëren. Het is niet door de meest productieve mensen in een samenleving compleet te demotiveren dat je er gaat geraken.

Vooraleer ik afsluit, misschien nog een laatste argument om het double-dip scenario te onderstrepen? Ok dan.

Kijk eens naar de massale bedragen die de overheden moeten ophalen via het plaatsen van nieuwe obligaties? In de VS en Europa samen spreken we dan over duizenden miljarden euro’s. Ik dacht dat John Mauldin sprak over $5.000 miljard of zo.

Vanwaar moet dit geld allemaal komen? De overheid zuigt gewoon al het beschikbaar kapitaal naar zich toe. Voor bedrijven en particulieren blijft er nog amper iets over. Kleinere bedrijven en particulieren kunnen vandaag reeds bijzonder moeilijk aan geld geraken. Of ze moeten bereid zijn astronomische rentevoeten te betalen. Een credit card lening aan 30% is geen uitzondering meer.

Het aantal verstrekte leningen daalt ondertussen tegen het snelste tempo sinds de Grote Depressie.

Maar misschien zie ik het allemaal te zwart in? Misschien gaat 2010 wel de geschiedenisboeken in als het jaar waarin werd bewezen hoe besparingen … hogere belastingen … en een credit crunch op één of andere manier leiden tot een gezond economisch herstel?