En nu voegt hij een krant toe aan zijn imperium. Opmerkelijk, want Buffett is altijd sceptisch geweest over het “stervende verdienmodel” van kranten.

Wat schuilt er achter de investering van 150 miljoen dollar in Omaha World Herald?

Warren Buffett heeft zich in het verleden al openlijk vragen gesteld bij het verdienmodel van de krantenbusiness. Buffett heeft zich ooit laten ontvallen
dat het huidige businessmodel in de krantenwereld niet langer houdbaar is.

Met de overname door Berkshire Hathaway is een bedrag van 150 miljoen dollar gemoeid. De superinvesteerder krijgt er nog wel $ 50 miljoen aan schulden bij.

Buffett heeft zo zes dagbladen in handen, waaronder een krant uit zijn woonplaats. De regionale krant Omaha Herald volgt Buffett nauw op de voet en deze overname zal ongetwijfeld gevolgen hebben voor journalisten van de krant. Buffett lijkt hiermee invloed te kopen, aldus The Telegraph.

Het nieuws dat Buffett aandelen van IBM heeft ingeslagen, kwam dan ook als een
grote verrassing voor veel beleggers.

Vanaf maart dit jaar kocht de superbelegger voor maar liefst 10,7 miljard dollar aandelen IBM (64 miljoen stuks). Heeft Warren Buffett een nieuwe strategie?

Warren Buffett heeft altijd een aversie gehad tegen technologiebedrijven, waarvan hij stelt ‘geen snars te snappen’.

Opmerkelijk: sinds maart is Buffett met 5.5 % een van de IBM’s grootste aandeelhouders.

Maar als we dieper kijken, zien we dat IBM niet meer het wispelturige technologiebedrijf is van weleer. Vandaag is IBM een typisch Buffett-bedrijf!

IBM heeft zich eerste en vooral omgevormd naar een stabiele dienstenleverancier. Meer dan 80% van de winst komt voort uit de verkoop van IT-services, consulting en software. Extra interessant hierbij zijn de jaarlijks terugkomende inkomsten.

Bovendien handelt het management in het belang van de aandeelhouders. Sinds 2002 heeft IBM al meer dan 30 % van de eigen aandelen ingekocht. En dat stuwt de winst per aandeel. Buffett is van mening dat de inkoop van eigen aandelen – wanneer dat tegen ‘intelligente koersen’ gebeurt – beschouwd kan worden als een leugendetectortest voor het management.

Europese leiders moeten het vertrouwen in de markt herstellen, willen ze investeerders terug lokken. “Toen we in de US onze crisis hadden, hebben onze leiders de garantie gegeven dat ze de crisis konden tegenhouden. Hank Paulson, Bernanke, etc. hebben de garantie gegeven dat we deze crisis zouden overleven” aldus Buffett.

“Europese politici kunnen die garantie niet geven: er zijn zoveel verschillende spelers en niemand van hen kan beloftes doen.”

Via Business Insider

Hij hield zelfs een vurig pleidooi in de New York Times dat de superrijke Amerikanen  (inclusief hemzelf dus) meer tax moeten bijdragen in de toekomst.

Volgens James Altucher moet je de uitspraken van Warren Buffett steeds met een stevige korrel zout nemen, aangezien hij altijd in z’n eigen voordeel spreekt.

Via www.slimbeleggen.net

Wie dacht dat Warren Buffet een superbelegger is, heeft het mis. Goud heeft Warren Buffet’s beleggingsvehikel met meer dan 350% geklopt de laatste 8 jaar.

Goud op weekbasis van de laatste 3 jaar. We zitten duidelijk in een versnelling naar boven.

De groei van China en de houding van zijn bewindvoerders (die in tegenstelling tot onze politici wel verder kijken dan de volgende verkiezingen) kunnen wel eens een grotere impact krijgen op de goudprijs dan de stand van de rente of de Amerikaanse dollar. Dat zegt een aantal goudspecialisten waaronder ikzelf.

Drie feiten van China’s goudstrategie zijn :

- het land weet dat er inflatie aankomt en koopt goud in allerlei vormen, zowel fysiek als via de tracker GLD op de NYSE

- het grootste televisiestation – in staatshanden – dringt er door middel van commercials en nieuwsitems bij de burgers op aan dit voorbeeld te volgen (tot voor kort was privé-eigendom van goud er verboden

- het land is zopas de grootste goudproducent ter wereld geworden en koop toch nog bij; recent verplaatste het ook zijn voorraad van Londen naar het eigen Hong Kong

De Chinese overheid kan zich geen situatie permitteren waarin ze gezichtsverlies zou lijden door de goudprijs toe te laten aanzienlijk te dalen. En het land heeft de overtuiging, de innerlijke kracht en de financiële middelen om daarvoor zelfs op zijn eentje te zorgen…

Tot slot wil ik u nog een aantal feiten voorleggen omtrent goud in het algemeen :

- Goud is waardevast. Het kan niet worden « bijgemaakt », bijvoorbeeld zoals gedrukt papiergeld. Het dient met enorm veel moeite, tijd en middelen uit de aarde te worden gedolven. De voorraad zowel bovengronds als ondergronds is eindig, dat is de logica zelf 

- Door de gestegen energieprijzen wordt het steeds duurder om goud op te delven. Dat ook goud in prijs is gestegen, doet hier niets aan af. Een gevolg is wel dat de bestaande bovengrondse voorraad nu extra in waarde toeneemt 

- De vraag naar fysiek goud in de vorm van baren en munten is fors stijgend en er worden zelfs serieuze premies betaald om het echt fysiek in handen te krijgen, een teken van naderende schaarste in de markt 

- De grote financiële genieën van deze wereld zoals een Warren Buffett en Mark Faber zien de inflatie (letterlijk: geldontwaarding) in de nabije toekomst aanzienlijk toenemen. Goud is een veilige haven voor inflatie. Toen bijvoorbeeld in 1979-1980 torenhoge inflatiecijfers werden geschreven, stond goud niet toevallig ook op een hoogtepunt van 850 USD. In dollars van nu, dus gecorrigeerd voor inflatie, betekent dat een prijs van ongeveer 2160 USD. Vandaag zijn we dus in dit opzicht nog maar goed halfweg… 

- Centrale banken bezitten goud in fysieke vorm en blijken de laatste jaren – dit in tegenstelling tot het verleden – niet meer zo happig op verkopen. Sommige bestuurders zijn zelfs zo intelligent als de Chinese centrale bank, die een netto koper is gebleken van het gele edelmetaal, bij wijze van diversificatie naar hard assets, stevige waarden. Ze hebben liever goud dan Amerikaanse staatsobligaties in dollars, want wat zijn die nog waard, nu de Amerikaanse overheid dollars bijdrukt dat het een lieve lust is. Maar ook Rusland, Zuid-Afrika, Sri Lanka en verscheidene Arabische en Zuid-Amerikaanse landen zijn koper geworden 

- De nauwe verhouding tussen de goudprijs en de Amerikaanse dollarkoers is ook een feit. Wanneer de dollar daalt, zoals we dat de afgelopen honderd jaar al zagen, dan stijgt de goudprijs. Omdat de onvoorstelbare tekorten de Amerikaanse regering nopen tot almaar meer papiergeld bij te drukken, vermindert de waarde van de dollar. Verscheidene beursgoeroes, zoals bijvoorbeeld Jim Rogers, de grondstoffenspecialist, zien dit verschijnsel nog verder doorgaan op termijn, ergo: tegenhanger goud zou nog verder moeten stijgen.

Het heeft ook en vooral te maken met vertrouwen. Het vertrouwen in aandelen, obligaties en vastgoed, de meest gangbare beleggingsobjecten, is een beetje of een beetje veel zoek. Bij uitbreiding kun je zelfs stellen dat het vertrouwen in papiergeld (bijvoorbeeld de USD), de economie (kredietcrisis) en de politieke overheden (hun mogelijkheden om invloed uit te oefenen) tanend is. En dan richten beleggers zich niet toevallig tot tangible assets, tastbare waarden. 

Goud heeft dan ook nog als niet onbelangrijk aspect dat het altijd een echt betaalmiddel is geweest. Dat u eender waar op aarde nog altijd goederen en diensten zult kunnen verkrijgen in ruil voor een gouden munt of een staafje goud. Dat is altijd zo geweest en dat zal altijd wel zo blijven. 

Zelfs een terugkeer naar de goudstandaard, toen de hoeveelheid geld wereldwijd gelinkt was aan de hoeveelheid goud in de kluizen, zit er volgens sommige goudkenners en -specialisten in, wanneer de economische toestand van een land, een werelddeel, maar erg genoeg wordt. U kunt zich wel voorstellen wat voor een opwaardering van goud dit met zich mee zou brengen… 

Kort gezegd : de fundamenten zijn gelegd voor een nog jarenlange stijging van de edelmetalen…

Iedereen die mij al wat langer volgt online, weet dat ik gigantisch veel respect heb voor de man. Maar de voorbije jaren heb ik toch herhaaldelijk de wenkbrauwen gefronst.

Dat Buffett bijvoorbeeld geen liefhebber is van goud, kan ik begrijpen. Hij belegt liever in operationele bedrijven die winsten produceren en eventueel dividenden uitkeren. Got it.

Goud levert helemaal niets op. Sterker nog, wie het bezit betaalt jaarlijks om het edelmetaal op te slaan. Dat zou je kunnen zien als een negatieve rente.

Maar goud mijden enkel en alleen omdat het geen economisch nut heeft, vind ik een zwak argument. Goud is al 6.000 jaar een waardeloos metaal dat je voor niets kan gebruiken. Het is wel de enige activa die al die tijd zijn koopkracht bleef behouden.

En het heeft de koers ook niet tegengehouden om te stijgen van $250 rond de eeuwwisseling naar $1500 vandaag.

Trouwens, is goud echt zo’n slechte lange termijn belegging als Buffett beweert? Niet helemaal.

In 1929 noteerde de Dow Jones 381 punten. Vandaag zitten we aan 12.800. Dat is maal 33.

Goud was in 1929 te koop voor amper $20. Vandaar zitten we aan $1500. Dat is maal 75.

Het stopt hier niet met de dubbele signalen die Buffett uitstuurde. Hij liet ook uitschijnen zich zorgen te maken over inflatie in de toekomst. Het houdt hem echter niet tegen om Ben Bernanke de beste man voor de job te noemen.

Even later noemt hij het niet-verhogen van het schuldenplatform een geweldige stommiteit. Het is maar normaal dat een groeiend land als de VS ook meer schulden maakt. Buffett gaat hier wel voorbij aan het feit dat de schulden veel en veel sneller aandikken dan de groei van de economie.

Trouwens, de VS maakt meer en meer schulden omdat er de uitgaven de inkomsten ver overtreffen. “Deficit-spending” heet dat dan en het is een geweldige driver voor inflatie.

Om het samen te vatten: Warren Buffett is bezorgd om inflatie maar de beslissingen die er verantwoordelijk voor zijn, krijgen van hem wel een goedkeurende blik. En de mensen die deze beslissingen nemen, zijn de meest getalenteerde individuen die de wereld ooit zag.

Verder verwacht hij inflatie en een lagere dollar. Maar de ultieme manier om je hiertegen te beschermen (goud) beschouwt hij dan weer als een waardeloze belegging.

Wat Buffett ook denkt over goud, de feiten spreken voor zich. De voorbije tien jaar kon Berkshire niet eens tippen aan de prestatie van het metaal.

Warren Buffett stelt dat onverwachte gebeurtenissen zoals we die nu in Japan zien vaak koopgelegenheden zijn. “Als ik Japanse aandelen had, zou ik ze zeker niet verkopen”, laat hij weten.

Visit msnbc.com for breaking news, world news, and news about the economy

Eerder lieten ook al Mark Faber en Jim Rogers weten koopjes te zien in Japan.

Maar dat lijkt deze keer toch niet het geval. Wanneer je goed luistert, is er eigenlijk niemand die echt rekening houdt met een double-dip voor de economie.

De algemene visie is dat de economie de bodem heeft gezien en dat we de komende jaren opnieuw economische groei zullen kennen. Hier en daar is er nog wel een pessimist die durft te stellen dat de groei niet al te hoog zal zijn, maar dan heb je het ook gehad.

Een nieuwe recessie is vandaag even onwaarschijnlijk als dalende huizenprijzen in 2007. Daar lijkt het wel op.

Persoonlijk zie ik het toch allemaal net even anders. Ik zie amper in hoe we een double-dip kunnen vermijden.

Het zogenaamde herstel van het voorbije jaar was niet meer dan het gevolg van massale overheidsinterventies. Maar hoe kan deze economie verder groeien nu de overheid overal in de wereld flink op de rem gaat staan?

De stimuleringsmaatregelen doven uit en moeten plaats maken voor besparingen in de meeste Europese landen. Maar wie de cijfers tegen het licht houdt, moet al snel vaststellen dat de aangekondigde besparingsplannen eerder aan de zuinige kant zijn.

In de meeste gevallen worden de uitgaven met amper enkele procenten teruggedrongen. Op deze manier probeert men de financiële markten te tonen dat men de budgetten niet uit de hand laat lopen.

Het zijn echter vrij beperkte toegevingen. De kans is groot dat de obligatiemarkten om grotere besparingen zullen vragen.

We zijn nog maar pas vertrokken in Europa. Maar het is tenminste al iets. Aan de andere kant van de oceaan praat men wel graag over besparingen, maar in concrete maatregelen resulteert het niet.

Alhoewel. Ik hoorde Meredith Whitney zeggen dat Amerikaanse staten tegen een tekort van $200 miljard aankijken en 2 miljoen banen moeten schrappen om het hoofd boven water te houden. Het is voor de eerste keer sinds de jaren vijftig dat de overheid het personeelsbestand uitdunt.

Maar ook hier gokken de meesten op een bail-out. Warren Buffett is er precies nogal gerust in. Hij maakt de volgende redenering: “hoe kan de regering deze staten niet financieel bijspringen wanneer ze wel de banken en de autofabrikanten ondersteund hebben?”. Misschien daarom dat Buffett een aantal van deze obligaties verzekerd heeft tegen default?

Maar goed, we zijn nu overal ter wereld aan het besparen en dat zet de economie onder druk. Zoveel is zeker.

En het stopt niet met besparingen alleen. Ook de belastingen zullen stijgen. Zelfs landen die nu reeds kampen met torenhoge belastingen – zoals België – menen dat er altijd nog ruimte is voor nog meer belastingen.

Nochtans zijn hogere belastingen nefast voor de economische groei van zodra een bepaalde drempel overschreden wordt. Over de hoogte van die drempel moeten we ons alvast geen zorgen meer maken. We zijn het optimale niveau ergens in de jaren vijftig al gepasseerd.

Hoe hoger het marginaal belastingtarief, hoe minder geneigd de burgers om extra te werken. Wie is nog bereid extra uren te kloppen wanneer deze inspanningen tegen pakweg 60% of 70% belast zullen worden?

Elio Di Rupo, waarschijnlijk de nieuwe premier van België, heeft er geen moeite mee om mensen die 200.000 euro per jaar verdienen tegen 75% te belasten. Dergelijke uitspraken zijn natuurlijk bedoeld voor eigen achterban. Hij verliest hiermee geen kiezers. Integendeel.

Het lijkt me echter geen manier om economische groei te creëren. Het is niet door de meest productieve mensen in een samenleving compleet te demotiveren dat je er gaat geraken.

Vooraleer ik afsluit, misschien nog een laatste argument om het double-dip scenario te onderstrepen? Ok dan.

Kijk eens naar de massale bedragen die de overheden moeten ophalen via het plaatsen van nieuwe obligaties? In de VS en Europa samen spreken we dan over duizenden miljarden euro’s. Ik dacht dat John Mauldin sprak over $5.000 miljard of zo.

Vanwaar moet dit geld allemaal komen? De overheid zuigt gewoon al het beschikbaar kapitaal naar zich toe. Voor bedrijven en particulieren blijft er nog amper iets over. Kleinere bedrijven en particulieren kunnen vandaag reeds bijzonder moeilijk aan geld geraken. Of ze moeten bereid zijn astronomische rentevoeten te betalen. Een credit card lening aan 30% is geen uitzondering meer.

Het aantal verstrekte leningen daalt ondertussen tegen het snelste tempo sinds de Grote Depressie.

Maar misschien zie ik het allemaal te zwart in? Misschien gaat 2010 wel de geschiedenisboeken in als het jaar waarin werd bewezen hoe besparingen … hogere belastingen … en een credit crunch op één of andere manier leiden tot een gezond economisch herstel?