We denken nog steeds dat Spanje de olifant in de Europese porseleinkast is!

Via www.slimbeleggen.net

De groei van China en de houding van zijn bewindvoerders (die in tegenstelling tot onze politici wel verder kijken dan de volgende verkiezingen) kunnen wel eens een grotere impact krijgen op de goudprijs dan de stand van de rente of de Amerikaanse dollar. Dat zegt een aantal goudspecialisten waaronder ikzelf.

Drie feiten van China’s goudstrategie zijn :

- het land weet dat er inflatie aankomt en koopt goud in allerlei vormen, zowel fysiek als via de tracker GLD op de NYSE

- het grootste televisiestation – in staatshanden – dringt er door middel van commercials en nieuwsitems bij de burgers op aan dit voorbeeld te volgen (tot voor kort was privé-eigendom van goud er verboden

- het land is zopas de grootste goudproducent ter wereld geworden en koop toch nog bij; recent verplaatste het ook zijn voorraad van Londen naar het eigen Hong Kong

De Chinese overheid kan zich geen situatie permitteren waarin ze gezichtsverlies zou lijden door de goudprijs toe te laten aanzienlijk te dalen. En het land heeft de overtuiging, de innerlijke kracht en de financiële middelen om daarvoor zelfs op zijn eentje te zorgen…

Tot slot wil ik u nog een aantal feiten voorleggen omtrent goud in het algemeen :

- Goud is waardevast. Het kan niet worden « bijgemaakt », bijvoorbeeld zoals gedrukt papiergeld. Het dient met enorm veel moeite, tijd en middelen uit de aarde te worden gedolven. De voorraad zowel bovengronds als ondergronds is eindig, dat is de logica zelf 

- Door de gestegen energieprijzen wordt het steeds duurder om goud op te delven. Dat ook goud in prijs is gestegen, doet hier niets aan af. Een gevolg is wel dat de bestaande bovengrondse voorraad nu extra in waarde toeneemt 

- De vraag naar fysiek goud in de vorm van baren en munten is fors stijgend en er worden zelfs serieuze premies betaald om het echt fysiek in handen te krijgen, een teken van naderende schaarste in de markt 

- De grote financiële genieën van deze wereld zoals een Warren Buffett en Mark Faber zien de inflatie (letterlijk: geldontwaarding) in de nabije toekomst aanzienlijk toenemen. Goud is een veilige haven voor inflatie. Toen bijvoorbeeld in 1979-1980 torenhoge inflatiecijfers werden geschreven, stond goud niet toevallig ook op een hoogtepunt van 850 USD. In dollars van nu, dus gecorrigeerd voor inflatie, betekent dat een prijs van ongeveer 2160 USD. Vandaag zijn we dus in dit opzicht nog maar goed halfweg… 

- Centrale banken bezitten goud in fysieke vorm en blijken de laatste jaren – dit in tegenstelling tot het verleden – niet meer zo happig op verkopen. Sommige bestuurders zijn zelfs zo intelligent als de Chinese centrale bank, die een netto koper is gebleken van het gele edelmetaal, bij wijze van diversificatie naar hard assets, stevige waarden. Ze hebben liever goud dan Amerikaanse staatsobligaties in dollars, want wat zijn die nog waard, nu de Amerikaanse overheid dollars bijdrukt dat het een lieve lust is. Maar ook Rusland, Zuid-Afrika, Sri Lanka en verscheidene Arabische en Zuid-Amerikaanse landen zijn koper geworden 

- De nauwe verhouding tussen de goudprijs en de Amerikaanse dollarkoers is ook een feit. Wanneer de dollar daalt, zoals we dat de afgelopen honderd jaar al zagen, dan stijgt de goudprijs. Omdat de onvoorstelbare tekorten de Amerikaanse regering nopen tot almaar meer papiergeld bij te drukken, vermindert de waarde van de dollar. Verscheidene beursgoeroes, zoals bijvoorbeeld Jim Rogers, de grondstoffenspecialist, zien dit verschijnsel nog verder doorgaan op termijn, ergo: tegenhanger goud zou nog verder moeten stijgen.

Het heeft ook en vooral te maken met vertrouwen. Het vertrouwen in aandelen, obligaties en vastgoed, de meest gangbare beleggingsobjecten, is een beetje of een beetje veel zoek. Bij uitbreiding kun je zelfs stellen dat het vertrouwen in papiergeld (bijvoorbeeld de USD), de economie (kredietcrisis) en de politieke overheden (hun mogelijkheden om invloed uit te oefenen) tanend is. En dan richten beleggers zich niet toevallig tot tangible assets, tastbare waarden. 

Goud heeft dan ook nog als niet onbelangrijk aspect dat het altijd een echt betaalmiddel is geweest. Dat u eender waar op aarde nog altijd goederen en diensten zult kunnen verkrijgen in ruil voor een gouden munt of een staafje goud. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd wel zo blijven. 

Zelfs een terugkeer naar de goudstandaard, toen de hoeveelheid geld wereldwijd gelinkt was aan de hoeveelheid goud in de kluizen, zit er volgens sommige goudkenners en -specialisten in, wanneer de economische toestand van een land, een werelddeel, maar erg genoeg wordt. U kunt zich wel voorstellen wat voor een opwaardering van goud dit met zich mee zou brengen… 

Kort gezegd : de fundamenten zijn gelegd voor een nog jarenlange stijging van de edelmetalen…

1. Is het Europese schuldenprobleem minder geworden?

2. Is de Amerikaanse dollar opeens weer een super veilige haven?

3. Zijn de centrale banken gestopt met geld printen?

4. Wordt het schuldenplafond in de V.S. niet verder verhoogd?

5. Zijn ze bereid een superzware recessie te accepteren om die vervelende prijsstijgingen de kop in te drukken?

6. Kan de rente al naar een normaal niveau?

7. Gaat de wild om zich heen slaande inflatie ineens liggen?

8. Stoppen China, Rusland en andere grote jongens met het kopen van fysiek goud en zilver?

9. Is John Paulson gewoon dom met zijn voorspelling van $ 4000 goud binnen een paar jaar en had hij eigenlijk gewoon geluk met zijn miljardenwinst op de Amerikaanse daling van de huizenprijzen?

10. Is Soros ‘managed decline’ van de dollar opeens niet meer aan de orde?

11. Is het Midden Oosten ineens veiliger geworden?

12. Zetten de Japanners de geldpers nu uit en laten ze Fukushima e.o. nu maar aan hun lot over?

Enzovoort, enzovoort. Uiteraard is er niks veranderd en er zijn maar 2 mogelijkheden: dit in elkaar laten klappen met ongelofelijk veel pijn voor de bevolkingen over de hele wereld, of doorgaan met geld printen en hopen op een zachtere landing. Wat zouden politici gaan doen denk je?

Tot daar Jeroen N. op het Beursbox Forum. Dit zegt het eigenlijk allemaal, in 12 ijzersterke punten. Er is niets veranderd dus…waarom zouden goud en zilver niét verder stijgen ?

Onderstaande afbeelding geeft weer hoe de gemiddelde bank aan zijn geld komt. 65 % is afkomstig van de rente die ze betalen en de rente die ze rekenen.

Bron: BusinessInsider

In ieder geval is het noodzakelijke proces van deleveraging nu gestart.

Maar John Mauldin vraagt zich in zijn nieuwsbrief deze week af wat banken dan wel met hun geld doen? Het is geweten dat de Federal Reserve gigantische liquiditeiten in het banksysteem pompt.

Blijkt dat banken het geld gewoon investeren in langlopende staatsobligaties. Ze lenen het met andere woorden aan de overheid.

Voor de banken een risicoloze manier om poen te pakken. Ze lenen geld tegen 0,5% van de Federal Reserve en lenen het uit tegen 2% aan de overheid. Lekker binnenlopen zo.

Misschien dat iemand mij de wijsheid kan uitleggen van een systeem waarbij de banken 1,5% kunnen verdienen aan geld dat geprint wordt door de Federal Reserve en nadien via een omweg geleend wordt aan de overheid?

Waarom moet de overheid interesten betalen op geld dat de Federal Reserve creëert uit het niets? En waarom moeten de banken de begunstigde zijn van deze interesten?

Iemand?

Het is nog maar eens een voorbeeld van hoe banken massa’s geld verdienen ten koste van de samenleving.

Hebben de machthebbers ons dan werkelijk behoed voor een nieuwe Grote Depressie zoals Ben Bernanke ons graag wil laten geloven?

Het vertrouwen dat de burger vandaag heeft in de overheid zal echter van korte duur zijn. Wie kijkt naar de onderliggende cijfers moet helaas toegeven dat de overheden net zo failliet zijn als het banksysteem dat ze proberen te redden.

De Verenigde Staten bijvoorbeeld realiseert dit jaar voor ongeveer $2.100 miljard aan inkomsten. Daar staan uitgaven van $3.600 miljard tegenover, hetgeen resulteert in een tekort van $1.500 miljard.

Het verschil moet gefinancierd worden met meer overheidsschulden. Deze schulden bedragen inmiddels $11.800 miljard.

Maar de Verenigde Staten hebben ook heel wat andere verplichtingen die je eigenlijk zo bij de uitstaande schulden mag rekenen. Ik heb het dan over de verplichtingen met betrekking tot de sociale zekerheid en Medicare.

Deze verplichtingen hebben een actuele waarde van respectievelijk $17.500 miljard en $89.300 miljard. Of anders gezegd, om in de toekomst aan deze verplichtingen te voldoen zou de VS vandaag reeds deze bedragen opzij moeten zetten.

Tellen we het allemaal bij mekaar op dan zitten we aan $118.600 miljard voor de totale schulden en verplichtingen van de Verenigde Staten.

En dit zou allemaal betaald worden met amper $2.100 miljard aan belastinginkomsten? Je hoeft geen rekenwonder te zijn om te begrijpen dat er geen enkele manier is voor de VS om aan deze verplichtingen te voldoen.

Indien we een minimale interestvoet van 3% rekenen op de uitstaande schulden en verplichtingen, komen we aan $3.558 per jaar. Of bijna 2 keer zoveel dan de fiscale inkomsten!

Maar denk maar niet dat Obama de ernst van de situatie in ziet en de buikriem aanhaalt. Hij ijvert zelfs om de “health care benefits” sterk uit te breiden. De overheid pakt de rekening wel op.

Van besparen is geen sprake. Goldman Sachs rekende vorige week nog voor dat de begrotingstekorten in het komende decennium niet onder de $1000 miljard per jaar uitkomen.

Tekorten moeten natuurlijk gefinancierd worden. En hier knelt nu net het schoentje. Je kan je afvragen of er wel voldoende spaargeld in de wereld aanwezig is om de VS dergelijke bedragen te blijven lenen. En dan vooral omdat de grootste schuldeisers van de VS (China en Japan) het geld zelf goed kunnen gebruiken.

Je moet goed beseffen dat men eigenlijk vandaag de tekorten al niet meer geleend krijgt, vandaar dat Bernanke een wit konijn uit zijn hoek toverde: Quantative Easing.

De Federal Reserve print geld om het vervolgens te lenen aan de overheid. Het gebeurt nu nog een beetje via een omweg en het wordt uiteraard uitgelegd als een noodzakelijke maatregel om de economie te stimuleren met extra liquiditeiten.

Ik begrijp echt niet hoe we er allemaal beter van kunnen worden door geld te printen en de waarde van iedere dollar die circuleert onderuit te halen. Hier wordt enkel de overheid beter van.

Het grote gevaar is echter dat de Federal Reserve geld zal blijven printen om de tekorten te compenseren. Het is een scenario om ernstig rekening mee te houden, en dan vooral omdat er voor de overheid geen andere uitweg meer is.

Dit beleid maakt me doodsbang. De Amerikanen volgen het pad van Zimbabwe, alleen zal hyperinflatie in de VS ook andere landen meesleuren in een diep gat.

Peter Bernholz (Professor Economie in Basel) bestudeerde de 12 grootste periodes van hyperinflatie die de wereld kende en ontdekte dat het omslagpunt gebeurde wanneer de tekorten 40% bedroegen van de uitgaven.

Voor de Verenigde Staten zitten we precies daar. Het tekort van $1500 miljard bedraagt 41,7% van de $3.600 miljard aan uitgaven.

Het is uiteraard nog niet te laat om dit waanzinnige beleid bij te sturen en de apocalypse te vermijden, maar heel veel tijd is er niet meer.