Als je kijkt naar de intresten die bijvoorbeeld Frankrijk heeft betaald sinds de oprichting van de ECB, dan is de som van deze intresten even groot als de Franse staatsschuld zelf. M.a.w. als Frankrijk had geleend bij zijn eigen centrale bank tegen zo goed als geen intrest, was Frankrijk nu zo goed als schuldenvrij.

In Amerika zie je een gelijkaardig verhaal. De Amerikaanse overheid heeft de laatste 24 jaar in totaal $ 8,2 biljoen aan intresten betaald. Dit is iets meer dan de helft van de totale huidige staatsschuld van ongeveer $ 15 biljoen.

Er is uiteraard een achterpoortje om overheden tegen het lage rentetarief van de ECB te laten lenen. Banken kunnen wel geld lenen bij de ECB tegen 1,25 %. Staatsbanken mogen ook lenen bij de ECB. De staatsbanken kunnen dan dat geld gebruiken om staatsobligaties te kopen van hun land.

Volgens Keen hebben we de keuze om gedurende een depressie periode van 10 jaar de schulden langzaam af te bouwen of zijn alternatief waarbij alle privéschulden worden kwijtgescholden, we de parasitaire banken failliet laten gaan, het bankwezen volledig nationaliseren en vervolgens opnieuw beginnen.

Volgens Keen hebben 90% van de huidige economen die werken voor overheden en universiteiten een volledig verkeer beeld van hoe de economie functioneert en wat de invloed van de geldcreatie door banken is op de cyclus van economische groei en economische neergang.

Lees het volledige artikel op goudmarkt.nl

Klik deze link voor heel grote afbeelding

Klik deze link voor infografiek

De enige manier voor een huishouden om duurdere goederen aan te kopen, was door te sparen. Als je er niet in slaagde om je kredietkaart af te betalen, werd het geld van je spaarrekening genomen. Huizen werden gekocht om in te wonen, niet om mee te speculeren. Studenten zonder inkomen konden geen lening aangaan en vertrouwden op het spaargeld van de ouders.

Het probleem was echter dat deze activiteiten heel lage marges opleverden voor de banken. Ook de huizenmarkt en de retailers hadden te maken met een traag verloop van goederen. De banken, retailers en huizenbouwers sloegen samen met de regering de handen in elkaar en de economie om te vormen van laag risico/weinig krediet naar veel risico/veel krediet.

Doordat computers de beoordeling overnamen, werden er systemen ontwikkeld om gemakkelijker krediet toe te laten. Hierdoor kregen miljoenen meer mensen toegang tot krediet. De bijbehorende kostprijs voor transacties, intresten, dossierkosten e.d. werd al snel een groeiende winstmotor voor de banken.

Retailers moedigde de consumenten aan om te kopen wat ze graag willen kopen in plaats van wat ze kunnen kopen. Met een afbetaling op krediet zou dat geen probleem zijn. Huizenbouwers moedigden de consumenten aan om betere huizen te kopen en het bestaande huis te verkopen. Krediet zou het verschil bijpassen. Hoe meer huizen er werden verkocht, des te meer ze verdienden.

Het grote probleem was dat het hefboomeffect niet direct zichtbaar was, tot dat het eindspel werd ingezet. Om het kredietmonster te blijven voeden, werden de voorwaarden steeds soepeler en soepeler totdat een adres al genoeg was om een huis te kopen.

Met een gemiddeld gezinsinkomen van net geen $ 50.000 kon je met je krediet geld lenen tot $ 250.000. Als je gebruik maakte van lage-intrest teasers, kon je de hefboom zelfs opwaarderen tot $ 500.000.

Deze ongezonde situatie kon niet blijven duren aangezien schulden ooit terugbetaald moeten worden. Sinds 2008 loopt de zeepbel leeg. Net zoals een junkie moet afkicken van heroïne zal de economie ook moeten afkicken van de kredietverslaving.

Bron: charleshughsmith.blogspot

Een Ponzischema of piramidespel is tot een kunst verheven in onze westerse wereld: een schema waarbij de beloften groter zijn dan de mogelijkheden. Het banksysteem zoals het zich in de afgelopen dertig jaar heeft ontwikkeld, is daar een voorbeeld van. Een groot piramidespel gebaseerd op onhoudbare beloften.

Al de beloften die maar haalbaar zijn als we in de verre toekomst sneller zullen groeien als in de schuldgevoede groeiperiode. Een utopie. Het bewijs: de gemiddelde groei vermindert nu al elk decennium. Van 4,9 procent in de jaren zestig, over 3,3 procent in de jaren zeventig, 2 procent in de jaren tachtig en negentig, naar 1,4 procent in het afgelopen decennium.

De minst ervaren groep zal het grootste slachtoffer zijn van dat westerse schuldenmonster. Onze kinderen. Hun onbevlekte balans is nu al vergiftigd met schulden die tot hun oude dag reiken. Het zal immers de schaarse gezonde reserves doen smelten: de pensioenfondsen en verzekeringsreserves. De laatste gezonde appels voor een moeilijke tijd. Niemand neemt het op voor de volgende generatie, voor de voorzichtige spaarder, voor de kleine niet-gulzige bankier, voor de belastingbetaler, voor de kleine man, en soms al deze tegelijk.

Lees het volledige artikel op econoshock

Verschillende economen zijn het er over eens, we komen niet in een recessie terecht, maar in een regelrecht depressie. De Europese schuldencrisis, de Amerikaanse schuldenberg, de oplopende werkloosheid, de besluiteloosheid van de regeringen, het failliete bankensysteem,… het zijn allemaal ingrediënten die ervoor zorgen dat we niet alleen in een nieuwe recessie komen, maar die ervoor zullen zorgen dat we er ook lange tijd zullen blijven. Met andere woorden: Depressie.

- Albert Edwards van Societé Generale heeft het over een nieuwe Ice Age door de schuldenafbouw bij de gezinnen, lage groei en deflatie.

- Nouriel Roubini zegt dat er een grote kans bestaan op een herhaling van de depressie zoals in de jaren 1930.

- Stephen King vans HSBC zegt dat een implosie van het Europese banksysteem kan leiden tot een nieuwe “Great Depression”.

Hoe komen deze economen tot hun besluit:

- Fraude is een van de grote oorzaken van een depressie. Tot op de dag van vandaag wordt er niets gedaan om de fraude de wereld uit te helpen.

- De economie kan zich niet herstellen zolang er insolvabele banken blijven bestaan. De regeringen doen er tegenwoordig alles aan om deze banken groter en nog meer insolvabel te maken.

- Teveel schulden leiden tot depressie. Vandaag worden schulden bestreden met meer schulden.

- …

Waar komt deze schuld vandaag? Hoe is de schuld geëvolueerd? Hoe is het zover kunnen komen?

Een steeds grotere staatsschuld, hogere werkloosheid, meer oorlogsuitgaven en een tragere economie zijn de perfecte ingrediënten voor een crashcocktail.

Bekijk hier een filmpje van de site over de ondergang van Amerika.

Bekijk hier de grafieken in een reportage …

1. We had 1% interest rates from Greenspan fueling housing.
2. We had wars from Bush and Obama fueling defense industry employment.
3. We had two rounds of Quantitative easing from the Fed.
4. We had cash-for-clunkers.
5. We had two housing tax credit packages.
6. We had an $800 billion stimulus package from Congress for “shovel-ready” projects.
7. We had stimulus kickbacks to states.
8. We had HAMP (Home Affordable Mortgage Program).
9. We had bank bailouts out the wazoo to stimulate lending.
10. We had Small Business lending programs.
11. We had central bank liquidity swaps.
12. We had Maiden Lane, Maiden Lane II, and Maiden Lane III
13. We had Single Tranche Repurchase agreements
14. We had the Citi Asset Guarantee
15. We had TALF, TARP, TAF, CPFF, TSLF, MMIFF, TLGP, AMLF, PPIP, and PDCF
16. We had so many programs the Fed must have run out of letters because they were not given an acronym.

Toen George W. Bush zijn intrede nam in het Witte Huis in januari 2001, had Amerika bijna $ 6 Triljoen schulden. Vandaag de dag heeft Amerika meer dan $ 14 triljoen schulden en werd er zopas toegestaan om nog eens een kleine $ 2,5 triljoen schulden te maken.

$ 8 Triljoen extra schulden op 10 jaar tijd heeft niet echt veel geholpen. Amerika heeft een massa aan leegstaande huizen, meer dan 9% (officiële) werkloosheid, een slabakkende economie en een enorme schuldenberg.

Het nieuwe besparingsplan zal een klein triljoen dollar besparen over de volgende 10 jaar. Het zware besparingswerk wordt doorgeschoven naar een comité van 12. Dit comité moet $ 1,2 triljoen extra besparingen vinden voor de komende 10 jaar.  Als dit comité faalt om binnen de 4 maanden een akkoord te vinden, zullen de besparingen evenredig verdeelt worden tussen defensie en non-defensie. Maar waren zouden ze in dit comité nu wél tot een akkoord komen? (denk maar aan België!!)

De ‘Medicare’ kosten stegen de laatste 30 jaar gemiddeld met 9% per jaar in Amerika. Als het automatisch besparingsplan in actie treed, zullen de ‘Medicare’ kosten jaarlijks nog maar 2% stijgen. De kosten minder laten stijgen, noemen ze tegenwoordig ook al besparingen.

Als je daarbij de bedenking maakt dat de inkomsten altijd overschat worden en kosten onderschat, kan je bezwaarlijk aannemen dat Amerika terug op het recht pad zit.

De Keynesianen (zoals Ben Bernanke) willen altijd meer en meer stimuli voor de economie.

Misschien moeten ze in Amerika toch een nadenken om iets anders te proberen?

Volgens zerohedge kan de situatie enkel gered worden via een bailout van de ECB.

Volgende cijfers tonen aan waarom:

- 157 miljard euro aan Italiaanse staatsobligaties vervallen nog dit jaar, waarvan 46 miljard alleen al in september.

- Italië haalde dit jaar al 65% van het voorziene budget op dit jaar via uitgifte van staatobligaties. Volgens Reuters zal er nog een extra 147 miljard euro opgehaald moeten worden.

- Eind juni stond de Italiaanse obligatie- en korte termijnschuld op een totaal van 1.583 miljard euro, met een gemiddelde looptijd van 7 jaar.

- Een verhoging van 0,01% van de Italiaanse rentevoet verhoogt de rentelast met 3 miljard euro in het eerste jaar en het dubbel in het tweede jaar.

- De Italiaanse rentelast bedroeg in april 4,8% van het BBP, of 77 miljard euro.

- In april schatte het IMF dat 47% van de Italiaanse overheidsschuld (in 2010) in het buitenland werd aangehouden. Morgan Stanley schatte het vorige week op 44%.

- Volgens JP Morgen moeten de Italiaanse banken volgend jaar 53 miljard euro herfinancieren.

- Italiaanse pensioen en verzekeringsfondsen verhoogden hun investeringen in Italiaanse staatobligaties met 10% tot 32% van hun vermogen.

Door de verhoging van het schuldenplafond, is er 238 miljard $ op de teller bijgekomen. Dat schuldenplafond kwam er in 1939 met de bedoeling de overheidsuitgaven binnen de perken te houden. Maar dat is niet gelukt: sinds 1940 is het plafond als zeventig keer verhoogd.

Dit jaar zal de Amerikaanse staatsschuld waarschijnlijk 15 $ biljoen bedragen (er wordt gerekend op een begrotingstekort van 1.6 $ biljoen dollar). Dat is 2% hoger dan het bruto binnenlands product.

Er zijn nog meer landen waar de staatsschuld hoger ligt dan het BBP. Dat blijkt uit een overzicht op Trends:

Japan (229 % van BBP)

Griekenland (152 % van BBP)

Jamaica (137 % van BBP)

Libanon (134 % van BBP)

Italië (120 % van BBP)

Ierland (114 % van BBP)

Ijsland (103 % van BBP)

Voor een gedetailleerd overzicht van alle schulden van de grootste economieën, is deze interactieve kaart van The Economist een aanrader klik hier.