Verenigde Staten op weg naar schuldenberg van $20 biljoen

Het Congressional Budget Office heeft de begroting die Obama indiende kritisch tegen het licht gehouden en wat blijkt: de tekorten worden zwaar onderschat. De trend is niet gunstig voor de VS. Tegen 2020 zit het land opgezadeld met $20,3 biljoen (dat is $20.300 miljard) aan schulden!

De tekorten tussen 2011 en 2020 lopen in die periode op tot bijna $10.000 miljard (of een slordige $1.000 miljard per jaar).

Het zijn duizelingwekkende cijfers. Dit land streeft recht af op een gigantische catastrofe af en doet niet de minste inspanning om de tekorten ook maar één dollar te reduceren. Mooie woorden zijn er genoeg van meneer Obama maar verder dan dat gaat het allemaal niet.

Deficit spending in overdrive

President Obama geeft “deficit spending” een heel nieuwe betekenis. In 2011 verwacht hij $2.567 miljard aan fiscale ontvangsten … en plant hij uitgaven ten belopen van $3.834 miljard.

Of anders gezegd: in de Verenigde Staten spenderen ze anderhalve dollar voor iedere dollar die ze binnenkrijgen. Ja, Keynes mag tevreden toekijken van hierboven.

En dat is, beste mensen, hoe je economische groei creëert! Gewoon uitgeven, zoveel mogelijk. Laat die schulden maar oplopen en “spend it”.

Obama’s change

Er is duidelijk iets aan het veranderen de voorbije dagen. De bevolking is woedend omdat de banken opnieuw zichzelf waanzinnige bonussen willen uitkeren en Obama speelt hier handig op in. Hij heeft geen andere keuze dan toe te geven aan de wil van de bevolking. Zeker nu de democraten vorige week een belangrijke zetel verloren die al 50 jaar aan de partij toebehoorde.

Het sociale klimaat is wat het is maar de Amerikaanse regering lijkt er nu rekening mee te houden. Uiteindelijk voeren politici de wil van de bevolking uit of ze lopen het risico vervangen te worden.

En dat zet me aan het denken. Zou Obama nog durven tussenkomen met tientallen of honderden miljarden dollars indien één of meerdere banken opnieuw kapitaal nodig hebben? Ik heb mijn twijfels.

Obama zet beleid Bush verder

Obama werd één jaar geleden president van de Verenigde Staten en beloofde “verandering”. Maar net zoals de meeste politici slaagt ook hij er niet in om zijn beloftes waar te maken. In de financiële sector kregen we meer van hetzelfde en is het terug business as usual.

1. Scheiding tussen traditioneel bankieren en zakenbankieren

Banken horen niet te speculeren met spaargelden. Het lijkt de evidentie zelf, maar toch werd er geen werk gemaakt van hervormingen op dit vlak. Ook George Soros ergerde zich recent aan het feit dat banken zich nog altijd gedragen als hedge funds.

Wie de laatste kwartaalcijfers van bijvoorbeeld Goldman Sachs analyseert, stelt zelfs vast dat een steeds groter deel van de winsten komen uit de tradingactiviteiten voor eigen rekening.

2. Bonussen zijn weer helemaal terug

De Goldman-boys scheppen poen als nooit voorheen. Volgens de Financial Times verdienden ze $100 miljoen per dag. In het voorbije kwartaal werd slechts 1 dag verlies geleden. Daar horen natuurlijk flinke bonussen bij.

3.  Too big to fail

Een aantal banken werden in de voorbije decennia zo groot dat de overheid ze niet failliet kan laten gaan zonder het financieel systeem in ernstige moeilijkheden te brengen. Men heeft met andere woorden geen andere keuze dan met centen over de brug te komen.

Als die banken te groot zijn, is het dan geen idee om ze op te splitsen?

Feit is dat tijdens deze crisis de grotere banken nog groter werden omdat ze spelers in moeilijkheden overnamen. Bank of America kocht Merril Lynch en Countrywide Financial en Wells Fargo slokte Wachovia op.

Maar geen nood. Timothy Geither heeft een nieuw voorstel gereed waarbij bail-outs in de toekomst kunnen gebeuren zonder toestemming van het Congres. Hij vond het ook geen goed idee om een maximaal bedrag van $1.000 miljard op dergelijke bail-outs te kleven.

Sterker nog, Geither heeft een lijst gereed van banken die hij beschouwt als “too big to fail”. En dat is natuurlijk het signaal dat die instellingen willen horen om meer risico’s te nemen.

4. Massavernietigingswapens

We hebben het dan over de term die Warren Buffett gebruikte voor de ongebreidelde groei van derivaten. Er wordt veel gesproken over regulering, maar concreet gebeurt er helemaal niets.

De meeste derivaten worden nu over-the-counter verhandeld en dat kan voor problemen zorgen. De oplossing zou bijvoorbeeld zijn om de handel in credit default swaps te modelleren naar het voorbeeld van de optiebeurs. Dit wil zeggen voldoende margin storten als je bepaalde verplichtingen op je neemt.

We zijn nu meer dan 2 jaar ver in deze crisis en er is helemaal niets veranderd. Niet onder George Bush, en zeker niet onder Obama. Banken mogen gewoon verder doen zoals ze bezig zijn en ze krijgen nu zelfs de impliciete belofte dat de belastingbetaler de rekening weer oppakt als het fout loopt. Gaat het goed, dan mogen ze weer miljoenen-bonussen uitkeren.

Munt: jij wint. Kop: je verliest niets. Dat is het model voor de financiële sector. Een model waar we allemaal het slachtoffer van zijn omdat wij de idioten zijn die uiteindelijk de risico’s nemen.

Werken bij Goldman Sachs? Bonus van gemiddeld $527.192

Ja, de zaken zijn nu echt veranderd in de financiële sector. Obama heeft de bankiers goed de duimschroeven aangedraaid. Excessieve bonussen behoren tot het verleden.

Met uitzondering natuurlijk van de “buddies” bij Goldman Sachs. In de eerste 9 maanden van het jaar zullen zij hun hardwerkende personeelsleden $16,7 miljard uitkeren. Komt overéén met $527.192 per werknemer. Gemiddeld!

Natuurlijk, ze weten bij Goldman ook wel wat de publieke opinie over dergelijke zaken denkt. Maar daar hebben ze iets op gevonden. Ze zullen een paar honderd miljoen schenken aan goede doelen. Dat zal het gepeupel wel even stil houden.

Hoe verdient Goldman al zijn geld?

Inside info dankzij sterke connecties bij de overheid? Het is ondertussen geweten dat de voormalige Minister van Financiën meerdere keren per dag contact had met de CEO van Goldman tijdens cruciale momenten.

En dan is er natuurlijk nog “high frequency trading”. Goldman weet op voorhand welke orders de beurs bereiken en handelt enkele seconden eerder.

Stel, je weet dat er een order in de markt komt voor de aankoop van 100.000 aandelen Bank of America met een limiet van $17,95. Bank of America noteert nu $17,75 en jij koopt snel 100.000 stuks tegen een gemiddelde prijs van $17,80 om deze seconden later weer door te verkopen voor $17,95.

Welkom bij Goldman Sachs, de trouwe rechterhand van de overheid!