skip to Main Content

Trump en het Triffin-dilemma

Mijn job als belegger is het analyseren van de economische situatie en op basis van die bevindingen mijn portefeuille af te stemmen op de huidige situatie.

Ik ben niet voor of tegen Trump.

Aan dat soort emotionele discussies heb ik als belegger geen boodschap.

Trump is de president van de VS.

Dat is de realiteit. (al is die nog niet tot iedereen doorgedrongen)

Om een idee te krijgen welke richting we uitgaan, moet ik de feiten bekijken in deze nieuwe context.

Zo valt het me op hoeveel aandacht Trump heeft voor het handelstekort van de Verenigde Staten.

Ik heb daar andere presidenten nooit over bezig gehoord, moet ik zeggen.

Bij Trump staat het zowat centraal in zijn beleid.

Het terugdringen van het handelstekort is één van zijn belangrijkste doelstellingen.

Vooraleer ik de maatregelen bespreek die dat mogelijk moeten maken, wil ik echter een flinke stap terug zetten zodat we iedereen mee hebben in dit verhaal.

Het handelstekort is simpelweg het verschil tussen de im- en export van een land.

De VS kampt al decennia met een handelstekort, en dat is eigenlijk perfect normaal.

Handelstekort

Robert Triffin beschreef dit probleem reeds in de jaren ‘60 door te stellen dat een nationale valuta nooit de rol van reservemunt kan hebben.

Als een land de reservemunt uitgeeft, heb je namelijk tekorten in die munt nodig om de rest van de wereld van liquiditeiten te voorzien.

En diezelfde tekorten ondermijnen (op termijn) het vertrouwen in die valuta.

Dit is nochtans de situatie waar de VS zich na het verlaten van de goudstandaard in bevindt.

Om de wereld te voorzien van voldoende dollars, moet de VS dus meer importeren dan exporteren.

Sinds de jaren ‘70 is het handelstekort dan ook steeds negatief.

Wie meer importeert dan exporteert, heeft een tekort dat gefinancierd moet worden.

De VS kampt inmiddels met bijna $20 biljoen aan schuld en het Triffin-dilemma heeft daar een groot aandeel in gehad.

Er zijn echter nog andere perverse neveneffecten waarmee je je economie op lange termijn ondermijnt.

Meer importeren dan exporteren, betekent dat je meer gaat consumeren en minder gaat produceren.

Minder productie … minder industrie … en minder (industriële) jobs.

Zo komt natuurlijk al snel Donald Trump weer in beeld.

Hij heeft immers de verkiezingen gewonnen in de Rust Belt.

Staten zoals Wisconsin en Michigan waar zeer veel industriële jobs verloren gingen en de bevolking eigenlijk een beetje genegeerd werd.

Deze armere staten stemden in het verleden altijd voor de Democraten. Hillary Clinton was er dan ook redelijk gerust in dat deze staten sowieso haar kant zouden kiezen.

Té gerust zelfs.

Clinton voerde er amper campagne en zette zo de deur open voor Trump die de bevolking nieuwe productiejobs beloofde.

“Make America Great Again” was een boodschap die hier aansloeg.

Trump kondigde inmiddels een aantal maatregelen aan om het handelstekort weg te werken.

Amerikaanse bedrijven worden zachtjes gedwongen om te produceren in de VS, er komen importheffingen en er zal harder worden opgetreden tegen landen (China) die hun valuta kunstmatig goedkoop houden.

Verder wil Trump een aantal bestaande handelsakkoorden heronderhandelen (NAFTA en Trans-Pacific Partnership) en minder beperkingen opleggen voor de productie van schaliegas, olie en steenkool.

Of die maatregelen voldoende zijn om het handelstekort werkelijk terug te dringen, laat ik het momenteel even in het midden.

Laten we for argument’s sake aannemen van wel. Dat doet Trump namelijk ook.

Hoe zit het dan met het Triffin-dilemma?

Als de VS geen handelstekort meer kent, zit de wereld straks immers met een tekort aan dollars.

Of zou Trump ook daar aan gedacht hebben?

Het is geen geheim dat een aantal van zijn economische adviseurs bekend staan als “goudkevers”.

Goudkevers rond Trump

Vooraleer Nixon de wereld overleverde aan fiat currencies werden handelstekorten namelijk gesettled met goud.

Een andere optie is om de handelstekorten af te rekenen met special drawing rights (SDR).

Het is niet voor niks dat de Chinese Yuan eind vorig jaar werd opgenomen in dit mandje met reservemunten.

Het zou in ieder geval een logische stap zijn.

Niet alleen vanuit de visie van de VS om zo het jobverlies in te perken, maar ook vanuit de buitenlandse handelspartners die steeds minder appetijt tonen om hun dollarposities verder uit te breiden.

Het huidige systeem heeft zijn grenzen bereikt en een blinde kan zien dat er op termijn iets anders in de plaats zal komen.

Landen zoals China en Rusland waren al een tijdje vragende partij en met Trump heeft de VS nu mogelijk ook een president die er de voordelen van kan inzien.

Of we nu evolueren richting SDR’s of goud, de rol van fiat currencies zal hoe dan ook kleiner worden.

Een bijzonder sterk argument om goud en zilver een centrale rol binnen je portefeuille te geven.

[xyz-ihs snippet=”crisis”]

Back To Top

2-3x per week een gratis beurstip in je mailbox?

(49.938 beleggers gingen je reeds voor)

Gratis boek: het eindspel van ons financieel systeem

Maarten Verheyen waarschuwde zijn lezers voor de crisis in 2008, is ervan overtuigd dat het huidige systeem gedoemd is om te mislukken en vreest dat de eindfase zeer dichtbij is nu.

Wat kan je doen om je vermogen te beschermen als het huidige systeem tegen de rotsen knalt?

Hoe kan je vermijden dat je uit het oog van de storm blijft?

Dat en veel meer ontdek je in het ebook dat Maarten gratis voor je beschikbaar heeft.