skip to Main Content

Het Multi-Generatie Plan

Toen ik in het verleden mijn bedrijf verkocht, heb ik een tijdje gewerkt met een makelaar die voor mij “de markt ging aftasten”. 

Buiten enkele dikke facturen, heb ik er nooit veel van gezien. 

Een paar maanden voordien had een andere makelaar me al gecontacteerd met een partij die interesse toonde. Het ging om “private equity”  en ik heb er maanden tijd mee verloren.

Ik kan me de naam van het bedrijf niet meer precies voor de geest halen, maar het was iets als “Impressive Capital”.

Toen puntje bij paaltje kwam, bleek echter dat die gasten niet aan de centen voor de overname konden geraken. Een half jaar tijd verprutst met wannabees

Ik grapte dan maar dat ze best de naam veranderen in: “Impressive but no capital” 

Ik moest aan dit verhaal denken toen ik gisteren weer een bedrijfsmakelaar aan de lijn had. Dit keer als potentiële koper.

Een dag of tien geleden hadden we elkaar voor het eerst gesproken en dieper ingegaan op mijn achtergrond en de aard van mijn interesse in het bedrijf in kwestie.

Hij wilde natuurlijk ook weten of ik zo’n overname wel kon betalen. 

Tot zover zijn research 😉 

Dezelfde dag nog, kreeg ik een NDA toegestuurd die meteen met mijn handtekening retour ging. 

Een dag later kreeg ik het “infomemorandum” toegestuurd. Ik heb meteen alles laten vallen, de inhoud goed bestudeerd en drie bijkomende vragen via e-mail doorgestuurd.

Dat was acht dagen geleden.

Windstil. Geen enkel teken van leven.

Ik kijk er al lang niet meer vanop. Het gaat vaak zo. Soms krijg je niet ééns antwoord na je vraag voor informatie.

Maar zonet kreeg ik dan plots toch telefoon van onze makelaar: “Dag Maarten, we zouden nog even contact hebben over de overname”. 

“Euh ja, maar ik had je een week geleden enkele vragen gestuurd en ik heb daar geen antwoord op mogen ontvangen”, antwoordde ik.

“Ja, maar die vragen hebben me erg verrast. Daar kunnen wij nu nog geen antwoord op geven, hoor. We willen eerst weten waarom je eigenlijk interesse hebt in dit bedrijf want dit is wel het levenswerk van de verkoper. Hij moet je wel een beetje aardig vinden vooraleer hij een verkoop kan bespreken”. 

Ik heb dan maar voor de tweede keer uitgelegd waarom ik interesse toonde in het bedrijf, al leek het antwoord niet voldoende.

“Is het dan de bedoeling dat ik mezelf voldoende aan je verkoop vooraleer ik als koper in aanmerking kom? Werkt het zo?”, vroeg ik. 

“OK, zou je dan bereid zijn om een bod te doen dat ik aan de koper kan voorleggen?”

“Natuurlijk ben ik daartoe bereid maar zo’n bod kan ik enkel doen wanneer ik het antwoord heb op mijn vragen. Enkel zo kan ik mij een correct beeld vormen van de waarde”.

Uiteindelijk liet de makelaar me weten dat hij in dat geval eerst even de andere potentiële kopers zou contacteren.

“Wel, doe dat gerust maar bespaar je de moeite om me nadien nog terug te contacteren. Aan dit soort tijdrovende spelletjes heb ik verder geen boodschap”.

Tuut, tuut, tuut … onze makelaar had ingehaakt 🙂

Mijn vermoeden over tussenpersonen werd weer eens bevestigd.

De goeden zullen hun geld wel waard zijn, maar deze zijn helaas ook erg zeldzaam.

Door de band genomen, zijn tussenpersonen tijdrovend, zorgen ze voor extra kosten en voegen ze bijzonder weinig waarde toe.

Onze makelaar hierboven is er zelfs in geslaagd om een geïnteresseerde koper weg te jagen. Of de verkoper daarmee gediend is, durf ik hard te betwijfelen.

De meeste bedrijven vinden tegenwoordig geen koper, het is dan wel heel erg dom om de oprecht geïnteresseerden in de frigo te stoppen.

Gebruik dus alleen tussenpersonen als het echt niet anders kan én je zeker weet dat ze ook toegevoegde waarde kunnen leveren.

Met je beleggingen werkt dat eigenlijk net zo.

Beleggers betalen maar al te makkelijk vermogensbeheerders, adviseurs en fondsenverkopers een dikke fee terwijl in 85% van de gevallen ze niet ééns in staat zijn om beter te doen dan de beurs. 

Niet alleen kosten deze tussenpersonen serieus geld, je betaalt hen ook nog eens om het slechter te doen dan gemiddeld. 

Dit terwijl het beheer van je vermogen niet ééns zo heel ingewikkeld moet zijn.

Kijk, ik vind vind beleggen erg leuk en beheer met veel plezier mijn eigen portefeuille, maar ik besef dat dit niet voor iedereen is weggelegd. 

Dit is de reden waarom ik aan mijn vrouw wat instructies heb achtergelaten voor het beheer van het familievermogen na mijn dood.

Ik ben nog maar 43, maar je weet maar nooit natuurlijk. Bovendien circuleert er nu een virus dat dodelijk blijkt voor 0,05% van de mensen beneden de 70 jaar.

De instructies die ik heb achtergelaten, noem ik het “Multi-Generatie Plan”.

Dit is een solide systeem dat de ene generatie na de andere kan hanteren om het familiekapitaal in alle mogelijke scenario’s in stand te houden en liefst nog te laten groeien.

Deze benadering leverde sinds 1973 gemiddeld 18,09% rendement per jaar op met een maximale drawdown van 19,07%. (drawdown is verlies van top naar bodem). 

Het Multi-Generatie Plan is dé oplossing voor mijn familie, en misschien ook wel voor die van jou? 

Het december-nummer van Beurs Magazine legt je uit hoe het werkt

Back To Top

2-3x per week een gratis beurstip in je mailbox?

(49.938 beleggers gingen je reeds voor)

Gratis boek: het eindspel van ons financieel systeem

Maarten Verheyen waarschuwde zijn lezers voor de crisis in 2008, is ervan overtuigd dat het huidige systeem gedoemd is om te mislukken en vreest dat de eindfase zeer dichtbij is nu.

Wat kan je doen om je vermogen te beschermen als het huidige systeem tegen de rotsen knalt?

Hoe kan je vermijden dat je uit het oog van de storm blijft?

Dat en veel meer ontdek je in het ebook dat Maarten gratis voor je beschikbaar heeft.