De devaluatie van de euro
De officiële inflatiecijfers laten ons geloven dat het allemaal nog meevalt. Maar toch voelen we dagelijks in onze portemonnee dat het leven duurder wordt. In feite wordt het leven niet duurder, maar daalt de koopkracht van de euro.
De jaarlijkse inflatie is gemiddeld genomen officieel 2 à 3 procent. Maar de cumulatie van de inflatie zorgt ervoor dat uw koopkracht drastisch daalt. We voelen dit niet van de ene op de andere dag omdat het een langzaam proces is. Maar de laatste 10 jaar is de waarde van de euro met 65 % gedaald. Enkele voorbeelden:
In mei 2002 kon je bijna 10 kubieke meter Russisch aardgas kopen voor elke euro. Tegenwoordig heb je meer dan 3 euro nodig om dezelfde hoeveelheid Russisch aardgas te kopen.
In 1999 kon je voor één euro nog bijna 17 liter aardolie kopen. In 2011 is dat nog maar 2 liter.
Garantiefondsen: geen garantie op winst
De 1.021 kapitaalgarantiefondsen die de voorbije 8 jaar op eindvervaldag kwamen, boekten een gemiddelde nettoreturn van 2,5 procent per jaar. Slechts 4 op de 10 fondsen haalden een hogere jaarreturn dan 3 procent en deden het beter dan een hoogrentend spaarboekje.
Van de 1.021 fondsen met kapitaalbescherming die de voorbije 8 jaar hun eindvervaldag hebben bereikt, liepen er maar liefst 334 fondsen zonder meerwaarde af. Anders gezegd, 1 op de 3 fondsen haalde een return van 0 procent. De belegger recupereerde op eindvervaldag alleen zijn begininleg. Rekening houdend met de kosten en de inflatie betekent een 0%-return echter een groot koopkrachtverlies.
Slechts 43 procent van de kapitaalgarantiefondsen kon een hogere return voorleggen dan een hoogrentend spaarboekje. Slechts 15 procent van de fondsen boekte een return die hoger uitkwam dan 5 procent per jaar.
Opvallend is dat 75 procent van de aandelengelinkte garantiefondsen tijdens hun looptijd een stijgende beurs kende waarbij een kwart van de fondsen een 0%-return realiseerde.
Lees het volledige artikel op netto.tijd.be
Inflatie, deflatie en stagnatie positief voor goud
Inflatie, deflatie of stagnatie wordt bepaald door de omloopsnelheid van het geld. In welke mate komt het geld in de economie terecht.
Inflatie is een stijging van de prijzen met als direct gevolg de daling van de koopkracht. Indien de prijzen steeds sneller en sneller stijgen, verliezen de mensen steeds sneller hun koopkracht. Steeds meer en meer mensen verliezen het vertrouwen in de munt en kopen goud.
Bij stagnatie is er genoeg geld in omloop, maar geraakt het niet tot in de economie. Dit heeft tot gevolg dat de grondstofprijzen stijgen. Ook hier is dit positief voor goud aangezien goud tot de grondstoffen behoort die profiteren van het geld dat niet in de economie terecht komt.
Bij deflatie stellen de mensen hun aankopen zolang mogelijk uit. Aangezien ten tijde van deflatie een spaarboek zo goed als niets reëel opbrengt, diversifiëren ze hun vermogen naar andere mogelijkheden, waaronder goud.
Goud is zowel een internationale grondstof als een internationaal geaccepteerd betaalmiddel. Dit onderscheid goud van andere grondstoffen en fiatmunten. Goud is positief ten tijde van inflatie, deflatie en stagnatie.
De verarming van de middenklasse
In Amerika is de middenklasse snel aan het verarmen. Een goede opleiding, braaf blijven en hard werken zijn geen garantie meer op het vinden en behouden van een goede job.
De slechte economische vooruitzichten, hoge werkloosheid en een overheid vol schulden bieden weinig perspectief op veranderingen. Ondertussen veegt de inflatie en het inkomensverlies de middenklasse van de kaart.
Via deze link krijg je een mooie opsomming van 34 punten die aantonen dat de Amerikaanse middenklasse snel aan het verkleinen is. En hoewel het hier over Amerika gaat, kan je de rode draad doortrekken naar België en Europa.
Het is altijd de middenklasse die moet opdraaien voor de incompetentie van de politici. Maar deze politici vergeten altijd dat de middenklasse de fundamenten zijn van een samenleving.
Belgen verliezen ruim 3 miljard op spaarboekjes
De intresten op de spaarboekjes liggen al 27 maanden onder de prijsstijgingen van allerlei consumptiegoederen. Het leven in ons land wordt steeds duurder en de spaarder krijgt almaar minder waar voor zijn spaargeld.
De voorbije twee jaar slokte de Belgische inflatie 3,1 miljard euro spaargeld op. De gemiddelde Belg speelde sinds juni 2009 bijna 280 euro koopkracht kwijt op zijn spaarboekje. Per gezin is dat 650 euro, berekende De Tijd.
De Belgische inflatie ligt een eind boven de doelstelling van ‘minder dan maar dicht bij 2 procent’ van de Europese Centrale Bank (ECB). Toch is de inflatie niet de enige boosdoener. De rente op de spaarboekjes bereikte eind vorig jaar een historisch dieptepunt. Sindsdien werden nauwelijks renteverhogingen aangekondigd.
Geen enkel spaarboekje bood de afgelopen twee jaar een volledige bescherming tegen inflatie. Het verlies aan koopkracht is echter het grootst bij de klassieke spaarboekjes van de grootbanken, waarop paradoxaal genoeg het meeste spaargeld verzameld staat.
